نرم افزار اندروید کلوب مجله کلوب
خلیج فارس , persian_gulf1club

خلیج فارس

خلیج فارس , persian_gulf1club

خلیج فارس

1,022نــــفــــــر
عضو شده اند
1,022نفر عضو شده اند
خلیج همیشه فارس Persian Gulfخلیج همیشه فارس Persian Gulfمشاهده کامل مشخصات
17 دی 1383
خلیج پارس انجاست که ماد و هخامنشیان و ساسانیان در ان دلاوری کردند خلیج پارس انجاست که شاه عباس صفوی پوزه اسپانیاو پرتغال را بر خاک مالید .

اعضاء

  • مهناز صداقت , online616
  • رزیتا احمدی پور , rozittta
  • شادی  , setsresoheyl68
  • مریم سرشار , maria135
  • 1022 نفر

    morebox img

آلبوم تصاویر

  • نادر شاه
  • شاه ساسانی
  • بابک خرم دین
  • سرباز مادی
  • هخامنشیان
  • نقشه هخامنشی

6 تصویر ...

morebox img
وبلاگ میهن بلاگ
خلیج فارس , persian_gulf1club
خلیج از ابتدا پارس!
ادامه
99
5
1
3
مروارید سیاه , mrvd
جمعه 3 دی ، 14:40
آخرین پست سه سال پیش بوده؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!
ادامه
خلیج فارس , persian_gulf1club
بمبی که هویت جعلی خلیج عرب را در گوگل ترکاند...
بمبی که هویت جعلی خلیج عرب را در گوگل ترکاند
دوستان عزیز لطفاً برید تو گوگل و واژه جعلی Arabian Gulf رو سرچ کنید ببینید هکرهای ایرانی چه بلایی سر این سایتها آوردن...








آره همونطور که میبینید تمام این سایتها مسدود شده و با جمله:
 The Arabian Gulf does not exist in any location. Try Persian Gulf 
به تمام سایتهای جعلی فهمونده که فقط  خلیج فارس وجود داره و خلیج عرب کلاً واژه ای جعلیه

خنده دار ترین هک مربوط به این سایته که ایرانی ها اونو با جملات عربی هک کردن، بنظر من برید این سایت رو هم ببینید و تا میتونید بخندید
http://arabic.arabian-gulf.info

من ایرانیم، ایرانم آرزوست...
ادامه
1
2
2
نسترن سعیدی , nastsran
شنبه 13 اردیبهشت ، 02:38
http//www.pershianorarabiangulf.com/index.php
ادامه
نسترن سعیدی , nastsran
شنبه 13 اردیبهشت ، 02:38
لطفا به این سایت برید و رای به نام خلیج فارس بدین تا درگوگل به همین نام ثبت شود اطلاع رسانی کنید
ادامه
خلیج فارس , persian_gulf1club
خلیج پارس و دشمنان ایرانیان
سابقه بكارگیری عناوین جعلی و مغرضانه بجای خلیج فارس
1 - نقش كارگزاران استعمارانگلیس در جعل نام برای خلیج فارس
پس از انعقاد قراردادهای گلستان 1813 و تركمنچای 1828 كه با وساطت انگلیس منعقد شد و به تجزیه شمال ایران منجر گردید. مقامات ایرانی بیشتر متوجه عمق فریبكاری و توطئه های استعماری انگلیس برای تجزیه كشور شدند. بویژه در سال 1837 تهاجم انگلیس به جزیره خارك و تهدید ایران به جنگ و توطئه های رنگارنگ آن كشور برای محروم كردن ایران از حاكمیت بر جنوب ایران ، موجب شد صدر اعظم ایران میزرا آغاسی به انگلیس اخطار دهد تا از تجزیه طلبان و دشمنان ایران و خلیج فارس زدائی حمایت نكند و حاكمیت ایران را بر كل جزایر خلیج فارس محترم شمرده و از تجزیه بخش جنوبی ایران دست بر دارد.
این اخطار دولت ایران، انگلستان را به این نتیجه رساند كه باید برای خلیج فارس زدائی به شیوه هائی آرام و بدون درگیری مبادرت ورزد. پس از این مشاجرات ، تایمز لندن برای اولین بار خلیج فارس را دریاچه بریتانیا خواند، اما این اسم بی مسما جایگاهی در جامعه مطبوعات باز نكرد. درسال 1820 ارتش انگلستان ضمن حمله به شارجه و رأس الخیمه ، روسای قبایل عرب منطقه را مجبور به تسلیم و انقیاد ساخته و طی قراردادی كه میان انگلیس و روسای قبایل عربی خلیج فارس امضا شد آنها حاكمیت استعماری انگلستان را بر اراضی ساحل عربی پذیرفتند.
انگلستان كه همواره به بخش ایرانی خلیج فارس نیز چشم طمع داشت به مرور اقدام به اشغال جزایر ایرانی نمود. دولت ایران ضمن اعتراض شدید به تعرضات بریتانیا در تلاش برای اعمال حاكمیت خود بر جزایر برآمد ولی بدلیل ضعف نظامی، سیاسی ، اقتصادی، و به جهت اینكه روسیه و انگلیس همانند دو تمساح در حال بلعیدن ایران بودند. دولت بیمار ایران نتوانست اهداف خود را عملی سازد. در سال 1888 شاه ایران، استدلالهای حقوقی و تاریخی خود مبنی بر مالكیت و حاكمیت ایران بر جزایرسه گانه را مطرح ساخت. در سال 1903 شیوخ عرب تحت الحمایه انگلیس به تحریك و با حمایت انگلستان، درجزایر ایرانی تنب پرچم برافراشتند. این اقدام منجر به مشاجره مستمر و طولانی ایران با انگلستان شد. ایران برای اثبات حاكمیت خود بر سه جزیره ابوموسی و تنب بزرگ و تنب كوچك، علاوه بر اسناد تاریخی و به نقشه های رسمی خود دولت انگلیس( نقشه های وزارت جنگ و وزارت دریانوردی كه در سال 1888 به شاه ایران تقدیم شده بود و به نقشه های لرد كرزن در سال 1892 و نقشه وزارت هند بریتانی سال 1897 كه در همگی جزایر به رنگ ایران و متعلق به ایران ترسیم شده بود با انگلیس به مجادله قانونی و حقوقی پرداخت. مقامات ایران علاوه بر این اسناد و نقشه ها، به كاربرد بین المللی نام خلیج فارس استناد می نمودند و نام تاریخی، بدون معارض و پذیرفته شده بین المللی“ خلیج فارس” را با استناد به قاعده فقهی و حقوقی “من یملك الكل یملك الجزء ” و قاعده “من یملك الاصل یملك الفرع ” یكی از نشا نه های محكم حاكمیت ایران و تعلق جزایر خلیج فارس به ایران می دانستند. استدلال های ایران، انگلیسی ها را واداشت تا به تهیه نامه و استشهادیه بپردازند و بویژه آنها را بفكر انداخت تا كاربرد گسترده و پذیرفته شده نام بین المللی خلیج فارس را مخدوش سازند. نكته قابل توجه اینكه در دوره جنگهای ایران وعثمانی ، تركها نیز سعی كردند نام خلیج بصره كه نام یكی از خورهای خلیج فارس است را به كل خلیج نسبت دهند كه این موضوع نیز خود بخود هیچ ریشه ای در ادبیات وعلم كارتوگرافی نیافت.
اما جهت نمونه سه مكاتبه كه در كتاب حمدی آورده شده است ، ذیل قابل مطالعه است.
1- د. دبیلو. لاسیلز D.W.Lasilz درگزارش مورخ 4 سپتامبر 1934 و زمانیكه رضا شاه به دلیل بر چیدن بساط عوامل انگلیس در خوزستان و ایجاد دوستی با آلمان، مورد خشم انگلیس واقع شده بود، طی گزارشی به نقد ادعاهای ایران درخصوص حقانیت ایران برای حاكمیت بر جزایر سه گانه اشاره خلیج فارس پرداخته و دقیقاً روی نكات فوق (نام خلیج فارس )انگشت گذاشته است.
2- در دوم آوریل 1935 وزیر خارجه ایران با سفیر بریتانیا در تهران ملاقات و دلایل حاكمیت ایران بر جزایر سه گانه را برشمرد. در یادداشت 30 آوریل 1935 وزیر خارجه ایران به سفارت انگلستان در تهران با اشاره به سوابق حاكمیت ایران بر جزایر ابوموسی و تنب به حق تاریخیجغرافیائی و منطبق با اصول و رویه بین المللی اشاره و به این حقیقت كه نام بین المللی، جهانی و تاریخی خلیج كه خلیج فارس است یكی از دلایل دیگر حقانیت ایران است را یادآوری نموده است.
3- در هشتم دسامبر سال 1948 آر.سی. كلنتون توماس كارگزار سیاسی بریتانیا در خلیج فارس مقیم بحرین طی گزارشی به وزارتخارجه بریتانیا اعلام كرد كه در ادامه مطالبات ایران در خصوص جزایر ابوموسی و تنب سفیر ایران با آقای رایت ملاقات و ادعاهای ایران منبی بر اینكه استعمال و شهرت تاریخی و جهانی نام خلیج به خلیج فارس دلیلی بر تعلق جزایر مذكور به ایران است را تكرار نمود.
با وصف مذكور، بی دلیل نبود كه كارگزاران استعمارگر كه از قبل شروع به تضیف كاربرد نام خلیج فارس كرده بودند بفكر خلیج فارس زدایی به شیوه عملی افتادند. آنها ابتدا در سال 1840 دریای بریتانیا بكار برده بودند ولی این نام مقبولیتی نیافته بود لذا آنرا رها نمودند.
پس از ملی شدن نفت ایران و خلع ید از شركتهای انگلیسی وقطع روابط ایران و انگلیس ابتدا نماینده سیاسی انگلیسی مقیم بحرین از سال 1950 عبارت ساحل عربی را برای منطقه جغرافیایی بخش جنوبی خلیج فارس كه متعلق به اعراب تحت الحمایه انگلیس بود مرسوم ساخت و سپس به تدریج كلمه خلیج عربی را جایگزین آن ساخت و سپس این نام را به كل خلیج فارس تعمیم داد.
علی رغم اینكه در تمام دوره حاكمیت استعماری پرتغال (1507-1622 ) و در تمامی مكاتبات و اسناد دولت بریتانیا همواره آبهای جنوب ایران خلیج فارس نامیده شده است. پس از مصادره اموال شركت نفت انگلیس و خلع ید از شركتهای انگلیسی وقطع روابط ایران و انگلیس برای اولین بار وزارت مستعمرات انگلیس نیز در مكاتبات خود این نام جدید را متداول ساخت. در واقع ترور این نام تاریخی از اینجا شروع شد و با انتشار كتابی در لندن در سال 1957 توسط آقای رودریك اووین كارگزار سازمان جاسوسی انگلیس كه بلافاصله به زبان عربی تحت عنوان “الفقاهه الذهبیه - وثائق الخلیج العربی” ترجمه و انتشار یافت، سناریو ابعاد تازه ای یافت و در سال 1966 نیز سرچارلز. م. بلگریو، كه از سال 1926 تا 1957نماینده سیاسی انگلستان در خلیج فارس بود و هنوز امارات عربی مستعمره انگلیس بودند در پایان مأموریت خود كتابی تحت عنوان خلیج عربی منتشر ساخت و عنوان نمود كه اعراب دوست دارند خلیج فارس راخلیج عربی بنامند. در این رابطه گزارشهای www.pro.gov.uk/ Public Record Office the National Archives Egland ( اداره اسناد بریتانیا )بخوبی عمق این توطئه استعماری و نفاق استعمار را روشن می سازد. در این آرشیو فایلی تحت نام “ نام خلیج فارس“ وجود دارد و در چندین مكاتبه كارگزاران انگلیسی ضمن اعتراف به تاریخی بودن نام خلیج فارس، خطرات این نام را بر علیه منافع انگلیس و ضرورت تغیر نام آنرا به خلیج عربی متذكر میشوند در پوشه های FO371/91284- FO371/140124- FO371/148963 اسناد وزارت خارجه انگلیس این موضوع را روشن می سازد در یكی از این مكاتبات در پاسخ به اعتراض وزارت خارجه در سال 1975 به بنگاه بی بی سی آمده است كه“ ما ضمن اینكه نام واقعی این آبراه را خلیج فارس می دانیم ولی ناچار هستیم در برنامه عربی آنرا خلیج عربی و در برنامه جهانی خلیج بنامیم” ، برسی این اسناد خود مقاله ای جداگانه می طلبد.
2- رهبران عربی
چرا استعمار و یا بعضی از دولتهای منطقه تا این حد برای تغیر نام خلیج فارس سرمایه گذاری می كنند و به دنبال چه اهدافی هستند؟
بدنبال انتشار ترجمه كتاب ردریك اوون مطبوعات كویت و ماهنامه العربی در سال 1957 خلیج عربی را در تبلیغات خود بكار برد. بدنبال وقوع كودتـــا ی سال 1958 عبدالكریم قاسم در عراق و ادعاهای ارضی آن كشور علیه ایران، رهبران كودتای عراق با انگیزه های سیاسی از بكار بردن نام خلیج فارس خودداری نمودند. در سال 1960 بدنبال قطع روابط ایران و مصر و پس از جنگهای اعراب و اسرائیل، در كنگره حزب بعث كه در دمشق با حضور رهبران سوریه ، عراق و مصر صورت پذیرفته است، میشل عفلق، حسن البكر ، حافظ اسد و جمال عبد الناصر رسماً خواستار تغییر نام خلیج فارس به خلیج عربی شدند و تقاضا كردند كه در مكاتبات رسمی از بكار بردن نام خلیج فارس خودداری گردد. بدنبال اختلافات و درگیری های سال 1970 بین ایران و عراق و سوء تفاهمات سال 1971 با امارات متحده عربی، بسیاری از رهبران تندرو و متعصب كشورهای عربی واژه خلیج عربی را بطور گسترده ای در رسانه های گروهی خود بكار بردند و از استعمال واژه خلیج فارس خوداری كردند. آنها برای رسیدن به اغراض نژاد پرستانه نتنها به تحریف نام تاریخی پرداختند بلكه در این راه در كتب درسی كشورهای عربی، دوران امپراتوری پارسی مورد تحریف و تجاهل قرار گرفته و حتی فارسی ستیزی و تحقیر ایرانیان بگونه ای مزورانه و كینه توزانه در كتب رسمی و غیر رسمی تبلیغ می شود. بسیاری از این رهبران عربی بانی چاپ و نشر كتاب در خصوص اثبات عربی بودن جزایر سه گانه و خلیج فارس و بد نام كردن تمدن ایرانی بوده اند كه در دهه 70تا 90 میلادی رهبری اینگونه اقدامات تحریك آمیز و ایران ستیزی را عراق برعهده داشت. و در 2 دهه اخیر امارات هزینه تحریف تاریخ را می پردازد. از جمله موسسه مطالعات و پژوهشهای امارات كه یك موسسه دولتی و درباری است تاكنون دهها كتاب تكراری و بی محتوا در این موضوع به چاپ رسانیده و طی مراسم رسمی نویسندگان آنان اكثرا جوایز نفیسی دریافت كرده اند. از جمله كتابی تحت عنوان “ الجزر العربیه الثلاث الوقایع و التاریخ یوكدان عروبه الجزر و الخلیج تقدیم و اشراف الشیخ خالد بن صقر ولیعهد و نایب الحكام راس الخیمه ”. جمله مذكور بصورت تبلیغی بر روی جلد كتاب نوشته شده است ولی هیچ مدرك و منبعی برای اثبات آن در كتاب نیامده است. در جنگ دوم خلیج فارس كه رسانه های گروهی غرب واژه “جنگ خلیج فارس“ را بكار میبردند به یكباره در اخبار مربوطه فقط نام “خلیج “ را جانشین آن ساختند و گفته می شود این اقدام به درخواست رهبران شورای همكاری خلیج فارس صورت گرفته است. اگر سكوت مقامات و مطبوعات ایران در مقابل تحریف تاریخ و تحقیر ملت ایران و سرقت های ادبی ار مفاخر ادبیات ،خط و هنر ایرانی كه صد ها مورد توسط بعضی نویسندگان و تاریخ نویسان مغرض عرب صورت گرفته است ، همچنان ادامه پیدا كند بعید نیست كه تعصب افراطی قومی آنها بدانجا رسد كه روزی از مقامات ایرانی نیز بخواهند كه از كاربرد نام خلیج فارس خودداری نمایند.
3- رسانه های عربی
&&&&&&& نگارش شده توسط فرشید &&&&&&
ادامه
خلیج فارس , persian_gulf1club
خلیج پارس نامی به وسعت تاریخ
وزیر خارجه ایران نطق از پیش آماده شده‌اش را به روی میز گذاشت و خطاب به دبیركل شورای همكاری خلیج فارس گفت كه جزایر سه‌گانه ایرانی در خلیج فارس جزء جدانشدنی خاك ایران است. كمال خرازی وزیر خارجه ایران گرچه میزبان 54 وزیر خارجه كشورهای عضو سازمان كنفرانس اسلامی بود اما به هنگام افتتاح این نشست در خرداد 82 در تهران چنان برافروخته شد كه از پشت تریبون به پاسخگویی پرداخت و از «عبدالرحمان العطیه» دبیركل شورای همكاری خلیج فارس كه به عنوان میهمان در اجلاس تهران شركت كرده بود خواست، حالا كه مقام‌های كشورهای اسلامی دور هم جمع شدند برای وحدت جهان اسلام كاری شود نه اینكه صحبت‌های اختلاف‌برانگیز دوباره مطرح شود.
اما حادثه به شكل دیگری در حال رقم خوردن بود. مقام‌های كشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس اینك نه در پایتخت‌هایشان كه در تهران با كلمه «گلف» از خلیج فارس یاد می‌كردند و در پایتخت ایران سخن از جزایر اشغال شده می‌گفتند. برخورد تند وزیر خارجه ایران با این رفتار در تهران گرچه تاثیری موقتی داشت اما گویی دیپلمات‌های ایران به این موضوع دیگر عادت كرده بودند. مورد اعتراض قرار نگرفتن اقدام تازه مجله نشنال‌جئوگرافیك در قرار دادن عنوان فرعی برای خلیج فارس كه همان خلیج عربی جعلی است از طرف وزارت خارجه ایران شاید این‌گونه توجیه شود كه این موسسه خصوصی است و دولت‌ها در آن نقشی ندارند تا دولت ایران مسئولان آن را مورد سئوال قرار دهد اما هرچه باشد عنوانی جعلی در كنار نام خلیج فارس در حال ثبت است تا در تیراژی وسیع و مخاطبی فراوان گام‌به‌گام زمینه محو نام خلیج فارس را فراهم كند.

بریتانیایی‌های سیاس
اصطلاح «خلیج عربی» برای اولین‌بار از طرف یك دیپلمات بریتانیایی در منطقه خلیج فارس عنوان شد. «سرچارلز بلگریو» كه بیش از سه دهه نماینده سیاسی دولت بریتانیای كبیر در خلیج فارس بود پس از مراجعت به لندن در سال 1345 هجری خورشیدی كتابی درباره سواحل جنوبی خلیج فارس منتشر كرد و در آن برای نخستین بار عنوان تازه و جعلی‌ای به خلیج فارس داد. چارلز بلگریو در كتاب خود ادعا كرده بود كه اعراب علاقه‌مندند خلیج فارس را خلیج عربی بنامند. نقل است كه بلافاصله پس از انتشار كتاب «ساحل دزدان» نامی كه پیشتر به سواحل جنوبی خلیج فارس اطلاق می‌شد استفاده از اصطلاح جعلی خلیج عربی در مطبوعات منطقه آغاز شد و پس از چندی در مكاتبات رسمی كشورهای حاشیه خلیج فارس «Arabian Gulf» به جای «persian Gulf» نشست.
دولت ایران در همان زمان گرچه در قبال این عمل واكنش نشان داد و از قبول محموله‌هایی كه نام «خلیج عربی» را به خود داشت خودداری كرد اما دیپلمات بریتانیایی كار خود را كرده بود و اعراب با واژه تازه‌ای آشنا شده بودند كه به جنگ لفظی عرب و عجم دامن می‌زد.

موقعیت جغرافیایی خلیج فارس
خلیج فارس شیار هلالی شكلی كه بیش از یك چهارم ذخایر فسیلی جهان را در خود دارد و از طریق دریای عمان به اقیانوس هند و آب‌های آزاد راه می‌یابد طولی نزدیك به 900 كیلومتر و پهنایی نزدیك به 240 كیلومتر دارد. این خلیج در كشاله و چین‌خوردگی های پست و فرو افتاده جنوب زاگرس پدید آمده است. خلیج فارس و كشورهای ریز و درشت پیرامون آن نزدیك به یك 10 درصد از گستره 44 میلیون كیلومترمربع قاره آسیا را در برمی‌گیرد.
خلیج فارس به مثابه یك راه آبی و دریایی از آغاز تاریخ موقعیت برجسته سیاسی داشته است و به نوعی خاستگاه تمدن‌های بزرگ خاور باستان با پیشینه‌ای چند هزار ساله است. از قرن‌ها پیش عیلامیان از بندر بوشهر و جزیره خارك برای سكنا و كشتیرانی و حكمفرمایی بر سواحل خلیج فارس و بازرگانی با هند غربی و دره نیل استفاده می‌كردند.
«كوین توس كوروسیوس روفوس» مورخ رومی كه در قرن اول میلادی می‌زیسته این دریا را دریای پارس یا آبگیر فارس خوانده است. پیش از استقرار آریایی‌ها بر فلات ایران، آشوریان این دریا را كه به كتیبه‌های خود با نام «نارمرنو» كه به معنی «رود تلخ» است یاد كرده‌اند و بنابر اسناد تاریخی این كهن‌ترین نامی است كه به خلیج فارس اطلاق می‌شده است. در كتیبه‌هایی كه از داریوش در تنگه هرمز نیز یافت شده، عبارتی پیرامون دریایی كه از «پارس رود» سرچشمه گرفته است به چشم می‌خورد. «هكاتیوس هلطی» از علمای قدیم یونان و ملقب به پدر جغرافیا در سال 475 قبل از میلاد اگرچه از «بحر احمر» و خلیج عرب نام برده اما از دریای پارس نیز استفاده كرده است. كارشناسان مسایل تاریخی معتقدند كه خلیج عرب همان دریای سرخ یا اریتره امروزی است و نه خلیج فارس. امروزه در میان آثار اعراب نیز بحر فارس به فراموشی سپرده شده و از تركیب خلیج فارس استفاده می‌شود. معروف‌ترین دایره‌‌المعارف دنیا یعنی المنجد كه سند قاطعی برای مراجعه است از تركیب خلیج فارس بهره برده است. از سوی دیگر دلایل و مستندات حقوقی معتبری نیز درباره اصالت نام خلیج فارس وجود دارد كه به قرن 16 میلادی بازمی‌گردد. طی سال‌های 1507 تا 1560 در كلیه موافقت‌هایی كه پرتغال، اسپانیا، بریتانیا، هلند، فرانسه، آلمان با دولت ایران داشتند حتی در متون عربی نیز از عبارت «خلیج الفارسی» و در متن انگلیسی «پرشین گلف» استفاده شده است. از جمله این اسناد سند استقلال كویت است بین امیر این كشور و نمایندگان بریتانیا كه این‌چنین آغاز می‌شود: «حضرت صاحب الفخامه الفخیم السیاسی لصاحبه اجلاله من الخلیج فارسی المحترم...» این سند توسط عبدالسالم الصباح نیز امضا شده است.

سازمان ملل چه می‌گوید
تاریخ‌دانان می‌گویند كه از آغاز قرن بیستم كه نام خلیج فارس بیش از دریای فارس مورد استفاده قرار گرفت، این ذهنیت را ایجاد كرد كه دریای پارس نامی كهن است و خلیج فارس نامی تازه كه جانشین آن شده است. استدلال اعراب هم شاید این باشد كه اگر دریای پارس به خلیج فارس تغییر كرده پس می‌تواند به خلیج عربی نیز بدل شود اما سازمان ملل متحد در این زمینه مرجع است. سازمانی كه 22 كشور عربی و حاشیه خلیج فارس نیز عضو آن هستند تا به حال دو بار نام تاریخی و اصیل این آبراه را «خلیج فارس» اعلام كرده است.
سازمان ملل متحد اولین بار طی یادداشت unaDQ/311 به تاریخ پنجم مارس 1971 و بار دوم طی یادداشت unla4.5.8.2 مورخ دهم اوت 1984 نام رسمی دریای جنوبی ایران و شرق شبه‌جزیره عربستان را خلیج فارس اعلام كرد. كنفرانس سالیانه سازمان ملل درباره هماهنگی در مورد نام‌های جغرافیایی نیز هر سال بر نام خلیج فارس تاكید كرده است.

واكنش دولت ایران
اینك در واپسین اقدام، نشریه نشنال‌جئوگرافیك كه یكی از معتبرترین اطلس‌های جهان را منتشر می‌كند در تصحیح تازه‌ای از این اطلس در كنار نام خلیج فارس، خلیج عربی را نیز گنجانده تا به استدلال مسئولان این اطلس برای جست‌وجوگران اینترنتی كه «خلیج عربی» را كلید واژه قرار می‌دهند امكان دسترسی فراهم باشد. دولت ایران اعلام كرده است كه در قبال این اقدام از توزیع مجله نشنال‌جئوگرافیك كه توسط موسسه مطبوعاتی نشرآوران در ایران توزیع می‌شود جلوگیری خواهد كرد و صدور روادید برای خبرنگاران این نشریه نیز به حالت تعلیق درخواهد آمد.
اینك ایرانیان سراسر جهان در اعتراض به تحریف نام تاریخی خلیج فارس با امضای تومارهایی با تغییر نام خلیج فارس به شدت مخالفت كرده‌اند. هنگامی كه سر چارلز بلگریو دیپلمات بریتانیایی در خلیج فارس نام خلیج عربی را جعل كرد دولت‌های حاشیه‌ای این خلیج تبلیغات سیاسی، مكاتبات دیپلماتیك و محور برنامه‌های آموزشی‌شان را بر نام خلیج عربی متمركز كردند. برخی از این دولت‌ها با پرداخت مبالغ هنگفت به چاپ نقشه‌هایی كه خلیج فارس را خلیج عربی نشان می‌داد مبادرت كردند. به نظر می‌رسد دولت ایران در این زمینه پتانسیل بسیار بیشتری دارد تا جلوی یكی از تحریف‌های تاریخی را بگیرد. اعراب منطقه خلیج فارس همواره در پی ایرانی‌زدایی از منطقه بوده‌اند و اینك در شرایطی كه تهران سرگرم موضوعاتی چون پرونده هسته‌ای است فرصت را برای تحریف تاریخی مناسب دیده‌اند.


ادامه