مشخصات سوال

کورش کبیر , khanandeye_javan
22 فروردین 88 - 12:40
اطلاعاتی در مورد هادی کاظمی میخواهم بیو گرافی تلفن بازیگر شبهای برره


- این سوال بسته شده است.
بهترین پاسخ
نسرین م , nasrin26
88/1/22 (12:59)
هادی كاظمی متولد 1355 و دانش آموخته بازیگری از دانشگاه آزاد اسلامی است. صحنه تئاتر، اولین مكانی بود كه او به عنوان یك بازیگر آن را شناخت؛ اما كم كم جلوی دوربین هم ظاهر شد. در مجموعه طنز نوروز 76 اولین تجربه بازیگری اش را پشت سر گذاشت و پس از آن در مجموعه طنز "شبهای برره" در نقش "نظام دو برره" ظاهر شد.
متن گفتگویی که با ایشان انجام گرفته اینجا می آورم:

شما با تئاتر كار بازیگری را شروع كردید، در این باره بگویید.
شروع كارم به سال 71- 70 بر می گردد و حدود چهار سالی صرفاً تمرین بازیگری می كردم. اولین تئاتر حرفه ای ام را در سال 74 بازی كردم كه "همراهان" نام داشت و پس از آن پی در پی كار تئاتر را دنبال كردم.

تئاتر حال و هوای خاصی دارد، در این باره بگویید.
تئاتر یك هنر پایه محسوب می شود و به حكم زنده بودن و همنفسی با تماشاگرش، تفاوت زیادی با تلویزیون و سینما دارد. اگر بخواهیم از همه این تفاوتها صحبت كنیم چندین كتاب خواهد شد. مثلاً در تئاتر عامل اصلی درام با حضور بازیگر است كه شكل می گیرد، اما در خیلی از فیلمهای سینمایی و تلویزیونی می بینیم كه اگر بازیگر نباشد، باز هم درام وجود دارد. دیگر اینكه تماشاگر در تئاتر فرصت دارد كه به همه بازیگران نگاه كند و قدرت انتخاب داشته باشد و در واقع كارگردان تلویزیونی تئاتر خود تماشاگر است. بازیگر تئاتر باید آن قدر قدرت داشته باشد تا نقطه دیدی ترسیم كند كه به چشم تماشاگر بیاید كه این در تلویزیون و سینما غیرممكن است.
در سینما و تلویزیون تماشاگر محكوم است آنچه كه كارگردان ساخته و برای قاب بندی كرده، ببیند. به عقیده من درام تئاتر یك حادثه واقعی است، اما در تلویزیون و سینما كادر دوربین بسیار دروغگو است.

چطور درگیر كارهای تلویزیونی شدید؟
با این كه عقیده دارم تئاتر قداست زیادی دارد، اما هنری میراست؛ یعنی وقتی كه اجرا شد، از بین می رود، اما این اتفاق در سینما و تلویزیون نمی افتد. به نظرم تئاتر خیلی مظلوم است و من به همین علت خیلی دوستش دارم. اما این كه چرا وارد كارهای تلویزیونی شدم، به این دلیل است كه دوست ندارم فقط در یك زمینه كار كنم و دوست دارم زمینه های دیگر را هم تجربه كنم. در ضمن تئاتر در ایران به لحاظ مادی و مالی خیلی حمایت نمی شود. ما هم نیاز داریم كه به لحاظ مادی تأمین باشیم كه تئاتر در قبال این بحث جوابگو نیست. دوست دارم این مطلب را حتماً بنویسید كه من در حال حاضر یك سال است كه نقشی در یك تئاتر ایفا كرده ام كه هنوز پولی بابت آن به من نداده اند. بعضی از دوستانم می گویند من تئاتر را به تلویزیون فروخته ام! اما من می گویم اگر فروخته ام به این دلیل است كه من از نظر اقتصادی تأمین نیستم. دوست دارم این مطلب را با تیتر درشت بنویسید. چون خیلی ها حل شدن این مشكلات را در تغییر مدیریتها می بینند. نكته دیگر اینكه تئاتر مخاطب زیادی ندارد، اما تلویزیون قدرت ارتباط بیشتری را با بینندگان به بازیگر می دهد. مثلاً همین كار "شبهای برره" را حتی مردم در دورترین نقاط ایران هم می دیدند.

حالا چرا كار تلویزیونی را با طنز شروع كردید و چطور با آقای مدیری آشنا شدید؟
اولین برنامه را سال 76 با داریوش كاردان كار كردم و آشنایی ام با آقای مدیری بر می گردد به این كه من بازیگرم و بازیگر باید قابلیت ایفای هر نوع نقشی را داشته باشد.
هم كار طنز و هم كار جدی. خودم دوست ندارم محدود باشم. البته بعضی از كارهایم را هم به ناچار قبول كردم. اما "شبهای برره" را خیلی دوست داشتم. از كار آقای مدیری خیلی راضی ام. گروهی كه همراه آقای مدیری بودند سالهاست كه با هم كار می كنند و من مثل این گروه را هرگز ندیده ام.

"دو برره" حركات و رفتار خاصی داشت، شما خودتان خالق این شخصیت بودید یا اینكه در متن این ویژگی ها برای شما نوشته شده بود؟
كار روتین یكی از ویژگی هایش این است كه در لحظه به وجود می آید و از اتفاقهای لحظه ای شكل می گیرد؛ چون ما آن قدر فرصت تمرین نداریم. مثلاً اگر من كار جدی تری بخواهم انجام بدهم فرصت بیشتری برای تمرین دارم، شاید حداقل یك ماه، اما در این كار اصلاً فرصت تمرین نداشتیم. خیلی ها می گویند بازیگران طنز برنامه های روتین بازیگری ضعیفی دارند كه من به هیچ وجه این قضیه را قبول ندارم. چون هر كاری پیش تولید دارد و فرصتی برای تمرین كردن نقشها، اما در كارهای روتین به این شكل نیست. ما در این كار كمتر از یك دقیقه فرصت داشتیم، و آن هم فقط فرصتی برای خواندن متن بود. قدرت بازیگر در این برنامه ها دیده می شود. این كه در لحظه بتواند یك كار خوب خلق و فرصت خندیدن را برای بیننده ایجاد كند. نویسندگی این كار هم چنان ساده نیست. در مورد نقش، من با آقای مدیری فقط 5 دقیقه صحبت می كردم و ایشان در همان لحظات كوتاه كلیدهای خوبی به من دادند. در ضمن "دو برره" شخصیت ساده لوحی داشت و باید آن را به این شكل كار می كردم.

"خورزو خان" چطور وارد داستان شد و چرا این شخصیت مورد توجه شما بود؟
متنی را دوستم حمید برزگر نوشته بود، به نام خورزو. در اولین قسمت كه شخصیت خورزو مطرح شد همه به اتفاق تصمیم گرفتیم این شخصیت را هم به نحوی به داستان ارتباط بدهیم كه در یكی از قسمتها، صحبتی بین طغرل و دو برره شد كه طغرل گفت "خورزو كدام كته كله ای است"! كه من گفتم: خورزو با اشرار جنگیده و بوای بوای سردار خان را كشته است كه به تدریج او به داستان وارد شد.

خورزو هم گرد نخود می كشیده؟
شاید. به هر حال نكاتی كه در شخصیت او بوده مورد توجه دو برره است كه دوست داشت مثل او رفتار كند. به هر حال این شخصیت خیالی بوده و سالها پیش مرده و دو برره با خیال او زندگی می كند.

"كته كله" یعنی چه؟
نمی دانم، از طغرل بپرسید، شاید بهتر بداند!

چرا طغرل به شما زور می گفت؟
ببینید، دو برره آدم ساده ای است و این تیپ شخصیت همیشه زور می شنود، مگر اینكه زرنگی كند و گل بگیرد. دو برره با گرد نخود زندگی می كند و هیچ وقت اصلاح نمی شود.
طغرل هم كاملاً از دو برره كفری شده و همیشه او را تیر باران می كند كه البته اثری هم ندارد!

طنز آقای مدیری متفاوت از كارگردانان دیگر است. این جاذبه كاری از كجا نشأت گرفته است؟
ببینید، هر كارگردانی سلیقه خودش را دارد. سلیقه آقای مدیری هم توجه به خواست مردم است. همه مردم با طنز او بسیار اخت شده اند و آقای مدیری هم با توجه به واكنش مردم در كارش تصمیم بعدی اش را می گیرد، اما نكته مهم اخلاقی ایشان هماهنگی با گروه است. مدیری مغز فعال طنز است. به بازیگران اعتماد می كند كه این اعتماد در كارهایش خیلی جواب داده است.

و حرف آخر ...
همه مردم را دوست دارم و امیدوارم كاستی های كار ما را ببخشند.

برگرفته از روزنامه قدس / روزنامه صبح ایران


  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    88/1/22 (17:05)
هادی كاظمی متولد 1355 و دانش آموخته بازیگری از دانشگاه آزاد اسلامی است. صحنه تئاتر، اولین مكانی بود كه او به عنوان یك بازیگر آن را شناخت؛ اما كم كم جلوی دوربین هم ظاهر شد. در مجموعه طنز نوروز 76 اولین تجربه بازیگری اش را پشت سر گذاشت و پس از آن در مجموعه طنز "شبهای برره" در نقش "نظام دو برره" ظاهر شد.