مهدی  , metoo

مهدی

مهدی  , metoo

مهدی

مطالب تصاویر 108
cloobid
metoo
، 12 سال و 3 ماه و 11 روز
مرد 39 ساله مجرد
زير ديپلم ،

آلبوم تصاویر

  • فردا اگر بدون تو باید به سر شود  ...
  • ..
  • سد عباسپور - خوزستان
  • باغهای روستای کوشک
  • مسجد سلیمان - نوروز 96
  • مقبره الشعرا - تبریز
  • مقبره الشعرا - تبریز
  • جانانلو -آش

108 تصویر ...

morebox img


تبلیغات

مهدی  , metoo
6 ماه پیش
وقتی در جست و جو هستید، ‌فردا اهمیت می یابد و هدف مهم می شود. وقتی جست و جو نكنید، لحظه حال،‌ تنها زمان موجود است؛‌ آینده ای نیست و نمی توانید چیزی را به تاخیر بیندازید. نمی توانید بگویید:‌ «‌ فردا شاد خواهم بود. »‌ ما امروز را بوسیله فردا نابود می كنیم. ما با خیالبافی،‌ واقعیت را نابود می كنیم. شاید بگویید:‌ « باشد، ‌امروز غمگینم، ‌اما اشكالی ندارد. فردا شاد خواهم بود. » پس امروز را می توان تحمل كرد،‌اما اگر فردا و آینده ای در میان نباشد، اگر چیزی برای جست و جو و یافتن وجود نداشته باشد، ‌راهی نیز برای به تاخیر انداختن نخواهد بود. به این شكل، ‌تاخیر اساسا ناپدید می شود. آنگاه به عهده خود شماست كه شاد باشید یا نه. این لحظه باید تصمیم بگیرید و من تصور نمی كنم كه كسی بخواهد غمگین باشد. چرا و برای چه باید غمگین بود؟‌ گذشته دیگر وجود ندارد. آینده هرگز نخواهد آمد. فقط این لحظه وجود دارد. می توان این لحظه را جشن گرفت. می توان دراین لحظه عشق ورزید، دعا كرد، ترانه خواند، پایكوبی و یا مراقبه كرد. می توانید این لحظه را هرطور كه می خواهید، سپری كنید و لحظه چنان كوتاه است كه اگر هشیار نباشید،‌ از دست خواهد رفت. برای بودن و وجود داشتن،‌ باید بسیار هشیار بود. در حالیكه عمل كردن، نیاز به هشیاری ندارد و بسیار مكانیكی است. عبارت « صبر كن »‌ را بكار نبرید؛ ‌زیرا صبر كردن،‌ یعنی آینده دوباره از در پشت وارد شده است. اگر به نظرتان می رسد كه باید صبر كنید،‌ دوباره منتظر آینده می شوید. نباید منتظر چیزی شد. هستی در این لحظه كامل است و هرگز كامل تر از این نخواهد شد.
ادامه
99
کامنت بنویسید...
مهدی  , metoo
چون بیفزاید می توفیق را

قوت می بشکند ابریق را
ادامه
مهدی  , metoo
8 ماه پیش

زندگی، تولد، عشق و مرگ، همه موهبت اند. اگر تو ندانی چگونه شكرگزار این موهبتها باشی ازهمه چیز شكوه و شكایت خواهی كرد. انسانها بر دو گروه اند: آنانی كه می دانند چگونه شكرگزار زیباییها باشند- زیباییها كه به آنها ارزانی شده است و آنان هیچگونه احساس شكرگزاری ندارند. گروه دوم همیشه شكوه و شكایت می كنند و روز به روز بیشتر می خواهند. تنها انسانهای گروه نخست می توانند دیندار شوند. گروه دوم دیر یا زود خدا را انكار خواهند كرد، زیرا خدا به دشمنی برای آنان تبدیل می شود كه میل و هوسهایشان را ارضا نمی كند. همیشه احساس ناكامی می كنند، زیرا هر اتفاق زندگی به نظرشان نارواست. زندگی اشان به حد مطلوب نمی رسد و هرگز دلشان را خشنود نمی كند. همیشه چیزی كم دارند و در بدبختی به سر می برند، زیرا بسیار زیاده خواه هستند چنان كه گویی از چیزی محروم اند. پس چگونه می توانند احساس قدرشناسی كنند؟ و بدون قدر شناسی هیچ عبادتی وجود نخواهد داشت و بدون عبادت، هیچ دینی.
ادامه
کامنت بنویسید...
  , mmmmm000
یکشنبه 29 مهر ، 08:10
لایک
ادامه