نرم افزار اندروید کلوب
سعید درفش کاویان , como

سعید درفش کاویان

 چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی کز آن گل کاغذین روید.
سعید درفش کاویان , como

سعید درفش کاویان

مطالب
سعید درفش کاویان , como
سعید 10 سال پیش
99
سعید درفش کاویان , como
سعید 10 سال پیش
/in_the_name_of__women/www.cloob.com/clubname
سعید درفش کاویان , como
سعید 10 سال پیش
کنایه زندگی انسان این است که بیش از یکبار حق زندگی در این دنیا را ندارد وهمین فانی بودنست که جایگاه اورا از خدا نیز بالا تر می برد......ویرژ
    کامنت بنویسید...
    رضا میر  , karimimir
    سه شنبه 11 اسفند ، 10:53
    با سلام دوست من .روز همچون بهاری بخیر .جعبه های سیاه و طلایی http://www.cloob.com/name/karimimir در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش کردم.شادی ها و غصه هایم را درون جعبه ها گذاشتم. جعبه طلایی روز به روز سنگین تر می شد و جعبه سیاه روز به روز سبک تر.



    جعبه های سیاه و طلایی

    در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش
    ادامه
    رضا میر  , karimimir
    سه شنبه 11 اسفند ، 10:53
    با سلام دوست من .روز همچون بهاری بخیر .جعبه های سیاه و طلایی http://www.cloob.com/name/karimimir در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش کردم.شادی ها و غصه هایم را درون جعبه ها گذاشتم. جعبه طلایی روز به روز سنگین تر می شد و جعبه سیاه روز به روز سبک تر.



    جعبه های سیاه و طلایی

    در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش
    ادامه
    رضا میر  , karimimir
    سه شنبه 11 اسفند ، 10:52
    با سلام دوست من .روز همچون بهاری بخیر .جعبه های سیاه و طلایی http://www.cloob.com/name/karimimir در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش کردم.شادی ها و غصه هایم را درون جعبه ها گذاشتم. جعبه طلایی روز به روز سنگین تر می شد و جعبه سیاه روز به روز سبک تر.



    جعبه های سیاه و طلایی

    در دستانم دو جعبه دارم که خدا به من داده است. او گفت:غصه هایت را درون جعبه سیاه بگذار و شادی هایت را درون جعبه طلایی.به حرف خدا گوش
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 10 سال پیش
    یاغیم من ، یاغیم من ، گو بگیرندم ، بسوزندم
    سعید درفش کاویان , como
    آنکه همرنج تو نیست

    آنکه همرنج تو نیست   سیر و           -  شاداب و                            -  تنومند ، با تو         -  همدین است                           -  او                                  -  همدین با تو          - همرنج -  اما         -  نیست ،                     -  همرنج تو                                    -  نیست ، پس :          -  وضویش را                              -  خواهد ساخت و نمازش را                   -  خواهد خواهند و -  دعایش را                   -  خواهد کرد و -  تفنگ همسودش را                               -  برخواهد داشت و -  تو را            -  خواهد کشت ، آنکه همرنج تو نیست .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    آنکه همگنج تو نیست
    آنکه همگنج تو نیست   هر کسی             -  همرزمی                            -  همخشمی                                             -  همرنجی ، دارد . هر کسی             -  همبزمی                            -  همدستی                                             -  همگنجی ، دارد . آنکه با تو "همرزم" است ،                                      -  می خواهد : با تو پیروز شود                       -  بر دشمن ، آنکه با تو "همخشم" است ،                                      -  می خواهد : با تو فریاد کند :                         -  "حق با ماست" . آنکه با تو "همرنج" است ،                                      -  می داند چه کسی رنج تو را می خواهد .   آنکه        -  اما  ،                   -  نیستی همبزمش خون فرزند تو را                        -  می نوشد . آنکه        -  اما ،                   -  نیستی همگنجش                                              -  می گوید : رنج تو             -  گنج من است تو اگر              -  تن خسته من       -  آبادم تو اگر          - پا بسته من       -  آزادم . آنکه "همگنج " تو باشد                                   -  اما                                            - می پرسد : " رنج تو               -  گنج چه کس باید باشد                                               - جز تو ؟ " رنج ما               - گنج که می باید باشد                                              جز ما ؟ تو      - سلاحی خواهی ساخت از      -  غرور و                     -  کینه و به همرزمت
                         -  خواهی گفت : " رزممان                -  پاینده خشممان                -  سوزنده گنجمان                -  آینده .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    به کجا خواهی رفت؟
    به کجا خواهی رفت ؟   کرکس طاعونی با ردایی از                 -  زر و دلی از                 -  مفرغ بر تلی از نعشِ شب شهیدان                   -  خون خورد تفِ طاعون                 -  همه جا را پر کرد خاک - بسترِ خونیِ یک شهر شهید – نعش ها را                -  پس داد .   تو چه کردی با                    -  ما پسران           -  در مقتل پدران           -  در محبس مادران ماتمیانِ دخترانشان                             -  در خون ، تو چه کردی با خاک ؟ هر چه باغستان                       -  گورستان هر چه خانه                       -  ویرانه هر چه میدان                       -  زندان .   دستت از خون شهیدان سرخ است .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    پرومته در اوین
    پرومته در اوین   و چون کوچکترین خدای خدایان -  پرومته ، آگاه شد که مردم                      -  این خیلِ سربلندِ ستمکش – -  جویندگانِ آتش ،                           روشنگرِ رهایی بخش – در زمهریرِ ظلم خدایان                               -  این اندکِ ستمگر – زیرِ تگرگِ ممتد بیداد ، در اقتدارِ برف و                       -  برودت و                                        - یخباد ، محکوم می شوند . معدوم می شوند . رازِ صریحِ آتش را از -  زندانِ سهمناکِ خدایانِ بدنهاد رهایی بخشید . و بذرِ سرخِ آتش را بر مرتعِ فسرده ی مردم پاشید . و چون پرومته کوچکترین خدایِ خدایان بود ، در دادگاهِ ظلم محکوم شد به رنج و شکنجه محکوم شد به تبعید تبعید شد به قلب زمین محکوم شد که تا فردای واپسین جلادهایِ جلدِ خدایان خدعه کار -  این کرکسانِ کورِ جگرخوار – هر صبح تا غروب خونخواریش کنند                          -  تن آزاریش کنند و از جگر و خون              -  انسامپرومته فربه شوند و مست و هر سپیده باز روید کبوترِ جگری تازه از باغِ مهربانِ تنش جلادکرکسانِ گرسنه را در جشنِ خون و                      -  رنج و                                  -  شکنجه . تا او        -  پرومته -  زندانیِ زمان در زیرِ این شکنجه یِ جاویدان باور کند                 -  چه تنها ،
    چه مغلوب مانده است . اما پرومته . . .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    حکومت نظامی
    حکومت نظامی   بگذار سربازان بچه ها را              -  تیرباران کنند که هر فرمانِ "آتش" اعتراف به                -  حضورِ ظلمت است .
      ***

    در هر دو سمتِ خیابان این سبزهایِ زردِ صف در صف خشکیده در سایه سارِ تانک ها -  این درختانِ بی برِ پر برگ – با هر شلیک                 -  باری                             -  زوال خویش را اعلام می کنند .
      ***

    در کوچه های سرخ فریاد می گذرد و کودکان گرسنه زیر باران خون پوکه های فشنگ را در باغچه های پر پر                           -  می کارند . بهار نزدیک است مادر مغرور گریه کن .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    گربه شیر نشان
    گربه ی شیر نشان                      مقدمه : پادشاه جنگل پادشاهی را خورد .   متن : پادشاهان گفتند : شیرِ سلطان کش را ، متنبه باید کرد ! صدر اعظم              -  ترسان ترسان –                                        -  پرسید : شاه جنگل شیر است ، می توان جار کشید : " شیر حیوان بدیست " ؟ این ، توهین به سلاطین جهان نیست مگر ؟ پادشاهان گفتند : شیر حیوان بدیست ، گربه اما خوب است ، گربه با ما سر سازش دارد . گربه را شاه کنید ! و وزیران گفتند :                        چه مبارک امری                        و چه میمون فکری گربه باید شاه جنگل باشد . خاک را امن و امان باید کرد ، گربه را شیرنشان باید کرد . پادشاهان گفتند :                         -  گربه را شیر کنید ! " گربه را جنگل بی رحم نخواهد بلعید ؟ "                          شاعران پرسیدند . کاتبان خندیدند . پادشاهان گفتند : " می توان جنگل را بر اساس فکر بی زوال شاهان منطبق بر اصل گربه ها شیر شوند ، همه جا از نو ساخت " .   خیل دستور و منجم پرده دار و جلاد همه گفتند :                     -  احسنت ! سیلِ به به ، راه افتاد و دبیران پی ی تدبیر به کار افتادند . شاعران بیت به بیت ، گربه را            - قافیه بی قافیه –                                       جولان دادند . شیرها در دفتر ، شیرها در دربار ، شیرها در میدان ، شیرها در بازار ، بعد از آن گربه شدند . و برای گربه -  که سرِ سازش داشت                                با شاهان – خیل معمار و مهندس همه جا جنگل مصنوعی                                 -  سمبل کردند . گربه ها را جای شیران شاهِ جنگل کردند . و مورخ های دست اندر کار در تمام آثار ، کرده اند این اقرار : " از همان ساعت که گربه ها شیرنشانان شده اند ، پادشاهان همگی شیرشکاران شده اند . "   اختتامیه : بعد از این فتح ملوکانه ، زمان هم چندی خوش به کامِ گربه و شاه گذشت . بعد از آن –                 نه که شاهان همه راضی بودند                                                  -  از ته دل ، گربه ها ساز شکار ، چاکران هم غافل ،                         -  در دربار – یادشان رفت همه که هنوز شیرِ جنگل ، شیر است و هنوز می خورد شاهان را با گربه .
    ادامه
    سعید درفش کاویان , como
    سعید 10 سال پیش
    موطن آدمی را بر هیچ نقشه‌ای نشانی نیست. موطن آدمی تنها در قلب کسانی‌ست که دوستش می‌دارند.
      کامنت بنویسید...
      رضا میر  , karimimir
      یکشنبه 2 اسفند ، 21:35
      با سلام به شما دوست عزیز اندیشه های سبز زندگی.. http://www.cloob.com/name/karimimir زیباترین آرایش برای لبان شما راستگویی برای صدای شما دعا به درگاه خداوند برای چشمان شما رحم و شفقت برای قلب شما عشق و برای زندگی شما دوستی هاست .............................. اندیشه های سبز زندگی
      http://karimimir.blogfa.com
      میر شرح بینهایت ..........
      .. / Thoughts for Life .................... The best cosmetic for lips is truth زیباترین آرایش برای لبان شما راستگویی for voice is prayer برای صدای شما دعا به درگاه خد
      ادامه