مشخصات سوال

ماری هاسکل , mary_haskel
11 اسفند 86 - 13:13
سن جذب کلسیم و استخوان سازی بدن
اطلاعات بیشتر : تا چه سنی بدن می تواند کلسیم جذب کند و استخوان سازی کند/ 26 سال دارم آیا دیگر امیدی به جذب کلسیم نداشته باشم و بدنم در این سن دیگر استخوانسازی نمی کند؟


- این سوال منقضی شده است. و بهترین جواب توسط رای کاربران انتخاب شده است.

دیگر پاسخ ها

1.    86/12/11 (13:44)
اوج جذب کلسیم در سنین بلوغ هستش...

2.    86/12/11 (14:04)
تا 25 سالگی

3.    86/12/11 (16:39)
سلام:

کلسیوم همیشه حذب بدن می شه و سن خواصی در این مورد نیست ( البته بهتره سئوالتونو در بخش پزشکی مطرح کنید تا جواب کاملتری دریافت کنید )


رای آنکه بدن هر فرد بتواند به خوبی کار کند و با مشکل خاصی مواجه نشود، باید به اندازه کافی از ویتامین و مواد معدنی برخوردار باشد و بتواند از آنها استفاده کند. به هر حال، اگر ما از نوعی ماده معدنی مثل کلسیوم به مقدار زیاد یا به مقدار کم مصرف کنیم، بدن با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
مواد معدنی حیاتی
هر فردی برای آنکه سلامت استخوان ها و دندان های خود را تضمین کند و در این زمینه با مشکلی مواجه نشود، باید ماده معدنی کلسیوم را به اندازه کافی مصرف کند. به طور کلی، ۹۹ درصدکلسیومی که در بدن ما وجود دارد در استخوان ها و دندان ها ما ذخیره شده است. به هر حال باید توجه داشت که کاهش مصرف کلسیوم برای مدت زمان طولانی می تواند پوکی استخوان را در پی داشته باشد. این عارضه موجب خواهد شد تا فرد به هنگام آسیب دیدگی استخوان هایش به سرعت شکسته و دیر بهبود یابد. این ماده معدنی برای انقباض عضلات، تنظیم ضربان قلب و سازمان دهی کردن لخته های خون در بدن مفید خواهد بود.ویتامین D یکی از منابع غنی محسوب می شود که می تواند ماده معدنی کلسیوم را به میزان زیاد وارد بدن کند. این ویتامین در زیر پوست بدن ساخته می شود و می تواند از طریق نور خورشید و غذاهایی نظیر روغن ماهی، جگر، کنسرو ها، ماهی قزل آلا، تخم مرغ و شیر جذب شود.
کنترل میزان کلسیوم
غده پاراتیروئید که حدودا ۴ برابر یک عدد نخود فرنگی است تنها مرکزی در بدن است که میزان کلسیوم را تنظیم می کند. این عضو کوچک بدن که درون غدد تیروئیدی جاگرفته است، با فعالیت های خود موجب می شود تا میزان کلسیوم در خون اندازه شود.زمانی که میزان کلسیوم در بدن انسان کاهش می یابد، غدد پاراتیروئید فعالیت اصلی خود را آغاز می کنند. این امر موجب می شود تا کلسیوم اضافی ذخیره شده در مغز استخوان، به میزان بیشتری از طریق کلیه ها جذب شوند و همچنین به هنگام خوردن غذا، کلسیوم بیشتری از طریق آنها وارد بخش های مختلف روده شود. اگر میزان این ماده معدنی در بدن کاهش پیدا کند، میزان ترشح PTH کاهش یافته و میزان کلسیوم در مدت زمانی کوتاه دوباره به حالت عادی بازمی گردد.
کمبود کلسیوم در بدن
برای آنکه میانگین کلسیوم در بدن انسان کاهش پیدا کند و بخش های مختلف بدن نتوانند به میزان کافی کلسیوم جذب کنند مدت نسبتا طولانی پشت سر گذاشته خواهد شد. این امر می تواند اختلالات مزمن کلیه، عوارض پانکراسی و یا مشکلات غدد پاراتیروئیدی را به دنبال داشته باشد و در انتها بدن نتواند به اندازه کافی PTH ترشح کند.کاهش میزان کلسیوم در بد که در اصطلاح علمی hypoparathyroidism نامیده می شود، معمولا پس از اعمال جراحی و بروز آسیب دیدگی در غده تیروئید رخ می دهد. در برخی مواقع، زمانی که نوعی ویروس یا میکروب وارد بدن می شود و بدن در مقابل آن عکس العمل نشان می دهد این عارضه نمایان می گردد.
کاهش میزان کلسیوم
در بدن می تواند مشکلات زیر را در پی داشته باشد:
*تشنج(تشنج های عضلانی) در دست، پا و حتی گلو
*افسردگی
*افزایش خارش یا سوزش در دست، پا یا دهان
*اختلال در ضربان قلب
زمانی که میزان کلسیوم در بدن به طور چشمگیری کاهش پیدا می کند، پزشکان سعی می کنند از مکمل های غذایی کلسیوم دار و یا مکمل های غذایی حاوی ویتامین D استفاده کنند.درحالی که کاهش کلسیوم در بدن می تواند مشکلات عدیده ای را به دنبال داشته باشد، افزایش آن نیز اختلالاتی را برای بدن به همراه خواهد داشت. مهم ترین عوارض ناشی از مصرف زیاد کلسیوم در بدن شامل موارد زیر می شوند:
*درد های شکمی
*دل آشوبی و حالت تهوع شدید
*یبوست
*بی میلی و کم اشتهایی نسبت به غذاهای مختلف
*احساس تشنگی شدید
*از دست دادن بسیار زیاد آب از بدن
*خستگی های شدید
*ضعف
*کاهش وزن
افزایش میزان کلسیوم در بدن همچنین می تواند مشکلات عدیده دیگری نظیر افسردگی های مفرط، کم شدن میزان آب و مایعات در بدن، شکستگی های مغز استخوان، سنگ کلیه و حملات قلبی ناگهانی را در پی داشته باشد.
درمان
درمانی های این عارضه به میزان افزایش کلسیوم در بدن، نشانه های بیماری و عوارض احتمالی ناشی از آن بستگی دارد. در برخی مواقع به منظور از بین بردن این عارضه به روش خاصی نیاز نیست و این در حالیست که در زمانی دیگر، تجویز دارو های وریدی می تواند کاهش میزان کلسیوم در بدن را از بین برده و آن را به حالت عادی باز گرداند. انجام عمل های جراحی نیز ممکن است برای برداشتن غده های پاراتیروئید در مواقع لزوم مفید باشد.

موفق باشید

4.    86/12/11 (18:20)
1. این سوال چه ارتباطی با طبقه بندی سوال داره؟!!
2. کلسیم در هر سنی باید مصرف شود، حتی در سنین بالا بیشتر در غیر این صورت کمبود کلسیم باعث پوکی استخوان می شود. شاید جذب آن نثل روزهای اول نباشد، اما حتی کسانی که پوگی استخوان دارند کلسیم زیاد مصرف می کنند تا کمبود خود را تا حدودی بهبود بدهند.

5.    86/12/14 (03:07)
سلام:

کلسیوم همیشه حذب بدن می شه و سن خواصی در این مورد نیست ( البته بهتره سئوالتونو در بخش پزشکی مطرح کنید تا جواب کاملتری دریافت کنید )


رای آنکه بدن هر فرد بتواند به خوبی کار کند و با مشکل خاصی مواجه نشود، باید به اندازه کافی از ویتامین و مواد معدنی برخوردار باشد و بتواند از آنها استفاده کند. به هر حال، اگر ما از نوعی ماده معدنی مثل کلسیوم به مقدار زیاد یا به مقدار کم مصرف کنیم، بدن با مشکلاتی مواجه خواهد شد.
مواد معدنی حیاتی
هر فردی برای آنکه سلامت استخوان ها و دندان های خود را تضمین کند و در این زمینه با مشکلی مواجه نشود، باید ماده معدنی کلسیوم را به اندازه کافی مصرف کند. به طور کلی، ۹۹ درصدکلسیومی که در بدن ما وجود دارد در استخوان ها و دندان ها ما ذخیره شده است. به هر حال باید توجه داشت که کاهش مصرف کلسیوم برای مدت زمان طولانی می تواند پوکی استخوان را در پی داشته باشد. این عارضه موجب خواهد شد تا فرد به هنگام آسیب دیدگی استخوان هایش به سرعت شکسته و دیر بهبود یابد. این ماده معدنی برای انقباض عضلات، تنظیم ضربان قلب و سازمان دهی کردن لخته های خون در بدن مفید خواهد بود.ویتامین D یکی از منابع غنی محسوب می شود که می تواند ماده معدنی کلسیوم را به میزان زیاد وارد بدن کند. این ویتامین در زیر پوست بدن ساخته می شود و می تواند از طریق نور خورشید و غذاهایی نظیر روغن ماهی، جگر، کنسرو ها، ماهی قزل آلا، تخم مرغ و شیر جذب شود.
کنترل میزان کلسیوم
غده پاراتیروئید که حدودا ۴ برابر یک عدد نخود فرنگی است تنها مرکزی در بدن است که میزان کلسیوم را تنظیم می کند. این عضو کوچک بدن که درون غدد تیروئیدی جاگرفته است، با فعالیت های خود موجب می شود تا میزان کلسیوم در خون اندازه شود.زمانی که میزان کلسیوم در بدن انسان کاهش می یابد، غدد پاراتیروئید فعالیت اصلی خود را آغاز می کنند. این امر موجب می شود تا کلسیوم اضافی ذخیره شده در مغز استخوان، به میزان بیشتری از طریق کلیه ها جذب شوند و همچنین به هنگام خوردن غذا، کلسیوم بیشتری از طریق آنها وارد بخش های مختلف روده شود. اگر میزان این ماده معدنی در بدن کاهش پیدا کند، میزان ترشح PTH کاهش یافته و میزان کلسیوم در مدت زمانی کوتاه دوباره به حالت عادی بازمی گردد.
کمبود کلسیوم در بدن
برای آنکه میانگین کلسیوم در بدن انسان کاهش پیدا کند و بخش های مختلف بدن نتوانند به میزان کافی کلسیوم جذب کنند مدت نسبتا طولانی پشت سر گذاشته خواهد شد. این امر می تواند اختلالات مزمن کلیه، عوارض پانکراسی و یا مشکلات غدد پاراتیروئیدی را به دنبال داشته باشد و در انتها بدن نتواند به اندازه کافی PTH ترشح کند.کاهش میزان کلسیوم در بد که در اصطلاح علمی hypoparathyroidism نامیده می شود، معمولا پس از اعمال جراحی و بروز آسیب دیدگی در غده تیروئید رخ می دهد. در برخی مواقع، زمانی که نوعی ویروس یا میکروب وارد بدن می شود و بدن در مقابل آن عکس العمل نشان می دهد این عارضه نمایان می گردد.
کاهش میزان کلسیوم
در بدن می تواند مشکلات زیر را در پی داشته باشد:
*تشنج(تشنج های عضلانی) در دست، پا و حتی گلو
*افسردگی
*افزایش خارش یا سوزش در دست، پا یا دهان
*اختلال در ضربان قلب
زمانی که میزان کلسیوم در بدن به طور چشمگیری کاهش پیدا می کند، پزشکان سعی می کنند از مکمل های غذایی کلسیوم دار و یا مکمل های غذایی حاوی ویتامین D استفاده کنند.درحالی که کاهش کلسیوم در بدن می تواند مشکلات عدیده ای را به دنبال داشته باشد، افزایش آن نیز اختلالاتی را برای بدن به همراه خواهد داشت. مهم ترین عوارض ناشی از مصرف زیاد کلسیوم در بدن شامل موارد زیر می شوند:
*درد های شکمی
*دل آشوبی و حالت تهوع شدید
*یبوست
*بی میلی و کم اشتهایی نسبت به غذاهای مختلف
*احساس تشنگی شدید
*از دست دادن بسیار زیاد آب از بدن
*خستگی های شدید
*ضعف
*کاهش وزن
افزایش میزان کلسیوم در بدن همچنین می تواند مشکلات عدیده دیگری نظیر افسردگی های مفرط، کم شدن میزان آب و مایعات در بدن، شکستگی های مغز استخوان، سنگ کلیه و حملات قلبی ناگهانی را در پی داشته باشد.
درمان
درمانی های این عارضه به میزان افزایش کلسیوم در بدن، نشانه های بیماری و عوارض احتمالی ناشی از آن بستگی دارد. در برخی مواقع به منظور از بین بردن این عارضه به روش خاصی نیاز نیست و این در حالیست که در زمانی دیگر، تجویز دارو های وریدی می تواند کاهش میزان کلسیوم در بدن را از بین برده و آن را به حالت عادی باز گرداند. انجام عمل های جراحی نیز ممکن است برای برداشتن غده های پاراتیروئید در مواقع لزوم مفید باشد.
اوج جذب کلسیم در سنین بلوغ هستش...
جذب کلسیم به عوامل هورمونی بستگی داره که تو این چند سطر نمی گنجه بهتر به یک متخصص غدد مراجعه کنی

تا 25 سالگی
موفق باشید