طبق
آمار، بسیاری از زنان دنیا از شکل و اندازه پستان های خود راضی نیستند.
دلیل این امر تهاجم همه جانبه تصاویر رسانه ای است که با غالب کردن پستان
های عمل شده به جای پستان های طبیعی، تلاش می کنند نشان دهند که پستان های
طبیعی نباید بزرگ، کوچک، آویزان، نامتقارن یا دارای هاله یا نوک بزرگ
باشند.واقعیت خلاف این است. پستان از اعضایی است که می تواند هر شکل و هر
جنسی داشته باشد.
در حقیقت دو
پستان یک انسان، تقریبا هیچ وقت با یکدیگر مشابه نیستند. در عین حال
اندازه ها هم در افراد مختلف بسیار متفاوت است. بر اساس تحقیقات Journal
For Sex Reserch (شماره ۲۴ صص۱۷۷-۱۸۳) تقریبا ۶۰% زنان سینه های با
سایزهای A یا B دارند (نسبتا کوچک).
متاسفانه
در جامعه جهانی ( و در ایران بدتر )، نوجوانان تقریبا هیچ گاه با شکل
واقعی پستان ها آشنا نمی شوند و در نتیجه مردها تصوری نادرست از آن دارند
و بنا به آمار سالانه حدود ربع میلیون زن (فقط در آمریکا) سینه های خود را
جراحی می کنند تا “درست” شوند.
در چنین جامعهای، الگوی زیبایی برای مردها آفرودیت نیست بلکه هنرپیشگان هالیود است. مردها در چنین جامعه ای حق ندارند بدانند که سینه های بزرگ تقریبا در همه حرکات زنان (از سکس گرفته تا راه رفتن و خوابیدن) مشکل ساز است و به همین دلیل نسبت عمل کوچک کردن سینه در زنانی با سینه های بزرگ بیشتر از نسبت عمل بزرگ کردن سینه در زنان با پستان های کوچک است.
اصولاً پستانهای زن را نمی توان جزئی از اندام جنسی او به شمار آورد. مهمترین نقش آنها در شیردهی است ولی از طرفی نمی توان نقش بسزای پستانها در تحریکات جنسی و لذت شهوانی را نادیده گرفت. فرایند ظهور و رشد سینه های زن در دوره بلوغ جنسی اش رخ می دهد و این رشد توسط هورمونهای جنسی از جمله استروژن و پروژسترون کنترل می شود.
پستانها و زیباییشان
اصولاً پستانهای زن را نمی توان جزئی از اندام جنسی او به شمار آورد. مهمترین نقش آنها در شیردهی است ولی از طرفی نمی توان نقش بسزای پستانها در تحریکات جنسی و لذت شهوانی را نادیده گرفت. فرایند ظهور و رشد سینه های زن در دوره بلوغ جنسی اش رخ می دهد و این رشد توسط هورمونهای جنسی از جمله استروژن و پروژسترون کنترل می شود.
ساختار پستانها
غدد
پستانی بجز دوران بارداری و شیردهی در یک مرحله غیر فعال به سر می برند.
ساختار اصلی آنها بافت چربی و همینطور بافت کشی متشکل از رشته های الاستیک
می باشد. هر پستان از ۲۰-۱۵ بخش به نام «لوب» تشکیل شده است که مانند
گلبرگهای گل مینا در کنار هم قرار دارند. هر لوب بنوبه خود از لوبولهای
کوچکتر و در نهایت هزاران لوبول ریز تشکیل یافته است که در آنها شیر تولید
می شود. در بین این اجزا شیارهایی به نام مجرا وجود دارد که به مرکز نوک
پستان در ناحیه تیره پوست که «آراُلا» نام دارد منتهی می شود. فضای
باقیمانده میان مجراها و لوبولها را چربی پر می کند.
هر کدام از این غدد مولد در سطح رویی قفسه سینه و در بالای ماهیچه پکتورالیس قرار دارند. زمان حاملگی حجم اجزای خوشه مانند داخل لوبها افزایش یافته و طی دوره تولید شیر، سلولها مواد تشکیل دهنده شیر از جمله پروتئین و چربی تولید می کنند. این سلولها همچنین به هنگام شیردهی منقبض شده و باعث خروج آن از پستانها می شوند.
داخل پستانها هیچ ماهیچه ای وجود ندارد، بلکه ماهیچه «پکتورالیس» درست زیر آنها قرار گرفته و دنده ها را می پوشاند. علاوه بر بافت چربی و فیبرهای الاستیک می توان به رگهای خونی و همچنین رگهای لنفاوی در سینه اشاره نمود. رگهای لنفاوی در مسیر خود به اجزای لوبیا مانندی بنام غدد لنفاوی که معمولاً زیر بغل، کشاله رانها و دیگر نواحی بدن یافت می شوند، می پیوندند.
شکل ویژه پستانها و جایگاه مخصوصشان از طریق رباطهای خاصی که بافت پستانها را در بر گرفته و آنها را حفاظت می کنند تعیین می شود. این رشته ها که به «رباطهای کوپر» معروفند در دوره حاملگی و نیز کهولت شل و یا کشیده می شوند و موجبات آویزان شدن آنها را فراهم می آورند.
هورمونهای جنسی در رشد و تکامل پستانها در دوره بلوغ و تولید شیر از اهمیت بسزایی برخوردارند. استروژن در رشد و نمو غدد و مجاری پستان نقش داشته و پروژسترون محرک اصلی تغییر و تکامل سلولهای سازنده شیر می باشد.
از دیگر هورمونهای موثر می توان به پرولاکتین اشاره کرد که از قسمت پیشین غده هیپوفیز ترشح شده و عامل محرک تولید شیر می باشد. در پاسخ به محرک مکش نوزاد، اکسیتوسین (مترشح در هیپوفیز پسین) به نوبه خود موجب خروج شیر از پستان مادر می شود.
اصولاً تحریکات هورمونی موجب رشد مجاری و بافت آلویولار و همچنین بافت چربی و در نتیجه افزایش حجم پستان می شود. نوک پستانها و ناحیه اطراف آن نیز بزرگتر شده و به لمس و تحریکات خارجی حساس می شوند. در دوران عادت ماهانه زنان، پستانها تحت تاثیر هورمونهای جنسی دچار تغییرات خاصی می شوند که در هر شخص به گونه ای متفاوت بروز می کند. از جمله این تغییرات می توان به افزایش حجم، ورم و نیز درد خفیفی در آنها اشاره نمود.
این علامات معمولاً پس از چند روز اول پریود ناپدید می شوند. در دوره بارداری سایز پستانها بنا بر تاثیر هورمون پروژسترون بطور چشمگیری افزایش می یابد. نوک پستانها و نواحی پیرامونشان نیز بزرگتر شده و دارای رنگ دانه های بیشتری می شوند. این مکانیزم چربی پستانها را جایگزین کرده و آنها را برای تولید شیر در مرحله نهایی حاملگی آماده می سازد. درست پس از زایمان، شیر در پستانها ساخته می شود. بعد از اتمام دوره شیردهی پستانها به حالت دوران شروع حاملگی بر می گردند. در دوره پس از یائسگی نیز گرچه ممکن است شکل پستانها زیاد تغییر نکند، اما قسمت عمده ساختار مخصوص تولید شیر با چربی جایگزین می شود. در هر صورت گفتنی است پستانهای زن تنها در دوره حاملگی او شکل قطعی و نهایی خود را می گیرند.
با توجه به این که هدف اصلی از وجود پستانها نقش مهم آنها در ساختن شیر برای شیردهی می باشد، اما این دوران تنها دوره مختصری از زندگی زن را تشکیل می دهد و با نقش زیبایی شناختی آنها در کیفیت زندگی اش به هیچ وجه قابل مقایسه نیست.
از آنجا که سینه های زن نشان اصلی مونث بودن اوست، رضایت او از فرمشان در هویت و ابراز وجود او از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد. مراقبت و توجه لازمه به سینه ها بخشی از سلامتی و زیبایی یک زن است که در بهبود روحیه اش موثر می باشد.
و اما با مُد روز چه می توان کرد؟ زمانی سینه های بزرگ و زمانی سینه های کوچک مد می شود. بنابراین زیبایی پستان لزوماً در اندازه آنها نیست. سینه ها می توانند به شکل سیب و یا گلابی باشند. زیبایی سینه های یک زن در چگونگی بها دادن او به آنهاست. هر فرم سینه ای زیبایی منحصر به فرد خود را دارد و صد البته در نظر نظاره گر آن زیباست.
چگونه به حفظ زیبایی و طراوت سینه ها بپردازیم؟
یک
توازن مناسب هورمونی لازمه داشتن پستانهایی زیبا، سفت و باطراوت می باشد.
این بالانس هورمونی که از هیپو تالاموس –منطقه عصبی واقع در مغز–کنترل می
شود، مطابق با وضعیت روحی زن تغییر می یابد. و به همین خاطر داشتن روحیه
ای شاد، خوش بین و متوازن زمینه سینه هایی سفت و زیباست.
در شرایط خاصی شاید بتوان فرم و اندازه سینه ها را با یک عمل جراحی تغییر داد، ولی با مراعات قوانین ساده و مختصر بهداشتی و عدم سهل انگاری حداقل می توان از شل و آویزان شدن آنها جلوگیری نمود.
آیا قرار دادن پستانها در معرض آفتاب مضر است؟
بنظر
می رسد که نور خورشید باعث سرطان سینه نمی شود؛ با این وجود بهتر است به
دلیل پوست بسیار حساس و آسیب پذیرشان آنها را تا حد ممکن از تابش نور شدید
آفتاب پوشاند. نور آفتاب تاثیر مخربی روی بافت پیوندی و فیبرهای الاستیک
سینه ها داشته و موجب پیری زودرس آنها می شود. بنابراین همیشه پیش از قرار
گرفتن در معرض نور شدید آفتاب پستانها را با لوشن ضد آفتاب بپوشانید.
آیا حجم سینه ها با دیگر تغییر و تحولات بدن فرق می کند؟
با
افزایش وزن، بافت چربی موجود در پستانها و در نتیجه حجمشان افزوده می شود.
در مقابل با کاهش وزن بافت پیوندی و الاستیک نامتغیر باقی مانده و بافت
چربی کاهش می یابد. از آنجایی که تغییر وزن موجب نابودی رشته های الاستیک
و شل شدن پوست می شوند، بهتر است از تغییرات رادیکالی وزن جلوگیری نمود.
یکی از پیامد های حاملگی افزایش حجم پستانهاست. اصولاً پس از خاتمه دوران شیردهی که پستانها به حالت اولیه خود باز می گردند، کمی جمع و چروکیده می شوند. مکمل های استروژن و پروژسترون، دارو، اختلالات هورمونی، یائسگی و در نهایت کهولت نیز هر کدام به نحوی موجب تغییرات عدیده در حجم پستانها می شوند. با بالارفتن سن پوست نازکتر شده و هورمونها در بدن افزایش می یابند که به نوبه خود باعث جمع شدن لوبولهای پستان می شود. اما نگران نباشید یک روش طبیعی برای حفظ طراوت و شادابی پستانها وجود دارد آنهم : آمیزش جنسی مداوم در طول زندگی
سوتین، لازمه پستانهای بزرگ!
وزن
زیاد سینه ها طی مدت طولانی موجب آویزان شدن آنها می شود. استفاده از
سوتین باعث حفظ الاستیسیتی یا حالت کشسان پوست می شود. به هر حال بدون در
نظر گرفتن سایز پستانها پوشیدن سوتین به هنگام ورزشهایی از قبیل دو و دیگر
فعالیتهای پرشی توصیه می شود. زنان حامله و شیرده نیز می بایستی از سینه
بند استفاده کنند، اما هنگام شنا لزومی به داشتن آن نیست.
بنابر ساختار پستانتان و نه مد روز یک سوتین مناسب که هم از لحاظ سایز و هم جنس بکاررفته آن احساس راحتی نمایید، انتخاب کنید.
چرا پستانها داراری فرمهای متفاوت هستند؟
اگر
رشد غدد پستانی هم سطح و همتراز دنده ها بود شکل آنها نیز پهن و کشیده می
شد. در صورت عمودی بودن این زشد فرم آنها نیم کره ای می شود. حالت میانی
این باعث می شود تا فرمهای گوناگونی پدید آید.
چرا همه پستانهای دارای سفتی و استحکام یکسان نیستند؟
زمینه
یک سینه شخ و سفت بیشتر بودن بافت پیوندی نسبت به بافت چربی در آنهاست و
برعکس در صورت غالب بودن بافت چربی سینه ها شل تر خواهند بود.
چرا معمولاً یکی از پستانها بزرگتر از دیگریست؟
نیمه
راست بدن انسان با نیمه چپ آن گرچه در ظاهر مشابه و متناسب بنظر می رسد
ولی در واقع کاملاً متقارن نیست. این پدیده در مورد پستانها نیز صدق می
کند. وجود دو عضو جفت متقارن در بدن بسیار نادر است.۹۹،۹% سینه های زنان
با هم متقارن نیستند؛ بدین معنی که هر کدام دارای مقدار متفاوتی از چربی،
بافت پیوندی، لوبها و دیگر اجزای تشکیل دهنده آنها می باشند. نوک پستانها
نیز می تواند دارای تفاوتهایی در سایز، رنگ و برجستگی یا فرورفتگی باشد.
برخی ناهموار و برخی دارای چند تار مو هستند.
چرا پستانها در سایزهای متفاوتی دیده می شوند؟
فاکتورهای
تعیین کننده در چگونگی سایز پستانها بسیارند؛ مقدار بافت پیوندی، درصد
چربی بدن، ارث و تعداد حاملگی ها در زندگی در اندازه آنها تاثیر چشمگیری
دارد.
نوک فرو رفته پستان… این دیگر چیست؟!
این
نوع پستان بر خلاف حالت معمول آن که برجسته است، مانند ناف در قسمت داخلی
بدن قرار دارد. این اختلال مادرزادی است و در آینده فرد را به هنگام
شیردهی دچار مشکل می سازد. البته با یک عمل جراحی مختصر می توان اشکال را
برطرف نمود.
آیا امکان موزدایی در ناحیه نوک پستان وجود دارد؟
وجود
چند تار مو روی نوک پستان به دلیل وجود غدد در این ناحیه کاملاً عادی است
و مو زدایی در این مورد بی خطر است. اما از آنجایی که پوست نوک پستان حساس
است بهتر است برای جلوگیری از عفونت به جای کندن مو از ریشه، روزانه آن را
تراشید.
مواظب طرز ایستادن، نشستن و راه رفتن خود باشید!
همیشه
حالت کمر و ستون مهره های خود را کنترل کنید. راست نشسته و عمیق نفس
بکشید. خمیده نشستن مستمر در درازا موجب استهلاک ماهیچه های کمر و سینه و
در نتیجه باعث آویزان شدن سینه ها می شود. در یک آینه به حلت نیم رخ
بایستید. شانه ها را عقب داده و چانه را بالا بگیرید. چه تفاوتی حس می
کنید؟
تمرینات صورت
سعی
کنید روزی بیست بار با انقباض ماهیچه های گردن ماهیچه پکتورالیس بزرگ
(ماهیچه واقع در زیر پستانها) را نرمش دهید. تمرین دیگر تلفظ حرف «ایکس»،
آنهم با باز کردن هر چه بیشتر دهان است. انجام این تمرین روزی ۲۰-۱۰ با
توصیه می شود
از گرما خودداری نمایید!
حرارت
حاصل از تابش آفتاب و یا آبتنی با آب داغ موجب منبسط شدن رگها و کند شدن
جریان خون در رگهای سینه می شود؛ از طرفی قبلاً نیز اشاره شد که قرارگیری
در معرض نور شدید آفتاب باعث پیری پیش از موعد پوست، زایل شدن رشته های
الاستیک و در نتیجه چروکیده شدن آن می شود.
از این رو توصیه می شود سینه های خود را از حرارت شدید بدور نگه دارید و سعی کنید با آب خنک پستانها را مالش داده و با تحریک جریان خون در رگها، بافت آنها را تقویت کنید. یک دوش دو دقیقه ای آب سرد برای سینه های کوچک و سه دقیقه ای برای سایز بزرگ توصیه می شود. دوش آب سرد گردش خون در رگها را سرعت بخشیده و به دفع توکسین ها (مواد سمی) کمک می کند.
توجه: در انجام این تمرینات از یک دوش استفاده کنید و سینه ها را با یک حرکت چرخشی مالش دهید. در صورت عدم دشترسی به دوش می توانید با یک لیف ابری بزرگ آب سرد را کم کم روی سینه بریزید و آن را بمالید.
شنا
شنا
یکی از ورزشهای مناسب برای سینه هاست؛ بخصوص شنای قورباغه، آنهم بدلیل این
که ماهیچه های پشت و سینه را وادار به مقاومت در مقابل فشار آب می کند. در
واقع فشار آب خود نوعی ماساژ فوق العاده برای سینه ها حساب می شود. برای
تمرین بیشتر می توانید پاها را در کف استخر بگذارید تا جایی که آب شانه
هایتان را بپوشاند. دستها را بالا برده و آهسته در جلوی خود پایین آورید.
۱۰ بار این عمل را تکرار کنید.
آناتومی دستگاه تناسلی مردانه و عملکرد آن
به نام خدا
دستگاه تناسلی مردانه از چند بخش کلی بیرونی و درونی تشکیل می شود. بخش بیرونی شامل چند عضو زیر است.
چکاپ بیماری های تناسلی زنانه
به نام خدا
در این مقاله میخواهیم درباره سرطان های شایعی صحبت کنیم که دستگاه تناسلی خانم ها را درگیر می کند.
در
بین سرطان ها بسیاری از سرطان ها را نمی توان تا قبل از بروز علایم شدید
در بدن فرد شناسایی کرد ولی در این لیست مواردی هم هستند که با تست های
بسیار ساده ای می توان به وجود آنها شک کرد و برای تایید یا رد این شک به
پزشک مراجعه کرد.
ولی چرا تا قبل از اینکه یک بیماری مثل سرطان خودش را
نشان نداده ما به سراغ آن برویم و ذهن خود را درگیر استرس وجود یا عدم
وجود آن بکنیم؟ ایا بیرون کردن احتمال وجود چنین بیماری از ذهن عاقلانه تر
نیست؟
سرطان ها در واقع بیماری هایی هستند که ممکن است ما را درگیر
کنند. ولی این گروه از بیماری ها تفاوت عمده ای با سایر بیماری ها دارند.
سرطان ها در صورتی که زود تشخیص داده بشوند، این قابلیت را دارند که با
اقدامات درمانی بسیار ساده تر از شیمی درمانی یا عمل های جراحی، درمان
بشوند. در صورتی که در این مرحله سرطان ها تشخیص داده بشوند قابل درمان
هستند بدون اینکه عوارض سختی در بدن فرد بگذارند و یا مخارج سنگین درمان
های پیشرفته را به فرد تحیمل بکنند.
برنامه های بهداشتی در تمام دنیا
بر اساس همین اصل ساده که موجب کاهش بسیاری از بودجه ها ی تحمیلی به
خانواده و سیستم بهداشتی می شود و میزان مرگ ها را بسیار کم میکند، برنامه
های چکاپ مرتب برای خانم ها تدارک دیده اند. در کشور هایی که این برنامه
ها رعایت شده اند میزان بروز آن سرطان خاص به میزان بسیارکمی کاهش یافته
است.
البته این برنامه ها فقط به سرطان های سیستم تناسلی مربوط نمی
شود. هر دستگاهی از بدن که به صورت وسیع درگیر سرطان خاصی می شود، با
شرایط خاصی مشمول این طرح می شود. یکی از مهم ترین این شرایط این است که
تست سنجش آن سرطان هزینه زیادی برای فرد نداشته باشد.

*بعد دستاهایتان را صاف بالای سرتان ببرید و دوباره تمام موارد قبل را چک بکنید.
*بعد
دستهایتان را به کمر بزنید. از کمر به جلو خم بشوید تا پستان هایتان به
پایین آویزان بشوند. در این حالت شما بهتر می توانید تو کشیدگی احتمالی
پستان هایتان را مشاهده بکنید.
2-لمس:
•برای لمس بهتر است رو به
سقف دراز بکشید. زیر تنه تان در سمت پستانی که می خواهید معاینه بکنید، یک
بالش قرار بدهید تا بالاتر بیاید. و دست همان سمت را زیر سرتان بگذارید.
•محیطی که شما باید معاینه بکنید در هر طرف این محدوده است: بین گودی زیر بغل، استخوان جناغ، استخوان ترقوه، چین پایینی پستان.
اما زمان این معاینه؟
تمام خانم ها
از 20 سالگی به بعد باید هر ماه این معاینه را انجام بدهند. این معاینه
باید هر ماه دو تا پنج روز بعد از تمام شدن خونریزی قاعدگی انجام شود. اگر
خونریزی قاعدگی ندارید، هر ماه در یک روز معین باید این معاینه را انجام
دهید. هر سال برای معاینه نزد یک متخصص جراح عمومی بروید.
اما در چه صورت باید به سرطان پستان شک کرد؟
وجود
هر موردی برخلاف موارد گفته شده که غیر معمول تلقی می شود. از جمله می
توان به موارد زیر اشاره کرد: وجود توده برجسته، فرو رفتگی غیر طبیعی
پوست، تغییر در رنگ یا قوام پوست، فرورفتگی نوک پستان به داخل، خروج مایع
شفاف یا چرکی یا خونی از نوک پستان. 
در صورتی که می توانید بار اول معاینه را نزد متخصص جراح انجام بدهید تا او توده های طبیعی را به شما نشان دهد.
دومین و اخرین سرطانی که میخواهیم با هم مرور بکنیم، سرطان دهانه رحم است.
این
سرطان هم شایع است و اگر زود تشخیص داده بشود می توان آن را به سادگی
درمان کرد تا پیشرفت نکند. برای تشخیص وجود این پیش سرطان باید از بافت
دهانه رحم شما نمونه برداری شود. این نمونه برداری بوسیله متخصص زنان و یا
ماما در مطب یا پایگاه های بهداشتی انجام می شود.
تمام خانم هایی که
از نظر جنسی فعال هستند، باید هر 3 سال یکبار این نمونه برداری را انجام
دهند. به این نمونه برداری از بافت دهانه رحم در اصطلاح "پاپ اسمیر" گفته
می شود.
آناتومی و انواع پرده بکارت و باورهای غلط در این باره
به نام خدا
پرده بکارت (humen membrane) در واقع
پرده ای ناکامل از بافت همبندی است که عروق خونی کمی نیز دارد. این پرده
کمی عقب تر از دهانه ورودی واژن قرار گرفته است به نحوی که با ورود آلت
تناسلی مردانه یا هر جسم دیگری به واژن، پاره می شود. سالم بودن این پرده
در واقع تنها نشانه باکره بودن خانم محسوب میشود و تشخیص سالم بودن یا
نبودن پرده فقط و فقط بوسیله پزشک متخصص یا ماما و با انجام معاینه
ژنیکولوژی امکان پذیر است. 
پرده
بکارت همانطور که در بالا هم گفته شد یک پرده کامل نیست بلکه دارای سوراخ
و حفره جهت عبور خون قاعدگی می باشد. پس همینجا یادآوری می کنیم که برای
بارداری لازم نیست حتما پرده پاره شده باشد، ریختن مایع منی در ابتدای
پرده می تواند موجب بارداری بشود زیرا اسپرم خاصیت تحرک دارد و میتواند از
سوراخ پرده بکارت به بخش های بالایی و رحم برسد. همچنین در صورت ریختن
اسپرم روی پا یا لباس زیر هم به همین علت امکان باروری وجود دارد.
نوعی
از پرده هم وجود دارد که پرده پاره نشده (imperforated hymen) خوانده می
شود. در این نوع، پرده بکارت به صورت یک پرده کامل و بدن هیچ گونه سوراخی
است که به علت نداشتن سوراخ به خون قاعدگی اجازه خروج نمی دهد . در این
صورت، بیمار یک دختر خانم نوجوان است که به علت دردهای شدید شکمی و لگنی
مراجعه کرده و تا به حال خونریزی قاعدگی نداشته است. در این موارد بوسیله
جراحی ظریف، سوراخی کوچک روی پرده تعبیه می شود تا نه بکارت دختر آسیب
ببیند و هم راهی برای خروج خون قاعدگی ایجاد بشود. 
انواع
پرده های بکارت بر اساس انواع شکل سوراخ های آن تقسیم بندی میشود که شامل
حلقه ای، تیغه ای و غربالی است. اطلاع از شکل پرده بکارت قبل از ازدواج
الزام پزشکی ندارد ولی در صورتی که به دلایل فرهنگی خاص مایل به اطلاع از
این موضوع هستید، می توانید با مراجعه به پزشک متخصص نوع پرده بکارت را
تعیین کنید. انواع پرده های بکارت تفاوتی در نحوه دخول و پاره شدن ندارند.
بعضی
اختصاصات درباره پرده ها وجود دارد که دانستن آن خالی از فایده نخواهد
بود. مثلا اینکه پرده های حلقوی دردناکترین نوع هنگام پاره شدن بوده و
احتمالا تا چند روز خونریزی خواهند داشت.
و پرده های ارتجاعی، اغلب با اولین دخول پاره نخواهند شد و بعد از چند دخول پاره می شوند.
درباره
پاره شدن پرده بکارت خرافات و عقاید بیشماری وجود دارد. مانند اینکه برای
پاره شدن پرده حتما باید چندین ورود عمقی آلت را داشته باشیم یا اینکه
پاره شدن پرده لزوما با درد فراوان و خونریزی همراه خواهد بود.
پاره
شدن پرده بکارت حتی با اولین دخول هم می تواند اتفاق بیفتد. گاهی به دلیل
باور های غلط، اولین دخول با فشار زیاد انجام می شود که موجب جراحات و
پارگی های فراوان ناحیه تناسلی خانم می شود که هم مشکلات زیاد پزشکی برای
وی ایجاد خواهد کرد و هم خاطره بسیار ناخوشایندی از اولین نزدیکی برای وی
باقی خواهد گذاشت. این خاطره نا زیبا، تمایل خانم را برای نزدیکی های بعدی
بسیار کم خواهد کرد و موفقیت نزدیکی های بعدی را کم خواهد کرد.
دخول
چه برای بار اول و چه در دفعات بعدی باید پس از تحریک کافی انجام بگیرد.
دانستن اینکه تحریکات کافی بوده یا نه، با علایمی مشخص خواهد شد که در
مقاله های بعدی در مبحث چرخه جنسی آن را توضیح خواهیم داد. پس از تحریک
کافی و افزایش ترشحات واژنی خانم، دخول باید به آهستگی صورت بگیرد. در
اینصورت از درد پاره شدن پرده بکارت به میزان زیادی کاسته خواهد شد.
اما
خونریزی ناشی از پاره شدن پرده بکارت، به دلیل پاره شدن عروق خونی موجود
در پرده است. این عروق خونی به شکل مویرگ های بسیار نازک هستند و در بعضی
افراد تعداد بسیار کمی دارند. بنابراین ممکن است پاره شدن این عروق به هیچ
وجه خونریزی قابل دیدی ایجاد نکند. پس ندیدن خون هنگام اولین نزدیکی به
هیچ وجه نشانه عدم بکارت خانم و یا عدم پاره شدن پرده نیست.

کلوب بچه های خودمونی همراه شماست

