مشخصات سوال

مهدیه مترلینگ , yulia_lena
30 مهر 89 - 00:37
علت عرق کردن چیست؟ راه درمان واقعی آن را بگوئید


- این سوال منقضی شده است. و بهترین جواب توسط رای کاربران انتخاب شده است.
بهترین پاسخ
بهار تاریخ  , mosafere_mashreghi
89/7/30 (03:11)
تعرق بیش از اندازه خیلی بیشتر از آن چیزی که شما تصور می کنید رایج است به همین دلیل هیچ دلیلی برای نگرانـی و ناامیدی وجود ندارد و نباید تصور کنید که در دنیا تنها فردی هـستید که عـرق می کنـد. در حالی که تعرق یکی از واکنش های طبیعی بدن محسوب مـی شود و بـه بـدن در کاهش دمــای سطحی کمک می کند، اما اگر شما همیشـه بـدون توجه به دمای اطراف در حال عرق کردن هستید، باید قدری روی مسئله دقیق تر شوید. به گزارش سایت اینترنتی مردمان، نوعی بیماری با نام هایپرهیدروسیس (بیماری غدد عرقی) وجود دارد که گریبانگیر 2 تا 3 درصد ااز جـمعیت کل آمریکاست و بیشتر از طریق کف دست و پــا خود را نشان می دهد. این بیماری همچنـین مـی تــواند در زیر بغل و یا سایر نقاط بدن نیز ظاهر شود. معمولاً از دوران نوجوانی به بعد قابل تشخیص بوده و تعرق بیش از اندازه دست و پا از سن 13 سالگی به بعد در بیماران کاملاً مشهود خواهد بود. اگر این بیماری تحت درمان قرار نگیرد، فرد ما بقی عمر خود را با وجود این بیماری سر می کند و این احتمال وجود دارد که ناراحتی های بی شمار دیگری نیز برایش بوجود آید. به عنوان مثال افرادی که دچار انواع تشدید یافته این بیماری هستند، حتی در گرفتن فرمان ماشین نیز دچار مشکل می شوند. گاهی اوقات هم در هنگام دست دادن با افراد پس از یک جلسه کاری مهم دچار مشکل خواهند شد. به هر حال بدون در نظر گرفتن موقعیت فردی افراد، این اختلال می تواند مشکلات عدیده ای را در زندگی بیماران ایجاد کرده و اعتماد به نفس آنها را تا حد بسیار زیادی کاهش دهد.


تشخیص هایپر هیدروسیس

معمولاً کسانی که دچار این بیماری می شوند مشکلی در تشخیص آن ندارند، چرا که علائم آن کاملاً مشهود است و این افراد بدون در نظر گرفتن درجه حرارات بدن، همواره در حال تعرق هستند. آزمایش های تخصصی نیز در این زمینه وجود دارد که از جمله آن می توان به تست ید و نشاسته اشاره کرد. مراحل آزمایش به این شرح است که مقدار 1 گرم ید را با 500 گرم نشاسته انحلال پذیر مخلوط کرده و بر روی محل مورد نظر می زنند. اگر رنگ این محلول آبی تیره و یا سیاه شد معلوم می شود که فرد دچار تعرق بیش از اندازه است.

دلایل ایجاد بیماری

این بیماری را می توان به دو نوع هایپرهیدروسیس اولیه و ثانویه طبقه بندی کرد. انواع اولیه آن از زمان نوزادی آغاز شده و نوع ثانویه قدری دیرتر خود را نشان می دهد. هایپر هیدروسیس اولیه، به دلیل انتقال کروموزوم های ارثی که خصیصیه ژنتیکی خاصی را در بر دارند، ایجاد می شوند. از فاکتورهای دیگر ایجاد این نوع اختلال می توان به دلایل نرولوژیک، متابولیک و سیستماتیک اشاره کرد.

نوع ثانویه که در سنین بالاتر بروز می کند، می تواند به دلیل ترشحات غده هیپوفیز و تیروئید ایجاد شود که در پی وجود بیماری هایی نظیر دیابت، تومور و نقرس ایجاد می شوند. به همین دلیل اگر تصور می کنید که در یک چنین گروهی قرار می گیرید، باید حتماً به پزشک مراجعه کنید چرا که ممکن است دچار بیماری ای شده باشید که از وجود آن اطلاع نداشته باشید ( به عنوان مثال: دیابت)

همچنین از دیگر دلایل ایجاد تعرق بیش از اندازه می توان به افزایش اضطراب، مصرف مواد غذایی و نوشیدنی های خاص، نیکوتین، کافئین و حتی برخی بوهای آلرژی زا اشاره کرد.

طریقه درمان بیماری

متدهای مختلفی هستند که می توانید با استفاده از آنها این بیماری را درمان کنید. خوشبختانه درصد بسیار زیادی از افراد هستند که در درمان بیماری موفق شده و می توانند به زندگی عادی خود ادامه دهند. در این قسمت چند تکنیک درمانی که ثمر بخش بودن آنها به اثبات رسیده را به شما معرفی می کنیم:

ضد تعرق ها

معمولاً به بیماران در مراحل ابتدایی تجویز می شود و از انواع محصولاتی اند که در دسترس هستند. باید به دنبال انواعی از ضد تعرق ها باشید که حاوی کلرید آلومینیوم هستند.هر شیشه از آنها در حدود 1500 تا 2000 تومان بوده و مقرون به صرفه هستند.

ضد تعرق ها با اثر بالا

این ضد تعرق ها حاوی آلومینیوم کلرید هگزاهیدرات هستند که تاثیر گذاری بالاتری نسبت به محصول قبلی دارند. برای شروع باید به مدت یک هفته به طور دائمی از آن استفاده کنید، اما بعداً میزان استعمال آن را می توانید تا هفته ای دو بار نیز کاهش دهید. از آنجایی که فروش این دارو فقط با تجویز پزشک امکان پذیر می باشد، قیمت آن نیز قدری بالاتر است. به هر حال انواع 2 تا 5 هزار تومانی آن در بازار یافت می شود.

یون زدا

این دستگاه مقداری بار الکتریکی را به پوست وارد می کند و از شیر آب به عنوان رسانا استفاده می شود. به خاطر داشته باشید که برخی از افراد این مورد را دردناک گزارش کرده اند به همین خاطر اگر در محل مورد نظر زخم و یا جراحتی وجود دارد، باید از استعمال آن خودداری کنید. نسبت به موارد قبلی قدری پر هزینه تر بوده و خرید دستگاه در حدود 6 تا 65 هزار تومان هزینه در بر دارد. در بیشتر موارد هم از تاثیر گذاری موقتی و نامناسبی برخوردار است.

داروهای خوراکی

علاوه بر کرم های موجود، برای درمان تعرق زیاد، داروهای خوراکی نیز وجود دارند. از جمله معروف ترین این داروها می توان به موارد زیر اشاره کرد: دیتروپان، روبینول، کاجنتین. برای افرادی هم که مشکل تعرقشان به دلیل استرس است، استفاده از داروهای ضد افسردگی پیشنهاد می شود. قیمت این داروها متفاوت است به ویژه با توجه به نوع بیمه درمانی که شما استفاده می کنید. البته از 700 تومان تا 2000 تومان بیشتر نخواهد بود.

بوتاکس

بوتاکس هم شیوه جدید درمانی دیگری است که هر روزه طرفداران بیشتری پیدا می کند. این محلول به ویژه در ناحیه زیر بغل تاثیر شگرفی می گذارد. یکبار مصرف آن خیال شما را برای 6 ماه راحت می کند. البته هزینه آن قدری بالاست؛ به عنوان مثال برای هر دو پا هزینه ای بالغ بر 200هزار تومان در بردارد.

جراحی

دو نوع جراحی وجود دارد که می توانند برای درمان این بیماری استفاده شوند. اولی از طریق آندوسکپی و دومی برداشتن کلی غدد عرقی است. در گزینه اول سلول های عصبی مشکل زا انتخاب شده و آنها را می سوازنند و یا قطع می کنند تا دیگر نتوانند سیگنال هایی را که سبب ایجاد عرق می شوند به نقطه مورد نظر برسانند. مشکلی که در این نوع درمان وجود دارد این است که اغلب افراد اظهار می دارند زمانی که این کار را در یک محل انجام می دهند، نقاط دیگر بدن عکس العمل نشان داده و تعرق در آن مناطق افزایش پیدا می کند. همچنین از سایر اثرات جانبی این شیوه درمانی می توان به کاهش احساس ترس و هوشیاری و افت ضربان قلب اشاره کرد.

در جراحی نوع دوم، غدد عرقی به سادگی برداشته می شود و بیمار زیر بیهوشی می رود. این عمل چیزی در حدود 60 تا 90 دقیقه به طول می انجامد و بیمار به محض اتمام عمل جراحی می تواند به خانه بازگردد. اکثر بیماران این گزینه را ترجیح می دهند. البته باید توجه داشته باشید که گران ترین انتخاب هم همین مورد است.

استفاده از گیاه برنجاسپ

این شیوه درمانی به افرادی توصیه می شود که به دنبال استفاده از درمان های طبیعی هستند. هم به صورت کپسول و هم به صورت چای می توان از آن استفاده کرد. برای بدست آوردن نتیجه کافی باید فرد به طور روزانه از این گیاه مصرف کند. این مورد هم از انواع ارزان روش های درمانی بوده و در حدود 100 تا 1500 تومان هزینه در بر دارد.

جای نگرانی نیست

اگر شما جزء افرادی هستید که بیش از اندازه تعرق می کنید، خیالتان را راحت کنم که مجبور نیستید تا آخر عمر خود این معضل را تحمل کنید. با توجه به شیوه های درمانی متفاوتی که این روزها در اختیارتان قرار دارد، دیگر دلیلی وجود ندارد که احساس کنید این بیماری ممکن است شما را آزار دهد. کنترل بیماری می تواند شما را از نگرانی نجات دهد و دیگر مجبور نخواهید بود نگران خشک کردن قسمت های مختلف بدن خود باشید.
  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    89/7/30 (06:36)
سلام
مهدیه خانم عرق کردن یک بیماری نیست که بخواد درمان بشه بلکه یک فرآیند بیولوژیک و طبیعی در بدن انسان ها و حتی حیواناته .
در حالت سلامت کامل میزان تعرق هر شخص بسته به فعالیت غدد عرق و نوع تغذیه ای که داره مربوط میشه و اگر از یک حدی کمتر و از یک حدی بیشتر باشه و یا همراه با یکسری حالات ناخواسته در بدن باشه مشکوک به بیماری خواهد بود .
بدن از طریق فعالیت های مختلفی مواد زائد و سموم رو دفع میکنه و عرق کردن هم یکی از این موارده .
از بیشترین مواردی که فرد رو ناراحت میکنه میتونم به بو و خیسی عرق و اثر اون روی لباس اشاره کنم که اینها همگی راه چاره داره .
در سئوال قبلیتون هم که راجع به دوستتون بود اشاره کردم که برای تشخیص علت تعرق بیش از حد باید در ابتدا آزمایش خون شخص بررسی بشه .
موفق باشید

2.    89/7/30 (08:51)
عرق کردن نشانه چیست؟
همه ما عرق مى کنیم، ولى بعضى ها مدام خیس عرق مى شوند. اگر شما یکى از اینها هستید، لباس هاى خیستان گواه آن است.

تقریبا همیشه عرق کردن ناشى از گرما، رطوبت، تنش، یا اضطراب است. عرق وسیله اى براى تنظیم دماى بدن است. بیشتر افرادى که زیاد عرق مى کنند استعداد وراثتى به تولید زیاد این خنک کننده در برابر محرّک هاى طبیعى دارند. این وضعیت بیمارى نیست، فقط غدد عرق بیش از حد فعّالند.

عرق از عوارض طبیعى بلوغ، قاعدگى، یائسگى، و دیگر تغییرات هورمونى است. ورزش جسمانى، غذاهاى تند و پُر ادویه، و مصرف الکل و کشیدن سیگار از علل دیگر عرق کردنِ بیش از حد هستند.

از طرف دیگر، عرق زیاد مى تواند ناشى از وجود یک عفونت، از یک سرماخوردگى ساده تا عفونت هاى شدید، با تب مداوم یا متناوب باشد. بدن با عرق کردن گرماى تب را خنثى مى کند.

از دیگر بیمارى هایى که عرق زیاد ایجاد مى کنند بیمارى هوجکین، سل، پُرکارى تیروئید، بیمارى قلبى، سرطان، سینه پهلو، مالاریا، و بیمارى هاى کبدى و کلیوى را مى توان نام برد.

درمان عرق کردن
لباس کم بپوشید: لباس سبک، شُل بافت، و ساخته شده از مواد طبیعى مثل نخ بپوشید تا عرق را جذب و تبخیر کند. پارچه هاى ساخته شده از مواد مصنوعى مثل ابریشم مصنوعى، نایلن، و پولیستر عرق را جذب نکرده و ایجاد تهویّه نمى کنند.

ضدّ عرق مصرف کنید: دقّت کنید! مواد ضدّ بو ضدّ عرق نیستند، ولى ممکن است محتوى آن نیز باشند. مؤثرترین نوع این مواد داراى کلریدرات آلومینیم یا نمک هاى دیگر آلومینیم هستند که مجارى عرق را مسدود مى کنند. این افشانه را به هر جاى بدن مى توان زد: دست، پا، تن، و حتّى پیشانى. انواع قوى تر ضدّ عرق ها غلظت بیشترى از نمک آلومینیم دارند که فقط با تجویز پزشک فروخته مى شوند.

بمالید، نپاشید: انواع ضدّ عرق هاى مالیدنى بهتر از انواع افشانه اى آنها روى پوست را مى پوشانند. قبل از استفاده خود را خوب خشک کنید، چون وجود رطوبت روى بدن ضدّ عرق را رقیق کرده و اثر آن را کم مى کند. اگر از محلول ضدّ عرق استفاده مى کنید، قبل از مصرف آن را تکان دهید، چون مادّه مؤثّر آن ته نشین مى شود.

مجارى عرق را ببندید: اخیرا روشى با استفاده از جریان ضعیف الکتریکى براى انقباض مجارى عرق و کنترل کردن مقدار آن ابداع شده است. دستگاه انجام این کار با دستور پزشک فروخته مى شود و بسیار گران است.

الکل بمالید: مالیدن کمى الکل به ناحیه پُر عرق بدن چند ساعت مجارى آنها را منقبض مى کند. این کار فقط گاه گاهى باید انجام شود، چون مالیدن زیاد الکل پوست را خشک کرده و موجب تحریک آن مى شود.

پودر بزنید: در برخى افراد، زدن کمى پودر بچّه یا نشاسته ذرّت کافى است. این کار از تولید عرق جلوگیرى نمى کند، ولى عرق را جذب کرده و بدن را خشک مى کند.

خود را خیس کنید: فرو رفتن در آب خنک به مدّت 30 دقیقه، روزنه هاى عرق را به مدّت سه ساعت تنگ کرده و مانع تعرّق زیاد و خیس شدن لباس مى گردد.

غذاهاى تند نخورید: یکى از علل عرق کردن در بعدازظهر خوردن غذاهاى پُر ادویه و سُس هاى تند همراه با ناهار است. عادت خود را به خوردن این گونه مواد تغییر دهید. سعى کنید غذاهایى را که باعث عرق کردنتان مى شود بیابید و کم تر بخورید.

از سیگار و الکل دورى کنید: مصرف الکل باعث گشاد شدن رگ هاى خونى پوست گردیده و دماى بدن را بالا مى برد. سیگار هم آدرنالین خون را زیاد مى کند. هر دو این موارد باعث بالا رفتن میزان تعریق بدن مى شوند.

جرّاحى کنید: اگر با رعایت موارد بالا هنوز هم زیاد عرق مى کنید، پزشک ممکن است سه روش جرّاحى را پیشنهاد کند؛ اوّل، قطع کردن اعصاب منتهى به غدد عرق؛ دوم، برداشتن خود غدد عرق؛ و سوم، بیرون کشیدن غدد عرق با استفاده از یک لوله مکش. هر سه این روش ها خطراتى مثل آسیب دیدن اعصاب دارند و در بسیارى از موارد، ظرف دو سال تأثیر آنها از بین مى رود.


3.    89/7/30 (10:54)
راه درمان:!!!
از ضد عرق صابونی استفاده کن
مارک های Niva, Rexona,Lady Speed Stick
قیمتشونم زیر 5000 تومنه


4.    89/7/30 (14:17)
سلام باید بری پزشک عرق کردن ممکنه بیماری قلبی عروقی باشه

5.    89/7/30 (14:37)
آخه باید میگفتی کی ها عرق میکنی.چون خیلی مهمه.ولی اگه در جای نشسته هم عرق میکنی باید بگم در درجه اول تغذیه ممکنه مشکل داشته باشه و اینکه ممکنه ارثی باشه.اگه عرقت بوی بد میده حتما اونوقت برو پیش دکتر.

6.    89/8/1 (07:41)
تعریق بیش از حد بویژه در كف دستها و پاها و زیر بغل مشكلی شایع است. این مشكل می تواند نگران كننده بوده و تاثیر جدی بر روی زندگی شما داشته باشد. در بعضی موارد، افراد مبتلا حتی به دلیل خجالت كشدن از این موضوع، روابط اجتماعی خود را محدود می نمایند. این اختلال معمولا قابل درمان می باشد.

تعریق بیش از حد چیست؟

به طور طبیعی عرق كردن باعث می شود تا دمای بدن در هوای گرم، در حین ابتلا به تب و یا در زمان ورزش ثابت بماند. تعریق بیش از حد (هیپرهیدروز) به این معناست كه شما بیش از اندازه طبیعی عرق می كنید. حتی وقتی كه شما گرمتان نیست، مضطرب نیستید و یا ورزش نمی كنید نیز بسیار زیاد عرق می كنید. تعریق بیش از حد به 3 گروه تقسیم می شود:

تعریق بیش از حد موضعی اولیه (ایدیوپاتیك):

به این معناست كه تعریق بیش از حد در یك یا چند منطقه از مناطق زیر رخ می دهد:

كف دستها، كف پاها، زیر بغل، صورت / پوست سر.

ولی تعریق شما در سایر نواحی بدن به طور طبیعی است. این مشكل معمولا دوطرفه و قرینه است، یعنی كف هر دو دست، هر دو پا، هر دو زیر بغل و ... درگیر می باشند.در این حالت علت واقعی مشخص نیست و هیچ مشكل دیگری هم وجود ندارد. (كلمه "ایدیوپاتیك" به معنای "با علت نامشخص" می باشد). به نظر می رسد كه غدد عرق در این نواحی، فعالیت بیش از حد دارند و یا بیشتر از حد طبیعی، حساس هستند.

در بعضی افراد، این مشكل در بین اعضای خانواده مشترك است و به همین دلیل احتمالا عامل ژنتیك نیز دخیل می باشد.تعریق بیش از حد معمولا برای اولین بار در سن كمتر از 25 سالگی خود را نشان می دهد، ولی در عین حال ممكن است در هر سنی علایم ان بروز كند. مردان و زنان معمولا به یك نسبت مبتلا می شوند. این اختلال، شایع بوده و 3 نفر از هر 100 نفر را مبتلا می كند.

شدت بروز مشكل می تواند در زمانهای مختلف، متفاوت باشد. بعضی از عوامل نیز می توانند آن را بدتر و تحریك كنند، مثل: اضطراب، احساسات، غذاهای ادویه دار (تند) و گرما. حتی داشتن اضطراب در خصوص این بیماری، می تواند آن را بدتر كند. البته در بسیاری مواقع هیچ چیز مشخصی شروع علایم تعریق بیش از حد را تحریك نمی كند.

اگر چه این اختلال یك مشكل مزمن است، ولی در بعضی موارد علایم آن به مرور زمان بهبود می یابند. اگر شما دچار علایم نوع اولیه تعریق بیش از حد هستید، نیاز به انجام هیچگونه آزمایشی ندارید. پزشك شما ممكن است در صورتی كه داروهای معمولی ضد تعریق برای شما موثر نباشد، از روشهای درمانی كه بعدا ذكر می شود، استفاده كند.

تعریق بیش از حد موضعی ثانویه :

این نوع اختلال نادر است و به این معناست كه تعریق بیش از حد در یك ناحیه ویژه بدن رخ می دهد. ولی بر خلاف نوع اولیه، یك علت احتمالی یا شناخته شده وجود دارد. برای مثال: بیماری و یا آسیب به نخاع می تواند باعث تعریق در یك پا شود. هرگونه تعریق بیش از حد ناحیه ای كه قرینه نباشد (مثلا فقط در یك دست و یا در یك پا و ... باشد)، ممكن است نشانگر نوع ثانویه تعریق ناحیه ای باشد. پزشك ممكن است برای شناسایی علت احتمالی آزمایشاتی را درخواست نماید.

تعریق بیش از حد به طور عمومی:

به این معناست كه شما به طور كلی و در سرتاسر بدن بیش از اندازه طبیعی عرق می كنید. این مساله نسبت به نوع ناحیه ای تعریق بیش از حد، شیوع كمتری دارد و معمولا علت زمینه ای طبی برای آن وجود دارد. دامنه وسیعی از اختلالات می توانند باعث تعریق بیش از حد عمومی شوند. برای مثال: اختلالات اضطرابی، مشكلات مختلف قلبی، آسیب به اعصاب طناب نخاعی، عوارض جانبی برخی از داروهای خاص، مشكلات هورمونی مختلف مثل پركاری بیش از حد تیروئید، عفونتها، برخی سرطانها و .... اگر شما دچار تعریق بیش از حد عمومی هستید، ممكن است پزشكتان شما را معاینه كرده و آزمایشاتی را برای بررسی علت احتمالی انجام دهد. نوع درمان به علت ایجاد كننده بستگی دارد. در قسمتهای باقیمانده مقاله در خصوص تعریق بیش از حد ناحیه ای اولیه صحبت خواهیم كرد.

عوارض احتمالی تعریق بیش از حد ناحیه ای اولیه چیست؟

اگر چه تعریق بیش از حد اولیه یك مشكل جدی طبی نیست، اما می توانند نگران كننده و شرم اور باشد. برای مثال اگر شما دچار تعریق زیاد در كف دستهایتان باشید، معمولا در زمان دست دادن با سایرین، دستهایتان خیس و سرد است و عرق دستتان ممكن است بر روی پرونده های كاری تان، صفحه كلید كامپیوتر و ... بریزد. اگر شما دچار تعریق بیش از حد در ناحیه زیر بغل باشید، ممكن است به دلیل ایجاد مكرر لكه های رطوبت روی لباستان در ناحیه زیر بغل خجالت زده شوید. شما ممكن است نیاز به تعویض لباس در طی روز داشته باشید و به دلیل خجالت كشیدن از این مساله، ممكن است روابط اجتماعیتان را محدود و یا از انجام ورزش اجتناب كنید.


انتخابهای اولیه درمانی برای تعریق بیش از حد ناحیه ای اولیه:

نكات و توصیه های عمومی:در صورت خفیف بودن مشكل، رعایت موارد زیر ممكن است تنها كاری باشد كه شما نیاز دارید. در موارد شدید نیز رعایت نكات زیر كمك كننده خواهد بود.

· اگر شما فكر می كنید كه صابون باعث تحریك پوست ناحیه مبتلا می شود، از یك جایگزین صابون ملایم مثل كرم یا پمادهای مرطوب كننده استفاده كنید.

· در صورت امكان از عوامل تحریك كننده مثل گرما و غذاهای ادویه دار (تند) كه می توانند وضعیت شما را بدتر كنند، اجتناب كنید.

· اگر شما دچار هستید:

· سعی كنید كه از داروهای ضد تعریق به طور منظم استفاده كنید. (نكته: بین عوامل ضد تعریق و مواد برطرف كننده بو یا دئودورانت تفاوت وجود دارد. عوامل ضد تعریق، آزادسازی عرق را كاهش می دهند، در حالی كه دئودورانتها، بوی بد را از بین می برند. خود عرق، بو ندارد. فقط لباسهای عرقی كه تعویض نشده باشند، ممكن است بوی بدی داشته باشند)

· از پوشیدن لباسهایی كه به راحتی لكه های عرق را نشان می دهند، اجتناب كنید. معمولا لباسها سفید و سیاه نسبت به رنگهای دیگر، در زمان خیس شدن كمتر جلب توجه می كنند.

· لباسهایی آزاد و گشاد بویژه در ناحیه زیر بغل بپوشید. از لباسهایی كه از الیاف مصنوعی مثل نایلون ساخته شده اند، استفاده نكنید.

· به منظور جذب عرق زیادی و محافظت از لباسهای گران قیمت و ظریف، از محافظ لباس استفاده كنید ( به انها محافظ عرق یا محافظ زیر بغل هم گفته می شود)

· اگر شما دچار تعریق بیش از حد در ناحیه كف پا هستید:

· جورابهایتان را حداقل 2 بار در روز عوض كنید.

· از یك پودر جاذب پا هر روز 2 بار استفاده كنید.

· در روزهای مختلف، كفشهای متفاوتی بپوشید. این مساله كمك می كند تا كفشهای شما به طور كامل خشك شوند.

· از پوشیدن كفشهاو یا چكمه های ورزشی خودداری كنید. پاهای شما نمی توانند به راحتی درون این كفشها نفس بكشند.

كلرید آلومینیوم: یك ضد عرق قوی:

اگر عوامل ضد تعریق معمولی موثر نباشند، پزشك ممكن است ترکیبات حاوی كلرید آلومینیوم به شما معرفی كند. به نظر می رسد كه این ترکیبات از باز شدن مجاری عرق جلوگیری می كنند و در مورد تعریق نواحی زیر بغل موثرتر هستند. اگر چه ممكن است از انها در مورد تعریق نواحی كف دست و پا هم استفاده گردد. پزشكان استفاده از آن را برای تعریق ناحیه صورت توصیه نمی كنند، زیرا در صورت ورود دارو به چشم، باعث تحریك شدید چشم می شود.بسیار مهم است كه از عوامل ضد تعریق حاوی كلرید آلومینیوم به درستی استفاده شود. به نكات زیر دقت كنید:

· دارو را روی پوست تمیز و خشك استعمال كنید. (احتمال دارد كه باعث تحریك پوست خیس یا مرطوب شود). بنابراین قبل از استفاده، پوست را با یك حوله و یا پارچه كاملا خشك كنید. بعضی افراد از سشوار برای خشك كردن پوست استفاده می كنند.

· بهتر است كه از این دارو در شب و زمان خواب استفاده شود. در این زمان معمولا غدد عرق هم كمتر فعالیت می كنند.

· صبح روز بعد ناحیه را كاملا بشویید.

· 24 ساعت قبل و بعد از مصرف، از شیو كردن و اصلاح (تیغ زدن) ناحیه خودداری كنید.

· مواظب باشید دارو وارد چشم ها نشود. همچنین دارو را روی پوست زخمی و ملتهب استعمال نكنید.

· بعضی از پزشكان با استفاده از این دارو بر روی پوست صورت مخالفند.

· تا زمان بهبود و رفع مشكل از این دارو هر 48-24 ساعت استفاده كنید. سپس آن را یكبار در هر 3-1 هفته استعمال نمایید. (ممكن است تا شروع اثر دارو چند هفته طول بكشد. زیرا این دارو آهسته آهسته باعث مسدود شدن مجاری عرق شده و باعث كاهش تدریجی در تولید عرق می شود)

· در صورت موفقیت، درمان ادامه می یابد. ممكن است تنها نیاز به استفاده از دارو هر 3-1 هفته یكبار برای كنترل تعریق باشد.

نكته: این تركیبات می توانند باعث تحریك و التهاب پوست شوند. اگر چنین مساله ای رخ داد، در صورت قابل تحمل بودن التهاب ایجاد شده، بهتر است درمان را ادامه داد. زیرا منافع آن نسبت به بروز التهاب بیشتر است. برای كاهش التهاب و تحریك پوست می توان اقدامات زیر را انجام داد:

ü تعداد دفعات استفاده از دارو را كاهش داد، و / یا

ü هر روز بعد از استفاده از تركیبات حاوی كلرید آلومینیوم، از یك نرم كننده استفاده نمود، و / یا

ü از یك استروئید ضعیف مثل كرم هیدروكورتیزون 1% 2 بار در روز برای یك دوره كوتاه نهایتا 14 روزه در ناحیه ملتهب استفاده نمود.


سایر درمانهای تعریق بیش از حد ناحیه ای اولیه:

اگر روشهای درمانی بالا و تركیبات ضد تعریق موثر نبودند، پزشك شما ممكن است شما به یك متخصص پوست ارجاع دهد. وی نیز یكی از روشهای زیر را انتخاب خواهد كرد:

(Iontophoresis) :

در این روش درمانی از تحریكات الكتریكی استفاده می شود. از این روش اغلب برای درمان تعریق كف دستها و / یا پاها و همچنین گاهی برای زیر بغل استفاده می شود که در اكثر موارد نیز به خوبی جواب می دهد. فرایند درمان شامل قرار دادن نواحی مبتلا (معمولا دستها و / یا پاها) داخل محفظه ای است كه با آب پر شده است. سپس یك جریان الكتریكی ضعیف بوسیله دستگاهی خاص از آب عبور داده می شود. اینكار خطرناك نیست، ولی ممكن است باعث ناراحتی مختصر و یا احساس سوزن سوزن شدن شود.

اینكه چگونه این كار باعث درمان تعریق می شود، كاملا مشخص نیست. احتمالا این عمل به گونه ای باعث مسدود شدن غدد عرق می گردد.شما ممكن است نیاز به 4-3 جلسه درمان در هفته داشته باشید. هر جلسه درمان 40-20 دقیقه به طول می انجامد. بسیاری افراد بعد از 10-6 هفته علایم بهبود را مشاهده می كنند.

درمان نگهدارنده اغلب به میزان یكبار در هر 4-1 هفته باعث رفع علایم می شود. اگر در زمان استفاده از آب ساده، درمان موثر نبود؛ دارویی به نام گلیكوپیرونیوم بروماید به آب اضافه می شود. این كار باعث افزایش تاثیر درمان می شود. اگرچه روش Iontophoresis در همه افراد هم جواب نمی دهد.

همچنین بعضی افراد دچار عوارض جانبی ناشی از درمان مانند: خشكی و زخم دهان و یا زخم دهان، گلودرد و گیجی به مدت 24 ساعت بعد از هر جلسه درمانی می شوند.استفاده از این روش درمانی در صورت حاملگی یا داشتن وسیله مصنوعی در داخل بدن، فلزی (مثل میله ای كه برای ثابت نگه داشتن شكستگی ها به كار می رود) و یا داشتن پیس میكر (ضربان ساز قلب) ممنوع است.

:

این روش معمولا در درمان تعریق زیر بغل به خوبی جواب می دهد. درمان شامل تزریق مقدار بسیار كم سم، درست در زیر پوست نواحی مبتلا می باشد. سم بوتولینوم بر روی اعصابی در پوست موثر است كه مانع عملكرد غدد عرق می شوند. از این سم برای درمان تعریق كف دست و پا نباید استفاده شود. زیرا ممكن است تزریق آن عملكرد برخی از عضلات كوچك دستان و یا صورت را از بین ببرد. اثرات بدست آمده از این روش معمولا بعد از 12-4 ماه از بین می رود و بنابراین برای تداوم اثر، درمان باید تكرار شود. بعضی از افراد یك روز یا بیشتر بعد از تزریق دچار علایمی شبیه آنفولانزا می شوند. همچنین محل های تزریق نیز ممكن است چند روز بعد از تزریق دردناك باشند. به طور بسیار نادر هم ممكن است واكنش آلرژیك شدیدی بعد از تزریق رخ دهد.

داروها:

اغلب از داروهایی استفاده می شود كه اثرات اعصاب محرك غدد عرق را مهار می كنند. برای مثال: پروپانتلین بروماید. از این داروها خیلی زیاد استفاده نمی شود. زیرا میزان موفقیت آنها فرق می كند. همچنین عوارض جانبی زیادی نیز دارند. برای مثال خشكی دهان و تاری دید. اگرچه در بعضی افراد این داروها به خوبی جواب داده و عوارض جانبی كمی دارند.

جراحی: جراحی روش انتخابی برای افرادی است كه روشهای دیگر به آنها كمك نكرده است و یا سایر روشهای درمانی باعث عوارض جانبی غیر قابل پذیرش و یا مشكلات دیگری شده باشند.

برای تعریق زیر بغل:

یك انتخاب، برداشتن غدد عرق زیر بغل است. تكنیكهای مختلفی برای این كار وجود دارند. برای مثال بریدن قسمتی از پوست زیر بغل كه حاوی غدد عرق است. این كار اغلب اوقات باعث كاهش تعریق می شود، ولی برخی افراد دچار مشكلاتی بعد از این جراحی مثل ایجاد اسكار (جوشگاه) و از دست دادن دامنه حركتی كامل بازو می شوند.یك روش جدیدتر شامل تراشیدن غدد عرق از لایه زیرین پوست از طریق سوراخ كوچكی است كه در پوست ایجاد می شود. به نظر می رسد این روش نتایج بهتری به همراه عوارض کمتری دارد. نوآوری دیگری که در این زمینه انجام شده استفاده از لیزر برای تخریب غدد عرق ناحیه زیر بغل است. در این روش جوشگاه کمتری به جا می ماند.

برای تعریق کف دست:

یک انتخاب، انجام جراحی به منظور قطع بعضی از اعصابی است که از اطراف طناب نخاعی به سمت پایین می روند. وظیفه این اعصاب، کنترل غدد عرق موجود در دستهاست. به این عمل جراحی، thorascopic sympathectomy (قطع اعصاب سمپاتیک از طریق قفسه سینه) می گویند.

بسیاری از افراد از نتیجه این عمل رضایت دارند. هرچند یکی از عوارض این عمل، افزایش تعریق به طور جبرانی در سایر قسمتهای بدن مثل قفسه سینه یا کشاله ران است. این عارضه ممکن است بدتر از مشکل اولیه در دستها باشد. به همین دلیل بعضی افراد از انجام این عمل احساس پشیمانی می کنند. بهتر است قبل از اینکه تحت عمل جراحی قرار بگیرید، با جراح خود در این باره کامل بحث کنید. وی نظرات موافق و مخالف را پیرامون تکنیکهای مختلف جراحی، شانس موفقیت و خطرات و عوارض احتمالی بیان خواهد کرد. برای مثال شبیه به هر نوع جراحی دیگری، خطر کمی در مورد بیهوشی وجود دارد. همچنین عفونت محل زخم و آسیب به سایر ساختارهای نزدیک به محل جراحی هرچند ناشایع هستند، ولی جزو عوارض احتمالی می باشند.

در مورد تعریق ناحیه کف پا معمولا جراحی صورت نمی گیرد. اگرچه قطع اعصاب نزدیک به طناب نخاعی در ناحیه کمر ممکن است مشکل تعریق را کمتر کند، اما خطر بالایی در مورد آسیب به عملکرد جنسی فرد وجود دارد.

7.    89/8/2 (07:20)
کلیون یه کرم هفتگی داره که واسه جلوگیری از عرق کردنه و بعد از حمام میزنی تا دفعه بعد که دوباره رفتی حمام.

ولی استفاده از مواد ضد تعریق خوب نیست چون عرق باعث دفع سموم و چربی های اضافی یدن میشه و استفاده مداوم از این مواد باعث ایجاد دملهای چرکی در پوست میشه.

8.    89/8/3 (00:58)
با احترام پیشنهاد میشود به پزشک متخصص طب سنتی مراجعه تا بعداز مشخص نمودن (طبع شما )وانجام درمان تخصصی در این رشته، مشکل تعریق غیر معمول جنابعالی را برطرف نماید. ایام به کام و شادیتان افزون .