مشخصات سوال

جاناتان گرت , janatangarat
12 آذر 89 - 22:40
انواع روش های کنترل ازدحام در لایه انتقال شبکه
اطلاعات بیشتر : سلام
کسی درباره انواع روش های کنترل ازدحام در لایه انتقال شبکه اطلاعاتی داره ؟کمک کنه ؟ ممنون



- این سوال منقضی شده است. و بهترین جواب توسط رای کاربران انتخاب شده است.
بهترین پاسخ
 پوریا  یوسفی , piter449
89/9/13 (02:56)
ل OSI معماری است که ارتباطات شبکه ای را به هفت لایه تقسیم می کند. هر لایه، فعالیتها، تجهیزات یا پروتکلهای متفاوتی را پوشش می دهد. شکل 6-3 این لایه ها را نشان می دهد.



7- لایه كاربرد (Application)

6- لایه نمایش (Presntation)

5- لایه جلسه (Session)

4- لایه انتقال (Transport)

3- لایه شبكه (Network)

2- لایه پیوند داده ها (Data Link)

1- لایه فیزیكی (Physical)



شکل 6-3- لایه های شبکه در مدل OSI



در مدل OSI پایین ترین لایه، لایه فیزیکی است که با بیتها سرو کار دارد و وظیفه قرار دادن بیتها بر روی کارت شبکه و کابل را عهده دار است. بالا ترین لایه، لایه کاربردی است که چگونگی دسترسی کاربردها به خدمات ارتباطی را تعیین می کند. هر چه لایه بالا تر باشد وظیفه آن پیچیده تر است.



در هر لایه نرم افزاری وجود دارد که اعمال شبکه ای معینی را مطابق مجمو عه پروتکلها اجرا می کند. در شبکه ها برای سهولت در کنترل ترافیک اطلاعاتی در خطوط ارتباطی، داده ها به بسته هایی به نام Packet تقسیم می شوند.

شبکه، بسته (Packet ) را به ترتیب از یک لایه به لایه دیگر، عبور می دهد. در هر لایه، داده های کنترلی یا آدرس دهی را به بسته می افزایدکه برای انتقال موفقیت آمیز در طول شبکه مورد نیاز است.





شکل 6-4- نحوه اضافه شدن بایتهای هر لایه به بسته اطلاعاتی

در پایان دریافت، بسته از طریق لایه ها به ترتیب معکوس، از سوی لایه فیزیکی دریافت و به لایه های بالاتر منتقل می گردد. برنامه نرم افزاری در هر لایه، اطلاعات بسته را می خواند، داده های کنترلی را از آن بر می دارد و بسته را به لایه بالایی بعدی می دهد. وقتی بسته به لایه کاربردی برسد، به شکل اولیه خود که از سوی رایانه مقصد قابل استفاده است در می آید.

به استثنای پایین ترین لایه (فیزیکی)، هیچ لایه ای نمی تواند اطلاعات را به طور مستقیم به لایه همانند خود در رایانه دیگر بدهد. اطلاعات در رایانه فرستنده باید از طریق تمام لایه های پایین تر عبور نماید. سپس در طول کابل شبکه به طرف رایانه گیرنده برود و در لایه های شبکه آن رایانه بالا بیاید تا به همان سطحی برسد که رایانه فرستنده فرستاده بود. به عنوان مثال، اگر لایه شبکه، اطلاعات را از رایانه Aبفرستد، این اطلاعات از طریق لایه پیوند داده ها و فیزیکی رایانه A پایین می آید و پس از طی کابل، از لایه های فیزیکی و پیوند داده های رایانه مقصد به لایه به لایه شبکه، رایانه B می رسد.

در این قسمت به شرح وظایف هر یک از هفت لایه مدل OSI می پردازیم.



6-2-1- لایه فیزیكی (Physical)



لایه فیزیکی با مشخصات الکتریکی و فیزیکی محیط انتقال سرو کار دارد و محیط انتقال مناسب را برای ارتباط فراهم می کند. این لایه، چگونگی اتصال کابل به کارت شبکه را تعریف می کند و ارسال صحیح بیتهای اطلاعاتی به مقصر را بر عهده دارد. اگر فرستنده بیت (( 1)) بفرستد، گیرنده باید (( 1 )) دریافت کند و نه (( 0 )) . قراردادهای مربوط به سطوح ولتاژ مورد نیاز برای ارسال بیتهای (( 0 )) و(( 1 )) ، انتقال در هر دو جهت به صورت همزمان یا ناهمزمان (Full duplex- Half duplex )، فرکانس کار، نوع اتصالات (RJ-45- BNC ) جزو قراردادهای لایه فیزیکی هستند.

به طور کلی، لایه فیزیکی با مشخصات الکتریکی و بیتها سرو کار دارد. این بیتها در این لایه، هیچ معنی ندارند و تجزیه و تحلیل آنها، وظیفه لایه های بالاتر است.



6-2-2- لایه پیوند داده ها (Data Link)

این لایه، در گیرنده، بیتها را از لایه فیزیکی دریافت می کند و آنها را به صورت بسته های اطلاعاتی (Packet ) می شناسد. چون لایه فیزیکی صرفا رشته ای از بیتها را بدون توجه به معنی و ساختار آن، می پذیرد و تبدیل می کند، ایجاد و تشخیص مرزهای بسته ها، به عهده لایه پیوند داده هاست. این کار با الحاق الگوی خاصی از بیتها به ابتدا و انتهای بسته صورت می گیرد.

وجود نویز در کابل می تواند، اطلاعات را دچار خطا نماید. در این حالت، نرم افزار لایه پیوند داده ها در ماشین منبع می تواند بسته را دوباره انتقال دهد. بنابراین، آشکار سازی و اصلاح خطا، در این لایه صورت می گیرد. معمولا، وقتی لایه پیوند داده ها بسته ای را می فرستد، منتظر تایید از گیرنده است. لایه پیوند داده های گیرنده کلیه مسایل مربوط به بسته ها را که ممکن است در طول انتقال پیش بیاید تشخیص می دهد. بسته هایی که تأیید نشوند یا بسته های که در طول انتقال خراب شوند، مجددا ارسال می گردند. نحوه دسترسی به خط انتقال، از وظایف این لایه است.

به طور کلی، این لایه بر قراری ارتباط بدون خطا در بین دو ایستگاه را به عهده دارد.



6-2-3- لایه شبکه ( Network)

این لایه مسیر رایانه مبدأ به رایانه مقصد را تعیین می کند. در این لایه، مسیر دهی و کنترل ازدحام داده ها اداره می گردد. در شبکه هایی که از مسیر های مختلف برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند، این لایه، مسیر مناسب برای برقراری یک ارتباط خاص را تعیین می کند. در بسیاری از سیستمهای شبکه، محلی، این لایه نقش اندکی دارد و یا وجود ندارد.

در این سیستمها تمام بسته ها به کلیه ایستگاهها ارسال می شود و همه ایستگاهها (به جز ایستگاه گیرنده) از دریافت آن خود داری می کنند. ایستگاه گیرنده، از روی قسمتی از بسته، که آدرس گیرنده را مشخص می کند، تشخیص می دهد که باید بسته را نگه دارد. این روش به بخشی ( Broadcost) موسوم است.

در شبکه های گسترده، وقتی بسته ای برای رسیدن به مقصد مجبور است از شبکه ای به شبکه دیگر برود، مشکلات زیادی ممکن است بروز کند. ممکن است مسیرهای مختلفی بین مبدأ و مقصد وجود داشته باشد و شیوه آدرس دهی در دو شبکه متفاوت باشد، همچنین، قراردادهای لایه شبکه در دو شبکه متفاوت باشد. رفع این مشکلات، برای برقراری اتصال بین دو شبکه، از وظایف لایه شبکه است.



6-2-4- لایه انتقال ( Transport)

وظیفه اصلی لایه انتقال، پذیرش داده ها از لایه جلسه، شکست آنها به واحدهای کوچکتر ( در صورت نیاز ) انتقال آنها به لایه شبکه، و حصول اطمینان از دریافت صحیح آنها در انتهای دیگر است. لایه انتقال، اطمینان می دهد که بسته ها بدون خطا، به ترتیب، و بدون فقدان تحویل داده می شوند. به عبارت دیگر، دراین لایه، مراحل نهایی کنترل صحت اطلاعات صورت می گیرد.

در این لایه، مکانیزم کنترل جریان وجود دارد. به طوری که یک رایانه سریع انتقال داده ها را با یک رایانه کند هماهنگ می کند.

وجود این لایه باعث می شود که لایه های بالاتر، مستقل از قراردادهای لایه های پایین تر، به کار خود ادامه می دهد.

  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    89/9/14 (14:32)
توی لایه انتقال بحث کنترل ازدحام یا همون Congestion Control هست .

یک روش استفاده از پروتکل ICMP هست. خود این پروتکل بعضی وقتا مشکل سازه مثلا فرض کن که توی یک روتر ازدحام پیش اومده و روتر یک بسته ]ICMP به فرستنده میفرسته و میگه که سرعت ارسال رو کم کن که این بسته خودش بار اضافی روی شبکه ایجاد میکنه و احتمال نرسیدن این بسته به فرستنده وجود داره

یه روش دیگه برا کنترل ازدحام استفاده از تامر در درون خود فرستنده هست که اینجوری کار میکنه
اگر جواب ACK به دست فرستنده نرسه پس به احتمال قوی برای پکت ها مشکل پیش اومده و اگر این روند ادامه داشت فرستنده در صورتی که ICMP دریافت نکنه خود به خود نرخ ارسال رو کاهش میده

این خلاصه توضیحات بود امیدوارم که کافی باشه