مشخصات سوال

آنا م , 11349
13 آبان 88 - 09:25
می خواهم بدانم چطور می شود با اموات ارتباط برقرار کرد.
اطلاعات بیشتر : سه ماه است که مادرم فوت نموده در این مدت احساس نمی کنم که او مرده است اعتقاد قلبی دارم که در جایی زندگی می کند که من از مکان او مطلع نیستم ، دیواری بین ما حائل است بخواب همه می آید با وضعیت خیلی خوب و عالی ولی به خواب اقوام درجه یک نمی آید هر کاری که ما انجام می دهیم او مطلع است با شادی ما شاد و با غم اندوه ما غمگین می شود برای مشکلاتمان سفره نظر می کند و حتی دعای توسل می خواند( طبق گفته اقوامی که خواب ایشان را می بینند) او با مازندگی می کند و ما از او بی خبر .
حال می خواهم بدانم چطور ما از حال او با خبر باشیم و نیازهای او را بدانم و بدانم که آیا از ما راضی هست یا خیر. آیا در سفر مرگ سختی بر او وارد شده یا نه؟



- این سوال منقضی شده است. و بهترین جواب توسط رای کاربران انتخاب شده است.
بهترین پاسخ
نرگس ش , mehrnaz2007l
88/8/13 (10:33)
با سلام
پس از مرگ حیات انسان هنوز ادامه دارد منتها به شکلی دیگر یعنی روح ما به عالم دیگری که عالم پس از مرگ و حد فاصل بین دنیا و آخرت است(عالم برزخ)منتقل می گردد

در این آیات به موضوعات ذیل پرداخته شده‌است
احوال ارواح انسانها هنگام انتقال از زندگى دنیوى به سراى دیگر (نحل/16،32؛ نساء/4،97؛ انفال/8‌، 50‌؛ انعام/6‌، 93؛ نوح/71،25؛ واقعه/56‌،88ـ89‌؛ فجر /89‌، 27 - 30)، سرگذشت انسانها پس از مرگ. به همراه برخى خصوصیات و نحوه حیات آنها (مؤمن/40،46؛ مریم/19، 15)، تعدد حیات و مرگ. (بقره/ 2، 28؛ مؤمن/ 40، 11 و نیز روم/30، 55‌، 56) آیات دیگرى نیز مرتبط با بحث است كه دلالت آنها بر برزخ به وضوح آیات سابق نیست؛ مانند: سجده/32، 21؛ طارق/86‌،9؛[8] آل‌عمران/3،185؛[9] مریم/19،62‌؛ هود11/106؛ تكاثر /102،3ـ4 و نیز فرقان/25، 22 ـ 24 البته با توجه به آیات 97 نساء/4 و 93 انعام/6‌.
ادامه حیات شهیدان پس از مرگ (آل‌عمران/3، 169، 170؛ بقره/2،154؛ یس/36،26ـ27)

در روایتى از امام صادق آمده كه روح پس از مرگ به بدنى مانند بدن دنیوى منتقل مى‌شود...‌.[11] روایات دیگرى با همین مضمون را نیز مى‌توان یافت و تلاشهایى نیز براى تطبیق آنها با بدن مثالى صورت گرفته است.[12] به اعتقاد برخى، بر پایه روایات خاصه و عامه روح پس از مفارقت بدن به اجسامى كه در نهایت لطافت‌اند تعلق مى‌گیرد. این اجسام شبیه جسم جنّ و شبیه بدن عنصرى هستند، به نحوى كه اگر كسى آن را ببیند مى‌گوید: این همان شخصى است كه در دنیا او را مى‌دیدیم. [13]
یكى از مباحث مقدار مكث انسان در برزخ است. عالم برزخ مرحله‌اى قهرى از مراتب وجود است و عبور از آن براى همه ضرورى است؛ ولى كسانى كه در دنیا در سعادت یا شقاوت* كامل شده و كمالات عقلانى و فضایل یا رذایل كسب كرده‌اند برزخشان كوتاه بوده و زودتر از افراد متوسط وارد بهشت یا جهنم اخروى مى‌شوند[14]، ازاین‌رو براساس برخى روایات، برزخ اولیاى الهى بیش از سه روز نیست كه آن هم به سبب علاقه طبیعى و تعلّق جبلّى آنان است.[15] برخى نیز از روایاتى استفاده كرده‌اند كه نفوس كامله مانند پیامبر و ائمه(علیهم السلام) برزخ نداشته، بدون مكث در عالم برزخ، وارد آخرت مى‌شوند[16]؛
از انسانهاى كامل در ایمان یا كفر، پرسش مى‌شود تا به سرعت آنان را از برزخ عبور داده، وارد آخرت كنند و انسانهاى متوسط در برزخ رها مى‌شوند. برخى گفته‌اند: در عالم برزخ فقط از مسائلى كه انسان باید به آنها اعتقاد و ایمان داشته باشد سؤال مى‌شود و رسیدگى به سایر مسائل، به قیامت موكول مى‌گردد.[18]
از دیگر مباحث مربوط به برزخ، تكامل برزخى است. تكامل برزخى از منظر روایات امرى مسلم است؛ مانند ثواب بردن شخصى كه از دنیا رفته از صدقات جاریه‌اى كه پس از مرگ وى نیز براى دیگران سودمند است؛ نظیر ساختن مسجد و باقى گذاردن علم مفید یا سود بردن از كارهاى نیكى كه دیگران انجام داده و ثوابش را به او هدیه مى‌كنند[19]، ازاین‌رو تكامل برزخى باید به گونه‌اى تبیین شود كه با مبانى عقلى نیز ناسازگارى نداشته‌باشد.
در برخى آیات، حالت پس از مرگ به حالت خواب رفتن انسانها تشبیه شده است: «اَللّهُ یَتَوَفَّى الاَنفُسَ حینَ مَوتِها والَّتى لَم تَمُت فى مَنامِها فَیُمسِكُ الَّتى قَضى عَلَیهَا المَوتَ ویُرسِلُ الاُخرى اِلى اَجَل مُسَمًّى اِنَّ فى ذلِكَ لاَیـت لِقَوم یَتَفَكَّرون» . (زمر/39،42) در برخى روایات نیز آمده است كه خواب برادر مرگ است. برخى گفته‌اند: بعید نیست روح انسان به هنگام خواب به جسم مثالى باز‌گردد، زیرا در روایات، برزخ به حالت خواب تشبیه شده است.[70]


سزاوار است بازماندگان، اموات خویش را فراموش نكنند; زیرا آنان دستشان از اعمال خیر كوتاه است و لذا به احسان و دعاى فرزندان و خویشان و دوستان مؤمن خود، نیازمندند.
مرحوم «علاّمه مجلسى» مى فرماید: مخصوصاً دعا كردن براى آنان در نماز شب و بعد از نمازهاى فریضه و در مكان هاى زیارتى خوب است و براى پدر و مادر باید بیشتر دعا كرد و اعمال خیر براى آنان بجا آورد.
عمده خیرات براى پدر و مادر، اداى قرض آنان و اداى حقوق خدا و خلق از جانب آنان است.(1)
در روایتى آمده است كه رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: براى مردگان خود هدیه بفرستید! گفتند: هدیه براى آنان چیست؟ فرمود: صدقه و دعا.(2)
همچنین فرمود: ارواح مؤمنان هر جمعه، به آسمان دنیا در برابر خانه ها و منزل هاى خود مى آیند و با صداى غمناكى ندا مى دهند كه اى خانواده ما، اى فرزندان ما و اى پدر و مادر و خویشان ما! به ما مهربانى كنید; از اموالى كه در دست ما بود (و اكنون در اختیار شماست) با دادن درهمى و قرص نانى و جامه اى نسبت به ما ترحّم آورید، كه خداوند شما را از جامه بهشت بپوشاند!
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) كه این جملات را فرمود گریه كرد و صحابه نیز همراه او گریستند....(3)
همچنین آن حضرت فرمود: هر صدقه اى كه براى میّت داده مى شود، فرشته اى آن را به مانند طبقى از نور مى گیرد و به كنار قبر مى آورد و مى گوید: «اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ یا اَهْلَ الْقُبُورِ» این هدیه را خانواده شما براى شما فرستاده اند. آنگاه آن میّت این هدیه را تحویل مى گیرد و وارد قبرش مى كند كه همین سبب فراخى قبرش (و آسایش و آسودگى او) مى گردد.(4)
مرحوم «علاّمه مجلسى» مى فرماید: «در حدیث صحیحى آمده است كه امام صادق(علیه السلام) در هر شب براى فرزند خود و در هر روز، براى پدر و مادر خود، دو ركعت نماز مى خواندند (و به روح آنان هدیه مى كردند) در ركعت اوّل سوره «انّا انزلناه» و در ركعت دوم سوره «كوثر» را مى خواندند».(5)
نكته قابل توجّه آن است كه انجام كارهاى خیر، جهت اموات براى كسانى كه آن را انجام مى دهند نیز ثواب و پاداش فراوان دارد.
امام صادق(علیه السلام) فرمود: ثواب اعمال خیر، براى كسى كه براى مردگان انجام مى دهد، براى او و براى آن مرده، هر دو نوشته مى شود.(6) ▲

خیراتی که برای مردگان میدهید غذای روح او میباشد و خواندن قران و نماز هدیه به آنها راحتی روحشان را بدنبال دارد .

  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    88/8/13 (14:47)
سلام بر شما دوست عزیز اولا این غم و سوگ که در آن نیز رحمت خداوند نهفته است را به شما تسلیت و طلب غفران برای مادرتان را دارم و عرض این حقیر این می باشد که کلام دوست عزیزمون که مشخص است که از کتاب مطالب عینا اورده شده صحیح است و من به ذکر حدیثی که در اصول امده بسنده میکنم:
امام صادق می فرماید : هر کسی قران را از رو قرائت کند گناهان پدر و مادرش آمرزیده میشود ولو کافر باشند .
حال توجه شما باشد که در هر شرایطی از قرائت قران غافل نباشید چون ایه می فرماید و بالوالدین احسانا نفرموده که حال والدین باید زنده باشند یا نباشند در هر شرایطی وظیفه ما احسان به والدین است .

2.    88/8/17 (13:51)
انا جان سلام
این چیزهای كه میگی نشونه اینه كه مادرت به خاطر وابستگی زیاد تو برزخ مونده
اگه اسمشو بگی میتونم كمكش كنم كه از برزخ خارج بشه و به زندگی بعدیش برسه . البته الان هم همینكارو كردم
ولی شاید بهتر باشه اسمش رو بهم بگی
. ممنون میشم خبرش را بهم بدی

3.    88/8/17 (23:51)
با سلام و عرض ادب
یكی راه های ارتباط با اموات حضور در مزار و محل دفن آنهاست امام صادق (ع) مى‏فرماید: «قسم به خداى متعال، مردگان رفتن شما را [بر سر قبورشان‏] مى‏دانند و با حضور شما مسرور مى‏شوند و با شما انس مى‏گیرند و بهره‏مند مى‏شوند»،( وسائل الشیعه، ج 2، ص 878).
طبق روایاتی كه از ائمه ( علیهم السلام) وارد شده و نیز بنا به فرموده حكمای اسلامی ، روحی آدمی بعد از مفارقت از بدن مادی علاقه بسیار ضعیفی به بدن خویش دارد فلذا به كلی از این دنیا قطع رابطه نمی كند ( به خاطر علاقه ای كه به بدن خود دارد) و در روایات اشاره شده كه اموات هر چند وقت یك بار به دنیای طبیعت رفت آمد دارند ، برخی از آنها هفته ای یك بار و برخی دیگر ماهی یك بار و ... به عالم طبیعت رفت و آمد می كنند ، فلذا حضور در مزار اموات و قرائت فاتحه و دعا برای آنان سبب آمرزش گناهان آنها می شود . پیامبر اكرم(ص) مى‏فرماید: « لیدخل على قبور الاموات من دعاء الاحیاء من الانوار مثل الجبال » ؛ دعاى زندگان به صورت كوه‏هاى نور بر قبرهاى مردگان داخل مى‏گردد (المحجة ‏البیضاء، ج 3، ص 341).
اما آگاهی از احوال مردگان دور از توانایی افراد عادی است ، اینگونه اطلاعات را فقط معصوم ( علیه السلام) می تواند به انسان بدهد.
موفق باشید

4.    88/8/18 (14:54)
با پاسخ 4 مواقم

5.    88/8/25 (19:25)
ارتباط با اموات امکان دارد ولی به فرمایش علامه حسن زاده شرایطی دارد که ذکرمیشود
«فأرسلنا إلیها روحنا فتمثل لها بشرا سویا» (سوره مریم، آیه 17) خداوند ما و شما را توفیق دهد. اگر مقداری مواظب نفس باشیم و اگر قوه خیال را که سرمایه شیرین و گرانقدری است یک مقدار آن را تربیت کنیم و تعلیمش بدهیم و در تحت آدابی خاص آن را داشته باشیم، اوائل در خواب و بعد در بیداری اشباح و اشکال و ارواح را می‌بینیم چنانچه به مریم نشان داده شد.

تحف العقول در اوائل حدیثی از علی بن شعبه از حضرت رسول - صلی الله علیه و آله - نقل می‌کند که حضرت فرمود: «مؤمن وقتی ایمانش قوی شد خوابهایش کم می‌شود و باید این طور باشد». وقتی به درجات عالی رسید دیگر چه حاجت که خواب ببیند، در بیداری مشاهده می‌کند. روایت خیلی شیرین و عرشی است. مؤمن وقتی ایمانش قوی شد رؤیایش کم می‌شود و در بیداری می‌بیند. غرض خداوند که توفیق دهد و مواظبت و مراقبت مرحمت فرماید و انسان کشیک نفس کشید و قوه خیال را پروراند و تربیت کرد و به آن آمادگی داد می‌بینی که اشباح و اشکال را چگونه مشاهده می‌کند. مریم صدیقه (س) که خدواند می‌فرماید «فأرسلنا إلیها روحنا فتمثل لها بشرا سویا» مشاهده می‌نمود. جناب عالی هم این طور می‌توانی ببینی. هر کسی به اقتضای ذات انسانی و نفس خودش، اگر مواظب خودش بوده باشد و خود را در مسیر تکامل نگه دارد و برنامه قرآن را که «إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم» (سوره اسراء، آیه 9) در خود پیاده کند. می‌بینیم که خواب‌های خوش، بیداری‌های خوش، گفت‌وشنودهای خوش، رفقای خوش دارد. روز که وارد می‌شود آرزوی شب می‌کند که دوباره با آن رفقا، با آن افرادی که وارد می‌شوند، با تمثلات صحبت و حرف داشته باشد.

یک وقتی کسی آمد برایم گفت: «می‌خواهی دستور احضار اجنه را به شما بدهم؟» گفتم: «نمی‌خواهم. من با این همه مشغولیات و با افراد زیادی که سر کار دارم کم است که با اجنه هم سر کار پیدا کنم.» خوب حالا می‌بینی که انسان آرزو می‌کند شب را با ارواح ملکوت محشور بوده باشد.