نرم افزار اندروید کلوب جستجوی مطالب
پیروان راه فاروق أعظم , masjedenour

پیروان راه فاروق أعظم

 مسجدنور مذهب اهل بیت علیهم السلام
پیروان راه فاروق أعظم , masjedenour

پیروان راه فاروق أعظم

مطالب تصاویر 6دوستان 53
97/07/11 16:56

دعای یوسفی

دعای حضرت امام صادق علیه السلام، در گرفتاری‌های بزرگ ؟

ابو بصیر گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «دعاى یوسف علیه السلام در چاه چه بود؟ ما در آن اختلاف داریم». حضرت فرمود: .................................... :

«إِنَّ یُوسُفَ لَمَّا صَارَ فِی الْجُبِّ وَآیَسَ مِنَ الْحَیَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتِ الْخَطَایَا وَالذُّنُوبُ قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِی عِنْدَكَ فَلَنْ تَرْفَعَ لِی إِلَیْكَ‏ صَوْتاً وَلَنْ تَسْتَجِیبَ لِی دَعْوَةً فَإِنِّی أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الشَّیْخِ یَعْقُوبَ فَارْحَمْ ضَعْفَهُ وَاجْمَعْ بَیْنِی وَبَیْنَهُ فَقَدْ عَلِمْتَ رِقَّتَهُ عَلَیَّ وَشَوْقِی إِلَیْهِ».

«چون یوسف به چاهِ تاریک افتاد، از زندگى نومید شد و گفت: بار خدایا! اگر خطاها و گناهانم ‏ مرا نزد تو بی‌آبرو ساخته که صدایم را نزد خود بالا نمی‌بری و دعایم را مستجاب نمی‌كنى، از تو خواهش می‌كنم به حقِ یعقوبِ پیر، که به ناتوانیش رحم كنی و مرا با او همراه سازی، چرا که تو مهربانى او را نسبت به من و اشتیاقِ مرا نسبت به او می‌دانى». سپس حضرت گریسته، فرمود:

«وَأَنَا أَقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَتِ الْخَطَایَا وَالذُّنُوبُ قَدْ أَخْلَقَتْ وَجْهِی عِنْدَكَ فَلَنْ تَرْفَعَ لِی إِلَیْكَ صَوْتاً فَإِنِّی أَسْأَلُكَ بِكَ فَلَیْسَ كَمِثْلِكَ شَیْ‏ءٌ وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّكَ نَبِیِّ الرَّحْمَةِ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ»

من هم می‌گویم: بار خدایا! اگر خطاها و گناهان، مرا نزد تو بى‏‌آبرو كرده که صدایم را نزد خود بالا نمی‌بری، از تو كه چیزى مانند تو نیست می‌خواهم و به واسطۀ محمّد پیغمبر رحمتت صلّی الله علیه و آله به تو رو می‌آورم یا الله یا الله یا الله یا الله یا الله». سپس امام فرمود:

«قُولُوا هَذَا وَأَكْثِرُوا مِنْهُ فَإِنِّی كَثِیراً مَا أَقُولُهُ عِنْدَ الْكُرَبِ الْعِظَامِ؛ این دعا را زیاد بگویید كه من چه بسیار آن را در گرفتاری‌هاى بزرگ گفته‌ام» (1) این دعا به گونه‌ای دیگر نیز از آن حضرت نقل شده است که وقتی حضرت یوسف علیه السلام به دلیل کمک خواستن از غیر خدا در زندان گرفتار شد و هفت سال از آن گذشت، به او اجازه داده شد که دعای فرج را بخواند؛ به اینگونه که صورتش را بر زمین نهاد و گفت:
«اللَّهُمَّ‏ إِنْ‏ كَانَتْ‏ ذُنُوبِی‏ قَدْ أَخْلَقَتْ‏ وَجْهِی‏ عِنْدَكَ فَإِنِّی أَتَوَّجَهُ إِلَیْكَ بِوَجْهِ آبَائِی الصَّالِحِینَ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ».

«خدایا اگر گناهانم مرا نزد تو بی‌آبرو ساخته است، پس من به واسطۀ آبروی پدرانِ نیکوکارم، ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب به تو رو می‌آورم».

پس خداوند برای او گشایش حاصل کرد. یکی از اصحاب می‌پرسد: فدای شما شوم، آیا ما نیز این دعا را بخوانیم؟ حضرت فرمودند: همانند آن را بخوانید:

«اللَّهُمَّ‏ إِنْ‏ كَانَتْ‏ ذُنُوبِی‏ قَدْ أَخْلَقَت‏ وَجْهِی‏ عِنْدَکَ فَإِنِّی أَتَوَجَّهُ إِلَیْكَ بِوَجْهِ نَبِیِّكَ نَبِیِّ الرَّحْمَةِ وَعَلِیٍّ وَفَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ وَالْأَئِمَّةِ».

«خدایا اگر گناهانم مرا نزد تو بی‌آبرو ساخته است، پس به واسطۀ آبروی پیامبرت که پیامبر رحمت است و علیّ و فاطمه و حسن و حسین و امامان صلوات الله علیهم اجمعین به تو توجّه می‌کنم» (2)

(1) أمالی صدوق _ ص 403
99
کامنت بنویسید...