مشخصات سوال

فرهاد آبی ترین مرد , farhad198612
19 اردیبهشت 88 - 13:54
علت تغییر ساعت شب و روز و به وجود آمدن فصول چیست؟
اطلاعات بیشتر : می تونید از کتاب تعیین موقعیت در رشته نقشه برداری سال سوم هنرستان استفاده کنید.


- این سوال بسته شده است.
بهترین پاسخ
بهرنگ ا , bek1358
88/2/20 (13:54)
فصل ها و طول شب و روز در زمین

درازی و كوتاهی شب در نیم كره ی شمالی و نیم كره جنوبی در جریان سال در حال تغییرمی باشد


موقعی كه در نصف كره ی شمالی، طول روز در حال افزایش می باشد، برعكس در نصف كره ی جنوبی، طول شب ها در حال افزایش می باشد. در این نوشته می خواهم علت و علل این تغییرات را و این كه این تغییرات به چه نحو صورت می گیرد و چه نظراتی درباره ی آن وجود دارد، تشریح نمایم. برای روشن شدن مطلب، باید نخست به توضیح در باره ی عواملی كه باعث ایجاد این تغییرات می شود، پرداخته شود.



عامل اول حركت انتقالی زمین به دور آفتاب است. اگر چه درباره ی حركت انتقالی زمین در مقاله ی قبلی توضیح لازم ارائه شده است اما باز هم به صورت اختصار در این باره روشنی می اندازم.



زمین علاوه بر آن كه در ظرف 24 ساعت یك بار به دور محور خود در حركت می باشد، در جریان یك سال یا 365 روز و شش ساعت وهشت دقیقه و سی و سه ثانیه، یك بار به دور آفتاب هم حركت دورانی یا مداری خود را تكمیل می كند. این مدار 925000000 كیلومتر طول داشته و زمین آن را با سرعت 4/40 كیلومتر در ثانیه تكمیل می كند و در جریان این حركت، فصل های سال را توام با طول شب و روز، در نیم كره ی شمالی و جنوبی پدید می آورد.



عامل دوم عبارت است از میدان و یا خمیدگی زمین؛ زیرا زمین بالای محور اصلی میلان داشته كه به زاویه ی 23 درجه و 27 دقیقه سنجش شده است. این میلان یا خمیدگی، بالای مدار زمین در جریان سال یك سان بوده و هیچ نوع تغییر در آن به عمل نمی آید. علاوتاً به جهت این كه این میلان به جهت ستاره ی قطب مواجه بوده و (ازهمین رو) در جریان سال به جهت ستاره ی قطب ثابت باقی می ماند و این سمت را شمال North و سمت چپ آن را غرب West نام گذاری كرده اند. قابل یاد آوری است كه جهت های چهارگانه ی زمین از چهار سمت از همین رهگذر تعیین و تثبیت شده است و فعلاً مورد قبول تمام مردم جهان قرار دارد.



هرگاه این میلان و یا خمیدگی زمین وجود نمی داشت و یا به زاویه های كم و زیاد تغییر می كرد، در طول شب و روز و فصول روی زمین تغییرات فاحش به وجود می آمد؛ زیرا خط استوا، خط سرطان، خط جدی، دایره ی قطب شمال و دایره ی قطب جنوب و نقاط قطب همه تغییر می كردند، و فصل ها و طول شب و روز فعلی شكل دیگری را اختیار می كرد. (در این جا یك بار دیگر قانون مندلی كه در طبیعت حكم فرماست و از طرف خداوند (ج) تعیین و تثبیت شده است برملا می گردد.)



عامل سوم كه حایزاهمیت خاص است، عبارت می باشد از عرض البلادهای زمین Latitude .



عرض البلد چیست؟

عرض البلد عبارت است از خط فرضی كه در روی زمین عرضاً و موازی به خط استوا كشیده شده است و یا به عبارت دیگر فاصله ی زاویه ای نقاط مختلف سطح زمین نسبت به خط استوا را عرض جغرافیای یا عرض البلد می گویند. و برحسب قرار گرفتن نقطه ای در شمال و یا جنوب خط استوا، به آن عرض البلد شمالی و یا عرض البلد جنوبی گفته می شود. بناءً خط استوا، مبدأ عرض البلد ها شناخته شده و بزرگ ترین دایره ای است در روی زمین كه از دو قطب شمالی و جنوبی به مسافت مساوی قرارگرفته است.



خط استوا چیست؟

خط استوا مبدأ عرض البلد و درجه ی آن صفر می باشد. 90 درجه عرض البلد به طرف شمال خط استوا و 90 درجه دیگر آن به طرف جنوب خط استوا كشیده شده است. هر یك از عرض البلدها به فاصله های مساوی قرارگرفته و به طور اوسط هر درجه ی آن معادل 042/111 كیلومتر و یا 69 مایل محاسبه شده است.

خط استوا Equator هم چنین بزرگ ترین محیط را با طول 40076 كیلومتر را دارا می باشد. هر قدر به طرف شمال و یا جنوب خط استوا برویم، محیط قرارعرض البلد كوچك شده می رود تا این كه در نقطه ی قطب به درجه ی صفر نزدیك می شود.



چنان كه قبلاً ذكر شد، به طور متوسط هر درجه ی عرض البلد معادل 042/111 كیلومتر محاسبه شده است؛ بدین ترتیب مسافت یك درجه در روی دایره ی استوا برابر به 32/111 كیلومتر و درعرض البلد 45 درجه 85/78 كیلومتر و در عرض البلد 70 درجه 38019 كیلومتر و در نقطه ی قطب معادل صفر می باشد. یا به عبارت دیگر، محیط دوایرعرض البلد هر قدر به قطب نزدیك شود كوچك تر شده می رود؛ مثلاً محیط دایره استوا در صفر درجه 40076 كیلومتر، در 45 درجه 28/28385 كیلومتر ودر 70 درجه 1374732 كیلومتر و درنقطه ی قطب در 90 درجه به صفرتقرب می كند.



تعداد دایره های عرض البلد:

علما و دانشمندان، تعداد دایره های عرض البلد را در روی زمین 180 درجه فرض نموده اند. البته باید متذكر شد كه در روی كره ی زمین نه دوایر عرض البلد و نه دوایر طول البلد وجود دارد بلكه این خطوط فرض شده -عرض و طول جغرافیایی- در نقشه ها، اطلس ها و كره های جغرافیایی به حیث تمثال و یا سمبول زمین ترسیم شده اند كه 90 درجه آن به سمت شمال خط استوا و 90 درجه ی دیگر آن به سمت جنوب خط استوا تقسیم بندی شده اند.

عمده ترین دوایرعرض البلد عبارتند ازخط استوا (صفر درجه)، خط سرطان (23 درجه و 25 دقیقه) به طرف شمال خط استوا، خط جدی (23 درجه و 27 دقیقه) به طرف جنوب خط استوا، دایره ی قطب شمال (66 درجه و 33 دقیقه) به طرف شمال خط استوا و دایره ی قطب جنوب (66 درجه و 33 دقیقه) به طرف جنوب خط استوا، نقطه ی قطب شمالی (60 درجه) و نقطه ی قطب جنوب (90 درجه).



عرض البلدهای عمده به ویژه خط استوا، خط سرطان و خط جدی از آن جهت دارای اهمیت اند كه اشعه ی آفتاب در جریان سال دو مرتبه در خط استوا، یك مرتبه در خط سرطان و یك مرتبه در خط جدی به طور عمود می تابد و به همین ترتیب اشعه ی آفتاب دو مرتبه در دایره ی قطب شمال و قطب جنوب و دو مرتبه در نقطه ی قطب مماس قرارمی گیرد.



چگونگی پدید آمدن فصل های سال و كوتاهی و درازی روز وشب

به عوامل مهمی كه در قسمت كوتاهی و درازی شب و روز، پدید آمدن فصل ها، حایز اهمیت اند، به طور اجمال اشاره شد. حالا می پردازم به این كه چگونه این وضع در ساحه ی عمل، مورد اجرا قرار می گیرد.



در اول ماه حمل (21 مارچ) موقعی كه اشعه ی آفتاب در خط استوا به طور عمود می تابد، در نقاط مختلف زمین فصل های مختلف شروع می شود كه عبارتند از:



- در نواحی استوایی (عرض البلد های پایین): شروع فصل گرما و مرطوب

- در ساحه ی وسیع عرض البلدهای متوسط نصف كره ی شمالی: شروع فصل بهار

- در ساحه ی وسیع عرض البلدهای متوسط نصف كره ی جنوبی: شروع فصل خزان

- در نواحی قطب شمال: فصل روز

- در نواحی قطب جنوب: فصل شب



باید خاطر نشان ساخت كه تنها در همین روز (اول حمل) در تمام نقاط زمین طول شب و روز برابر- یعنی 12 ساعت روز و 12 ساعت شب- می باشد. در این حالت در نقطه ی قطب (90 درجه) شمال و جنوب اشعه آفتاب به صورت مماس می تابد.



از دوم ماه حمل (22 مارچ) تا مدت سه ماه -یعنی تا اول سرطان (22 جون)- طول روز در نصف كره ی شمالی به تدریج اضافه شده و بر عكس طول روز در نصف كره ی جنوبی به تدریج كم شده می رود. (برعكس طول شب در نصف كره ی شمالی كم و در نصف كره ی جنوبی به تدریج زیاد شده می رود). در این حالت در عرض البلدهای متوسط كره ی شمالی، فصل بهار و درعرض البلدهای متوسط كره ی جنوبی فصل خزان پدید می آید، در نواحی استوایی فصل گرما و مرطوب ادامه یافته ، در نواحی قطب شمال فصل روز و در نواحی قطب جنوب فصل شب حكم فرما می گردد.



اول ماه سرطان (22 جون) موقعی كه اشعه ی آفتاب به عرض البلد 23 درجه و 27 دقیقه شمال خط استوا (خط سرطان) عمود می تابد، شروع تابستان در نصف كره ی شمالی و برعكس شروع زمستان در نصف كره ی جنوبی می باشد. در این روز طول روز در نصف كره ی شمالی به تدریج به حد نهایی و بر عكس طور روز در نصف كره ی جنوبی به تدریج به حداقل خود كاهش می یابد. در نواحی قطب شمال طول روز تا 24 ساعت و در نواحی قطب جنوب طول شب به 24 ساعت می رسد. در همین زمان است كه در نواحی استوایی فصل گرم و مرطوب شروع می گردد اما در نواحی قطب شمال از نقطه 90 درجه تا عرض البلد 66 درجه و 33 دقیقه فصل روز و در قطب جنوب، فصل شب آغاز می گردد.



در دوم ماه سرطان (23 جون) تا اول ماه میزان چنان كه گفته شد، تابستان نصف كره ی شمالی و زمستان نصف كره ی جنوبی دوام می یابد. در نیم كره ی شمالی طول روز تدریجاً كم شده و طول شب زیاد شده می رود بر عكس در نیم كره ی جنوبی طول روز زیاد شده و طول شب كم شده می رود.



در اول ماه میزان (23 سپتمبر) بار دیگر اشعه ی آفتاب در خط استوا به طور عمود تابیده طول شب و روز در تمام نقاط كره ی زمین یكسان گردیده و به 12 ساعت می رسد. در این حالت بهار نصف كره ی جنوبی خزان نصف كره ی شمالی شروع می شود. در نواحی استوایی، فصل گرم و خشك شروع می گردد؛ در حالی كه در نواحی قطب شمال، فصل شب و در نواحی قطب جنوب، فصل روز آغاز می گردد. درا ین زمان در عرض البلدهای متوسط شمال، هنوز هم روزها به كوتاهی گراییده و برعكس در عرض البلدهای متوسط جنوبی، طول روز به درازی آغاز كرده و طول شب به كوتاهی می گراید و این وضع تا اول ماه جدی دوام پیدا می كند.



در اول ماه جدی (22 دسامبر) شعاع آفتاب بالای خط جدی یعنی 23 درجه و 27 دقیقه جنوب خط استوا به طور عمود می تابد و وضع برعكس حالتی است كه اشعه ی آفتاب بالای خط سرطان به طور عمود می تابید؛ یعنی تابستان نصف كره ی جنوبی و زمستان نصف كره ی شمالی آغاز شده طول روز در نیم كره ی شمالی به حد اقل و برعكس طول شب به حد اعظم می رسد. در نیم كره ی جنوبی طول روز به حد اعظم و طول شب به حد اقل می رسد. این وضع تا اول ماه حمل دوام یافته و با آغاز سال دیگر این وضع دوباره تكرار می گردد.

(پایان)



  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    88/2/19 (15:10)
با توجه به انحراف 23/5 درجه ی كره ی زمین باعث می شود كه قطب ها در طی گردش زمین به دور خورشید فاصله های مختلفی بگیرند.مثلا زمانی كه در نیمكره شمالی تابستان است همان زمان در نیمكره جنوبی زمستان است.البته مناطق نزدیك به خط استوا تغییرات محسوسی در طول سال ندارند.تمامی مسایلی كه مطرح شده.همگی به نحوی به علت انحراف 23/5 درجه ی كره ی زمین است.