نرم افزار اندروید کلوب
دانشجویان ترك زبان , torkclub

دانشجویان ترك زبان

دانشجویان ترك زبان , torkclub

دانشجویان ترك زبان

2,137نــــفــــــر
عضو شده اند
2,137نفر عضو شده اند
91/07/20 11:51

هون های ترك و آتیلا- حكمرانان جهان1   هون های ترك...

دانشجویان ترك زبان
هون های ترك و آتیلا- حكمرانان جهان1
  هون های ترك و آتیلا- حكمرانان جهان تاریخ تولد نامعلوم - تاریخ فوت 453 میلادی    هیچ سند دست اولی از اشخاصی كه موفق به دیدار آتیلا شدند وجود ندارد كه چهره و سیمای ظاهری آتیلا را نشان دهد اما احتمالا یك سند دست دوم كه توسط جوردان تهیه شده وجود دارد. جوردان براساس نوشته های پریسكاس كه به شرح سیمای مردم شرق پرداخته است توضیحاتی در خصوص سیمای آتیلا داده است كه نمی تواند به عنوان یك سند تاریخی مورد استناد قرار گیرد. جوردان در خصوص مشخصات ظاهری او می نویسد:  كوتاه قامت و چهار شانه و با سر بزرگ و چشمان كوتاه ، ریشی كم پشت و خاكستری، بینی پهن و پوستی به رنگ زرد كه اصالت زردپوستی او را نشان می داد. در خصوص ریشه و معانی نام آتیلا نیز اختلاف نظر وجود دارد. عده ای اعتقاد دارند این نام یك نام كلی برای فرامانروایان ترك در زبان تركی بوده است و عده ای اعتقاد دارند آتیلا نام تركی دانوب در میان اقوام بلغار بوده است. مانشن هالفن اعتقاد دارد كه این لغت یك لغت در زبان مردم شرق آلمان بوده و از یك لغت تركی ریشه گرفته است. بر این اساس آتیلا از لغت گوتیك (گوت ها دسته ای از اقوام بربر بودند كه به امپراطوری روم حمله كردند اما فرهنگ رومی را پذیرفتند) آتا به معنای پدر كه با پسوند تصغیر یلا معنی پدر كوچك را می رساند، آمده است. بسیاری این دلالت را نپذیرفته و آن را رد می كنند. همچنین محققین اعتقاد دارند آتیلا یك نام رایج برای شاهزادگان و اشراف قبیله هون نمیباشد. عده ای اعتقاد دارند این یك نام در زبان هون و در لباس زبان آلمانی میباشد. عده ای نیز  ریشه این لغت را به لغت تركی آتلیگ ارجاع می دهند كه به معنی مشهور است. نام آتیلا در زبان های امروزی به اشكال مختلف بیان می شود. برای مثال در زبان مجارستانی این نام به دو شكل اتلی و اتل و در زبان آلمانی اتزل و در زبان تركی آتیلا بیان می شود.  اقوام هون گستره امپراطوری هون  اقوام هون یكی از گروه های چادر نشین اوراسیا بودند كه در شرق ولگا می زیستند. در سال 370 میلادی این اقوام به اروپا مهاجرت كردند و در آنجا یك قلمرو وسیع را تشكیل دادند. تاكتیك نظامی اصلی آنان تیراندازی  با  كمان  از  پشت اسب و  پرتاب زوبین بود. آنان  احتمالا  از  نسل اقوام  زیونگنو (XIONGNU) بودند كه در حدود 300 سال قبل در مناطق شمالی چین می زیستند و احتمالا اولین قوم از اقوام ترك تبار بودند كه در منطقه اوراسیا پراكنده شدند و بسط یافتند. زبان اصلی هون ها برای قرن ها موضوع بحث و تحقیق بوده است. براساس یكی از تئوریها آنها به زبان تركی صحبت می كردند كه احتمالا دارای قرابت نزدیكی با زبان امروزی چوواش ((CHUVASH )چوواش ها مردمی هستند كه از منطقه ولگا تا به سیبری بسط یافته اند و نژادی از اقوام ترك تبار میباشند) بوده است. یكی از محققین نیز این زبان را دارای قرابت نزدیكی با زبان ینیسییان (YENISEIAN ینسسییان زبانی است كه امروزه در محدوده مركزی سیبری تكلم می شود)  می داند.  به قدرت رسیدن آتیلا     زمانی كه در سال 434 میلادی روگیلا  (RUGILA) درگذشت  دو  برادرزاده  او كه فرزندان موندزوك (MUNDZUK) بودند، به نام های آتیلا و بلدا (BELDA  ) كنترل قدرت را در میان قبیله هون به عهده گرفتند. (بعضی از متون تاریخی نام بلدا را بودا نیز ثبت نموده اند). زمانی كه این دو برادر ریاست  اقوام  هون را  برعهده  گرفتند،  قوم  هون  با  امپراطور  روم   شرقی  به  نام  تئودوسیوس  دوم (THEODOSIUS II) وارد مذاكره شد تا تعدادی از سران قوم هون را كه احتمالا به دلیل مخالفت با ریاست این دو برادر بر قوم هون، به روم شرقی پناهنده شده بودند را به آنان تحویل دهد. زمانی كه این خواست آنان توسط امپراطور روم شرقی اجابت نشد آنان تصمیم به جنگ گرفتند. سال بعد آتیلا و بلدا ارتش خود را به جنگ با ارتش امپراطور روم  شرقی  هدایت كردند  و  در  نبردی كه در منطقه مارگوس (POZAREVAC كنونی واقع در صربستان امروزی) رخ داد، لژیون روم از ارتش هون شكست خورد و متعاقب آن در یك مذاكره كه براساس سنت هون ها بر پشت اسب انجام شد نمایندگان امپراطوری روم شرقی نه تنها قبول كردند كه پناهندگان هون را به دو برادر (آتیلا و بلدا) تحویل  دهند بلكه پذیرفتند تا معادل 115 كیلو گرم طلا نیز به عنوان غرامت به هون ها بپردازند. همچنین روم شرقی پذیرفت تا درهای تجارتی خود را بر روی بازرگانان هون باز كند و به ازای هر اسیر رومی مبلغ 8 سولیدی (SOLIDI) به هون ها پرداخت نماید.  آتیلا با این قرار داد موافقت نمود و دستور داد تا افرادش چادرهای خود را برچیدند تا به وطن خود در دشت های مجارستان بازگردند اما تئودوسیوس از این فرصت استفاده كرد و به تقویت دیوارهای شهر كنستانتینوپل (قسطنطنیه استانبول امروزی) پایتخت خود اقدام كرد. به این منظور او دستور داد تا ابتدا دیوار دفاعی در سمت دریا را بنا نمایند و سپس یك دیوار دفاعی در ساحل دانوب احداث نمود. آتیلا برای چند سال در خارج از قلمرو امپراطوری روم شرقی باقی ماند و سپس در زمان یزدگرد دوم به قلمرو امپراطوری ساسانی در ایران امروزی حمله كرد اما ارتش او در ارمنستان امروزی از ارتش ساسانیان به سختی شكست خورد. او متوجه شد در این قسمت با توفیق مواجه نخواهد شد بنابراین مجددا توجه خود را به امپراطوری روم شرقی معطوف نمود.    در سال 440 میلادی آتیلا و بلدا یكبار دیگر به ارزیابی قوای امپراطوری روم شرقی در مرزهای آن كشور پرداختند و به بازاری كه براساس معاهده طرفین در ساحل شمالی دانوب تشكیل شده بود حمله كردند و بازرگانان آن را مورد حمله قرار دادند. آنها سپس ارتش خود را از دانوب عبور داده  و شهرهای ایلریسوم (ILLYRICUM) و قلعه هائی به نام ویمیناسیوم (VIMINACIUM) و موئسیا (MOESIA)  كه بر كرانه رودخانه دانوب ساخته شده بود را تخریب كردند. آتیلا در منطقه مارگوس پیشنهاد كردند كه رومی ها یك اسقف را به اردوی او روانه كنند تا این اسقف دارائی های او را نگاهداری نماید و آتیلا او را مورد تكریم قرار دهد. زمانی كه رومی ها درباره اعزام اسقف به نزد آتیلا مشغول بحث و جدل بودند، اسقف شهر به صورت پنهانی به نزد آتیلا رفت و اسرار نظامی شهر را برای آتیلا فاش نمود. از سوی دیگر همزمان با حمله آتیلا به شهرهای كناره رودخانه دانوب، اقوام وندال نیز به پایتخت مستعمرات رومی ها در آفریقا موسوم به كارتاژ حمله كردند و آن را تصرف نمودند. كارتاژ یك ایالت ثروتمند و منبع آذوقه امپراطوری روم محسوب میشد. همزمان با این وقایع یزدگرد دوم امپراطور ساسانی در سال 441 میلادی به ارمنستان حمله كرد. رومی ها كه برای دفع وندال ها به نیروی نظامی خود احتیاج داشتند به سرعت ارتش خود را از شبه جزیره بالكان تخلیه كردند تا به مقابله وندال ها در افریقا بروند. این مسئله موجب شد راه برای تهاجمات آتیلا در بالكان هموار شود. سرباز هون  در سال 441 ارتش هون تحت رهبری آتیلا به بالكان حمله كرد. در این تهاجمات شهرهای ایلریسیوم و سینگیدونوم كه نام امروزی آن بلگراد است و سیرنیوم غارت و تخریب شد. در سال 442 تئودوسیوس ارتش خود را از سیسیلی (جزیره ای در جنوب ایتالیا) فراخواند و دستور داد تا برای مقابله با هون ها سكه های جدیدی ضرب گردد. او اعتقاد داشت كه می تواند آتیلا را شكست دهد بنابراین خواسته های آتیلا را رد نمود. آتیلا نیز در سال 443 میلادی این رد تقاضاهایش را با لشگركشی به شهر های كناره دانوب پاسخ داد. ارتش او با تجهیزات نوینی مانند دژكوب و برج های متحرك كه به دست آورده بود به مركز نظامی راتییارا (RATIARA) و شهر نیسوس كه امروزه نیس خوانده می شود حمله كرد و آنها را محاصره نمود. آتیلا در مسیر پیش روی خود در كرانه رودخانه نیسوا، شهر های سردیكا و فیلیپوپولیس و آركادیوپولیس را تصرف كرد. آتیلا سپس در مسیر تهاجم خود به سوی پایتخت روم شرقی موفق شد یك ارتش رومی را در خارج شهر شكست دهد اما در قسمت شرقی كنستانتینوپولیس با دیوار دفاعی دوبله ای مواجه شد كه از شهر محافظت می كرد. آتیلا موفق شد ارتش دیگری از رومیان را در گالیپولیس كه امروزه گالیپولی خوانده می شود شكست دهد. تئودوسیوس كه نیروی نظامی خود را از دست داده بود راضی به قبول شكست شد و نمایندگانی را با اختیارات تام به نزد آتیلا و بلدا فرستاد و درخواست صلح نمود. شرایط صلح از شرایط قبلی سخت تر تعیین شد. براساس این قرار داد امپراطور موافقت نمود تا 2 هزار كیلو طلا به عنوان غرامت و سالانه مقدار 700 كیلو طلا به عنوان باج و 12 سولیدی برای آزادی هر اسیر رومی بپردازد.  این قرار داد برای چند سال از حمله اقوام هون به امپراطوری روم شرقی ممانعت نمود و این قوم را در قلمرو خودشان ابقا كرد. پس از صرف نظر هون ها از حمله به بیزانتیوم كه احتمالا در سال 445 بوده باشد، بلدا درگذشت و آتیلا تبدیل به تنها حاكم این قوم شد.  در سال 447 میلادی آتیلا مجددا به سوی جنوب و به قلمرو امپراطوری روم شرقی لشگر كشید و به موئسیا حمله كرد. ارتش امپراطوری روم شرقی تحت فرماندهی یك ژنرال گوت (گوتها دسته ای از اقوام بربر بودند كه از شرق وارد قلمرو امپراطوری روم شرقی شده و بعدها در ارتش امپراطوری روم شرقی به مناصب بالائی دست یافتند) به نام آرنگیسكلوس به مقابله با ارتش آتیلا رفت و در نبرد یوتوس از آتیلا شكست خورد اما تلفات سنگینی متحمل نشد. ارتش آتیلا بدون هیچگونه مقاومتی در بالكان به پیش روی خود ادامه داد و تا ترموپیل در یونان امروزی پیش رفت. كنستانتینوپلیس (قسطنطنیه یا استامبول امروزی) پایتخت روم شرقی به توسط زنو فرمانده  ارتش روم شرقی از حمله در امان ماند و دیوارهای مستحكم آن به واسطه مداخلات كنستانتینیوس كه برای ساخت مجدد دیوار شهر پس از آسیبی كه به دلیل زلزله بر آن وارد شده بود، نیز یكی از دلایل عدم كامیابی آتیلا بود. این دیوار جدید شامل یك سلسله استحكامات و قلعه هائی بود كه شهر را از حمله مصون می داشت.  آتیلا كه با ارتش هون  در تراس (واقع در بلغارستان امروزی) قرار داشت بیش از 100 شهر را تصرف كرد و شهر كنستانتینوپولیس را در معرض خطر قرار داد. او به همراه ارتش خود بسیاری را كشتند بگونه ای كه تعداد كشته شدگان قابل شمارش نبود. ارتش تحت فرماندهی او كلیسا ها را غارت و كشیشان و راهبه ها را به تعداد زیاد به اسارت  گرفتند.  حمله به غرب  در سال 450 میلادی آتیلا اعلام كرد كه قصد  دارد به همراه امپراطور روم غربی والنتینیان سوم به پادشاهی ویزیگوتها در تولوز حمله كند (پادشاهی ویزیگوت ها توسط دسته ای از اقوام بربر گوت در اسپانیا و جنوب فرانسه تشكیل شده بود). امپراطور روم غربی در سال 433 میلادی  یكی از ژنرالهای خود به نام فلاویوس آئتیوس (FLAVIUS AETIUS) را برای مدتی به عنوان سفیر به نزد آتیلا فرستاده بود و آتیلا و آئتیوس دوستی پایداری را با یكدیگر تجربه كرده بودند. ارتش هون به كمك ارتش روم غربی شتافت و نیروی مشترك هون و روم موفق شدند گوت ها را شكست دهند.  هونوریا (HONORIA) خواهر والنتینیان امپراطور روم كه تصمیم داشت با یكی از اعضای سنای روم ازدواج كند (و احتمالا این ازدواج با مخالفت امپراطور مواجه شده بود) بصورت پنهانی حلقه نامزدی خود را به همراه یك پیام برای آتیلا فرستاد و از او درخواست ازدواج نمود. آتیلا از ارسال این حلقه دچار سوء تفاهم شد و تصور نمود هونوریا قصد دارد با او ازدواج كند و تصمیم گرفت نیمی از سرزمینهای امپراطوری روم غربی را به عنوان جهیزیه هونوریا مطالبه نماید. زمانی كه امپراطور از نیت هونوریا مطلع شد فقط التماس های مادرش گالا پلاسیدیا باعث شد تا او از كشتن هونوریا صرف نظر كند و وی را تبعید نماید. امپراطور نامه ای برای آتیلا نوشت و در آن به شدت با این ازدواج مخالفت كرد. آتیلا نیز پیكی به نزد امپراطور فرستاد و اعلام كرد كه هونوریا بی گناه است.  
99