نرم افزار اندروید کلوب
انجمن وکلا , vokalaa

انجمن وکلا

انجمن وکلا , vokalaa

انجمن وکلا

1,549نــــفــــــر
عضو شده اند
1,549نفر عضو شده اند
این رسانه به درخواست انجمن وکلا ایجاد شده است.
ایجاد رابطه، آشنایی و بحث های حرفه ای بین وکلا و دانشجویان رشته حقوقایجاد رابطه، آشنایی و بحث های حرفه ای بین وکلا و دانشجویان رشته حقوقمشاهده کامل مشخصات
22 مهر 1384

اعضاء

  • مشاور سلامت حسینی , dr.ganoderma
  • محمد نیک پی , amirmohammad_34
  • محمد اسکندری , mohammad_skandari
  • محسن اسدزاده , mohsen_assadzadeh
  • 1549 نفر

    morebox img

کلوبهای مشابه

  • پولدارهای سایت کلوب , richs
  • خرید و فروش آنی کلوب , kharid_forosh_ani_cloob
  • کلوب بــــازرگانان , commercial
رسانه فروردین - مجله علم و فن - سرویس وبلاگ

Buy Website Traffic
انجمن وکلا , vokalaa
گراف  , graph020
═══════════════ ♥ೋღ☃ღೋ♥ ══════════════
برای حمایت از رسانه ๑۩ گراف ۩๑ لطفا روی لینک کتیبه کلیک کنید
═══════════════ ♥ೋღ☃ღೋ♥ ══════════════

________

لآیــْڪْ بـــِـزَטּ✿✿ ڪامِنْت بــِذـــآއ✿✿ شِـــیْرشْ ڪُـטּْ
________
لــُطفا براܨ حمایَت از مآ روی ×این رسانه را میپسندم× كلیك كنید


________

◄◄◄
ادامه
99
436
76
379
خان داداش   , ahora1982
دوشنبه 23 تیر ، 15:16
لایک
ادامه
عسل آقاپور , saharmahdi
دوشنبه 23 تیر ، 15:32
likeeeeeee
ادامه
انجمن وکلا , vokalaa
قانون تملک آپارتمانها


ماده 1 - مالكیت در آپارتمان های مختلف و محل های پیشه و سكنای یک ساختمان شامل دو قسمت است . مالكیت قسمت های اختصاصی و مالكیت قسمتهای مشترک.
ماده 2 - قسمتهای مشترک مذكور در این قانون عبارت از قسمتهایی از ساختمان است كه حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل پیشه مخصوص نبوده و به كلیه مالكین به نسبت قسمت اختصاصی آنها تعلق می گیرد به طور كلی قسمتهایی كه برای استفاده اختصاصی تشخیص داده نشده است یا در اسناد مالكیت ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالكین تلقی نشده از قسمتها مشترک محسوب می شود مگر آن كه تعلق آن به قسمت معینی بر طبق عرف و عادت محل مورد تردید نباشد.
ماده 3 - حقوق هر مالک در قسمت اختصاصی و حصه او در قسمت های مشترک غیر قابل تفكیک بوده و در صورت انتقال قسمت اختصاصی به هر صورتی كه باشد انتقال قسمت مشترک قهری خواهد بود.
ماده 4- حقوق و تعهدات و همچنین سهم هر یک از مالكان قسمتهای اختصاصی از مخارج قسمتهای مشترک متناسب است با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمتهای اختصاصی تمام ساختمان به جز هزینه هایی كه به دلیل عدم ارتباط با مساحت زیر بنا به نحو مساوی تقسیم خواهد شد و یا اینكه مالكان ترتیب دیگری را برای تقسیم حقوق و تعهدات و مخارج پیش بینی كرده باشند. پرداخت هزینه های مشترک اعم از اینكه ملک مورد استفاده قرار گیرد یا نگیرد الزامی است.
تبصره 1- مدیران مجموعه با رعایت مفاد این قانون ، میزان سهم هر یک از مالكان یا استفاده كنندگان را تعیین می كند.
تبصره 2- در صورت موافقت مالكانی كه دارای اكثریت مساحت زیربنای اختصاصی ساختمان می باشند هزینه های مشترک بر اساس نرخ معینی كه به تصویب مجمع عمومی ساختمان می رسد، حسب زیر بنای اختصاصی هر واحد، محاسبه می شود.
تبصره 3- چنانچه چگونگی استقرار حیاط ساختمان یا بالكن یا تراس مجموعه به گونه ای باشد كه تنها از یک یا چند واحد مسكونی، امكان دسترسی به آن باشد، هزینه حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده كننده یا استفاده كنندگان است. (اصلاحی و الحاقی بموجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمانها مصوب 1376)
ماده 5 - انواع شركتهای موضوع ماده 20 قانون تجارت كه به قصد تجارت كه به قصد ساختمان خانه و آپارتمان و محل كسب به منظور سكونت یا پیشه یا اجاره یا فروش تشكیل می شود از انجام سایر معاملات بازرگانی غیر مربوط به كارهای ساختمانی ممنوعند.
ماده 6 - چنانچه قراردادی بین مالكین یکساختمان وجود نداشته باشد كلیه تصمیمات مربوط به اداره و امور مربوط به قسمت های مشترکبه اكثریت آرا مالكینی است كه بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی را مالک باشند.
تبصره - نشانی مالكین برای ارسال كلیه دعوتنامه ها و اعلام تصمیمات مذكور در این قانون همان محل اختصاصی آنها در ساختمان است مگر این كه مالک نشانی دیگری را در همان شهر برای این امر تعیین كرده باشد.
ماده 7 - هر گاه یک آپارتمان یا یکمحل كسب دارای مالكین متعدد باشد مالكین یا قائم مقام قانونی آنها مكلف اند یکنفر نماینده از طرف خود برای اجرای مقررات این قانون و پرداخت حصه مخارج مشترکتعیین و معرفی نمایند در صورتی كه اشخاص مزبور به تكلیف فوق عمل نكنند رای اكثریت بقیه مالكین نسبت به تمام معتبر خواهد بود مگر این كه عده حاضر كمتر از ثلث مالكین باشد كه در این صورت برای یكدفعه تجدید دعوت خواهد شد.
ماده 8 - در هر ساختمان مشمول مقررات این قانون در صورتی كه عده مالكین بیش از سه نفر باشد مجمع عمومی مالكین مكلف اند مدیر یا مدیرانی از بین خود یا از خارج انتخاب نمایند طرز انتخاب مدیر از طرف مالكین و وظایف و تعهدات مدیر و امور مربوط به مدت مدیریت و سایر موضوعات مربوطه در آیین نامه این قانون تعیین خواهد شد.
ماده 9 - هر یک از مالكین می تواند با رعایت مقررات این قانون و سایر مقررات ساختمانی عملیاتی را كه برای استفاده بهتری از قسمت اختصاصی خود مفید می داند انجام دهد هیچیک از مالكین حق ندارند بدون موافقت اكثریت سایر مالكین تغییراتی در محل یا شكل در یا سردر یا نمای خارجی در قسمت اختصاصی خود كه در مریی و منظر باشد بدهند.
ماده 10 - هر كس آپارتمانی را خریداری می نماید به نسبت مساحت قسمت اختصاصی خریداری خود در زمینی كه ساختمان روی آن بنا شده یا اختصاص به ساختمان دارد مشاعا سهیم می گردد مگر آن كه مالكیت زمین مزبور به علت وقف یا خالصه بودن یا علل دیگر متعلق به غیر باشد كه در این صورت باید اجور آن را به همان نسبت به پردازد مخارج مربوط به محافظت ملک و جلوگیری از انهدام و اداره و استفاده از اموال و قسمتهای مشترکو به طور كلی مخارجی كه جنبه مشترک دارد و یا به علت طبع ساختمان یا تاسیسات آن اقتضا دارد یکجا انجام شود نیز باید به تناسب حصه هر مالکبه ترتیبی كه در آیین نامه ذكر خواهد شد پرداخت شود هر چند آن مالکاز استفاده از آنچه كه مخارج برای آن است صرفنظر نماید.
ماده 10- مكرر- در صورت امتناع مالک یا استفاده كننده از پرداخت سهم خود از هزینه های مشترک از طرف مدیر یا هیئت مدیران وسیله اظهارنامه یا ذكر مبلغ بدهی و صورت ریز آن مطالبه میشود .
هر گاه مالک یا استفاده كننده ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ اظهار نامه سهم بدهی خود را نپردازد مدیر یا هیئت مدیران میتوانند به تشخیص خود و با توجه به امكانات از دادن خدمات مشترکاز قبیل شوفاژ – تهویه مطبوع – آب گرم – برق – گاز و غیره با و خودداری كنند و درصورتیكه مالک و یا استفاده كننده همچنان اقدام به تصفیه حساب ننمایند اداره ثبت محل وقوع آپارتمان به تقاضای مدیر یا هیئت مدیران برای وضول وجه مزبور بر طبق اظهار نامه ابلاغ شده اجرائیه صادر خواهد كرد . عملیات اجرائی وفق مقررات اجرای اسناد رسمی صورت خواهد گرفت و درحال مدیر یا هیئت مدیران موظف میباشند كه بمحض وصول وجوه مورد مطالبه یا ارائه دستور موقت دادگاه نسبت به برقراری مجدد خدمات مشترک فوراً اقدام نمایند .
تبصره 1- در صورتی كه عدم ارائه خدمات مشترکممكن یا مؤثر نباشد، مدیر یا مدیران مجموعه می توانند به مراجع قضایی شكایت كنند، دادگاهها موظفند این گونه شكایات را خارج از نوبت رسیدگی و واحد بدهكار را از دریافت خدمات دولتی كه به مجموع ارائه می شود محروم كنند و تادو برابر مبلغ بدهی به نفع مجموعه جریمه نمایند.
استفاده مجدد از خدمات موكول به پرداخت هزینه های معوق واحد مربوط بنا به گواهی مدیر یا مدیران و یا به حكم دادگاه و نیز هزینه مربوط به استفاده مجدد خواهد بود. (الحاقی بموجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمانها مصوب 1376)
تبصره 2- رونوشت مدارک مثبت سمت مدیر یا هیئت مدیران و صورت ریز سهم مالک یا استفاده كننده از هزینه های مشترک و رونوشت اظهار نامه ابلاغ شده بمالک یا استفاده كننده باید ضمیمه تقاضانامه صدور اجرائیه گردد .
تبصره 3- نظر مدیر یا هیئت مدیران ظرف ده روز پس از ابلاغ اظهار نامه بمالک در دادگاه تخستین محل وقوع آپارتمان قابل اعتراض است ، دادگاه خارج از نوبت و بدون رعایت تشریفات آئین دادرسی مدنی به موضوع رسیدگی و رأی میدهد این رأی قطعی است . در مواردیكه طبق ماده فوق تصمیم به قطع خدمات مشترک اتخاذ شده و رسیدگی سریع به اعتراض ممكن نباشد دادگاه به محض وصول اعتراض اگر دلایل را قوی تشخیص دهد دستور متوقف گذاردن تصمیم قطع خدمات مشترک را تا صدور رأی خواهد داد .
تبصره 4- در صورتیكه مالکیا استفاده كننده مجدداً و مكرراً در دادگاه محكوم به پرداخت خزینه های مشترکگردد علاوه بر اسیر پرداختی ها مكلف به پرداخت مبلغی معادل مبلغ محكوم بها بعنوان جریمه میباشد . (اصلاحی بموجب لایحه قانونی اصلاح قانون الحاق ماده 10 مكرر و دو تبصره به قانون تملک آپارتمانها )
ماده 11 - دولت مكلف است ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون آیین نامه های اجرایی آن را تهیه و بعد از تصویب هیات وزیران به مورد اجرا به گذارد. دولت مامور اجرای این قانون است. ماده 12- دفاتر اسناد رسمی موظف می باشند در هنگام تنظیم هر نوع سند انتقال، اجاره، رهن، صلح، هبه و غیره گواهی مربوط به تسویه حساب هزینه های مشترک را كه به تأیید مدیر یا مدیران ساختمان رسیده باشد از مالکیا قائم مقام او مطالبه نمایند و یا با موافقت مدیر یا مدیران تعهد منتقل الیه را به پرداخت بدهی های معوق مالک نسبت به هزینه های موضوع این قانون در سند تنظیمی قید نمایند.
ماده 13- در صورتی كه به تشخیص سه نفر از كارشناسان رسمی دادگستری عمر مفید ساختمان به پایان رسیده و یا به هر دلیل دیگری ساختمان دچار فرسودگی كلی شده باشد و بیم خطر یا ضرر مالی و جانی برود و اقلیت مالكان قسمتهای اختصاصی در تجدید بنای آن موافق نباشند، آن دسته از مالكان كه قصد بازسازی مجموعه را دارند، می توانند براساس حكم دادگاه، با تأمین مسكن استیجاری مناسب برای مالک یا مالكان كه از همكاری خودداری می ورزند نسبت به تجدید بنای مجموعه اقدام نمایند و پس از اتمام عملیات بازسازی و تعیین سهم هر یک از مالكان از بنا و هزینه های انجام شده، سهم مالک یا مالكان یادشده را به اضافه اجوریكه برای مسكن اجاری ایشان پرداخت شده است ازاموال آنها از جمله همان واحد استیفا كنند. در صورت عدم توافق در انتخاب كارشناسان، وزارت مسكن و شهرسازی با در خواست مدیر یا هیأت مدیره اقدام به انتخاب كارشناسان یادشده خواهد كرد.
تبصره 1- مدیر یا مدیران مجموعه به نمایندگی از طرف مالكان می توانند اقدامات موضوع این ماده را انجام دهند.
تبصره 2- چنانچه مالک خودداری كننده از همكاری اقدام به تخلیه واحد متعلق به خود به منظور تجدید بنا نكند، حسب در خواست مدیر یا مدیران مجموعه، رئیس دادگستری یا رئیس مجتمع قضایی محل با احراز تأمین مسكن مناسب برای وی توسط سایر مالكان ، دستور تخلیه آپارتمان یاد شده را صادر خواهد كرد.
ماده 14- مدیر یا مدیران مكلفند تمام بنا را به عنوان یک واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند. سهم هر یکاز مالكان به تناسب سطح زیر بنای اختصاصی آنها وسیله مدیر یا مدیران تعیین و از شركاء اخذ و به بیمه گر پرداخت خواهد شد. در صورت عدم اقدام و بروز آتش سوزی مدیر یا مدیران مسؤول جبران خسارات وارده می باشند.
ماده 15- ثبت اساسنامه موضوع این قانون الزامی نیست. (الحاقی بموجب قانون اصلاح قانون تملک آپارتمانها مصوب 1376)

ادامه
13
6
5
نازنین روشنی , snds_mehraboon
یکشنبه 11 اسفند ، 18:43
سلام من چند تا سوال داشتم چه جوری میتونم باهتتون مطرح كنم تا كمكم كنید
ادامه
محمد  , mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
یکشنبه 28 آذر ، 17:51
haminhavaly.rozblog.com
ادامه
بهروز   , behrooz0912
سه شنبه 10 مرداد ، 13:30
با سلام و عرض ادب خدمت دوستان عزیز و مدیریت محترم دوست بزرگوارم این مطالب که شما زحمت به اشتراک گذاشتنشان را می کشید همه این موارد در کتابهای قانون و اینترنت موجود می باشد بهتر است یک برنامه ای اتخاذ فرمایید تا به سئالات و مشکلات دوستان در حد توان پاسخ داده شود افرادی امثال شما و بنده و خیلی از دوستان که در اینجا جمع هستن و سر رشته ای از حقوق دارند باید در حل مشکلات دوستان در حد توان فعال باشند نکه فقط متن قانون را در اینجا به اشتراک بگذاریم /// با کمال تشکر و احترام
ادامه
انجمن وکلا , vokalaa
قانون روابط موجر ومستاجر 76
قانون روابط ‏موجر و مستأجر
مصوب 26/5/1376
لازم‏الاجراء از اول مهرماه 1376

فصل‏اول ، روابط موجر ومستأجر
ماده 1) از تاریخ لازم|الاجرا شدن این قانون ، اجاره‏ی کلیه‏ی اماکن اعم از مسکونی ،تجاری ، محل‏کسب و پیشه ، اماکن آموزشی ، خوابگاه‏های دانشجویی و ساختمان‏های دولتی ونظایر آن که با قرارداد رسمی یا عادی منعقد می‏شود تابع مقررات قانون مدنی ومقررات مندرج دراین قانون و شرایط مقرر بین موجر ومستأجر خواهد بود .
ماده 2) قراردادهای عادی اجاره باید با قید مدت اجاره در دو نسخه تنظیم شود و به امضای موجر ومستأجر برسد وبه‏وسیله‏ی دونفر افراد مورداعتماد طرفین به عنوان شهود گواهی گردد.
ماده 3) پس از انقضای مدت اجاره بنابه تقاضای موجر یا قایم‏مقام قانونی وی تخلیه‏ی عین‏مستأجره‏ی دراجاره با سند رسمی توسط دوایر اجرای‏ثبت ظرف یک‏هفته ودراجاره با سند عادی ظرف یک هفته پس از تقدیم تقاضای تخلیه به دستور مقام قضایی توسط ضابطین قوه‏ی قضائیه انجام خواهد گرفت .
ماده 4) درصورتی که موجر مبلغی به عنوان ودیعه یا تضمین قرض‏الحسنه ویا سند تعهدآور مشابه آن از مستأجر دریافت کرده باشد تخلیه وتحویل مورداجاره به موجر موکول به استرداد سند یا وجه مذکور به مستأجر ویا سپرده‏ی آن به دایره‏ی اجراست . چنان‏چه موجر مدعی ورود خسارت به عین‏مستأجره از ناحیه‏ی مستذجر ویا عدم پرداخت مال‏الاجاره یا بدهی بابت قبوض تلفن ، آب ، برق وگازمصرفی بوده ومتقاضی جبران خسارات وارده ویا پرداخت بدهی‏های فوق از محل وجوه یاد شده باشد موظف است هم‏زمان با تودیع وجه یا سند ، گواه دفتر شعبه‏ی دادگاه صالح را مبنی بر تسلیم دادخواستِ مطالبه‏ی ضرر وزیان به میزان مورد ادعا به دایره‏ی اجرا تحویل نماید .
دراین‏صورت دایره‏ی اجرا از تسلیم وجه یا سند به مستأجر به همان میزان خودداری وپس از صدور رأی دادگاه و کسر مطالبات موجر اقدام به رد آن به مستأجر خواهد کرد.
ماده 5) چنان‏چه مستأجر درمورد مفاد قرارداد ارایه شده از سوی موجر مدعی هرگونه حقی باشد ضمن اجرای دستور تخلیه شکایت خود را به دادگاه صالح تقدیم وپس از اثبات حق مورد ادعا ونیز جبران خسارات وارده حکم مقتضی صادر مشود.
فصل‏دوم ، سرقفلی
ماده 6) هرگاه مالک ، ملک تجاری خود را به اجاره واگذار نماید می‏تواند مبلغی را تحت‏عنوان سرقفلی از مستأجر دریافت نماید . همچنین مستأجر می‏تواند دراثناء مدت اجاره برای واگذاری حق خود مبلغی را از موجر یا مستأجر دیگر به عنوان سرقفلی دریافت نماید ، مگر آن‏که درضمن عقداجاره حق‏انتقال به غیر از وی سلب شده باشد.
تبصره 1 : چنان‏چه مالک سرقفلی نگرفته باشد و مستأجر با دریافت سرقفلی ملک را به دیگری واگذار نماید پس از پایان مدت اجاره مستأجر اخیر حق‏مطالبه‏‏ی سرقفلی از مالک را ندارد .
تبصره 2 : درصورتی که موجر به طریق صحیح شرعی سرقفلی را به مستأجر منتقل نماید ، هنگام تخلیه مستأجر حق مطالبه‏ی سرقفلی به قیمت عادله‏ی روز را دارد .
ماده 7) هرگاه ضمن عقداجاره شرط شود ، تا زمانی که عین مستأجره در تصرف مستأجر باشد مالک حق افزایش اجاره‏بها و تخلیه‏ی عین‏مستأجره را نداشته باشد و متعهد شود که هرساله عین‏مستأجره را به همان مبلغ به او واگذار نماید دراین صورت مستأجر می‏تواند از موجر ویا مستأجر دیگر مبلغی به عنوان سرقفلی برای اسقاط حقوق خود دریافت نماید .
ماده 8) هرگاه ضمن عقد اجاره شرط شود که مالک عین مستأجره را به غیر مستأجر اجاره ندهد وهرساله آن را به اجاره‏ی متعارف به مستأجر متصرف واگذار نماید ، مستأجر می‏تواند برای اسقاط حق خود ویا تخلیه محل مبلغی را به عنوان سرقفلی مطالبه ودریافت نماید.
ماده 9) چنان‏چه مدت اجاره به پایان برسد یا مستأجر سرقفلی را به مالک نپرداخته باشد ویا این که مستأجر کلیه‏ی حقوق ضمن عقد را استیفاء کرده باشد هنگام تخلیه‏ی عین‏مستأجره حق دریافت سرقفلی را نخواهد داشت
ماده 10) در مواردی که طبق این قانون دریافت سرقفلی مجاز می‏باشد هرگاه بین طرفین نسبت به میزان آن توافق حاصل نشود بانظر دادگاه تعیین خواهد شد.
تبصره : مطالبه‏ی هرگونه وجهی خارج از مقررات فوق در روابط استیجاری ممنوع می‏باشد .
ماده 11) اماکنی که قبل از تصویب این قانون به اجاره داده شده از شمول این قانون مستثنی وحسب‏مورد مشمول مقررات حاکم برآن خواهند بود .
ماده 12) آیین‏نامه‏ی اجرایی این قانون ظرف مدت سه ماه توسط وزارت‏خانه‏های دادگستری و مسکن وشهرسازی تهیه و به تصویب هیأت‏وزیران خواهد رسید.
ماده 13) کلیه‏ی قوانین و مقررات مغایر با این قانون لغو می‏شود.
قانون فوق مشتمل بردوفصل وسیزده ماده وسه تبصره در جلسی علنی روز یک‏شنبه مورخ بیست‏وششم مردادماه یک‏هزار و سیصدوهفتادوشش مجلس‏شورای‏اسلامی تصویب ودرتاریخ 29/5/1376 به تأیید شورای‏نگهبان رسیده است .


رییس‏مجلس‏شورای‏اسلامی - علی‏اکبرناطق‏نوری

ادامه
12
4
4
حمید کوهی , hamid.kouhi
چهارشنبه 21 بهمن ، 16:05
فروشگاه اس دی لایسنس www.sdlicense.ir
ادامه
محمد  , mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
یکشنبه 28 آذر ، 17:51
farafile.ir
ادامه
هانیه فروغی , sabteasnaf
پنجشنبه 12 مرداد ، 13:49
سلام ممنونم از پست های خوبتون اگه میشه به صفحه ماهم سری بزنید
ثبت اصناف<<< قویترین وب سایت ثبت و جستجوی واحد های صنفی کشور یک بار به رایگان اگهی دهید یک عمر دیده شوید






www.sabteasnaf.com
ادامه
انجمن وکلا , vokalaa
آئین نامه راهنمائی و رانندگی





• • فصل اول : تعاریف
• فصل دوم : شماره گذاری و كارت مشخصات
• فصل سوم : گواهینامه رانندگی و كارت شهری
• فصل چهارم : معاینه وسائل نقلیه
• فصل پنجم : تجهیزات
• فصل ششم : مقررات محل بار
• فصل هفتم : تصادفات
• فصل هشتم : علائم راهنمائی و رانندگی
• فصل نهم : مقررات رانندگی
• فصل دهم : مقررات مختلف
• فصل یازدهم : مجازاتها

• فصل اول : تعاریف
ماده 1 : اصطلاحات و كلماتی كه در این آئین نامه بكار برده شده دارای معانی ذیل می باشند:
2- ابطال گواهی نامه ـ سلب اعتبار قانونی آن .
2- اتوبوس ـ هر نوع وسیله نقلیه موتوری مسافر بری كه ظرفیت آن با راننده و كمك راننده 22 نفر یا بیشتر باشد.
3- اتوبوس برقی ـ اتوبوسی كه به وسیله باطری یا نیروی برقی كه ازسیمهای هوائی دریافت میدارد حركت نماید ولی روی ریل نباشد.
4- اتومبیل ـ هرنوع وسیله نقلیه موتوری كه لااقل دارای چرخ دو جلو و دو چرخ دیگر در عقب بوده و برای حمل بار یا انسان بكار رود.
5- اتومبیل آموزشی ـ اتومبیلی كه برای تعلیم رانندگی اختصاص داده شده و باید دارای دو كلاج و دو ترمز و دو آئینه بوده و متعلق به یكی از آموزشگاهها ی مجاز تعلیم رانندگی باشد.
6- اتومبیل سواری ـ اتومبیلی كه برای حمل انسان ساخته شده و ظرفیت آن با راننده حداكثر شش نفر است .
7- اتومبیل مدارس : اتومبیلی كه برای رفت و آمد شاگردان آموزشگاهها اختصاص داده شده .
8- ارتفاع چراغ ـ فاصله مركز چراغ : وسیلة نقلیه بدون بار یا مسافر تا كف راه .
9- استیشن ـ اتومبیل سواری كه ظرفیت آن با راننده حداقل هفت نفر و حداكثر نه نفر باشد .
10- باركش ـ هرنوع وسیله نقلیه ای كه برای حمل بار ساخته شده .
11- پارك مترـ دستگاهی كه با انداختن سكه تعیین شده درآن اجازه توقف وسیله نقلیه را در زمان معینی میدهد .
12- پاركینگ ممنوع ـ ایست وسیله نقلیه جز برای سوار و پیاده كردن آنهم به شرط وجود راننده در پشت فرمان ممنوع است .
13- پیاده ـ شخصی كه بدون استفاده ازهیچ نوع وسیله نقلیه موتوری یا غیر موتوری حركت مینماید.
14- پیاده رو ـ قسمتی ازخیابان كه در امتداد آن واقع شده و برای عبور و مرور پیادگان اختصاص یافته است .
15- پیچ ـ انحراف مسیر مستقیم راه .
16- ترافیك ـ عبور و مرور وسائل نقلیه و اشخاص و حیوانات در راهها .
17- تراموای ـ وسیله نقلیه ایكه درشهر وحومه برای حمل مسافر بكار میرود و با نیروی برق روی ریل حركت می نماید.
18- تراكتور باركش ـ وسیله نقلیه موتوری كه جهت كشیدن یدكهای باركش ساخته شده .
19- تراكتور كشاورزی ـ وسیله نقلیه موتوری كه برای كارهای كشاورزی یا برای كشیدن ماشینها و آلات دیگر كشاورزی یا شخم زدن بكار رود .
20- توقف مطلقا ممنوع ـ ایست وسیله نقلیه در هر مدت ممنوع است .
21- توقیف گواهینامه ( ضبط ) ـ اخذ و نگهداری موقت گواهی نامه .
22- جاده ـ راه خارج شهر برای عبور و مرور وسائل نقلیه .
23- جاده اصلی ـ جاده ایكه در برخورد با جاده دیگر پهن تر است یا با نصب علائم راهنمائی اصلی تلقی شود.
24- جاده فرعی ـ جاده ایكه از جاده اصلی منشعب شده و از آن تنگتر است یا با نصب علائم راهنمائی فرعی بشمار میرود.
25- جاده خصوصی ـ جاده ایكه اشخاص یا مؤسسات برای استفاده شخصی ساخته اند و استفاده دیگران از آن منوط با ا جازه مالك است .
26- چرخ فلزی ـ چرخی است كه محل تماس آن با كف زمین فلزی باشد.
28- حق تقدم ـ حق عبور وسیله نقلیه ای زودتر از وسائل نقلیه دیگر یا از پیاده ها و بالعكس .
28- خیابان ـ راه عبور و مرور در مناطق مسكونی .
29- خیابان اصلی ـ خیابانیكه در برخورد با خیابان دیگر پهن تر است یا با نصب علائم راهنمائی اصلی تلقی شود.
30- خیابان فرعی ـ خیابانیكه از خیابان اصلی تنگتر است یا با نصب علائم راهنمائی فرعی شناخته شود .
31- دستگاه تهویه ـ دستگاهی كه به وسیله گاز یا بخار متراكم هوای داخل اطاق وسیله نقلیه را خنك می نماید .
32- دو چرخه موتوردار ( گازی ) ـ دو چرخه ایكه به وسیله موتور یكه نیروی آن متجاوز از پنج اسب نباشد حركت نماید.
33- راه ـ اعم است از خیابان و جاده و كوچه .
34- راننده ـ كسی كه هدایت وسیله نقلیه را توسط فرمان یا به وسائل دیگر بعهده داشته باشد .
35- راه آهن ـ ریلهای آهنی موازی ثابتی كه لكو موتیو ها و قطارها بر روی آن حركت مینمایند.
36- روز ـ از طلوع تا غروب آفتاب .
37- سازنده وسائل نقلیه ـ شخصی یا مؤسسه یا كارخانه ای كه وسائل نقلیه ای را كه مطابق این آئین نامه باید شماره گذاری شوند میسازد ، یا قطعات ساخته آنها را سوار ( مونتاژ) مینماید.
38- شب ـ از غروب تا طلوع آفتاب.
39- شماره غیر مجاز ـ الف : شماره ایكه بموجب آگهی قبلی شهربانی باید تجدید گردد. ب : شماره ایكه دركشور خارجی روی وسیله نقلیه نصب شده و پس از ورود بایران با وجود انقضاء مدت اعتبار آن عوض نشده باشد. ج : شماره ترانزیت كه در كشور ایران برای مسافرت به خارج داده شده و استفاده از آن در داخل كشور ممنوع است . د : شماره های موضوع قانون مجازات استفاده كنندگان از پلاكهای تقلبی مصوب سال 1345 .
40- شماره وسیله نقلیه ـ عدد یك یا چند رقمی كه از طرف متصدیان مربوط روی پلاكهای مخصوص منقوش و به وسیله نقلیه منصوب میگردد.
41- ظرفیت اتومبیل ـ وزن بار با تعداد مسا فر كه از طرف افسر كاردان فنی شماره گذاری شهربانی برای وسیله نقلیه تعیین میشود.
42- علائم ـ هر نوع علامت مانند تابلو ، نوشته ، خط كشی ، چراغ ، سوت ، حركت دست و غیره كه وسیله مقامات صلاحیتدار یا رانندگان برای كنترل و تنظیم عبور و مرور بكار میرود.
43- قطعات اصلی ـ كلیه قسمتهای اساسی وسیله نقلیه كه طبق این آئین نامه باید شماره گذاری شود مانند موتور و شاسی و اطاق كه تعویض آنها با عث تغییر مشخصات اساسی وسیله نقلیه میگردد.
44- كارت مشخصات ـ كارتی كه مشخصات مالك و و سیله نقلیه شماره گذاری شده در آن ثبت و به مالك وسیله نقلیه تسلیم میگردد.
45- كارت شهری ـ كارتی كه مجوز رانندگی وسائل نقلیه عمومی در شهر و حومه می باشد .
46- كوچه ـ راهی در مناطق مسكونی كه عرض آن حداكثر شش متر باشد .
47- گذرگاه پیاده ـ در تقاطع راهها امتداد پیاده روها در سواره رو یا هر محل دیگر ی از سواره رو كه به وسیله خط كشی یا میخ كوبی یا سایر علائم جهت عبور پیادگان اختصاص داده شده .
48- گواهی نامه رانندگی ـ اجازه نامه برای رانندگی وسایل نقلیه كه از طرف مقامات صلاحیت دار به نام اشخاص صادر شود .
49- منطقه ممنوعه ـ منطقه ومحلی كه عبور و مرور وسایل نقلیه در آنها به وسیله علائم خاص ممنوع شده باشد.
50- مواد خطرناك ـ هر نوع مواد منفجره یا محترقه یا مایعات آتش زا و گازهای فشرده و امثال آنها .
51- موتور سیكلت ـ وسیله نقلیه موتوری كه دارای دو یا سه چرخ است و نیروی آن متجاوز از پنج اسب می باشد .
52- مینی بوس ـ هر نوع وسیله نقلیه موتوری مسافر بری كه ظرفیت آن با راننده حداقل ده نفر و حداكثر بیست و یكنفر باشد .
53- وزن با بار ـ وزن وسیله نقلیه باضافه وزن بار آن .
54- وسیله نقلیه امدادی ـ وسیله نقلیه مخصوص خدمات پلیسی ، بهداشتی آتش نشانی و امثال آنها كه وسیله شهربانی تعیین و یا علائم مخصوص مشخص میشود .
55- وسیله نقلیه موتوری ـ وسیله نقلیه ای كه با نیروی موتور بر روی چرخهای خود حركت كند.
56- وسیله نقلیه غیر موتوری ـ وسیله نقلیه ایكه نیروی محرك آن ازموتور نباشد .
57- وسیله نقلیه كشاورزی ـ به وسیله نقلیه ایكه جهت امور كشاورزی ساخته شده مادام كه در مزارع كار كند اطلاق میشود .
58- وسیله نقلیه موتوری ویژه ـ وسیله نقلیه موتوری كه مخصوص انجام كارهای فنی و ساختمانی و جاده سازی و امثال آن است .
59- یدك ـ وسیله نقلیه چرخدار با موتور یا بی موتور كه توسط وسیله نقلیه موتوری دیگری كشیده شود.
60- یدك كش ـ وسیله نقلیه موتوری كه یدك یا یدكهائی را به دنبال خود میكشد .
61- یدك متصل ( شبه یدك ) یدك بدون نیروی محرك ( بی موتور) .
• فصل دوم : شماره گذاری و كارت مشخصات
ماده 2 : هر وسیله نقلیه موتوری و غیر موتوری و یدك متصل كه در راههای عمومی حركت میكنند باید دارای شماره باشد . رانندگی با وسایل نقلیه ایكه شماره گذاری نشده یا شماره آنها غیر مجاز است و همچنین گذاردن این قبیل وسایل نقلیه برای رانندگی در اختیار اشخاص دیگر ممنوع است مگر آنكه قبلا اجازه حركت از شهربانی دریافت كرده و در دست داشته باشد. مأمورا ن انتظامی از حركت وسایل نقلیه مذكور جلوگیری خواهند كرد.
ماده 3 : مالك وسیله نقلیه موظف است جهت شماره گذاری و اخذ كارت مشخصات وسیله نقلیه خود به شهربانی محل مراجعه و فرمهای مربوطه را تنظیم و امضاء نماید و به ضمیمه مداركی كه از طرف شهربانی اعلام خواهد شد تسلیم كند.
هر گاه اشخاص دیگری در مالكیت وسیله نقلیه شركت یا نسبت به آن حق عینی داشته باشند نام و آدرس دقیق آنان نیز باید در درخواست قید شود.
ماده 4 :‌ شهربانی پس از دریافت درخواست شماره گذاری و مدارك لازم با رعایت مقررات مذكور در ماده 5 برای شماره گذاری وسیله نقلیه اقدام می نماید.
ماده 5 : در موارد زیر شهربانی می تواند از انجام عمل شماره گذاری خودداری نماید:
1- در صورتیكه وسیله نقلیه معیوب بوده یا به جهات فنی بكار افتادن آن در راهها خطرناك باشد.
2- چنانچه مشخصات وسیله نقلیه با آنچه در اسناد مربوط ذكر شده مطابق نباشد.
3- اگر شماره گذاری وسیله نقلیه قبلا“ بجهاتی ممنوع اعلام گردیده باشد.
4- هرگاه حقوق دولتی وعوارضی كه بموجب مقررات به وسیله نقلیه تعلق گرفته پرداخت نشده باشدمگربا اجازه رئیس كل شهربانی.
5- چنانچه وسیله نقلیه دارای علائم و تجهیزات پیش بینی شده در این آئین نامه نباشد.
ماده 6 : شماره گذاری بر روی وسیله نقلیه از طریق نصب پلاكی كه وسیله شهربانی تهیه میگردد انجام خواهد شد .
انواع پلاكها و ابعاد و رنگهای آنها برای وسایل نقلیه مختلف از طرف شهربانی معین و اعلام میشود .
دارندگان وسائل نقلیه مكلفند د ر مواقعی كه شهربانی لزوم تجدید و تعویض شماره ها را آگهی می نماید برای تجدید و تعویض شماره وسیله نقلیه خود اقدام نمایند .
ماده 7 : نصب پلاك به طریق زیر بعمل می آید .
اگر وسیله نقلیه دارای سه چرخ یا بیشتر باشد یك پلاك در جلو و پلاك دیگر در عقب آن نصب میگردد.
در یدكها و وسائل نقلیه ای كه دارای دو چرخ هستند فقط یك پلاك در عقب آن نصب میگردد. پلاك عقب باید در محلی نصب گردد كه با نور چراغ عقب وسیله نقلیه قابل خواندن باشد . پلاكهای منصوب باید همیشه در جای خود قرار داشته باشد.
ماده 8 : شهربانی پس ازشماره گذاری و ثبت مشخصات وسیله نقلیه كارتی كه حاوی مشخصات و ظرفیت آن باشد صادر و به مالك تسلیم می نماید . این كارت باید همیشه همراه راننده وسیله نقلیه مربوط باشد.
به علاوه ظرفیت وسائل نقلیه مسافر بری در داخل آن ها طوری نوشته میشود كه قابل خواندن باشد.
ماده 9 : وسیله نقلیه عمومی كه در هرشهر شماره گذاری میشود باید فقط در همان شهر ومنطقه ایكه شهربانی تعیین میكند بكار پردازد مگر اینكه موافقت شهربانی های مربوط با تغییر محل كار جلب شده باشد والا از كار كردن آن جلوگیری خواهد شد .
ماده 10 : هرگاه كارت مشخصات یا پلاك اتومبیل مفقود یا ضایع گردد مالك وسیله نقلیه موظف است ضمن اعلام مراتب به مقامات صلاحیت دار حداكثر ظرف 48 ساعت شخصا" یا و سیله نمایندة خود جهت اخذ المثنای كارت یا پلاك جدید به شهربانی مراجعه نماید.
ماده 11 : سازندگان و فروشندگان و حمل كنندگان وسائل نقلیه فقط جهت عرضه نمودن یا نقل آن ها
از محلی به محل دیگر بدون انجام تشریفات شماره گذاری از شهربانی پلاك ویژه یا موقت دریافت خواهند كرد.
ماده 12 : هر سازنده یا فروشنده وسیله نقلیه موظف است دفتری برای ثبت سابقه استفاده ازشماره های ویژه و تعیین اینكه در چه مدت و چه تاریخی شماره ویژه بر روی چه وسیله ای نصب و به وسیله چه كسانی از آن استفاده شده داشته باشد این دفتر در مواقع مراجعه مأموران شهربانی باید ارائه شود.
ماده 13 : درمواردیكه مالك وسیله نقلیه آدرس خود را تغییر میدهد باید ظرف 48 ساعت اداره شهربانی را كتبا “ از آدرس جدید خود مطلع سازد.
ماده 14 : مالك وسیله نقلیه در صورتی كه بخواهد موتور یا هر یك از قطعات اصلی یا رنگ آنرا را تغییر دهد موظف است قبلا مدارك مربوط را به شهربانی جهت كسب اجازه تسلیم نماید تا پس از تغییر آنها كارت مشخصات جدید صادر گردد.
ماده 15 : درصورت انتقال مالكیت وسیله نقلیه ، فروشنده موظف است فورا" كارت مشخصات را به شهربانی محل تسلیم نماید . باضافه مالك جدید پس ازانتقال باید برای دریافت كارت مشخصات به نام خود به شهربانی مراجعه نماید. شهربانی پس از وصول درخواست خریدار فتوكپی یا رو نوشت مصدق سند انتقال كارت مشخصات جدیدی به نام او صادر و بوی تسلیم خواهد نمود.
ماده 16 : شخصی كه وسیله نقلیه در اختیار و تصرف او است ( اعم از اینكه مالك باشد یا نباشد) موظف است در صورتی كه وسیله نقلیه مورد تصرف غیر مجاز واقع شود و همچنین پس از رفع تصرف غیر مجاز حداكثر ظرف 48 ساعت مراتب را به مقامات انتظامی محل اعلام دارد.
ماده 17 : شهربانی در موارد زیر پلاك شماره را پس میگیرد.
1- هرگاه پلاك اشتباها" به وسیله نقلیه ای نصب شده باشد.
2- در مورد مذكور در ماده 43 اصلاحی این آئین نامه.
3- وقتی كه وسیله نقلیه اوراق شده باشد.
ماده 18 : پس از رفع اشتباه یا فراهم شدن موجبات استرداد پلاك مذكور در بند 2 پلاك به صاحب وسیله نقلیه مسترد خواهد شد.
ماده 19 : شهربانی میتواند پلاك شماره ویژه یا موقت متعلق به سازندگان و فروشندگان یا حمل كنندگان وسائل نقلیه را به علت عدم لزوم استعمال یا استعمال بر خلاف مقررات آن یا به علت تقلب در انها پس بگیرد .
ماده 20 : كلیه دارندگان وسائل نقلیه موظفند ظرف دو ماه از تاریخ تصویب این آئین نامه نشانی دقیق خود و مشخصات كامل وسیله نقلیه خویش را به شهربانی محل شماره گذاری اعلام دارند.
• فصل سوم : گواهینامه رانندگی و كارت شهری
ماده 21 : هركس بخواهد با هرنوع وسیله نقلیه موتوری زمینی رانندگی كند باید دارای گواهینامه رانندگی مربوط به آن نوع وسیله نقلیه باشد.
ماده 22 : شرائط لازم برای صدور انواع گواهینامه های رانندگی بشرح زیر است:
الف- گواهینامه رانندگی موتور سیكلت.
1- سن 18 سال تمام
2- قبول شدن در آزمایشهای آئین نامه راهنمائی و رانندگی با اتومبیلهای سواری : استیشن ، وانت ، آمبولانس و مینی بوس بظرفیت با بار تا 3500 كیلوگرم
ب- گواهینامه رانندگی پایه 2 برای رانندگی با وانت و كامیونت تا ظرفیت 3500 كیلوگرم و اتومبیلهای سواری و استیشن:
1- سن 18 سال تمام
2- قبولشدن در آزمایشهای آئین نامه راهنمائی و رانندگی با اتومبیل سواری
ج- گواهینامه رانندگی پایه 1 برای رانندگی با كلیه وسائل نقلیه موتوری زمینی باستثناء موتور سیكلت.
1- سن 23 سال تمام
2- قبول شدن در آزمایشهای آئین نامه راهنمائی و رانندگی و رانندگی با اتومبیلهای بزرگ اعم از كامیون بظرفیت بیش از 3500 گیلوگرم و اتوبوس.
3- داشتن اطلاعات فنی لازم
4- گذشتن 2 سال تمام از تاریخ اخذ گواهینامه رانندگی پایه 2
د- گواهینامه رانندگی ویژه برای رانندگی با وسائل نقلیه سنگین ، جاده سازی و ساختمانی و مخصوص حمل اشیاء سنگین و جراثقال اسكله ها
1- سن 23 سال تمام
2- قبول شدن در آزمایشهای آئین نامه راهنمائی و رانندگی و روشن كردن موتور و راندن وسائل نقلیه مورد نظر در جهات مختلف – ترمز كردن و دور زدن با آنها در گواهینامه رانندگی ویژه نوع وسیله نقلیه ای كه دارنده میتواند با آن رانندگی كند قید میشود. برای رانندگی با وسائل نقلیه ویژه ای كه سرعت آنها از 30 كیلومتر در ساعت تجاوز میكند در شهرها و راههای عمومی علاوه بر داشتن گواهینامه ویژه داشتن گواهینامه پایه 1 نیز ضروری است.
ه- گواهینامه رانندگی با تراكتور چرخ لاستیكی در مزارع
1- سن 18 سال تمام
2- قبول شدن در آزمایش آئین نامه راهنمائی و رانندگی
3- قبول دشن در امتحان رانندگی با تراكتور
4- گواهی صلاحیت استفاده از ماشینهای كشاورزی از طرف وزارت كشاورزی و منابع طبیعی
و- گواهینامه رانندگی دوچرخه موتوردار (گازی):
1- سن 15 سال تمام
2- قبول شدن در آزمایش شفاهی آئین نامه راهنمائی و رانندگی
3- قبولشدن در امتحان رانندگی با دوچرخه موتوردار (گازی)
تبصره 1 : كسانیكه سن آنان از 25 سال تمام كمتر نباشد برای اخذ هر گونه گواهینامه رانندگی از شرط سواد معاف میباشند .
تبصره 2 : دارندگان گواهینامه رانندگی پایه 2 درصورتی میتوانند با وسائل نقلیه عمومی باری كه ظرفیت بارگیری آن مطابق مشخصات ساخت كارخانه سازنده بیش از 3500 كیلوگرم نباشد همچنین با اتومبیلهای سواری عمومی و استیشن عمومی و مینی بوس و آمبولانس رانندگی نمایند كه سن آنان از 23 سال تمام كمتر نباشد و یكسال تمام از تاریخ اخذ گواهینامه گذشته باشد.
تبصره 3 : كلیه گواهینامه های رانندگی با تراكتورهای زراعتی كه تا تاریخ 24/11/1351 از طرف شهربانی صادر شده است همچنان معتبر میباشد.
ماده 23 : در موارد زیر صدور گواهینامه رانندگی ممنوع است :
1- هر گاه متقاضی به بیماری صرع یا جنون مبتلا باشد
2- در صورتیكه متقاضی كور باشد مگر برای متقاضیان گواهینامه های موتور سیكلت و تراكتور زراعی و پایه دوم اتومبیل (بدون آنكه اجازه رانندگی وسایل نقلیه عمومی و اتومبیلهای آموزشگاههای رانندگی را داشته باشد) كه فاقد یك چشم بوده و میزان دید چشم سالم آنان نیز كمتر از نباشد و بعلاوه دارندگان گواهینامه پایه دوم اتومبیل فاقد یك چشم باید نقص میدان دید خود را با نصب آینه مخصوص در اتومبیل جبران نماید.
3- هر گاه میزان دید متقاضیان گواهینامه ها كمتر از حد مقرر بوده و با استفاده از عینك قابل جبران نباشد. حد مقرر میزان دید بر حسب موارد بشرح زیر است :
الف- برای گواهینامه های پایه دوم اتومبیل و تراكتور و ویژه و موتورسیكلت با یك چشم و یا چشم دیگر با میدان دید طبیعی یا در صورتیكه میزان دید یك چشم كمتر از باشد مجموع دید دو چشم با میدان دید طبیعی
ب- برای گواهینامه پایه یك و كارت مخصوص رانندگی با وسایل نقلیه عمومی و اتومبیلهای آموزشگاههای رانندگی با یك چشم و چشم دیگر با میدان دید طبیعی یا در صورتیكه میدان دید یك چشم كمتر از باشد مجموع دید دو چشم با میدان دید طبیعی
4- برای كر مطلق و گوژپشت بجز گواهینامه پایه دوم رانندگی بدون آنكه اجازه رانندگی با وسایل نقلیه عمومی و اتومبیلهای آموزشگاههای رانندگی را داشته باشد
5- هر گاه متقاضی فاقد انگشتان دست یا پا باشد بنحوی كه فقدان انگشتان مانع انجام اعمال طبیعی و لازم برای رانندگی باشد.
6- اگر متقاضی بعلت فقدان دست یا پا و یا ضعف بعضی از عضلات دست یا پا كه بمناسبت ابتلا به فلج یا امراض دیگری حاصل شده نتواند مستقلا" یا با استفاده از دست و پای مصنوعی و یا بكمك ماشینهائی كه وسائل مخصوص برای تسهیل رانندگی در آنجا تعبیه شده براحتی از عهده رانندگی برآید.
ماده 24 : هر گاه پزشك و افسر كاردان فنی شهربانی تشخیص دهد كه اشخاص مبتلا به ضعف بینائی یا شنوائی و همچنین اشخاص مذكور در بندهای 5 و 6 ماده قبل به كمك عینك یا سمعك یا سایر وسائل مصنوعی به طور طبیعی قادر به رانندگی می باشند صدور گواهی نامه به نام آنان در صورت جمع شرایط لازم دیگر مانعی ندارد . لكن در متن گواهی نامه باید تصریح شود كه فقط با عینك یا سمعك یا چه نوع وسیله ای می تواند رانندگی نمایند.
آزمایش از داوطلبان نامبرده در بندهای 5و 6 بایدمنحصرا" در پایتخت و وسیله سه نفر افسر كاردان فنی آزمایش رانندگی با وسیله نقلیه مخصوص انجام گیرد.
ماده 25 : درخواست كننده هرنوع گواهینامه رانندگی باید مداركی را كه ازطرف راهنمائی و رانندگی اعلام میشود بمراجع آگهی شده ارائه كند.
ماده 26 : از متقاضی اخذ گواهی نامه رانندگی قبل از سایر آزمایشها باید آزمایش پزشكی به وسیله پزشكانیكه شهربانی معرفی می نماید یا افسر انیكه با وسائل و تجهیزات فنی مخصوص آزمایش مزبور مجهز خواهند بود به عمل آید.
ماده 27 : هرگاه درخواست كننده گواهینامه رانندگی در آزمایشهای مربوط موفق گردد گواهینامه رانندگی پس از مشاهده مدارك لازم صادر و باو تسلیم خواهد شد.
ماده 27 : هرگاه در خواست كننده به تصدیق آزمایش كنندگان در كلیه آزمایشها موفق شود گواهی نامه مورد تقاضا پس از اخذ مدارك مقرر به نام او صادر و تسلیم میگردد.
ماده 28 : مدت اعتبار هر گواهی نامه در متتن آن درج میشود. دارنده آن ملزم است كه ظرف یكماه پس از پایان مدت مقرر برای تمدید مدت اعتبار یا تعویض آن به گواهینامه هم ارز به شهربانی مراجعه نماید . شهربانی می تواند هنگام تمدید یا تعویض گواهی نامه از متقاضی آزمایش پزشكی مجددی بعمل آورد. هرگاه كسانیكه مدت اعتبار گواهی نامه آنان منقضی شده قبل از اخطار مأمورین برای تمدید یا تعویض آن به شهربانی مراجعه نمایند از پرداخت جریمه معاف خواهند بود.
تبصره : گواهی نامه های رانندگی سیاسی احتیاج به تمدید مدت اعتبار ندارد.
ماده 29 : رانندگی با هرنوع تاكسی علاوه بر گواهینامه رانندگی (اعم از پایه 1 یا 2) مستلزم داشتن كارت مخصوص رانندگی تاكسی است كه ازطرف راهنمائی و رانندگی صادر میشود. برای صدور این كارت راننده باید دارای شرایط زیر باشد :
1- داشتن حداقل 23 سال تمام
2- انقضای 1 سال تمام از تاریخ اخذگواهینامه رانندگی (درمورد گواهینامه رانندگی پایه 2)
3- داشتن سواد خواندن و نوشتن
4- قبول شدن در آزمایش شهرشناسی
5- نداشتن سابقه محكومیت از حیث ارتكاب جنایات عمدی ، سرقت ، خیانت درامانت ، اخذ مال بعنف و جنحه های مربوط به منافیات عفت
ماده 30 : اگر گواهی نامه رانندگی یا كارت شهری مفقود شود یا از بین برود دارنده آن میتواند تقاضای صدور المثنی كند. شهربانی پس از احراز صحت ادعای درخواست كننده با دریافت مدارك لازم المثنی صادر و بوی تسلیم خواهد نمود .
ماده 31 : افراد زیر از داشتن گواهینامه رانندگی ایرانی معاف می باشند:
1- خارجیانیكه گواهی نامه رانندگی كشورهای خارجی دارندبه شرط معامله متقابله .
2- دارندگان گواهینامه بین المللی در صورتی كه مدت اعتبار آن نگذاشته باشد.
ماده 32 : تبدیل گواهینامه رانندگی صادرشده از كشورهای خارج به گواهینامه رانندگی ایرانی منوط به مشاهده گواهینامه رانندگی خارجی و ترجمه رسمی آن و سایر مدارك لازم با توجه بكیفیت و نحوه صدور گواهینامه خارجی در كشور صادر كننده آن خواهد بود.
ماده 33 : ایرانیانیكه از كشورهای خارجی گواهی نامه رانندگی گرفته اند در صورتی كه بخواهند درایران رانندگی كنند باید ظرف سه ماه پس از ورود به ایران با تسلیم مدارك لازم و گذراندن آزمایش كتبی آئین نامه گواهی نامه خارجی خود را به گواهی نامه ایرانی تبدیل نمایند . هرگاه كشور صاد ر كننده گواهی نامه خارجی نسبت به گواهی نامه های صادره از ایران معامله متقابل ننماید در این صورت گواهی نامه مزبور در ایران اعتبار ندارد.
ماده 34 : برای كسانی كه گواهینامه رانندگی آنان توقیف شده نباید مجددا" گواهی نامه صادر شود و به فرض صدور از درجه اعتبار ساقط است و وسیله شهربانی اخذ و ابطال خواهد شد.
ماده 35 : شهربانی میتواند :
1- در صورتی كه گواهی نامه رانندگی اشتباها" یا ناقص صادر شده باشد آنرا مسترد دارد و پس از رفع اشتباه یا نقص گواهی نامه صحیح صادر و تسلیم كند.
2- هرگاه گواهینامه های متعددی جهت رانندگی یكنوع وسیله نقلیه بنام یكنفر صادر شود یكی از آنها را بانتخاب او بوی تسلیم و بقیه را اخذ و ابطال نماید . هرگاه صاحب گواهی نامه مشمول تبصره ماده 193 این آئین نامه باشد تمام محكومیتها و تخلفات مورد نظر كه در گواهی مأخوذ ثبت بوده باید در گواهینامه ای كه بوی تسلیم میشود درج گردد.
ماده 36 : هرگاه دارنده گواهی نامه یكی از شرایط پزشكی مذكور در این آئین نامه را از دست بدهد شهربانی می تواند از او دعوت نماید كه ظرف یكماه برای انجام آزمایشهای ضروری حاضر شود. درصورتی كه فقدان شرط و صلاحیت رانندگی ضمن آزمایش جدید محرز گردد گواهینامه از وی اخذ و ابطال خواهد شد . اگر نقضی درشرایط مذكور وجود داشته باشد گواهی نامه تا تكمیل شرایط توقیف و سپس به صاحب آن مسترد خواهد گردید.
• فصل چهارم : معاینه وسائل نقلیه
ماده 37 : راندن كلیه وسایل نقلیه عمومی بدون در دست داشتن برگ معاینه معتبر ممنوع است این برگ كه مدت اعتبارش در متن آن قید میگردد باید همیشه بر سطح داخلی شیشه جلوی وسیله نقلیه به نحوی كه برای مأمورین انتظامی قابل رؤیت باشد نصب گردد.
ماده 38 : شهربانی میتواند از كلیه وسایل نقلیه هر سال یك یا چند نوبت معاینه بعمل آورد در این صورت مالكین و رانندگان مكلفند وسایل نقلیه خویش را جهت معاینه در تاریخ و محلی كه شهربانی قبلا “ اعلام می نماید حاضر سازند .
ماده 39 : هیچ كس مجاز به صدور برگ معاینه نیست مگر آنكه اجازه اینكار كتبا“ از طرف شهربانی به او داده شده باشد.
ماده 40 : شهربانی میتواند به بنگاه های باربری یا مسافر بری یا تعمیرگاهها یا امثال آن ها كه مجهز به وسائل نقلیه و همچنین صدور برگ معاینه آنها را بدهد.
این قبیل بنگاه ها باید دفتری برای ثبت مشخصات وسائل نقلیه مورد معاینه و برگ های معاینه داشته باشند .
ماده 41 : شهربانی پس از معاینه وسیله نقلیه در صورت وجود تجهیزات مقرر د ر این آئین نامه و فقدان نقص فنی برگ معاینه صادرو به آورنده وسیله تسلیم می نماید.
ماده 42 : رانندگان یا مالكین وسائل نقلیه ایكه ضمن معاینه معیوب یا ناقص تشخیص داده شده فقط می تواند آنرا در تاریخ و مسیری كه در برگ اجازه نامه صادره از طرف مأمور معاینه كننده مشخص میشود تا تعمیرگاه یا گاراژ منتقل سازند .
ماده 43 : در مواردی كه حركت وسیله نقلیه در راههای عمومی طبق نظر كارشناس فنی شهربانی یا ژاندارمری به واسطه معایب و نواقص مكانیكی خطرناك باشد پلاك آن اخذ و پس از رفع معایب و نواقص و معاینه مجدد مسترد می شود.
ماده 44 : شهربانی موظف است در مواقع ضروری بنگاه ها و تعمیرگاه ها ی مذكور در ماده 40 را بازرسی كند و چنانچه به هر جهتی از جهات صلاحیت معاینه كنندگان وسائط نقلیه را مورد تردید قرار دهد اجازه صادره را لغو نماید.
ماده 45 : در شهرهائی كه شهربانی محل فاقد افسر كاردان فنی باشد رانندگان وسائل نقلیه عمومی باید اقلا“ هر سه ماه یكبار برای معاینه وسیله نقلیه خود و دریافت برگ معاینه به نزدیكترین شهربانی كه دارای كاردان فنی است یا محلی كه از طرف شهربانی تعیین و اعلام شده است مراجعه نمایند.
• فصل پنجم : تجهیزات
قسمت اول : تجهیزات وسایل نقلیه موتوری
ماده 46 : اشخاص حق ندارند هیچ نوع وسیله نقلیه ای را كه فاقد لوازم و تجهیزات مذكور در این فصل یا دارای لوازم و تجهیزات مخالف مقررات باشد در راه های عمومی برانند و یا برای رانندگی در اختیار دیگری بگذارند.
ماده 47 : كلیه اتومیبل ها و یدك كش ها و تراكتورهای باركش لااقل باید دارای چراغ هائی به شرح زیر باشند:
1- دو چراغ بزرگ با دو استپ و نور سفید در طرفین جلو
2- دو چراغ كوچك با نور زرد یا سفید برای تشخیص عرض اتومبیل در منتهی الیه هر یك از دو قسمت جلو.
3- دوچراغ كوچك با نور قرمز جهت تشخیص عرض اتومبیل در منتهی الیه هر یك از دو سمت عقب .
4- دو چراغ كوچك با نور قرمز یا نارنجی بریا ترمز ( ایست ) در عقب كه به محض گرفتن ترمز روشن شده و از فاصله 35 متری دیده شود.
5- یك چراغ كوچك با نور سفید در عقب برای تشخیص شماره پلاك . نور این چراغ باید برای قرائت شماره پلاك از فاصله 25 متری كافی باشد.
6- یك چراغ كوچك به رنگ زرد یا سفید جهت نشان دادن حركت با دنده عقب این چراغ باید طوری نصب گردد كه فقط موقع راندن به عقب روشن شود.
7- دو چراغ راهنمائی الكتریكی یا مكانیكی با نورسفید یا زرد در طرفین جلو و دو تای دیگر از آن با رنگ قرمز در طرفین عقب برای اعلام قصد گردش به چپ یا براست . نور این چراغ ها در روز باید از فاصله 35 متری قابل رؤیت باشد.
8- یدك و شبه یدك متصل باید اقلا یك چراغ خطر قرمز در عقب داشته باشند . اگر وسیله نقلیه ای دارای چند یدك زنجیری باشد نصب چراغ مذكور باید در عقب آخرین یدك بعمل آید.
ماده 48 : نور چراغهای كوچك جلو و خطر عقب باید در شرایط جوی معمولی از فاصلة 150 متری دیده شود . نور چراغهای گردش و ایست نبایستی خیره كننده باشد.
ماده 49 : سیم كشی چراغ ها باید طوری بعمل آید كه هر وقت راننده چراغ های كمكی را روشن می نماید چراغ های عقب نیز روشن شوند.
ماده 50 : ارتفاع چراغ ارتفاع چراغ های جلو نباید از 135 سانتی متر بیشتر و از 70 سانتی متر كمتر باشد . ارتفاع چراغ های عقب نیز نباید از یك متر بیشتر و از 50 سانتی متر كمتر باشد.
ماده 51 : چراغ های بزرگ جلو بایستی دارای تكمه تبدیل تور باشند كه تابش نور را به بالا یا پائین بترتیب زیر عوض كند.
1- نور بالا ( استپ بالا ) باید طوری میزان گردد كه به وسیله آن وجود اشخاص یا اشیاء ازفاصله 150 متری تشخیص داده شود.
2- نور پائین ( استپ پائین ) باید به نحوی میزان گردد كه به وسیله آن اشخاص یا اشیاء از فاصله 35 متری مشخص شوند .
ماده 52 : كلیه وسائل نقلیه امدادی بایستی در مرتفع ترین نقطه خود دارای یك چراغ خطر گردان یا زنگ یا بوقی كه تولید صدای مشخص نماید باشند . نور قرمز چراغ باید از فاصله 150 متری قابل رویت باشد.
ماده 53 : وسائل نقلیه موتوری به داشتن تجهیزات زیر مجازند :
1- دو عدد نور افكن در طرفین با اجازة مخصوص شهربانی مشروط بر اینكه در شهرها و جاده های عمومی مورد استفاده قرار نگیرد .
3- دو چراغ رانندگی اضافی با نور سفید در جلو ( چراغ كمكی ) كه ارتفاع آن نباید از یكمتر و نیم بیشتر و از چهل سانتی متر كمتر باشد . این چراغ ممكن است توأم با چراغهای بزرگ جلو مورد استفاده قرارگیرد.
4- دو چراغ كوچك با نور زرد یا سفید روی گلگیر طرفین كه خیره كننده نباشد.
5- چراغهای كوچك اضافی در جلو با نور سفید یا زرد ودر عقب با نور قرمز كه هنگام استفاده باید مرتبا" روشن و خاموش شده و از فاصلة 150 متری دیده شوند. 2- دو عدد چراغ ویژه مه با نور زرد در طرفین قسمت جلو ، ارتفاع این چراغها نباید ازیك متر بیشتر و از چهل سانتی متر كمتر باشد . نور این چراغها باید طوری میزان گردد كه در طول ده متر از سطح افقی محل نصب چراغ بالاتر نیاید . هنگام استعمال چراغهای مه بایستی از نور پائین چراغهای بزرگ نیز استفاده شود .
ماده 54 : تمام اتومبیلها و یدك كشها و تراكتورهای باركش و انواع یدكها كه در جاده های عمومی عبور می نمایند بایستی دارای دو شیشه نور تاب (رفلكتور) به رنگ قرمز یا شبرنگ درطرفین قسمت عقب خود باشند . هر گاه نور تابهائی در قسمت جلو نصب شوند باید به رنگ زرد باشند.
ارتفاع نور تابها بیشتر از یك متر و نیم و كمتر از شصت سانتی متر نخواهد بود مگر آنكه بلندی خود وسیله نقلیه از كف زمین كمتر از شصت سانتی متر باشند.
نور تابهای عقب بدكها مستقل ممكن است در دو طرف آن یا د ردو طرف بار نصب شود . در تمام موارد مذكور باید نور تابها كاملا قابل رؤیت بوده و شیشه های آنها دارای اندازه و خصوصیاتی باشدكه موقع شب در مقابل نور چراغهای وسائل نقلیه دیگر از فاصله 150 متری كاملا مشهودگردد .
ماده 55 : هر وسیله نقلیه موتوری باید مجهز به دو نوع ترمز پائی و دستی مجزا از هم با قدرتهای مذكور در ماده 57 باشدكه هر یك به تنهائی بتواند آنرا از حركت باز دارد.
ماده 56 : یدك ها و شبه یدك هائی كه ظرفیت آن ها از 1400 كیلو گرم زیادتر است بایستی دارای ترمزی باشند كه راننده بتواند به وسیله آن یدك را متوقف سازد . طرز ساختمان این ترمز باید طوری باشد كه در صورت قطع ناگهانی وسیله اتصال یدك ترمز خود به خود گرفته شود و یدك را متوقف نماید .
ماده 57 : قدرت ترمز پائی باید به قدر ی باشد كه در راههای مختلف طبق جدولهای بین المللی كه ملاك عمل كارشناسان تصادفات راهنمائی و رانندگی است بتواند با شتاب معین از ادامه حركت وسیله نقلیه جلوگیر ی نماید . حداقل شتاب ترمز پائی نباید از سه و نیم كمتر باشد . قدرت ترمز دستی باید به قدری با شد كه بتواند به تنهائی در سرعت قدم انسانی ( پنج كیلومتر در ساعت ) بدون بار و مسافر در سطح اسفالته و مستقیم حداكثر پس از طی یك متر مسافت وسیله نقلیه را كاملا از حركت باز دارد .
ماده 58 : رانندگی با وسائل نقلیه ای كه قدرت ترمز آنها طبق مشخصات مذكور نباشد ممنوع است.
ماده 59 : كلیه وسائل نقلیه موتوری باید مجهز به بوق یا وسیله اخبار صوتی دیگری باشند كه تولید صدای غیر عادی و ناهنجار ننماید و صدای از فاصله هفتاد متری شنیده شود . بعلاوه نصب كیلومتر شما ( سرعت سنج ) و درجه بنزین و چراغ نشان دهندة نور بالا كه كاملا سالم و قابل استفاده باشد الزامی است .
تبصره 1 : كلیه وسایل نقلیه شامل انواع خودروهای سواری، وسائط نقلیه باركش(وانت ، كامیونت ، كامیون ، تریلی) و اتوبوس و مینی بوس اعم از پلاك (شخصی، عمومی، دولتی) باید به كمربند ایمنی استاندارد مجهز باشند (باستثناء اتوبوسها و مینی بوسهای شركت واحد).
تبصره 2 : راننده و سرنشین ردیف جلو كلیه وسائط نقلیه مندرج در تبصره 1 راننده و سرنشینان اتوبوسها و مینی بوسها (باستثنای اتوبوسهای شركت واحد) موظفند هنگام حركت در راهها (معابر درون شهری برون شهری) از كمربند ایمنی استفاده نمایند.
ماده 60 : هر وسیله نقلیه موتوری بایستی مجهز به لوله اگزوز باشد كه مانع خروج صداهای ناهنجار گردد. برداشتن تمام یا قسمتی از این دستگاه ممنوع است . بهر نوع وسیله نقلیه موتوری كه توسط شهربانی اعلام خواهدشد باید تا خو گراف ( ثبت كننده سرعت ) نصب شود . این دستگاه باید كاملا قابل استفاده باشد و كاغذ ثبت كننده آن روزانه تجدید گردد.
ماده 61 : كلیه وسائل نقلیه موتوری باید دارای آئینه هائی در داخل باشد بنحوی كه راننده بتواند بوسیله آنها لااقل تا فاصله هفتاد متری پشت سر خویش را ببیند. نصب آئینه در دو طرف خارج وسیله نقلیه مجاز است.
ماده 62 : هر وسیله نقلیه موتوری كه دارای شیشه جلو است باید مجهز به دو برف پاك كن باشد.
برف پاك كنها باید همیشه سالم و حاضر بكار باشد تا در مواقع لزوم برای پاك كردن شیشه جلو از آن استفاده گردد.
ماده 63 : دستگاه تهویه وسائل نقلیه باید طوری نصب گردد كه بهیچوجه تولید خطر برای سرنشینان آن نكند و محتوی گازهای مسموم و آتش زا نباشد .
ماده 64 : روی چرخهای وسائل نقلیه یا كنار آنها نباید اجسام اضافی و زاید مانند میخ و پیچ های بلند یا هر شیئی كه از محازات لاستیكها تجاوز كند مجود داشته باشد مگر آنكه در تراكتورهای زراعتی و انواع كمباین لازم باشد.
ماده 65 : اتوبوسها و كامیونها شبها هنگام حركت در جاده ها باید لوازم زیر را همیشه همراه داشته باشند تا در مواقع ضرورت بر حسب مورد از آنها استفاده نمایند.
1- سه چراغ با سه مشعل الكتریكی یا سه فانوس ویا سه شیشه نورتاب یا تابلوی شبرنگ با نور قرمز كه در شرایط جوی معمولی از فاصله 150 متری قابل رؤیت باشند.
2- در صورت فقدان لوازم مذكور لااقل سه چراغ الكتریكی با نور قرمز.
3- دو پرچم قرمز به ابعاد لااقل یك متر با چوب پرچم.
ماده 66 : وسائل نقلیه ای كه مواد خطرناك حمل می كنند باید فقط سه چراغ ترمز الكتریكی همراه داشته باشند. حمل فانوس برای آنها ممنوع است باضافه وسائل نقلیه مزبور باید دارای دستگاه پمپ آتش نشانی آماده به كار باشند. این پمپ ها بایستی در محلهائی نصب شوند كه هنگام ضرورت بتوان فورا“ آنها را مورد استفاده قرار داد.
قسمت دوم : تجهیزات اختصاصی موتورسیكلت و دوچرخه
ماده 67 : موتور سیكلت ودوچرخه های موتور دار باید دارای حداقل یك و حداكثر دو چراغ با نور سفید در جلو و یك چراغ خطر با شیشه نو ر تاب قرمز درعقب و یك آئینه روی فرمان باشد . نصب راهنمای الكتریكی برای موتور های سه چرخ نیز ضروری است . راكبین موتور سیكلت باید بكلاه كاسك مخصوص مجهر باشند.
ماده 68 : هردوچرخه باید دارای تجهیزات زیر باشد :
1- یك چراغ با نور سفید در جلو كه تا مسافت 150 متری جلوی آن را بقدر كافی روشن سازد.
2- یك چراغ با نور قرمز در عقب كه از فاصله 150 متری دیده شود.
3- یك چراغ قرمز شب نما در عقب كه نور وسائل نقلیه پشت سر را از فاصله بیست متری منعكس نماید.
4- یك زنگ یا بوق كه صدای آن از فاصله سی متری شنیده شود . نصب و استعمال زنگهای صوتی یا آژیر یا بوق خطر برای دوچرخه ها ممنوع است.
5- ترمز كه بمحض گرفتن آن دوچرخه متوقف گردد.
• فصل ششم : مقررات محل بار
ماده 69 : طول وعرض وسائل نقلیه باربری همان است كه بر طبق مشخصات (كاتولوگ) سازنده معین گردیده ولی ظرفیت آن مطابق نظر افسر كاردان فنی شهربانی تعیین میشود. ارتفاع هیچ وسیله نقلیه ای بانضمام بار آن از سطح راه نباید از چهار متر تجاوز كند.
ماده 70 : وسائل نقلیه مسافربری حق ندارند بارهائی را كه از داخل اطاق آنها یا گلگیرها به اطراف تجاوز كرده باشد حمل كنند.
ماده 71 : بارهای وسائل نقلیه باركش نبایستی از قسمت جلوی اطاق بیش از یك متر و از قسمت عقب اطاق بیش از دو متر باشد . بهر حال باید علائم لازم و چراع قرمز خطر در ابتدا و انتهای بار نصب شود.
ماده 72 : محدودیت طول بار وسائل نقلیه كه در ماده فوق تصریح شده در باره بارهائی كه بنا بر وضع و طبیعت یا ساختمان مخصوص قابل تفكیك و تجزیه نیستند رعایت نمیشود مشروط بر اینكه اینگونه بارها روی یدكهای طولانی گذارده شوند. در هر حال اگر طول بار از بیست متر تجاوز كند برای حمل آن باید پروانه مخصوص از مقامات صلاحیتدار اخذ گردد.
ماده 73 : مقامات صلاحیت دار میتوانند جهت محمولاتی كه قابل تجزیه نبوده و بیش از ظرفیت یا بزرگتر از حجم معین است پروانه مخصوصی كه حاوی مشخصات و ظرفیت وسیله نقلیه حمل كننده و حجم بار و مسیر و تعداد دفعات رفت و آمد یا مدت حمل مستمر است صادر كنند . این پروانه باید تا پایان مدت اعتبار آن نزد راننده موجود باشد و هنگام مراجعه مأموران انتظامی ارائه گردد.
ماده 74 : وسائل نقلیه ای كه در حدود مواد 70و 71و 72 حمل باری كنند باید :
1- شب ها دو چراغ یا دو فانوس قرمز رنگ در آخرین نقطه طرفین عقب بار نصب نمایند بطوریكه از فاصله یكصدوپنجاه متری طرفین و عقب وسیله مزبور دیده شود.
2- روزها دو پرچم یا دو پارچه قرمز رنگی كه سطح آن لااقل نیم متر مربع باشد در انتهای بار آویزان كنند بنحوی كه رانندگان پشت سر بتوانند آنرا از فاصله مذكور در بند یك این ماده ببینند.
ماده 75 : حمل مواد خطرناك فقط با وسائل نقلیه مخصوص مجاز است و با وسائل مسافری یا باربری معمولی جز با اجازه شهربانی ممنوع است.
ماده 76 : بنگاهها باید بارهای وسائل نقلیه را طوری بارگیری نمایند و محكم ببندند كه هیچگونه خطر افتادن یا چكه كردن یا باز شدن و یا پخش شدن در هوا وجود نداشته باشد.
ماده 77 : یدك یا هرنوع وسیله نقلیه ای كه توسط وسیله نقلیه دیگری كشیده می شود باید با سیمهای آهنی یا میله های محكم بوسیله كشنده متصل شود بطوریكه هیچگونه خطر گسیختن نداشته و تحمل كشش وسیله نقلیه را بنماید. طول وسیله اتصال نباید از پنج متر زیادتر باشد. هرگاه وزن یدك با بار آن از دوهزار كیلوگرم زیادتر باشد باید بادو رشته اتصال محكم بسته شود.
ماده 78 : رانندگان موظفند بدستور مأموران صلاحیتدار وسیله نقلیه را جهت توزین به روی قپان ببرند. هرگاه ضمن توزین معلوم شود كه بیش از ظرفیت مقرربارگیری شده باراضافی تخلیه میشود.دراینصورت مسئولیت انبار كردن و حفظ آن بعهده مالك و راننده است.
• فصل هفتم : تصادفات
ماده 79 : راننده هر وسیله نقلیه ای كه مرتكب تصادف منجر به جرح یا فوت گردد موظف است بلافاصله وسیله نقلیه را در محل تصادف متوقف سازد و مادام كه تشریفات مربوط به رسیدگی وسیله كارشناسان شهربانی یا ژاندارمری خاتمه نیافته مطلقا" از تغییر وضع اتومبیل یا صحنه تصادف خودداری نماید. لكن هر گاه تصادف فقط منجر به خسارت مالی شود بنحوی كه امكان حركت از وسیله نقلیه سلب نشده باشد راننده موظف است وسیله نقلیه را در نزدیكترین محلی كه موجب سد معبر نگردد برای رسیدگی و معاینه متوقف سازد مگر اینكه در مورد خسارات از طرف بیمه مقرراتی وضع و اعلام شده باشد كه در اینصورت توقف در محل بشرط انجام مقررات بیمه از طرف رانندگان اجباری نخواهد بود.
تبصره : در نقاطی كه كارشناس شهربانی یا ژاندارمری وجود ندارد یا حضور به موقع آنان مقدور نباشد در اینصورت مسئولان امر از نظریات مستدل سه نفر از رانندگان پایه یكم استفاده خواهند كرد .
ماده 80 : رانندگان وسائل نقلیه ای كه بهر ترتیب تصادف نموده اند در صورت وقوع جرح موظفند كمكهای لازم را به مجروحین نموده و در اعزام آنان به بیمارستان مساعدت نمایند.
ماده 81 : رانندگان مذكور مكلفند در موارد تصادف منجر به جرح یا فوت نام ونشان صحیح و مشخصات گواهینامه رانندگی و وسیله نقلیه خود را بلافاصله به مأمورین انتظامی اعلام دارند.
ماده 82 : رانندگانی كه باوسیله نقلیه متوقف فاقد سرنشین تصادف می نمایند باید در محل وقوع تصادف صاحب یا راننده وسیله متوقف و مأمورین انتظامی را از هویت و نشانی كامل خود آگاه سازند و در صورت عدم دسترسی به ایشان نام و نام ذخانوادگی و نشانی دقیق خویش و شماره و سایر مشخصات وسیله نقلیه خود را روی كاغذی بنویسند ودر محل قابل رؤیتی در وسیله نقلیه متوقف الصاق نمایند.
ماده 83 : رانندگانی كه با اشیاء یا حیوانات تصادف نموده و باعث خسارت یا اتلاف آن ها می شوند مكلفند كه در محل مالك یا حافظ اشیاء یا حیوانات مورد تصادف را طبق دستور ماده فوق مطلع سازند.
ماده 84 : هرگاه راننده وسیله نقلیه ای در اثر تصادف توانائی اجرای مقررات مندرج در مواد 82 و83 را نداشته باشد در این صورت مالك آن وسیله نقلیه موظف است در اولین فرصت پس از آگاهی از واقعه مراتب را به مامورین مربوط اعلام دارد.
ماده 85 : اتوسرویس ها (تعمیرگاه ها) وتوقف گاه ها (پاركینگ ها) موظفند ظرف 24 ساعت پس از رؤیت وسیله نقلیه ای كه آثار تصادف یا جای گلوله در ان وجود دارد مراتب را با ذكر مشخصات اتومبیل و در صورت امكان با ذكر نام و نشانی راننده به شهربانی یا ژاندارمری محل اعلام دارند.
• فصل هشتم : علائم راهنمائی و رانندگی
قسمت اول ـ علائمی كه مقامات و ماموران انتظامی بكار می برند
ماده 86 : علائم راهنمائی و رانندگی كه برای كنترل و تنظیم عبور و مرور در راه ها بكار میرود وسیله شهربانی تعیین می شود .
انتخاب محل نصب آنها در شهرها با شهربانی و تهیه و نصب آنها با شهردار ی است در خارج از شهرها انتخاب محل نصب با ژاندارمری و تهیه و نصب آنها با وزارت را ه خواهد بود.
ماده 87 : رانندگان كلیه وسائل نقلیه و اشخاص اعم ا ز پیاده یا سوار بر حیوانات موظفند از علائم راهنمائی و رانندگی تبعیت نمایند مگر اینكه مأموران انتظامی به جهاتی عدم رعایت آنها را در محل مجاز اعلام كنند.
ماده 88 : كنترل وتنظیم عبور و مرور ممكن است به وسیله چراغ ها یا خطوط یا تابلوها یا نوشته ها با مأموران انتظامی و یا بهر وسیله دیگری كه بر حسب مورد مقتضی باشد بعمل آید در هر حال فرمان پلیس بر تمام علائم دیگر مقدم است .
ماده 89 : در محل هائیكه عبور و مرور به وسیله چراغ راهنمائی كنترل می شود رنگهای زیر برای مقاصدی كه معین شده است بكار میرود.
1- چراغ سبز برای حركت : وسائل نقلیه ای كه با چراغ سبز روبه رو میشوند حق عبور یا گردش را دارند مگر آنكه گردش به وسیله علامت دیگری ممنوع شده باشد. در هر حال وسائل نقلیه در حال گردش باید حق تقدم وسائل نقلیه ای را كه مستقیم میروند و حق تقدم پیادگانی را كه از گذرگاه در حركتند رعایت نمایند.
2- چراغ زرد برای احتیاط ـ وسائل نقلیه ایكه با این چراغ روبرو میگردند نباید به تقاطع یا گذرگاه پیاده نزدیك شوند و د ر صورت ورود قبلی موظفند به حركت خود ادامه بدهند و از تقاطع یا گذرگاه عبور كنند.
3- چراغ قرم
ادامه
9
2
3
محمد  , mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
یکشنبه 28 آذر ، 17:51
haminhavaly.farafile.ir
ادامه
هانیه فروغی , sabteasnaf
پنجشنبه 12 مرداد ، 13:51
سلام ممنونم از پست های خوبتون اگه میشه به صفحه ما هم سری بزنید
ثبت اصناف بزرگترین و قوی ترین وب سایت ثبت و جستجوی واحد های صنفی کشور یک بار به رایگان اگهی بدهید یک عمر دیده شوید
www.sabteasnaf.com
ادامه
انجمن وکلا , vokalaa
قانون نحوه اجراى محكومیتهاى مالى

ماده 1 : هر كس به موجب حكم دادگاه در امر جزایى به پرداخت جزاى نقدى محكوم گردد و آن را نپردازد و یا مالى غیر از مستثنیات دین از او به دست نیاید به دستور قاضى صادركننده حكم به ازاى هر پنجاه هزار ریال یا كسر آن یك روز بازداشت مى گردد.
در صورتى كه محكومیت مذكور توأم با مجازات حبس باشد، بازداشت بدل از جزاى نقدى از تاریخ اتمام مجازات حبس شروع مى شود و از حداكثر مدت حبس مقرر در قانون براى آن جرم بیشتر نخواهد شد و در هر حال حداكثر مدت بدل از جزاى نقدى نباید از پنج سال تجاوز نماید.

تبصره :
مبلغ مذكور در این ماده به تناسب تورم هر سه سال یكبار به پیشنهاد وزیر دادگسترى و تصویب رئیس قوه قضائیه تعدیل و در خصوص احكامى كه در آن سال صادر مى گردد لازم الاجراء خواهد بود.

ماده 2 : هر كس محكوم به پرداخت مالى به دیگرى شود چه به صورت استرداد عین یا قیمت یا مثل آن و یا ضرر و زیان ناشى از جرم یا دیه و آن را تأدیه ننماید دادگاه او را الزام به تأدیه نموده و چنانچه مالى از او در دسترس باشد آن را ضبط و به میزان محكومیت از مال ضبط شده استیفاء مى نماید و در غیر این صورت بنا به تقاضاى محكوم له، ممتنع را در صورتى كه معسر نباشد تا زمان تأدیه حبس خواهد كرد.

تبصره :
چنانچه موضوع این ماده صرفاً دین بوده و در ذمهء مدیون باشد دادگاه در حكم خود مستثنیات دین را منظور خواهد داشت و در مورد استرداد عین در صورتى مقررات فوق اعمال مى شود كه عین موجود نباشد به جز در بدل حیلوله كه برابر مقررات مربوطه عمل خواهد شد.

ماده 3 : هر گاه محكوم علیه مدعى اعسار شود (ضمن اجراى حبس) به ادعاى وى خارج از نوبت رسیدگى و در صورت اثبات اعسار از حبس آزاد خواهد شد و چنانچه متمكن از پرداخت به نحو اقساط شناخته شود دادگاه متناسب با وضعیت مالى وى حكم بر تقسیط محكوم به را صادر خواهد كرد.

تبصره :
در صورتى كه محكوم علیه موضوع این ماده بیمار باشد به نحوى كه حبس موجب شدت بیمارى و یا تأخیر درمان وى شود، اجراى حبس تا رفع بیمارى به تأخیر خواهد افتاد.

ماده 4 : هر كس با قصد فرار از اداى دین و تعهدات مالى موضوع اسناد لازم الاجراء و كلیه محكومیتهاى مالى ، مال خود را به دیگرى انتقال دهد به نحوى كه باقیمانده اموالش براى پرداخت بدهى او كافى نباشد عمل او جرم تلقى و مرتكب به چهار ماه تا دو سال حبس تعزیرى محكوم خواهد شد و در صورتى كه انتقال گیرنده نیز با علم به موضوع اقدام كرده باشد شریك جرم محسوب مى گردد و در این صورت اگر مال در ملكیت انتقال گیرنده باشد عین آن و در غیر این صورت قیمت یا مثل آن از اموال انتقال گیرنده بابت تأدیه دین استیفاء خواهد شد.
ماده 5 : مفاد این قانون در خصوص محكومین سازمان تعزیرات حكومتى نیز مجرى خواهد بود.
ماده 6 : آیین نامه اجرایى این قانون ظرف مدت سه ماه توسط وزارت دادگسترى تهیه و به تصویب رئیس قوه قضائیه خواهد رسید.
ماده 7 : این قانون از تاریخ تصویب لازم الاجراء بوده و حكم مندرج در ماده (1) شامل كلیه آراء صادره قبل از لازم الاجراء شدن این قانون نیز مى گردد و كلیه قوانین و مقررات مغایر با آن از جمله قانون نحوه اجراى محكومیتهاى مالى مصوب 1351 و قانون منع توقیف اشخاص در قبال تخلف از انجام تعهدات و الزامات مالى مصوب 1352 لغو مى گردد.


ادامه
13
1
4
محمد  , mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
یکشنبه 28 آذر ، 17:52
farafile.ir
ادامه