مشخصات سوال

الی م , daghyanus
15 فروردین 89 - 09:45
بهترین راه برای نزدیک شدن به خدا؟


- این سوال منقضی شده است. و بهترین جواب توسط رای کاربران انتخاب شده است.
بهترین پاسخ
رضا لطفی , sayan2000171
89/1/15 (12:37)
سلام دوست خوب اولا توجه داشته باشیم که خداوند به ما نزدیک است و ما باید واجبات را که خداوند واجب نموده انجام و از محرمات و گناهان دوری کنیم اینها خیلی سخت نیست چون اگه از توانایی ما خارج بود خداوند امر به ان نمی کرد
و انسان بجایی خواهد رسید که بجز خدا نبیند .....
موفق باشید التماس دعا
  • .100%

دیگر پاسخ ها

1.    89/1/15 (15:11)
سلام.تفکر.اگه با فکر به درست ترین ها برسیم و به اونها عمل کنیم تمومه.پیش خداییم.

2.    89/1/15 (19:57)
بهترین راه برای شناخت خدا . و نزدیك تر شدن به رب - شناختن خود و نماز است

3.    89/1/16 (08:38)
همیشه به یاد خدا بودن با

1- ذکر (قرآن که خود ذکر است، نماز که

هم قرآن را در بر دارد هم راز و نیاز و دعا است)

2- عبادت (که شامل همه خوبی ها میشود)مثل کمک به

دیگران، احترام به پدر و مادر و نگاه با محبت به چهره آنها، ارتباط

خوب با همسر ،نماز و نیایش .

هر کاری که برای خدا باشد ما را به خدا نزدیک می کند.

4.    89/1/17 (15:27)
سلام دوست عزیز
رسیدن به خود بهترین راه رسیدن به خداست .
من عرف نفسه فقد عرف ربه (رسول الله (ص) )
موفق باشید . التماس دعا .

5.    89/1/18 (04:59)
سلام خانم مهسا.
بهترین راه نزدیک شدن به خدا شناخت ولی خداست-که در حال حاضر حضرت مهدی علیه السلام هستند- که فرمودند هر کس خدا را بشناسد دوست او میشود و هر کس او را دوست داشته باشد عبد و بنده خدا میشود و هر کس بنده او شد بنده هیچ چیز و هیچ کس دیگری نمیشود-این کلامی بود از امام حسین علیه السلام-
بعد از امام پرسیدند که چه کنیم که خدا را بشناسیم؟ که امام فرمودند راه شناخت خدا شناختن و کسب معرفت هر امامی است در زمان خودش.
سپس امام معصوم-علیه السلام-در جائی فرمودند که به وسیله ما است که خدا شناخته میشود و عبادت و اطاعت میشود.
و چیزی که بالاتر از عبادت است اطاعت است چون عبادت جزئی از اطاعت است و اینگونه است که امام علی علیه السلام فرمودند خدایا من تو را عبادت میکنم چون تو را لایق عبادت میدانم. اطاعت یعنی اینکه من کاری ندارم که چرا نماز ظهر 4 رکعت است و نماز صبح 2 رکعت و چرا باید نماز عربی باشد یا چرا باید روزه گرفت و .....و صرفا چون پیامبر فرموده اند اینطور نماز بخوانید و روزه اینچنین است منهم همینطور عمل میکنم.
بسم الله الرحمن الرحیم یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولوالامر منکم- ای کسانیکه ایمان آورده اید از خدا و رسول و اولو الامر-کسانیکه امرشان اولی و بالاتر از شماست-اطاعت کنید.
که اولوالامر هم تنها 12 امام معصوم-صلوات الله علیهم اجمعین هستند و لا غیر.
پس در یک کلام اطاعت یعنی تسلیم محض در برابر اوامر حضرت حق و رسول الله و امامان معصوم-صلوات الله علیهم اجمعین-.
این فکر کنم بهترین راه رسیدن به خدا باشد هر چند خدا در قرآن فرموده که ما کسی را هدایت میکنیم که در حال درخواست هدایت از ما باشد یعنی شما اول باید بخواهید تا هدایت شوید.
البته عبادات و ترک محرمات و...را هم انجام میدهید اما اگر تا قبل به خاطر مسائل دیگری بوده از این به بعد همه اینها به خاطر یک چیز است و اگر کسی از شما پرسید چرا مثلا حجاب دارید؟ میگوئید که چون خدا فرموده و او و امامم به این کار دستور داده اند و منهم مطیع امر آنها هستم همین و بس.
موفق و پیروز باشید.
یا علی.

6.    89/1/19 (16:26)
باسلا م
خانم مهسا برای رسیدن به هر چیزی راه و وسیله ای لازم است. وخداوند هم به مقتضای لطف و رحمت بی انتهای خویش، اسباب هدایت و رسیدن به مقام قرب خود را برای انسانها فراهم كرده است، كه نزول كتب آسمانی و وجود انسان های پیرو حق (امامان و پیامبران) از جمله آن وسیله ها هستند؛ چون صفات الهی در آنها به گونه ای كامل تر از دیگر موجودات تجلی یافته، مورد توسل قرار می گیرند و تجلی گاه صفات خداوندی و شایسته ترین افراد برای توسل و رسیدن به خداوند هستند. وخدا در قرآن می فرماید: وابتغوا الیه الوسیله؛ به سوی او وسیله به دست آورید. (مائده، آیه 35)
و امیر مؤمنان علی (ع) در روایتی وسائلی را ذكر كرده كه برای نزدیك شدن انسان به خدا می توان از آنها بهره جست، مانند ایمان به خدا و پیامبر و جهاد در راه خدا و كلمه اخلاص (لا اله الا الله) و نماز و زكات و روزه و حج و عمره و صله رحم و انفاق و كارهای نیك.( نهج البلاغه، خطبه 109، فیض الاسلام) همان طوری كه امور برشمرده، وسیله نزدیكی به خداوند هستند، استمداد از ارواح مطهر پیامبران و اولیای الهی نیز وسیله تقرب به خداوند است.

7.    89/1/20 (21:46)
بهترین راه برای رسیدن به خدا انجام دو كار است. ترك گناهان و انجام واجبات است. مخصوصا ترك گناه.

8.    89/1/27 (17:32)
بهترین راه برای نزدیك شدن و تقرب به سوی خدا ، تقوا و ترك گناه است . خدا در قرآن می فرماید
ان اكر مكم عند الله اتقیكم : بهترین شما نزد خدا با تقواترین شماست .بنابراین باید با گناه نامحرم شد تا خداوند متعال ما را در پیشگاه مقدس خودش راه بدهد .
دستور العمل زیر براى ترك گناه مفید است.
1- ترك زمینه گناه: این خود زیرمجموعه‏اى دارد كه مهمترین آن عبارت از است:
- كنترل چشم: دقیقا باید مواظب چشم خود بود كه مبادا به نامحرم و كلًا هر آنچه كه شهوت‏انگیز است، نگاه شود. عن الصادق (ع): «النظر سهم من سهام ابلیس مسموم و كم من نظرة اورثت حسرة طویله نظر دوختن تیرى مسموم از تیرهاى ابلیس است و چه بسا نگاهى كه حسرت درازمدتى را (در دل) به ارث بگذارد»،(1)
تا حد امكان انسان از حضور در مجالس مختلط یا برخورد با نامحرم پرهیز نماید.
- كنترل گوش: باید از شنیدنى‏هایى كه ممكن است به حرام منجر شوند و زمینه‏ساز حرام هستند پرهیز شود. مانند نوار موسیقى، صداى شهوت‏انگیز نامحرم و.
- ترك مصاحبت با دوستان ناباب: دوستانى كه باعث مى‏شوند انسان مزه گناه را مزمزه كند، در واقع دشمن هستند و باید از آنها پرهیز كرد.
از امام سجاد (ع) نقل شده: «النهى عن مصاحبة خمسة و محادثتهم و مرافقتهم فى طریق و هم الكذاب والفاسق والبخیل والاحمق والقاطع لرحمه حضرت از همراهى و سخن گفتن و رفیق بودن با پنج كس را نهى فرموده: كذاب، گناهكار، بخیل، احمق و كسى كه قطع رحم كرده است»،(2)
البته اینها از مهمترین زمینه‏هاى گناه هستند كه باید ترك شوند ولى كلًا هر چیزى كه زمینه گناه را فراهم مى‏كندباید ترك شود.
2- ترك فكر گناه: ترك زمینه گناه سهم به سزایى در ترك فكر گناه دارد ازاین‏رو هر چه بیشتر و دقیقتر زمینه گناه ترك شود فكر گناه كمتر به سراغ انسان مى‏آید. این فكر گناه است كه شوق در انسان ایجاد مى‏نماید و بعد از شوق اراده‏ى عمل سپس خود گناه محقق مى‏شود، مسلما تا اراده و شوق و میل نسبت به كارى نباشد انسان مرتكب آن كار نمى‏گردد.
3- اشتغال به برنامه شبانه‏روزى: حتما باید شبانه‏روز خود را با برنامه‏ریزى صحیح و متناسب وضع روحى و جسمى خود پر كنید و هیچ ساعت بیكارى نداشته باشید تا نفس شما را مشغول كند. در اوقات بیكارى وسوسه‏هاى نفس و شیطان به سراغ انسان مى‏آید و او را به فكر گناه و سپس به خود گناه مى‏كشاند قال امیرالمؤمنین على (ع): «ان هذه النفس لامارة بالسوء، فمن اهملها، جمحت به الى المآثم براستى و حقیقت كه این نفس (انسانى) پیوسته و مرتب به بدى امر مى‏كند در نتیجه هر كس آن را به خود واگذارد (و به كارى نگمارد) نفس او را به سمت گناهان مى‏كشاند»،(3)
4- روزه گرفتن: روزه گرفتن قواى حیوانى و شهوانى انسان را تضعیف مى‏كند اگر قواى شهوانى ضعیف گشت قهرا فكر گناه هم كم‏رنگ مى‏شود. عن ابى جعفر (ع) قال: «اذا شبع البطن طغى هرگاه شكم پر شود طغیان مى‏كند،(4)
مفهومش این است اگر شكم بر نشود طغیان نمى‏كند و بهترین قسم جوع و گرسنگى همان روزه گرفتن است.
تذكر این نكته بسیار ضرورى است كه اولًا: روزه نباید براى بدن ضررى داشته باشد وگرنه شرعا حرام است. ثانیا: براى كارهاى روزمره مخل نباشد. ثالثا: اگر نه مضر بود ونه مخل فقط روزهاى دوشنبه و پنج‏شنبه باشد نه بیشتر ولى در هر صورت اگر براى روزه گرفتن عذرى است مورد بعدى یعنى ورزش دو برابر شود.
5- ورزش: هر روز ورزش لازم است البته آن ورزش‏هایى باشد كه براى بدن ضررى ندارد مثل نرم دویدن و نرم طناب زدن و انجام حركت‏هاى كششى و اگر براى روزه گرفتن عذرى هست زمان ورزشى دوبرابر شود مثلًا از بیست دقیقه به چهل دقیقه افزایش یابد.
6- فكر در مرگ: این یكى دیگر از چیزهاى بسیار مفید است كه فكر گناه را یا از بین مى‏برد و یا كم مى‏كند كه این به شدت و ضعف فرو رفتن در فكر مرگ بستگى دارد اگر انسان با این واقعیت انس بگیرد و مردن را باور دل سازد نقشى سازنده و بالا برنده دارد. قال امیرالمؤمنین على (ع): «اذكروا هادم اللذات و منغص الشهوات و داعى الشتات یاد كنید (مرگ را) درهم كوبنده لذات را و تیره و تلخ كننده شهوات را و دعوت كننده جدایى‏ها را»،(5)
یاد مرگ دل را از تعلق به شهوات جدا مى‏سازد و انسان را از گناه و فكر گناه باز مى‏دارد آنچه كه بسیار مهم است این است كه اولًا این فكر هر روز و مستدام باشد اگر شبانه‏روزى نیم‏ساعت باشد كافى است ثانیا در مكان خلوتى باشد مخصوصا اگر آن مكان خلوت خود محیط قبرستان باشد به هر گونه كه این
فكر در مرگ با جان عجین شود و باور دل گردد بسیار مطلوب است مثلًا یكى از كیفیت‏هاى فكر در مرگ را یكى از بزرگان چنین مى‏فرمود: تمام خاطرات تلخ و شیرین گذشته را در حد امكان مثل یك فیلم از ذهن بگذراند و به خود بباوراند كه همه اینها گذشت و چند روز باقى مانده عمر هم مى‏گذرد لحظات جان دادن، وقتى كه خویشان و نزدیكان را رها مى‏سازد و از تمام تلخ و شیرینى‏ها وداع مى‏كند و همه و همه را به خوبى تأمل كند تا دل بلرزند و چشم بگرید.
سخن آخر این است كه این دستورات وقتى نتیجه مى‏بخشد كه هر چه دقیق‏تر به آن عمل شود زمان نتیجه آن بستگى به شرایط و خصوصیات افراد دارد، ازاین‏رو پى‏گیر زمان نتیجه نباید بود فقط هم و غمّ صرف عمل به دستورات شود.
كتب زیر سفارش مى‏شود:
1- نردبان آسمان (دروس اخلاق حضرت آیت الله بهاءالدینى)، تدوین و ویرایش: اكبر اسدى.
2- سلوك معنوى، تدوین و ویرایش: آقاى اكبر اسدى.
3- خودشناسى براى خودسازى، محمد تقى مصباح یزدى.
معناى مطالعه این كتب عمل كردن به آن از آغاز تا پایان نیست بلكه براى عمل به دستورالعمل‏هاى اخلاقى ترتیبى لازم است كه باید با علماى بزرگ اخلاق یا همین نهاد نمایندگى مشورت شود.
پى‏نوشت‏
(1)) سفینةالبحار، شیخ عباسى قمى، ماده نظر (.
(2)) همان، ماده صحب (.
(3)) الغرر والدرر، باب النفس به نقل از سرالاسراء، استاد على سعادت‏پرور، ج 1، ص 544، ح 4).
(4)) المحجةالبیضاء، ملا محسن فیض كاشانى، ج 5، ص 150).
(5)) الغرر والدرر، باب الموت، به نقل از سرالاسراء، استاد على سعادت‏پرور، ج 2، ص 159).