نرم افزار اندروید کلوب
سعید درفش کاویان , como

سعید درفش کاویان

 چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی کز آن گل کاغذین روید.
سعید درفش کاویان , como

سعید درفش کاویان

مطالب
سعید درفش کاویان , como
سعید 9 سال پیش
زردها بی خود قرمز نشده اند، قرمزی رنگ نینداخته است بی خودی بر دیوار!
99
کامنت بنویسید...
  , somito
دوشنبه 23 اسفند ، 13:37
فکر تنهایی نباش ، تنهایی خودش تنهاست ، تنها به فکر کسی باش که بی تو تنهاست ...
ادامه
سعید درفش کاویان , como
سعید 9 سال پیش
نه امیدی ــ چه امیدی؟ به‌خدا حیف ِ امید! نه چراغی ــ چه چراغی؟ چیز ِ خوبی می‌شه دید؟نه سلامی ــ چه سلامی؟ همه خون‌تشنه‌ی ِ هم!نه نشاطی ]
    کامنت بنویسید...
      , somito
    شنبه 21 اسفند ، 15:16
    یه ابر سفید کوچولو تو آسمون، آروم و بی صدا حرکت میکنه، گاهی تو آسمونمون هست و گاهی نیست شاید بره و شاید دوباره برگرده ، خدا رو چه دیدی
    عید و پیش پیشکی تبریک میگم، و امید وارم سال خیلی خوبی داشته باشی ، پر از خنده و شادی و آرامش تو قلبت
    ادامه
    یاسمن ع , layali_yasi
    جمعه 20 اسفند ، 00:24
    نه نشاطی چه نشاطی مگه راهش می ده غم؟
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سه شنبه 17 اسفند ، 12:16
    دیگه مهتاب نمیاد
    کرم ِ شب‌تاب نمیاد.
    برکت از کومه رفت
    رستم از شانومه رفت:
    تو هوا وقتی که برق می‌جّه و بارون می‌کنه
    کمون ِ رنگه‌به‌رنگ‌اِش دیگه بیرون نمیاد،
    رو زمین وقتی که دیب دنیارو پُرخون می‌کنه
    سوار ِ رخش ِ قشنگ‌اِش دیگه میدون نمیاد
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمیکاهم
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    اجازه هست؟ تازه بشیم، بگیم که ما عاشق شدیم،عاشق ِ دریای ِ خزر،با چشم ِ تر ، با چشم ِ تر
    کامنت بنویسید...
      , somito
    چهارشنبه 11 اسفند ، 13:13
    آلبوم دزدیدی سعید هی تند تند عکس عوض میکنی
    راستی عکسه جدید هم مفارک ، کلی قشنگه
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    پنجشنبه 5 اسفند ، 19:27
    وطن یعنی خود باوری
    برابری، برابری


    خلیج فارس یعنی وطن
    یعنی شناس نامه ی من

    بحر خزر یعنی وطن
    یعنی شناسنامه ی من
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    ای روی برافروخته، خود پرچم ِ ره باش، ای مشت ِ بر افراخته، افراخته تر شو،
    کامنت بنویسید...
    هما  , homa23
    چهارشنبه 4 اسفند ، 21:38
    ادامه
    هما  , homa23
    چهارشنبه 4 اسفند ، 21:36
    in ax kie khili qadimie baba shaiad razi nabashe ama ba in hal emrozi mizane ax u nist chon u khili topolin
    ادامه
      , somito
    سه شنبه 3 اسفند ، 10:19
    سلام
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    گرگ هاری شده ام، خون مرا ظلمت زهر، کرده چون شعله چشم تو سیاه،تو چه آسوده و بیباک خرامی به برم! آه ، میترسم ، آه!
    سعید درفش کاویان , como
    کتیبه- مهدی اخوان ثالث
        فتاده تخته سنگ آنسوی‌تر، انگار کوهی بود.و ما اینسو نشسته، خسته انبوهی.زن و مرد و جوان و پیر،همه با یکدیگر پیوسته، لیک از پای،و با زنجیر. اگر دل می‌کشیدت سوی دلخواهیبه سویش می‌توانستی خزیدن، لیک تا آنجا که رخصت بود.                                                            [ تا زنجیر.           ***
    ندانستیم
    ندایی بود در رویای خوف و خستگیهامان،
    و یا آوایی از جایی، کجا؟ هرگز نپرسیدم.
    چنین می‌گفت:
    - « فتاده تخته سنگ آنسوی، وز پیشینیان پیری
    بر او رازی نوشته است، هر کس طاق هر کس جفت...»
    چنین می گفت چندین بار
    صدا، وآنگاه چون موجی که بگریزد زخود در خامشی
                                                             [ می‌خفت.
    و ما چیزی نمی گفتیم.
    و ما تا مدتی چیزی نمی گفتیم.
    پس از آن نیز تنها در نگه‌مان بود اگر گاهی
    گروهی شک و پرسش ایستاده بود.

               ***
    شبی که لعنت از مهتاب می‌بارید،
    و پاهامان ورم می‌کرد و می‌خارید،
    یکی از ما که زنجیرش کمی سنگینتر از ما بود،           [ لعنت کرد گوشش را و نالان گفت: «باید رفت»
    و ما با خستگی گفتیم: «لعنت بیش بادا                                    [ گوشمان را چشممان را نیز، باید رفت»
    و رفتیم و خزان رفتیم تا جایی که تخته سنگ آنجا بود.
    یکی از ما که زنجیرش رهاتر بود، بالا رفت، آنگه خواند
     - «کسی راز مرا داند
    که از این رو به آن رویم بگرداند.»
    و ما با لذتی بیگانه این راز غبارآلود را
                                  [ مثل دعایی زیر لب تکرار می‌کردیم.
    و شب شط جلیلی بود پرمهتاب.

              ***                      
    هلا، یک...دو...سه...دیگر بار
    هلا، یک، دو، سه، دیگر بار.
    عرقریزان، عزا، دشنام – گاهی گریه هم کردیم.
    هلا، یک، دو، سه، زینسان بارها بسیار.
    چه سنگین بود اما سخت شیرین بود پیروزی.
    و ما با آشناتر لذتی، هم خسته هم خوشحال،
    ز شوق و شور مالامال.

              ***
    یکی از ما که زنجیرش سبک‌تر بود،
    به جهد ما درودی گفت و بالا رفت.
    خط پوشیده را از خاک و گل بسترد و با خود خواند
    ( و ما بی‌تاب)
    لبش را با زبان تر کرد (ما نیز آنچنان کردیم)
    و ساکت ماند. 
    نگاهی کرد سوی ما و ساکن ماند.
    دوباره خواند، خیره ماند، پنداری زبانش مرد.
    نگاهش را ربوده بودناپیدای دوری، ما خروشیدیم:
    - «بخوان!» او همچنان خاموش.
    - «برای ما بخوان!» خیره به ما ساکت نگا می‌کرد،
    پس از لختی
    در اثنایی که زنجیرش صدا می‌کرد، 
    فرود آمد. گرفتیمش که پنداری که می‌‌افتاد.
    نشاندیمش.    
    به دست ما و دست خویش لعنت کرد.
    - «چه خواندی، هان؟»
                                [ مکید آب دهانش را و گفت آرام: 
    - « نوشته بود
    همان،
    کسی راز مرا داند،
    که از این رو به آن رویم بگرداند.»              ***
    نشستیم
    و     
    به مهتاب و شب روشن نگه کردیم.
    و شب شط علیلی بود.
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    مرگ انسانیت
    صحبت از پژمردن یک برگ نیست وای.... جنگل را بیابان میکنند. دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان میکنند.! هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند!                    صحبت از پژمردن یک برگ نیست ( فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست ) فرض کن : یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست فرض کن : جنگل بیابان بود از روز نخست ! در کویری سوت و کور  در میان مردمی با این مصیبت ها صبور !   صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق   گفتگو از  مرگ انسانیت  است !
    ادامه
    کامنت بنویسید...
    سعید درفش کاویان , como
    جوان جنگجوی ایل !
      تو همچون کوه مغروری   صفای روح پاکت را   میان آسمان صاف باید دید   دلت آئینه ای زیباست   نه بر آن نقش زنگاری     تو همچون اسب خود چالاک و نیرومند   کبوتر وار و چابک می پری                            آری به هنگام فرود خویش   عقاب خشمگین را یاد می آری         تو مرد کوه              مرد دشت                         مرد جنگل و  رودی     نه پروایت ز خشم رعد یا طوفان   نه در دل بیمت از برق است                             یا باران   تو فرزند صعوبتهای کهساری       به گاه رامشت               رامشگری چالاک   به گاه رزم   گردی جنگجو               در جنگ سالاری   تو فرزند برومند امید ایل                        ایل چابک خویشی       تو امید دل فرخنده گلناری   تو با عشق رخ گلنار شیدایی   تو او را دوست میداری       تو او را           او تو را ، اما چه باید کرد با این بخت بد                                                  باری   کنونت دشمنی بس ناجوانمردانه                                با نیرنگ تو را خواند برای جنگ         تو مرد کوه               مرد دشت                           مرد جنگل و  رودی     اگر بازوی مردانه ی تو در پیکار میجنگد   مترس از جنگ   مترس از مرگ   که بعد از مرگ تو گلنار میجنگد 
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    نیروی انتظامی و لباس شخصی و بسیجی : شما بی شرفان سنگ تمام گذاشتید ..باشد جواب شما در آینده
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    مبارک، بن علی، نوبت سید علی
    کامنت بنویسید...
      , somito
    سه شنبه 26 بهمن ، 11:08
    آسیاب به نوبت
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    روزنی دارد دیوار زمان،که از آن،چهره ی من پیداست
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    خوابت آشفته مباد !
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 9 سال پیش
    شهر من بارونیست؛ اوخ اونم چه بارونی.....
      کامنت بنویسید...
      یاسمن ع , layali_yasi
      یکشنبه 17 بهمن ، 12:09
      وای باران باران شیشه ی پنجره را باران شست!
      ادامه
      سعید درفش کاویان , como
      سعید 9 سال پیش
      گر نشیند « مرغ آزادی» به بام ما، یقین......بر سر دستور پختش بین ما دعوا شود!
        کامنت بنویسید...