نرم افزار اندروید کلوب مجله کلوب
گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup

گروه کوهنوردی فرهاد

گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup

گروه کوهنوردی فرهاد

141نــــفــــــر
عضو شده اند
141نفر عضو شده اند
کوهنوردی - طبیعتگردی - جنگل پیمائی - کویر نوردی و ... در گروه کوهنوردی فرهاد ( تهران )کوهنوردی - طبیعتگردی - جنگل پیمائی - کویر نوردی و ... در گروه کوهنوردی فرهاد ( تهران )مشاهده کامل مشخصات
17 آبان 1390
ورزش

اعضاء

  • سبحان  اسلامی , akolissasa
  • بهمن بهمن , saeech
  • محمد نوری , morchane_tala
  • احمدرضا احمدیان , reza_1402
  • 141 نفر

    morebox img

کلوبهای مشابه

  • وحشت در کشتی کج , fearwrestling
  • آکادمی , academic
  • محمد اوراز , ouraz
وبلاگ میهن بلاگ
گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup
محتویات کیف کمک های اولیه و لیست لوازم بقاء در کوهستان
 لوازم کمکهای اولیه: ۱- چسب زخم بندی ۵عدد
۲- چسب رولی کوچک پارچه ای ۱عدد
۳- باند کشی ۵ سانت ۱عدد
۴- گاز استریل ۴ عدد
۵- پماد سوحتگی ۱ عدد
۶- پماد بتادین یا تترا سیکلین ۱عدد
۷- آ بسلانگ ۲عدد
۸- پنس ۱عدد
۹- قیچی ۱عدد
۱۰- پد الکله آنتی سپتیک ۱بسته
۱۱- قرص استا مینا فون ساده ۶عدد
۱۲- قرص متو کلو پرامید ۶عدد
۱۳- قرص رانیتد ین ۶عدد
۱۴- پرل نیترو گلیسیرین ۶عدد
۱۵- باند ساده ۱۰سانت ۱عدد
۱۶- قرص انتی اسید ۶عدد
۱۷- قرص استا زو لامید ۶عدد
۱۸- قرص دیفنو کسیلات ۶عدد
۱۹- مشمع ضد درد ۱عدد
۲۰- پودر او آر اس ۲عدد لوازم بقا : ۱-سوت ۱عدد
۲-چراق قوه+باتری کوچک ۱عدد+۴عدد
۳-کبریت ۱ بسته
۴-دستمال کاغذی ۱بسته
۵-پلاستیک ضد آب بزرگ ۲عدد
۶-نخ وسوزن ۱عدد
۷-دستکش معاینه لاتکس یکبار مصرف ۱ جفت
۸-قرص کلر ۴عدد
۹-فندک ۱عدد
۱۰-سنجاق قفلی ۳عدد
۱۱-نی ۲عدد
۱۲-پد ضد سرما زدگی انگشتان ۱بسته
۱۳-کیسه خواب اورژانس ۱عدد
۱۴-قطب نما ۱عدد
۱۵-چاقوی چند منظوره ۱عدد
۱۶-مداد و یادداشت ۱عدد
۱۷- قرص الکل جامد ۴عدد
۱۸- مواد غذایی فشرده شده ۴عدد  راهنمای مصرف کمک های اولیه:
۱- با استفاده از دو دستکش معاینه شرایط تمیز بودن محیط زخم بندی را رعایت فرمایید. ۲- از چسب رولی پارچه ای در موارد زخم بندی هاآتل بندی ها و هم چنین در ترمیم چادر و کیسه خواب وغیره می توا نید استفاده نمایید. ۳- پس از مصرف پمادها درب انها را محکم ببندید تا از شستشو الوده کردن سایر لوازم پیشگیری شود. ۴- از آبسلانگ جهت اتل بندی انگشتان صدمه دیده می توان استفاده کرد.  راهنمای مصرف داروها: موارد مصرف قرصها به شرح زیر است: ردیف نام دارو نحوه مصرف موارد مصرف                     ۱ قرص استامینیفون هر ۶ ساعت سر درد- التهاب- سرما خوردگی – کوفتگی ۲ قرص متو کلو پرامید هر ۶ ساعت سر گیجه- تهوع-استفراغ ۳ قرص رانیتیدین قبل از غذا سوزش سر دل-تهوع-درد سر دل-زخم معده ۴ قرص آنتی اسید بعد از غذا ۱-۲ عدد ترش کردن- سوزش سر دل ۵ قرص دیفنو کسیلات هر ۶ ساعت ۱عدد دل درد- اسهال- دل پیچه ۶ قرص استا زو لامید هر ۶ ساعت ۱ عدد ارتفاع زدگی- بی خوابی در ارتقاع – سردرد در ارتفاع ۷ پرل TNG هر ۵ دقیقه زیر زبانی حد اکثر تا ۳ عدد درد سینه یا سا بقه مشکل قلبی-درد قفسه سینه با حالت تهوع و تنگی نفس و عرق سرد   تذکرات: ۱- با توجه به تاریخ انقضای داروها، باید هر ۶ ماه با کنترل داروها، داروهای تاریخ کذشته از دور مصرف خارج و داروهایی با تاریخ اعتبار جدید جایگزین شوند. ۲- بهتر است کیف امداد در دمایی بین ۲ تا ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود. ۳- هنگامی که چراغ قوه را استفاده نمی کنید، بهتر است باطری های آن را خارج کرده و پیش از هر برنامه باطری نو در آن جایگزین کنید. ۴- در صورت مصرف هر کدام از لوازم کیف امداد و نجات، باید در نزدیک ترین زمان و پیش از شروع برنامه ی بعدی آن وسیله را جایگزین کرد. ۵- پیش از شروع هر برنامه همه ی لوازم کیف امداد و نجات را با فهرستی که از پیش تهیه کرده اید، کنترل کنید تا موردی جا نماند. ۶- داشتن نقشه در جهت یابی و پیدا کردن مسیر صحیح در برنامه های کوه نوردی در درجه نخست قراردارد.  منیع : انجمن پزشکی کوهستان
ادامه
99
1
    گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup
    خواب در کوه
    افرادی كه به ارتفاعات بالا صعود كردهاند میدانند كه خوابیدن در آن محیط با اشكال همراه است. آنان كه در ارتفاعی حدود 2500 متر تابالای 8000 متر اقامت كردهاند، گرفتار این مشكل شدهاند. به خصوص كسانی كه سریعاً از سطح دریا به چنین ناراحتی قرار دارند. اختلالاتی كه در خواب این افراد به وجود میآید به صورتهای زیر است: فرد نمیتواند به راحتی به خواب برود. در طول خواب مكرراً بیدار میشود یا صبح سرحال از خواب بر نمیخیزد. بعضی از این امر شكایت دارند كه هنگام خواب افكاری سریع (مثل فیلمی با دور تند) از مغز آنها میگذرد. تجربه خیلی از كوهنوردانی كه در بالای 7000 متر اقامت كردهاند این است كه مقدار كمی اكسیژن (حدود 1 لیتر در دقیقه) بسیار موثر است و كیفیت خواب را بهبود میبخشد.
    تنفس دورهای در هنگام خواب در ارتفاع بالا، از قرن پیش شناخته شده تاست. این حالت خیلی شایع است و در ارتفاع خیلی بالا خطری جدی به شمار میرود. زیرا در دورههای قطع تنفس میزان اكسیژن خون به شدت كاهش مییابد. در این نوع تنفس، طی مدتی نسبتاً كوتاه دفعات تنفس به تدریج افزایش مییابد تا به حداكثر برسد. سپس به تدریج كاهش مییابد تا به قطع كامل تنفس منجر شود. این دوره بارها تكرار میشود. در اصطلاح پزشكی به این نوع تنفس Chyne_Stoke گفته میشود.
    فیزیولوژی خواب
    اگر چه ما بیش از یك سوم عمر خود را در خواب سپری میكنیم، فیزیولوژی آن به خوبی برای ما مشخص نیست. خواب را میتوان به صورت زیر تعریف كرد: حالتی از نبود هوشیاری كه میتوان خود را با تحریكات حسی یا انواع دیگر تحریكات، بیدار كرد. این یكی از وجوه تمایز مهم خواب با حالت كوما یا بیهوشی عمیق است. دو نوع اصلی خواب شناخته شده است:
    1- خواب با امواج مغزی آهسته یا خواب بدون حركات سریع چشم: این نوع خواب فاقد رویا بوده و خیلی آرامشبخش و همراه با كاهش فشار خون، تعداد تنفس و سوخت و ساز بدن است.
    2- خواب همراه با حركات سریع چشم: REM این خواب به این دلیل به این نام خوانده میشود كه علیرغم بسته بودن چشمها حركات سریع افقی آنها دیده میشود. هر دوره این خواب در یك خواب شبانه معمولی به مدت 5 تا 20 دقیقه و به فاصله تقریباً هر 90 دقیقه پدیدار میشود. اولین دوره این خواب 80 تا 100 دقیقه بعد از به خواب رفتن است. نوار مغزی مشابه حالت بیداری است، ولی بیدار كردن فرد مشكلتر از خواب نوع دیگر است. این نوع خواب همراه با رویا، كاهش انقباض عضلانی تمامی بدن و گاهگاهی پرشهای عضلانی است. ضربانقلب و آهنگ تنفس معمولاً نامنظم است.
    محرومیت از خواب سبب اختلال در فعالیتهای حساس و نهایتاً فعالیتهای مغزی میشود. به این ترتیب كه فعالیتهایی كه ماهیت مكانیكی دارد به خوبی صورت میكیرد. ولی فعالیتهایی كه نیازمند حل مسئله و ابداع است به شدت مختل میشود.
    مشخصات خواب در ارتفاعات
    افزایش دفعات بیداری: افرادی كه در ارتفاعات بالا میخوابند در طول خواب مكرراً بیدار میشوند. در یك بررسی در ارتفاعات 4300 متری، 36 مورد بیداری از خواب در طول یك شب اتفاق افتاده است كه این میزان در همان افراد در سطح دریا 20 متر بوده است.
    بعضی از محققان معتقدند كه ممكن است این بیداریها به علت تنفس دورهای باشد. بعضی از شواهد جكایت از آن دارد كه بیداری هنگام حداكثر فعالیت تنفسی اتفاق میافتد. میتوان تصور كرد كه فعالیت عضلانی قوی برای تنفس شدید سبب بیداری از خواب میشود. كابوس شایع در ارتفاعات، سقوط بهمن روی چادر و خفگی فرد است. در این حالت فرد احساس خفگی شدید از خواب میپرد و احساس تنگی نفس میكند. ممكن است وقوع این حالت به علت ولع زیاد برای هوا بعد از قطع تنفس باشد. با این حال باید توجه داشت كه میزان بیداری از خواب در افرادی كه تنفس دورهای ندارند هم زیاد است.
    تغییرات حالت خواب: بررسیهای مختلف با نوار مغزی ثابت كرده است كیفیت خواب در ارتفاعات بدتر از حالت عادی است. میزان خواب سبك بیشتر و میزان خواب عمیق كمتر میشود. به طور كلی مطالعات فعالیت الكتریكی مغز، اظهارات كوهنوردان در مورد كیفیت پایین خواب در ارتفاعات را تاید میكند. در بررسیهایی كه روی موشها در حالت كاهش اكسیژن محیط صورت گرفته است، میزان خواب عمیق از 45 درصد به 27 درصد رسیده است. هنگام خواب عمیق این حیوانات تعداد تنفسها به طور قابل ملاحظهای افزایش مییابد. همچنین در این مطالعه مشاهده شده است كه در شرایط كمبود اكسیژن خواب همراه با حركات سریع چشم كاملاً از بین میرود. یكی از مشخصات اثر كمبود اكسیژن روی نوار مغزی تغییرات امواج به سمت حالت بیداری است.
    تنفس دورهای: تنفس دورهای شبانه در میان افرادی كه به ارتفاعات بالا صعود میكنند امری به شدت شایع است. به طور كلی میزان تنفس دورهای با افزایش ارتفاع، افزایش مییبد. برای مثال در ارتفاع 2440 متری تنفس دورهای 24 درصد از زمان خواب را تشكیل میدهد در حالی كه این مقدار در ارتفاع 4270 متری 40 درصد است.
    بر اساس این مطالعات طول متوسط هر دوره تنفس دورهای در ارتفاع 6300 متری 5/20 ثانیه است كه با افزایش ارتفاع، كمتر میشود. همچنین در این ارتفاع متوسط زمان قطع تنفس 9/7 ثانیه و درصد زمانی كه فرد تنفس دورهای داشته 5/72 درصد بوده است.
    شواهدی موجود است كه دورههای قطع تنفس از دستگاه اعصاب مركزی سرچشمه میگیرد و ناشی از انسداد راههای هوایی نیست. اما شواهدی در دست نیست كه میزانی از خواب كه با تنفس دورهای همراه میشود با میزان هم هوایی فرد تغییر كند. همراه با تنفس دورهای تغییرات ضربان قلب نیز دیده میشود. به طوری كه بلافاصله بعد از حداكثر میزان تنفس نیز حداكثر ضربان قلب دیده میشود. البته اختلالات آهنگ قلب خیلی كم دیده شده است.
    بهبود تنفس: در بررسیهای مختلف اثبات شده است كه افزودن اكسیژن به هوای محیط در هنگام خواب سبب كاهش میزان تنفس دورهای میشود، اگر چه سبب قطع كامل آن نمیشود. افزودن گاز كربنیك به هوای استنشاقی، اگر چه اثری بر كل تنفس دورهای ندارد، سبب از بین رفتن دورهای قطع تنفس میشود. یافته مهم در این مطالعات این است كه شرپاها و سایر افرادی كه به طور عادی در ارتفاعات زندگی میكنند، بر خلاف افراد عادی، فاقد تنفس دورهای در ارتفاع 5400 متر هستند. اصولاً افرادی كه پاسخ تنفسی آنها به شرایط كمبود اكسیژن شدید است دارای تنفس دورهای شدید نیز هستند. برعكس این مطلب نیز صادق است. برای مثال در شرپاها به علت پاسخ ضعیف تنفسی به كمبود اكسیژن، تنفس دورهای نیز كمتر است.
    نكته قابل ذكر این است كه اصولاً تنفس دورهای به علت كاهش شدید میزان اكسیژن خون بعد از دورههای قطع تنفس عملاً فاقد مزیت خاصی است. میزان افت اكسیژن خون حدود 6 میلیمتر جیوه است كه با توجه به شرایط عمومی كاهش اكسیژن در ارتفاعات مقدار زیادی است. همچنین ثابت شده است كه این میزان اكسیژن خون در یك دوره تنفس پایینترین میزان در 24 ساعت زمان سپری شده یك كوهنورد است.
    اثر داروها: در مطالعات مختلف نشان داده شده كه داروی استازولامید اثر بسیار مثبتی در كاهش تنفس دورهای و افزایش كیفیت خواب داشته است. با مصرف این دارو میزان تنفس دورهای در ارتفاع 5360 متر از 80 درصد زمان خواب به 35 درصد نزول كرده است. این اثر علاوه بر سایر تاثیرات مفید این دارو (كاهش بیماری كوهستان، جلوگیری از كاهش وزن و ...) است. داروی دیگری كه به طور عادی تهویه ریوی را بهبود میبخشد آلمیترین است كه به علت افزایش تنفس دورهای در ارتفاعات، استفاده از آن سودمند نیست.

    ادامه
    1
      گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup
      پوشاك كوهنوردی
      مقدمه: همان مطلبی که بارها به شیوه های گوناگون شنیده اید یا مطالعه کرده اید. پوشاک در کوهنوردی در حال حاضر یک صنعت تخصصی ، یک بازار پر رونق اقتصادی و یک ضرورت غیر قابل انکار در کوهنوردی به خصوص در برنامه های زمستانی و ارتفاعات بلند است. بررسی : استفاده از پوشاک کوهنوردی برای رسیدن به ایده آلهای زبر است: خشک ، گرم ، راحت و سالم ماندن با لباسهایی کم حجم تر و سبک تر تا جای ممکن در طول اجرای برنامه کوهنوردی و به طبع هر چه پوشاکی که انتخاب می کنیم دقیق تر و تخصصی تر باشد به این اهداف بیشتر نزدیک خواهیم شد و البته هزینه های گزاف تری نیز باید پرداخت کنیم. دسته بندی سنتی پوشاک کوهنوردی: اکثر کوهنوردان با واژه هایی چون لایه اول یا بیس (base layer) ، لایه میانی (middle layer)  و لایه بیرونی ، گورتکس (outer layer , out shell) آشنایی دارند . این تقسیم بندی چندین سال است که در تقسیم بندی پوشاک کوهنوردی به 3 طبقه جدا استفاده می شود. هرکدام از لایه ها وظیفه تامین دسته به خصوصی از اهداف استفاده از لباس کوهنوردی را بر عهده دارند که بدین شکل است : لایه اول برای خشک و تمیز نگاه داشتن بدن در طول فعالیت ، لایه دوم برای حفظ گرما و تامین دمای مناسب بدن چه در طول فعالیت و چه به هنگام استراحت در کمپ یا توقف ها ، لایه سوم و بیرونی جهت محافظت از باد ، باران و برف . لایه اول : این پوشاک شامل پیراهن ، شلوار ، دستکش ، کلاه و حتی جوراب می شود. پوشاک این گروه در تماس مستقیم با بدن و پوست بوده و وظیفه انتقال رطوبت بدن ناشی از تعرق از پوست به بیرون لباس ( و لایه های بعدی) را بر عهده دارند تا بدن ما تا جای ممکن خشک بماند. در مدلهای فنی و گران قیمت تر خاصیت ضد باکتری و میکروبی نیز به این لباسهای اضافه شده تا از بروز بیماری به خصوص بیماری های پوستی جلوگیری کند زیرا که ممکن است در یک برنامه صعود به ارتفاعات بلند در مدت زمان طولانی امکان استحمام برای کوهنورد وجود نداشته باشد. نکته اصلی پوشاک لایه جذب بودن یا همان استرچ بودن آنهاست. حتما هر پوشاکی از کلاه تا دستکش برای این لایه انتخاب می کنید باید جذب بدن شما باشد مانند لباس غواصی تا به شما آزادی عمل و راحتی در کار را بدهد و با تماس نزدیک تر با سطح پوست سریع تر رطوبت بدن شما را گرفته و شما را خشک نگه دارد. اگر دقت کرده باشید اکثر لباسهای لایه اول کوهنوردی به رنگ مشکی یا رنگی تیره است. دلیل آن این است که هر چه رنگ لباس تیره تر باشد خاصیت محافظت از اشعه ماورای بنفش آن همان SPF بیشتر می شود و بدن شما بیشتر محافظت خواهد شد به طوری که رنگ مشکی 5 برابر رنگ سفید این خاصیت را دارا است. اگرچه معمولا روی این لایه ما از لایه های دوم ویا سوم نیز استفاده می کنیم اما بسیار پیش می آید حتی در یک برنامه زمستانی به دلیل تابش مستقیم آفتاب روی سطوح پر برف و درخشان در یک هوای صاف و بدون باد با اندکی فعالیت روز گرم و پر حرارتی را تجربه می کنیم و تنها چیزی که بر تن داریم لایه های اول است و در این حالت از آسمان توسط خورشید و از زمین توسط انعکاس اشعه توسط برفها در معرض آسیبهای شدید اشعه ماورای بنفش هستیم به خصوص که در ارتفاعات شدت این اشعه نیز به خاطر غلظت کمتر هوا بیشتر است و اینجاست که رنگ مشکی و خاصیت ضد اشعه بودن لباس ارزش خود را به خوبی نشان می دهد. یکی از مهمترین پوشاکی که به نظر من در کوهنوردی زیاد جدی گرفته نمی شود ولی بسیار بسیار حیاتی است استفاده از دستکش لایه اول در برنامه های زمستانی است. بارها شده که می بینیم کوهنوردان دستکشهای گرانقیمت و ضخیم کوهنوردی خریداری می کنند ولی در زیر آن دستکش جذب لایه اول استفاده نکرده اند و همین افراد در حین برنامه به دلیل اینکه برای برخی کارهای ریز و ظریف نمی توانند با دستکش ضخیم خود کار را انجام دهند یا از انجام آن کار که ممکن است ضروری باشد یا ارزشمند صرف نظر می کنند و یا با در آوردن دستکش و در معرض سرما زدگی قرار دادن دست با ریسکی بالا کار را انجام می دهند در حالیکه اگر در زیر دستکش ضخیم و گرم خود از یک جفت دستکش لایه اول جذب نیز استفاده کنند می توانند با خیالی آسوده و بدون نگرانی از سرمازدگی دست ، دستکش ضخیم را در آورده و کار چند دقیقه ای خود را بدون استرس و تحمل سرما به دقت انجام دهند. کارهایی مثل در آوردن خوراکی و آب از جیب یا کوله پشتی ، مرتب کردن وسیله ای که به کوله پشتی بسته ایم ، برپایی یا جمع کردن چادر ، بستن یا محکم کردن بند کفش و یا کرامپون ، عکاسی و فیلمبرداری از صحنه ها  و زیبایی های مسیر به خصوص بر روی قله . از موارد مهم دیگر استفاده از کلاه ضد طوفان از نوع لایه اول است . استفاده از کلاههای ضد طوفان که حالت جذب ندارند باعث می شوند که کوهنورد احساس راحتی به هنگام استفاده از آنرا نداشته باشد و به خصوص در شرایط طوفان و باد با حرکت و ایجاد ضربه روی صورت کوهنورد ایجاد ناراحتی و استرس کند . کلاه ضد طوفان ذاتا پوشاک راحت و دلخواهی نیست پس حداقل راحت ترین نوع آنرا که از نوع لایه اول و جذب است انتخاب کنید تا زجر کمتری بکشید به خصوص اینکه اصولا این وسیله را در شرایط سخت استفاده می کنیم. از آنجا که لباس بیرونی ما دارای کلاه هستند جهت جلوگیری از نفوذ باد و باران  و افزیش گرما از آنها کمک می گیریم . پیراهن و شلوار لایه اول در دو مدل زمستانی و تابستانی تولید می شوند . در نوع تابستانی  که فوق العاده سبک است خاصیت گرمایی در نظر گرفته نشده بلکه تبادل هوا بیرون و داخل لباس نیز در نظر گرفته شده تا بدن خنک بماند و در یک فعالیت گرم تابستانی فرد گرما زده نشود. پیراهن و شلوار لایه اول زمستانی از نوع پشم مصنوعی بوده که بدن را در حین فعالیت گرم نگه می دارند و تا حدودی نیز در مقابل نفوذ باد نیز مقاوم هستند و سنگین تر نیز می باشند . معمولا کارخانه های تولید کننده در توضیحات این لباسها نوع لایه اول را به لحاظ تابستانی بودن یا زمستانی بودن مشخص می کنند اما آنچیز که برای لایه اول زمستانی شناخته شده و معتبر است تولیدات کارخانه پلارتک (Polartec) است که کارخانه های زیادی از محصولات این شرکت در تولیدات خود استفاده می کنند. می توانید لایه اول تابستانی را فراموش کنید و با لباسهای ساده تر برنامه های ارتفاعات تا 4000 متری و یکی دو روزه خود را در فصل گرم انجام دهید اما حداقل استفاده از دستکش و پیراهن لایه اول را در برنامه زمستانی رعایت کنید زیراکه معمولا بیشترین آسیب در زمستان از این دو ناحیه است در بحث مربوط به سرمازدگی به خاطر در معرض مسقتیم باد و سرما قرار داشتن دستها یا به جهت خیس بودن پیراهن.   لایه میانی: این پوشاک را بر روی پوشاک لایه اول می پوشند و هدف گرم نگه داشتن بدن است از این رو به آن لایه گرمایی (insulation)  نیز می گویند. لایه میانی ممکن است یک یا چند لباس از جنس پشم مصنوعی مثل تولیدات کارخانه Polartec باشد یا پوشاکی از جنس الیاف مصنوعی و یا پر . پوشاک گرمایی از جنس پشم مصنوعی برای گرم نگه داشتن بدن حین فعالیت  در یک روز بسیار سرد یا یک فعالیت بسیار سبک است . به این معنا که گرم نگه داشتن بدن شما منوط به انجام فعالیت است آنگاه این لباس گرما را کمتر از دست داده و شما احساس تعادل می کنید اما اگر برای دقایقی متوقف شوید رفته رفته احساس سرما به شما باز می گردد. از این رو به این پوشاک لایه فعال یا Active layer می گویند یعنی پوشاک در زمان فعالیت. اما از پوشاک جنس الیاف یا پر جهت حفظ دما و گرم نگه داشتن بدن زمانی که فعالیتی ندارید استفاده می شود مثل توقف های طولانی تر ، داخل چادر و استراحت. در واقع عمدتا هرجا پوشاک به عنوان لایه میانی یا Middle layer دسته بندی شد منظور همان Active Layer است و هرجا پوشاک به عنوان Insulation عنوان شد منظور پوشاک پر یا الیاف است . پس این نکته را در نظر داشته باشید اگر چند دست هم پوشاک میانی پشم مصنوعی بپوشید و در یک شب زمستان داخل چادر بروید پس از مدتی حتما با احساس سرمای زیاد مجبور به تحرک می شوید تا خود را گرم کنید و در برنامه های زمستانی برای مواقع اضطراری هم که شده حتما باید در برنامه ای یک روزه نیز حداقل کت پر یا الیاف همراه داشته باشید . اگر قصد شب مانی در یک برنامه زمستانی را دارید کلید استراحت راحت در چادر به لحاظ پوشاک استفاده از کت پر و جوراب پر است به خصوص هنگام خواب بهترین پوش کفش دوپوش نیز راحتی و گرمای یک جفت جوراب پر را به شما نمی دهد.     لایه بیرونی : این لایه در ایران عمدتا با نام گرتکس شناخته می شود که نام یک کمپانی تولید پارچه است . درست مثل لایه اول زمستانی و لایه میانی که با نام پلار در ایران شناخته شده و منظور پوشاک از جنس پشم مصنوعی است. این لایه آخرین لباسی است که می پوشیم و پوشاک در معرض فضای آزاد قرار می گیرد. بنابراین این پوشاک ضد باد و ضد آب است و رطوبت یا همان بخار آبی که از لایه اول به میانی و سپس به آن رسیده را نیز به بیرون باید بتواند انتقال دهد تا چرخه خشک ماندن بدن با چرخه خشک ماندن لباسها کامل شود. به عمل انتقال بخار آب از لباس به بیرون اصطلاحا تنفس می گویند. گتر کوهنوردی پوشاکی است که فقط در این لایه وجود دارد.گتر ، شلوار و کاپشن این لایه از پوشاک واجب برنامه های زمستانی حتی یک روزه است. شلوار و کاپشن این لایه در انواع یک لایه ، دولایه و سه لایه تولید می شود که سبک تر وخنک تر تا گرم تر و سنگین تر و البته گرانتر می باشد. بسته به نوع برنامه و سایر پوشاک لایه اول و دوم اینکه از چند لایه آن استفاده کنید را باید متوجه شوید. این لایه خود با دو دسته بندی جداگانه معرفی میشوند یکی لایه نرم Soft shell و یکی لایه سخت Hard shell. لایه نرم پوشاکی از جنس پشم مصنوعی اما بسیار مقاوم در برابر باد و رطوبت است و در مقابل Hard Shell پوشاکی از جنس نوعی پلاستیک است که به پارچه چسبانده یا اصطلاحا لمینیت شده که قابلیت تنفس بالایی دارد و صد در صد ضد باد و آب است. معایب و مزایای هرکدام چیست؟ نوع نرم خاصیت گرمایی بالایی دارد و می تواند کار لایه میانی را هم انجام دهد یعنی می توانید لایه میانی را حذف کنید و با دو لایه  یکی لایه اول و بر روی آن لایه نرم بیرونی یک برنامه در هوای سرد انجام دهید و از سبکی ، گرمی و تنفس بالای پوشاک خود لذت ببرید. اما این پوشاک ضد آب و باد نیست بلکه مقاوم در برابر باد و آب است یعنی اینکه به راحتی خیس نمی شوند و آب جذب نمی کنند و درصد بالایی از نفوذ باد نیز جلوگیری می کنند پس در هوایی بدون بارندگی یا با بارش خفیف مناسب هستند . بنابر این مزایای آنها تنفس بالاتر نبست به نوع سخت ، آزادی عمل و راحتی بیشتر در تن کوهنورد ، گرمای بیشتر و امکان حذف لایه میانی است و عیب آن این است که برای شرایط بسیار سخت به لحاظ بارندگی یا فعالیت طولانی مدت در بارش مناسب نیست . اما نکته ای که وجود دارد این است که عمدتا ما تنها در شرایطی اقدام به صعود می کنیم که مناسب استفاده از نوع نرم است مگر در صعودهای ارتفاعات بسیار بلند و یا گیرافتادن در شرایطی پیش بینی نشده. دقت کنید اگر از نوع نرم میخواهید استفاده کنید حتما از نوع کلاه دار بوده و کلاه آن نیز از نوع جنس خود لباس باشد و از جنس متفاوت و نازک نباشد و الا چیزی که خریداری کرده اید بیشتر به لایه میانی شباهت دارد تا استفاده به عنوان لایه بیرونی.   چند نکته : برای دستکش یکی از بهترین ترکیبها استفاده از دستکش جذب لایه اول ، یک جفت دستکش گرم پنج انگشتی به عنوان لایه میانی و یک جفت روکش دستکش  ضد آب و باد تنفسی سبک 2 انگشتی به عنوان لایه بیرونی است که نسبت به سختی شرایط می توانید از آنها استفاده کنید. لباسهای خیس خود را در چادر ابتدا در چادر آویزان کنید و موقع خواب به داخل کیسه خواب ببرید تا فردا صبح برای ادامه کار در برنامه زمستانی لباسهایتان خشک و قابل استفاده باشند. به جورابها و خشک کردن آنها اهمیت دهید و اگر احساس می کنید ممکن است تا فردا صبح نیز داخل کیسه خواب خشک نشوند آنها را موقع خواب زیر پیراهن خود و روی شکمتان بگذارید تا خشک شوند. لباسهای بیرونی و گترهای خود را قبل از آمدن داخل چادر در برنامه های زمستانی ابتدا با برس یا فرچه کوچکی که همراه خود می برید از برف پاک کنید و سپس داخل چادر بروید تا برفهای روی لباسهایتان کل وسایل چادر را خیس نکند و خود لباسها نیز سریع تر خشک شوند. لباسها اکثرا از الیاف مصنوعی و قابل اشتعال تهیه شده اند. از قرار دادن آنها نزدیک شعله آتش برای خشک کردن جدا بپرهیزید که بسیار خطرناک است همچنین در تماس با اشیاع داغ نیز آسیب پذیر هستند. هرگز لباسهای کوهنوردی خود را اتو نکنید ، با آب داغ و مواد شوینده قوی شستشو نکنید. از آب ولرم و شوینده های ملایم مانند صابون ها برای این منظور استفاده نمایید و برای خشک کردن  آنها نیز لباسها را در سایه قرار دهید تا به آرامی خشک شوند و در مقابل آفتاب آنها را پهن نکنید. هنگام فعالیت با لباسهای کوهنوردی از آنجا که از تنفس بالایی برخوردارند بدن شما کمتر خیس شده و شما تعرق بدنتان را کمتر متوجه می شوید لذا چنانچه بیش از حد نیاز لباس به تن داشته باشید با تعرق شدید در حال از دست دادن آب با ارزش از بدن هستید بدون آنکه شاید احساس کنید. از طرفی پس از توقف برای استراحت چنانچه لباس ضد بادی به تن ندارید اولین کار پوشیدن آن است تا باد به بدن مرطوب شما نخورده و سرما شما را فرا نگیرد چراکه بدن شما برای گرم کردن مجدد بدن و جبران آن باید کالریهای با ارزشی را که برای صعود پس انداز کرده اید را برای گرم کردن شما به هنگام توقف و استراحتهای بین راه مصرف کند.پس کم کردن و اضافه کردن به موقع لباس ها در حین صعود یکی از مهارتهای کوهنوردی است که علارغم بی میلی و بی حوصلگی در هنگام صعود به این کار باید آنرا تمرین کنید و برای خود عادی سازید. اگر پیراهن لایه اول یا میانی انتخاب کرده اید که دارای کلاه است اما این کلاه لباس را گرانتر کرده به نظر من ارزشش را دارد که این هزینه را بپردازید و در برنامه همواره کلاهی در دسترس برای استفاده سریع داشته باشیدمنبع  و بلاگ چال
      ادامه
      گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup
      صاعقه (رعد و برق)
      بر اثر برخورد ابرهای دارای بارهای غیر هم نام، واكنش‎های الكتریكی شدیدی به صورت نور و صدای شدید بنام صاعقه یا رعد و برق تولید می‎گردد كه با نور و صدای شدید همراه است. رعد و برق قادر است صدماتی جدی وارد آورد، می‎تواند به راحتی انسان و یا حیوان را از پای درآورد، زیرا از جریان الكتریكی بسیار بالایی برخوردار است كه مدت آن كم بوده ولی قدرت آن زیاد است. براساس مطالعات و بررسی‎های به عمل آمده توسط متخصصین امر تعداد رعد و برق در هر لحظه در سراسر دنیا بین 1500 تا 2000 بار می‎باشد. به عبار دیگر حدود 6000 جرقه الكتریكی در هر دقیقه در دنیا زده می‎شود. شدت جریان الكتریكی در رعد و برق ممكن است بین 10000 تا 40000 آمپر باشد (درحالی كه حداكثر شدت جریان قابل تحمل معمولاً ازچند صد متر متجاوز نمی‎كند). تخلیه بار الكتریكی از یك ابر به ابر دیگر و یا به زمین بوجود می‎آید، می‎تواند قلب انسان را از كار بیاندازد، شش‎ها را پاره كند و سبب سوختگی‎های جدی در بدن شود. هوایی كه نور برق از میان آن می‎گذرد به شدت گرم می‎شود. جریان الكتریكی شدید میزان حرارت هوا را در كانالی كه برق از آن عبور می‎كند برای مدت یك میلی‌ثانیه از 30000 درجه سانتیگراد بالا می‎برد. هوایی كه به طور ناگهانی این میزان گرم می‎شود به سرعت منبسط شده و ضربه‎ای به هوای اطراف می‎زند و امواجی را با فشار بین 10 تا 30 اتمسفر بوجود می‎آورد. اغلب فلزاتی كه به عنوان وسایل زینتی به كار می‎روند مانند گردنبند و دست بند نیز می‎توان هنگام رعد و برق خطرناك باشند. در موقعی كه رعد و برق شدید رخ می‎دهد بهترین كار برای حفظ سلامتی این است كه هر نوع وسیله فلزی كه در دست دارید را فوراً رها كنید و از ریسك كردن بپرهیزید.
      هشدار های لازم:
      • از درختان تك و بلند، تپه ‎ها، تیرك‎ها، سیم برق هوایی،فنس ها، لوله‎ های فلزی آب،مناطق و علفزار های مرطوب وجویبار ها ومكان های پر آب ورودخانه ها دور شوید واز آنها فاصله بگیرید. ایستادن زیر درخت روی تپه هنگام صاعقه خطرناك‎ترین اقدام است.
      • از لبه صخره ها و بلندی قله ها فاصله بگیرید وبه ارتفاعات پایین دست فرود آیید.
      •به غار های عمیق پناه ببرید.غار های كم عمق می تواند خطرناك باشد.
      • به اشیاء فلزی از قبیل كلنگ، باتوم كوهنوردی ،لوازم فنی سنگ نوردی،عینك با فریم فلزی وهر وسیله فلزی دیگر دست نزنید.
      • اگر در محوطه ای مسطح هستید در محلی باز – بدون درخت – به حالت خمیده دست را روی زانوهای خود قراردهید و باقی بمانید در نقاط مرتفع پناه نگیرید .
      • اگر لباس‎های شما خیس است سعی كنید آنها را هر چه زودتر خارج كرده و از خود دور كنید.
      • اگر هنگام رعد و برق، احساس كردید كه موهای سر یا دست‎های شما سیخ شده و یا از سنگ‎ها و تورهای فلزی اطراف خود صدای وزوز شنیدند ویا بوی اوزون به مشام رسید، فورا آن محل را ترك كنید.
      • به مكانهای زیر بروید:بین درختان كوتاه در بین درختان بلند ،مكانهای خشك وبدون گیاه.
      • طناب های را كه به همراه دارید بخصوص اگر خیس ومرطوب شده اند از خود دور كنید.
      • تنها در موارد اورژانس از تلفن همراه استفاده كنید.
      • در هنگام رعد و برق سریعا بر روی زمین نشسته ،دولا شوید.هرگز به طور مستقیم روی زمین دراز نكشید.
      • در هنگام رعدوبرق از تجمع به دور هم خودداری نمایید.
      • دستگاههای الكتریكی خود را خاموش كنید.
      سوختگی های الکتریکی ناشی از رعد وبرق :
      عبور جریان الكتریكی و صاعقه از بدن احتمالاً باعث ایجاد جراحتهای وخیم و حتی مرگ آور می شود . جریان برق ممکن است از صاعقه ( برق زدگی )‌باشد . وقتی جریان برق از نقطه ای وارد بدن می شود از محل دیگر که در آن بدن با زمین تماس دارد خارج می شود . نقاط ورود و خروج جریان برق از بدن آسیب می بیند و آسیب این نقاط به صورت حفره ای شبیه به محل ورود گلوله به چشم می خورد . به غیر از محل ورود و خروج جریان برق ،‌بافتهایی که در مسیر این دو نقطه قرار دارند نیز تحت تأثیر جریان برق و حرارت تولید شده تخریب می شوند به طوری که هرچه ولتاژالكتریكی که وارد بدن می شود بیشتر باشد ، سوختگی ایجاد شده عمیق تر و جراحتهای باقی مانده وخیم تر خواهند بود . علاوه بر این ،‌ جریان الکتریکی ضمن عبور از بدن در اعصاب ( محیطی و مرکزی ) ، ماهیچه ها و قلب تغییرات شیمیایی قابل توجهی ایجاد می کند و باعث اختلال در واکنش های بدن شده و یا به طور کلی باعث توقف آنها می شود ، در بسیاری از موارد اگر چه سوختگی خارجی ( محل ورود و خروج جریان برق ) به طور فریبنده ای کوچک است اما این مقدار کوچک نباید پوششی بر آسیب های وخیم تر عمقی باشد و ما را به اشتباه بیاندازد .
      صاعقه یک منبع طبیعی تولید الکتریسیته ( جریان مستقیم با سرعت و ولتاژ فوق العاده زیاد ) است که به طور عادی برای رساندن خود به زمین از نزدیکترین زائده بلندی که در آن حوالی وجود دارد استفاده می کند و اگر شخصی در تماس با ، یا حتی نزدیکی به یک زائده طبیعی مانند درخت ، برج یا دکل باشد صدمه شدیدی خواهد دید . الکتریسیته تولید شده به وسیله برق آسمان عمرش فوق العاده کوتاه است اما می تواند موجب مرگ آنی ( به علت ایست قلبی - تنفسی ) یا حداقل سبب به آتش کشیدن لباس شخص شود ( اما صدمات بافتهای عمقی به نسبت سبکتر است ) . بنابراین در زمان رعد و برق باید به سرعت از محلهای خطرناک دور شد .
      عوارض تهدید کننده جان مصدوم درصاعقه زدگی : با ورود جریان برق وصاعقه به بدن در اثر انقباضهای الکتریکی سفت ( کزازی شکل ) عضلات تنفسی یا آسیب مراکز تنفسی در مغز ( در بصل النخاع ) ایست تنفسی عارض می شود و پس از مدتی قلب نیز از حرکت می ایستد . البته اگر جریان برق از خود قلب نیز عبور کرده باشد با ایجاد انقباضات کرمی شکل و غیرمؤثرو اسپاسمودیک در بطن
      ( فیبریلاسیون بطنی ) ایست قلبی اولیه خواهیم داشت . پس از ایست قلبی - تنفسی اگر در عرض ۴ تا ۶ دقیقه عملیات احیاء شروع نشود مرگ قطعی و حتمی خواهد بود . اما قبل از شروع عملیات احیاء ابتدا باید تماس مصدوم را با جریان برق از بین ببریم .
      ادامه
        گروه کوهنوردی فرهاد , farhadgroup
        راهنمای جامع كوله پشتی
        انتخاب و خرید کوله پشتی مناسب :شاید حتی برای خودم همیشه برای خرید و انتخاب کوله پشتی تنها چیزی که اهمیت داشت این سوال بود "کوله پشتی چند لیتری ؟" . این سوال مهم ترین ویژگی یک کوله پشتی می تواند باشد اما برای بدست آوردن بیشترین راحتی و لذت لازمه به موارد دیگه ای هم توجه کنیم که در کل من اینجوری در نظر می گیرم : جنسیت کوهنورد (زن یا مرد) ، حجم یا همان لیتر کوله  (حجم بار)، میزان وزنی که قرار است داخل کوله قرار بگیرد (وزن بار) ، نوع فعالیت یا برنامه  . جنسیت کوهنورد:
        کوله های مناسب خانمها با آقایان تفاوتهایی دارد و این به خاطر تفاوتهای فیزیکی بین خانمهاست . خانمها عموما نسبت به آقایان  استخوان بندی ریز تری دارند ، شکل پایین تنه آنها متفاوت است و سرشانه های بزرگی ندارند. کوله های مناسب خانمها با عباراتی مانند women , lady , SL  یا عباراتی این چنین مشخص می شود که بستگی به کمپانی سازنده دارد . تفاوت کوله آقایان و خانمها در شکل زیر مشخص است : همانطور که میبینید کوله خانمها کشیده تر ، دارای بندهای کوله نزدیک به هم و کمربندی باریک تر و با شکلی قوس دار است که بهتر روی استخوان لگن خانمها کوله بشیند. نکته دیگر اینکه آقایانی هم  که دارای استخوان بندی ریزتری هستند می توانند این کوله ها را نیز در موقع خرید امتحان کنند شاید برای آنها مناسب تر باشد.  حجم کوله :
        میزان حجم باری که درون یک کوله می توان قرار داد به دو واحد مختلف لیتر ویا اینچ مکعب بیان می شود. در واقع حجم دقیق یک کوله با واحد اینچ مکعب بیان می شود و به دلیل قابل فهم بودن آن برای همه به واحد لیتر نیز آنرا تبدیل کرده و بیان می کند و اینکه بعضی وقتها میشنویم حجم کوله مثلا 60 لیتری دقیقا 60 لیتر نیست به خاطر همین تبدیل است که ممکن است پس از تبدیل عددی مثل 59.83 شود و دقیقا 60 به ما ندهد ولی هیچ کجا حجم کوله به لیتر را به صورت اعشار بیان نمی کنند و در این مثال 60 اعلام میشه. در کل این نکته مهمی نیست و اختلاف بسیار جزیی و قابل چشم پوشی است. نکته بعدی اینه که برخی کوله ها به خصوص کوله های آمریکایی دارای سایز بندی small – medium – large در کوله هاشون باشند که بین این سایز بندی ها شاهد اختلاف یکی دو لیتر هستیم اما از اونجا که در ایران اکثر محصولات اروپایی کوهنوردی وجود داره ما با این مسایل کمتر مواجه میشیم.
        حالا سوال اصلی که برای همه مون موقع خرید پیش میاد اینه که چه حجم کوله ای بخرم. اکثرا میدونیم که حجم مناسب به سه عامل بستگی داره : مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و آخر هم حجم وسایل خود کوهنورد. باز هم همه میدونیم که کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق میکنه ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتره و هرچه وسایلمون حرفه ای تر و کم حجم تر باشه به کوله کوچکتری نیاز داریم . با این حال یه راهنمای عمومی برای حجم مورد نیاز میتونه یه چیزی شبیه این باشه :  
        وزن بار :علاوه بر حجم باری که قرار است داخل کوله قرار بگیرد ، وزن بار هم مهم است. شاید تا به حال به این موضوع توجه نداشتیم اما این نکته نیز در انتخاب کوله پشتی ما موثر است . کوله پشتی هایی با حجم یکسان می توانند برای حمل وزنهای مختلفی از بار طراحی شده باشند . حداکثر وزنی را که برای حمل با کوله مناسب است برای کوله پشتی توسط شرکت سازنده اعلام میشود (حداقل در مورد شرکتهای معتبر). ممکن است وسایل دو کوهنورد دارای حجمهای یکسان ولی وزنهای مختلف باشد . به شکل زیر دقت کنید. این شکل را برای درک بهتر موضوع تهیه کردم. هر دو کوله دارای حجم یکسان حداکثر 70 لیتر هستند اما به اعدادی که به فارسی نوشتم دقت کنید (معادلهای سیستم متریک نوشته شده در کاتالوگ است): دوکوله که در تصویر مشاهده می کنید از آنجا که با SL مشخص شده برای خانمها طراحی شده و دارای گنجایش یکسان هستند اما یکی برای حمل حداکثر 27 کیلوگرم و دیگری برای حمل حداکثر بار 20 کیلوگرم طراحی شده است. این ویژگی باعث شده کوله اول سنگین تر با وزن دو و نیم کیلو  و  کوله دوم یک کیلو و هفتصد گرم باشد و همچنین کوله اول 16 دلار گرانتر از کوله دوم باشد. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که مثلا اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آنرا نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی کوله پشتی را نخواهد داشت و کل سیستم کوله برای انتقال وزن به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. میبینید که این نکته میتواند در انتخاب کوله شما تاثیر گذارباشد. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل ، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب تری انتخاب کنید. در این مثال اگر حجم بار شما حداکثر از70 لیتر تجاوز نمی کند و وزن آن از حدود 20 کیلو فراتر نمی رود می توانید با انتخاب کوله دوم هم در پول خود صرفه جویی کنید  (حدود 16 دلار) و هم به دلیل اینکه کوله سبک تری به برنامه میبرید (1.76 کیلو) بار کمتری در مجموع حمل کنید و بیشتر لذت ببرید. یک نکته دیگر که مشخص می شود اینکه اگر 2 کوله با مارکهای مختلف و وزنهای مختلف و حجم های یکسان دیدید ، کوله سبک تر دلیل بر تکنولوژی برتر کوله سبک تر نیست بلکه به احتمال زیاد کوله سبک تر برای وزن کمتری طراحی شده که باید اطلاعات کوله ها را دقیق تر مطالعه کنید.
        نوع برنامه:
        این موضوع هم مشخصه. شرکت های سازنده کوله پشتی برای فعالیتهای مختلف کوله پشتی های مختلفی طراحی و تولید می کنند مثل کوهنوردی ، کوهنوردی فنی یا آلپی ، طبیعت گردی و کمپینگ ، کوله های یک روزه . مثلا کوله های طبیعت گردی دارای جیبهای مختلفی اطراف کوله هستند و در برخی مدلها یک کوله کوچک به کوله متصل شده که میشه اونرو جدا کرد و وقتی اطراف کمپ میخواید گشت و گذار کنید همراه ببرید ، کوله های کوهنوردی برای حمل بار در ساعتهای طولانی مناسب بوده ، ظاهری کشیده تر دارند و جیبهای کمتری در اطراف دارند ، کوله های فنی و آلپی کشید ترین شکل رو دارند و گاها از جیب در اطراف اونها هم خبری نیست همچنین برای حمل وسایلی مانند چوب اسکی ، کرامپون ، تبرهای یخ  دارای قسمتهای مختلف ویژه ای هستند. البته برخی کمپانی های معتبر دارای کول های اکسپدیشن هم هستند که مشخصات کوله های فنی رو دارند ، دارای وزن سبک تر و گنجایش بیشتر و در عین حال توان حمل وزنهای بسیار بالاتر را نیز دارند و به همین خاطر دارای قیمتهای بسیار بالایی هم هستند .
        بخش دوم
        تنظیم کوله پشتی روی بدن کوهنورد:
        هدف از تنظیم کوله پشتی ، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی به بدن کوهنورد و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند،  می باشد. قبل از خرید کوله پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید ، چیزی که تا به حال من به شخصه ندیدم کسی به آن اهمیت بدهد و اتفاقا بسیار مهم نیز می باشد.  هر کوله پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب می باشد. به شکل کاتالوگ دو کوله که در بالا آورده شده بود مجددا نگاه کنید ، برای هر دو کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگیهای کوله (Specification) آمده است و محدوده ای را به اینچ مشخص کرده . مثلا برای کوله اول 13-20 اینچ ذکر شده یعنی بین 33 سانتیمتر تا حدود 51 سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که مطابق شکل زیر از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم میرسند) را اندازه گیری می کنیم. برای اطمینان بیشتر بهتر کس دیگری اینکار را برای شما بکند:
        حال در موقع خرید کوله پشتی باید کوله ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله پشتی باشد. چنانچه اندازه تنه شما در برای دو سایز مختلف کوله مناسب بود همیشه اندازه کوچکتر را انتخاب کنید. البته در ایران که اکثرا کوله های اروپایی به فروش می رسد هر کوله تنها در یک سایز ارایه می شود اما اکثر کوله های آمریکایی حداقل در سه سایز کوچک ، متوسط و بزرگ ارایه می شود و اینجاست که می توانید تفاوت تکنولوژی و دقت آمریکا را با اروپا بهتر ببینید! . به همین دلیل کاری که در ایران باید بکنیم این است که چنانچه اندازه تنه ما در محدوده کوله انتخابی نبود باید یا به سراغ نوع دیگر برویم یا مثلا چنانچه اندازه تنه کوهنورد کوچک تر از محدوده بود و کوهنور مرد بود به سراغ مدل خانمهای آن کوله برود. قبل از تنظیم کوله ، آنرا با وزنی بین 7 تا 10 کیلوگرم پر کنید.
        اما مراحل تنظیم کوله به صورت مطابق شکل زیر چنین است  :
        1- ابتدا تمامی بند شانه و کمربند کوله را شل کنید .  کوله روی دوش بیاندازید ، شانه ها را بالا بیاندازید تا کوله پشتی بالاتر قرار بگیرد ، حال کمربند کوله پشتی را روی استخوان لگن خود تنظیم کنید مطابق شکل . کمر بند کوله سفت ببندید.
        2- بند شانه را با کشیدن رو به پایین مطابق شکل سفت ببندید تا کوله به شما نزدیک شود.
        3- در پشت کوله پشتی به جایی که بندهای شانه به کوله پشتی متصل می شوند توجه کنید. این قسمت باید در قسمت صاف بین دو کتف کمر شما قرار بگیرد مطابق شکل. چنانچه محل آن درست نیست و این قسمت برای کوله پشتی شما قابل تنظیم است باید کوله پشتی را در آورید و مطابق شکل محل آنرا در کوله پشتی خود تغییر دهید. این قسمت تنها برای کوله پشتی هایی عموما با حجم 50 لیتر به بالا قابل تنظیم است و برای کوله های سبک تر نیازی به این تنظیم ندارند و معمولا قابل تنظیم نیز نیستند :   4- در کوله های بزرگ ، بندی به نام بند کوله کشی وجود دارد. در تصویر ما نیز این بند وجود دارد و همانطور که می بینید این بند از بالای کوله با یک زاویه 45 درجه روی شانه کوهنورد آمده. در زمان کوله کشی و سنگین بودن کوله می توان با کشیدن این دو بند ، کوله  پشتی را به بدن نزدیک تر نگاه داشت و به بدن در تحمل وزن کوله کمک کرد. این بند در کوله های کوچک وجود ندارد چون نیازی هم ندارند. در کوله های کوچک تر بندی که در ابتدای بند شانه ها و کمی عقب تر از شانه کوهنورد قرار دارد را با بند کوله کشی اشتباه نگیرید و در حین حرکت آنرا نکشید بلکه این بند را تا انتها سفت کنید تا کوله کمترین فاصله را تا بدن شما داشته باشد.
        5- آخرین قسمت بستن بند سینه کوله پشتی است. توجه کنید این بند باید مقداری محکم باشد اما نباید موجب سختی تنفس و اختلال در آن باشد. به میزان مناسب آنرا سفت کنید تا  شانه های شما بر اثر وزن کوله به عقب متمایل نشوند و در وضعیت طبیعی در طول بارکشی بمانند. در نهایت بعد از انجام این تنظیمات مطابق شکل آیا می توانید یکی از زانوهای خود را 90 درجه خم کنید؟ در این حالت کمربند کوله شما باید در راستای بالای ران شما و مماس با آن ، مطابق شکل قرار بگیرد:  
        نحوه چیدن وسایل داخل کوله نیز مطابق شکل مشخص شده است. همانطور که در شکل می بینید سنگین ترین قسمت باید نزدیک ترین محل کوله به کمر باشد. نکته آخر اینکه مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.
        ادامه