نرم افزار اندروید کلوب مجله کلوب

نتایج جستجو : اینگمار برگمان - 14 مطلب

99/06/2 17:42
شکوفه  , niloofar1356
هلنا: از اینکه داری پیر میشی
ناراحت نیستی؟
ایزاک: معلومه که نه، همه چیز داره
بدتر میشه. آدمای بدتر، هوای بدتر،
جنگ های بدتر و...
خوشحالم که دارم میمیرم

99
کامنت بنویسید...
شکوفه  , niloofar1356
جمعه 25 مهر ، 02:45
اوهوم
ادامه
سیمین ش , siminsh_68
جمعه 25 مهر ، 02:03
درست میگه روزگار بی رحم تر و ادما هم همینطور
ادامه
99/05/25 10:14
عقاب , ogab7
ما رنج را احساس نمی کنیم
با آن زندگی می کنیم ...

35
4
3
98/04/16 00:32
عقاب , ogab7
ایمان داشتن کار مشکلی است.
مثل اینکه کسی را در تاریکی دوست بداری و او خودش را نشان ندهد!

17
6
1
98/04/10 09:28
تِـــــــــــلکا , Telkaaaa
زندگی تو این دنیا وحشتناکه
و وحشتناک‌تر اینه که کسی رو به وجود بیاریم و
فکر كنیم که اون خوشبخت‌تر از ما میشه...
16
1
4
98/04/1 16:12
ژرفــــــــا , deep
عشق شکل خسته کننده ای است
که به خمیازه ختم می شود.
در این دنیا اگر همه چیز ناقص باشد،
عشق بی نقص ترین ناقص هاست...
97/08/5 11:25
برفین  , barfin.barfin
این اپیزود را حتما ببینید
13
19
1
برفین  , barfin.barfin
دوشنبه 14 آبان ، 10:43
قربانت هیوای گلم
ادامه
هیوا   , special27
یکشنبه 13 آبان ، 16:04
سپاس بابت معرفیش برفین جان
ادامه
94/09/15 20:08
یک فیلم یک تجربه , asfoiashfcas
ارنست اینگمار برگمان ( Part 4 )
جوایز:
برگمان ۹ بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بود و در ۱۹۷۱ مفتخر به دریافت جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری یادبود ایروینگ جی. تالبرگ شد.

اسکار:
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای چشمه باکره (۱۹۶۰)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای هم‌چون در یک آینه (۱۹۶۱)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای فانی و الکساندر (۱۹۸۳)

برلیناله:
برنده جایزهٔ خرس طلایی بهترین فیلم برای توت‌فرنگی‌های وحشی (۱۹۵۷)
برنده جایزهٔ OCIC برای هم‌چون در یک آینه (۱۹۶۱)

سزار:
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارحی برای فانی و الکساندر (۱۹۸۴)

کن:
برنده جایزهٔ بهترین اثر طنز شاعرانه برای لبخندهای یک شب تابستانی (۱۹۵۵)
برنده جایزهٔ هیئت داوران برای مهر هفتم (۱۹۵۷)
برنده جایزهٔ بهترین کارگردان برای چهره (۱۹۵۸)
برنده جایزهٔ بهترین تکنیک برای فریادها و نجواها (۱۹۷۲)
برنده جایزهٔ «Palm of Palms»، سال ۱۹۷۷
برنده جایزهٔ «Ecumenical Jury»، سال ۱۹۹۸

گلدن گلوب:
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای توت‌فرنگی‌های وجشی (۱۹۶۰)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای چشمه باکره (۱۹۶۱)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای همچین در یک آینه (۱۹۶۲)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای صحنه یک ازدواج (۱۹۷۵)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای چهره به چهره (۱۹۷۶)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای سونات پاییزی (۱۹۷۸)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم خارجی برای فانی و الکساندر (۱۹۸۴)

گلدبگ:
برنده جایزهٔ بهترین فیلم برای سکوت (۱۹۶۳)
برنده جایزهٔ بهترین کارگردان برای سکوت (۱۹۶۳)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم برای پرسونا (۱۹۶۶)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم برای فریادها و نجواها (۱۹۷۲)
برنده جایزهٔ بهترین فیلم برای فانی و الکساندر (۱۹۸۲)
برنده جایزهٔ بهترین کارگردان برای فانی و الکساندر (۱۹۸۲)
برنده جایزهٔ بهترین فیلمنامه برای بهترین نیت (۱۹۹۲)
94/09/15 20:05
یک فیلم یک تجربه , asfoiashfcas
ارنست اینگمار برگمان ( Part 3 )
تأثیر بر دیگران:

برگمان تا قبل از آن که خود را بازنشسته کند ۶۲ فیلم ساخت و بیش از ۱۷۰ نمایش را کارگردانی کرد. او بیشترین تأثیر را بر وودی آلن گذاشت، به گونه‌ای که آلن او را بزرگ‌ترین فیلمساز می‌داند. فیلمسازان بزرگ دیگری مثل دیوید لینچ، استنلی کوبریک، رابرت آلتمن، کریشتوف کیشلوفسکی، لارس فون تریه و آندری تارکوفسکی از او به عنوان کسی که بر کارهایشان تأثیر گذاشته یاد کرده‌اند. او تأثیر زیادی بر فرهنگ و مردم سوئد گذاشت. زمانی خیابان‌های سوئد خلوت می‌شد، چرا که بسیاری از مردم پای تلویزیون می‌نشستند تا صحنه‌هایی از یک ازدواج را تماشا کنند. این فیلم چند قسمتی توانست درصد طلاق در سوئد را بالا ببرد؛ چرا که با دیدن این فیلم بود که بسیاری از زوج‌ها جرئت کردند حرف‌هایشان را به همدیگر بزنند. به دلیل تلاش‌های بی‌شمار برگمان در صنعت فیلم‌سازی، از اکتبر سال ۲۰۱۵ چهرهٔ برگمان روی اسکناس ۲۰۰ کرون سوئد قرار خواهد گرفت. افراد زیر از برگمان الهام گرفته‌اند:

گیرمو دل تورو: «برگمان به عنوان یک افسانه‌نویس مورد علاقهٔ من محسور کننده است.»
اریک رومر: «مهر هفتم زیباترین فیلم است.»
فردریک راین‌فلت (نخست وزیر سوئد): «من باور دارم درک کمکی که برگمان به سینما و تئاتر سوئد کرده کار سختی است. کارهای او جاودانه است.»
برتران تاورنیه: «برگمان اولین کسی بود که متافیزیک—دین، مرگ، اگزیستانسیالیسم—را روی پرده آورد.»
نوری بیلگه جیلان: «برگمان برای من معنای زیادی دارد.»
فرانسیس فورد کوپولا
مارتین اسکورسیزی
الخاندرو گونسالس اینیاریتو
آکیرا کوروساوا
وس اندرسون
اتوره اسکولا
فدریکو فلینی
وس کریون
ریدلی اسکات
پک چن-اوک
کلر دنیس
تاکشی کیتانو
94/09/15 20:04
یک فیلم یک تجربه , asfoiashfcas
ارنست اینگمار برگمان ( Part 2 )

فیلم‌شناسی اینگمار برگمان:

بر عشق ما می‌بارد (۱۹۴۶)
زندان (فیلم) (۱۹۴۹)
رازهای زنان (۱۹۵۳)
تابستان با مونیکا (۱۹۵۳)
خاک اره و پولک (۱۹۵۳)
درسی در عشق (۱۹۵۴)
لبخندهای یک شب تابستانی (۱۹۵۵)
مهر هفتم (۱۹۵۷)
توت فرنگی‌های وحشی (۱۹۵۷)
چهره (۱۹۵۸)
چشمه باکره (۱۹۶۰)
هم‌چون در یک آینه (۱۹۶۱)
نور زمستانی (۱۹۶۲)
سکوت (۱۹۶۳)
پرسونا (۱۹۶۶)
شرم (۱۹۶۸)
تماس (۱۹۷۱)
فریادها و نجواها (۱۹۷۳)
صحنه‌هایی از یک ازدواج (۱۹۷۴)
فلوت سحرآمیز (۱۹۷۵)
چهره‌به‌چهره (۱۹۷۶)
تخم مار (۱۹۷۷)
سونات پاییزی (۱۹۷۸)
فانی و الکساندر (۱۹۸۰)
پس از تمرین (۱۹۸۰)
ساراباند (۲۰۰۳)
94/09/15 20:03
یک فیلم یک تجربه , asfoiashfcas
ارنست اینگمار برگمان ( Part 1 )
(به سوئدی: Ernst Ingmar Bergman)
(زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷)
کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه کنندهٔ معاصر سوئدی بود. وی از برجسته‌ترین فیلم‌سازان سوئد است. او نخستین فیلمش را در سال ۱۹۴۶ (بحران) ساخت. او اولین بار با فیلم لبخندهای یک شب تابستانی و کسب جایزهٔ «بهترین اثر طنز شاعرانه» توانست خود را به جهانیان اثبات کند. از دیگر فیلم‌های مشهور وی می‌توان به پرسونا و مهر هفتم اشاره کرد.

برگمان از سال ۱۹۵۳ همکاری خود را با سون نیکویست آغاز کرد که تا مرگ او ادامه داشت. همچنین بازیگرانی چون هریت اندرسون، بیبی آندرسون، لیو اولمان، ارلاند یوسفسن، گونار بیورنستراند، اینگرید تولین و مکس فون سیدو نیز مانند سون نیکویست به برگمان نزدیک بودند و در اکثر فیلم‌های او ایفای نقش کردند. اکثر فیلم‌های برگمان در کشور سوئد اتفاق می‌افتند. از سال ۱۹۶۱ به بعد بعضی از کارهای او در جزیرهٔ فارو فیلمبرداری شدند. او در طول دوران حرفه‌ای خود ۶۲ فیلم ساخت و بیش از ۱۷۰ نمایش را کارگردانی کرد. آخرین فیلم سینمایی برگمان، ساراباند، در سال ۲۰۰۳ ساخته شد. برگمان روز دوشنبه ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ هنگامی که خواب بود در سن ۸۹ سالگی درگذشت. از اکتبر سال ۲۰۱۵، چهرهٔ برگمان روی اسکناس ۲۰۰ کرون سوئد (به دلیل تلاش‌های او در صنعت فیلم‌سازی) قرار می‌گیرد.

برگمان در چهاردهم ژوئیه سال ۱۹۱۸ در شهر اوپسالا در سوئد متولد شد. پدر اینگمار یک اسقف بود و مادر او پرستار. او با وجود این که در یک خانواده به شدت محدود و مذهبی بزرگ شد اما در سنین کودکی (۸ سالگی) ایمان خود را از دست داد. او در اکثر فیلم‌های اولیه‌اش به این مسائل و اعتقاداتش پرداخته است. پدر او فردی سخت‌گیر بود؛ برگمان در بعضی از روزها به «جرائم» مختلف—مانند شب‌ادراری—در انباری تاریک زندانی می‌شد. پدرش او را مجبور می‌کرد تا در کلیسا حضور داشته باشد. او به خطبه‌های خسته‌کننده توجهی نداشت، اما کلیسا برای او زیبا بود و آهنگ‌های کلیسا را دوست داشت. اینگمار کوچک بعضی مواقع شاهد مراسم خاکسپاری بود و می‌دید که چگونه قبرها را آماده می‌کردند. او نه تنها از دیدن این تصاویر نمی‌ترسید، بلکه مجذوب آن‌ها نیز شده بود. او هنگامی که پدر برگمان روی منبر مشغول وضع خطابه بود، برگمان در زندگی‌نامه‌اش می‌نویسد:

«من به جهان رمزآمیز کلیسا و قوس‌های نرم، دیوارهای ضخیم، بوی جاودانگی و نور رنگین خورشید که در چمنزارهای نقاشی‌های قرون وسطایی می‌لرزید و اشکال منحنی روی سقف‌ها و دیوارها علاقه‌مند شده بودم. آن‌جا هر چیزی که تخیل یک نفر می‌تواند آرزو کند وجود دارد فرشتگان، قدیسین، اژدهاها، پیامبران، شیاطین و انسان‌ها.»
94/05/29 15:02
فیلم چی , Filmchi.net
فیلم یعنی رویا، فیلم یعنی موسیقی. هیچ هنری نیست که بتواند مشابه فیلم به ضمیر ما رسوخ کند، و مستقیماً به احساسات ما وارد شود، به عمق فضاهای تاریک روحمان - «اینگمار برگمان».
«اینگمار برگمان» نه تنها قادر بود رویاهایش را به خاطر بسپارد، بلکه می توانست آنها را از نو خلق کرده و روی پرده به نمایش بگذارد، با تصاویری که هم می توانستند ما را فریب دهند و هم روحمان را تسخیر کنند. این فیلمساز بزرگ سوئدی توانایی شگفت انگیزی در به نمایش گذاشتن روح بشر داشت...
ادامه مطلب در سایت www.filmchi.net
94/05/29 15:02
فیلمچی  , filmchi
فیلم یعنی رویا، فیلم یعنی موسیقی. هیچ هنری نیست که بتواند مشابه فیلم به ضمیر ما رسوخ کند، و مستقیماً به احساسات ما وارد شود، به عمق فضاهای تاریک روحمان - «اینگمار برگمان».
«اینگمار برگمان» نه تنها قادر بود رویاهایش را به خاطر بسپارد، بلکه می توانست آنها را از نو خلق کرده و روی پرده به نمایش بگذارد، با تصاویری که هم می توانستند ما را فریب دهند و هم روحمان را تسخیر کنند. این فیلمساز بزرگ سوئدی توانایی شگفت انگیزی در به نمایش گذاشتن روح بشر داشت...
ادامه مطلب در سایت www.filmchi.net
93/11/29 20:21
مکتب های فلسفی،ادبی،هنری , maktabhaye_falsafi_adabi_honari
سینما و عکاسی از دو راه متفاوت می روند، اما جایی به هم می رسند:
هر دو ترکیبی از باور و نا باوری هستند. تماشاگر تصویر هرگز به واقعیت نخواهد
رسید. او در عکس، فاصله ی غایب و حاضر را درک نمی کند، و در فیلم مفاهیم حضور
و غیاب را بی معنا می یابد. نور در زندان یکی از نخستین آثار برگمان، هم بر
پرده و هم بر صفحه ی کاغذ از دخترک شبحی می آفریند. انگار هم هست، هم نیست.
به گفته ی دریدا، سینما «علم اشباح» است. این عکس مرز دو هنر را شکسته است.

تصاویر دنیای خیالی - بابک احمدی