نتایج جستجو : بیماری - 148 مطلب

97/02/25 23:36
منظر علم , views
بر اساس تحقیقات جدید، فعال کردن چیزی به‌نام دستگاه ایمنی رفتاری، باعث ایجاد اختلال در دیدارهای عاشقانه می‌شود. در حدود یک دهه پیش، روانشناسان تکاملی اعلام کردند که انسان‌ها خط نخست دفاع در برابر بیماری را بدن‌شان تکامل داده‌اند. این نظریه می‌گوید که درک درست یا نادرست تهدید بیماری منجر به فعال‌سازی ناخودآگاه دستگاه ایمنی رفتاری «BIS» می‌گردد. اگرچه امکان مشاهده‌ی ریزموجودات ذره‌بینی برای ما وجود ندارد، اما علائمی مثل سرفه، بوهای نامطبوع یا زخم‌های پوستی را می‌توانیم شناسایی کنیم.

بنا به اعلام دانشمندان، فعال‌سازی دستگاه ایمنی رفتاری به نگرش‌ها و رفتارهای متعصبانه در برابر کسانی ختم می‌شود که این علائم سطحی را بروز می‌دهند. اما این دستگاه چگونه بر دیدارهای عاشقانه ما تاثیر می‌گذارد؟ آیا مزایای بالقوه‌ی برقراری ارتباط با یک نفر و نیاز به محافظت از خود در مقابل بیماری در تناقض با یکدیگر هستند؟

دانشمندان دانشگاه مک گیل با بررسی فرآیند فعال‌سازی دستگاه ایمنی رفتاری شهروندان جوان و مجرد مونترال در قالب دیدارهای عاشقانه حضوری و اینترنتی به این مساله پرداخته‌اند. «ناتسومی سوادا» که دکترای روانشناسی خود را از دانشگاه مک گیل اخذ کرده است، گفت: «ما دریافتیم که وقتی دستگاه ایمنی رفتاری فعال شد، تمایل افراد برای برقراری ارتباط اجتماعی با همسالان، کاهش چشم‌گیری پیدا کرد. ما انتظار نداشتیم این فرآیند در شرایط زندگی واقعی از قبیل ملاقات‌های عاشقانه تاثیرگذار باشد.»

او اضافه کرد: «نتایج به‌دست آمده گویای آن است که ورای آنچه به طور خودآگاه و ناخودآگاه درباره‌ی همدیگر فکر می‌کنیم، عوامل دیگری وجود دارند که شاید از آن‌ها آگاهی نداشته باشیم؛ مثل ترس از بیماری که می‌تواند بر چگونگی پیوند ما با یکدیگر تاثیر بگذارد.»

این مقاله در مجله‌ی Personality and Social Psychology منتشر شده است.
99
97/02/15 15:59
در مرزهای علم , edge_of_science
نگاه کلی
بیماری عروق محیطی یک عارصه شایع مربوط به گردش خون است که در آن عروق تنگ شده جریان خون اندام‌ها را کاهش می‌دهند.
اگر فرد دچار این بیماری شود، اندام‌های وی-به خصوص پاها-به اندازه کافی خون برای رفع نیازهای خود دریافت نمی‌کنند. این اتفاق سبب علائمی می‌شود، به خصوص درد پا هنگام راه رفتن یا لنگیدن.
بیماری عروق محیطی همچنین می‌تواند نشانه‌ای از تجمع گسترده چربی در عروق باشد(آترواسکلروز). این بیماری ممکن است جریان خون به مغز و قلب را همانند پاها کاهش دهد.
فرد اغلب می‌تواند بیماری عروق محیطی را با ترک سیگار، ورزش و رژیم غذایی سالم به طور موفقیت آمیز درمان کند.
علائم
با اینکه اغلب افراد مبتلا به این بیماری عروق محیطی علامتی نداشته یا علائم خفیفی دارند، برخی از آنان هنگام راه رفتن دچار درد شده یا می‌لنگند.
علائم لنگی عبارتنداز درد عضلانی در پاها یا دستان که با فعالیت‌هایی مانند راه رفتن شروع می‌شود اما با چند دقیقه استراحت بهبود می‌یابد. محل درد بسته به محل لخته یا تنگی رگ می‌باشد. درد ساق پا شایع‌ترین محل درد است.
شدت لنگی بسیار متفاوت است، از ناراحتی خفیف تا درد طاقت‌فرسا. لنگی شدید می‌تواند راه رفتن یا انجام دیگر فعالیت‌های فیزیک را مختل کند.
علائم بیماری عروق محیطی عبارتنداز:
کرامپ و گرفتگی دردناک در عضلا لگن، ران یا ساق پس از فعالیت‌هایی خاص مانند پیاده روی یا بالارفتن از پله‌ها
بی‌حسی یا ضعف در پا
احساس سردی در پایین پا به خصوص در مقایسه با قسمت دیگر
زخم‌هایی در انگشتان پا و پا که بهبود نمی‌یابد
تغییر رنگ پاها
ریزش و کاهش رشد موهای پا
کاهش سرعت رشد ناخن انگشتان پا
براق شدن پوست پا
نبودن یا ضعیف بودن نبض پا
مشکلات نعوظ در مردان
اگر این بیماری پیشرفت کند، درد می‌تواند حتی در زمان استراحت یا دراز کشیدن نیز وجود داشته باشد(درد ایسکمیک استراحتی). این درد ممکن است به حدی شدید باشد که فرد را از خواب بیدار کند. آویزان کردن پاها از روی لبه‌ی تخت یا راه رفتن اطراف اتاق می‌تواند درد را به طور موقت تسکین دهد.
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم
اگر فرد دچار درد، بی‌حسی یا دیگر علائم در پا شود، نباید آن را نشانه‌ای طبیعی از پیری محسوب کرد. در این هنگام باید به پزشک مراجعه کند.
حتی اگر فرد علائم بیماری عروق محیطی را نداشته باشد، افراد با مشخصات زیر در نیاز دارند تا غربالگری شوند:
بالای ۷۰ سال
افراد بالای ۵۰ سال با سابقه دیابت و استعمال دخانیات
افراد کمتر از ۵۰ سال که دیابت داشته و دیگر عوامل خطرزای بیماری عروق محیطی مانند چاقی یا فشار خون بالا را دارند
دلایل
بیماری عروق محیطی اغلب ناشی از آترواسکلروز است. در آترواسکلروز، تجمعات چربی(پلاک)در دیواره عروق جمع شده و جریان خون را کاهش می‌دهند.
اگر چه تمرکز بحث آترواسکلروز قلب می‌باشد، اما این بیماری می‌تواند عروق سراسر بدن را تحت تأثیر قرار دهد. اگر در عروق خون رساننده به اندام‌ رخ دهد، سبب بیماری عروق محیطی می‌گردد.
به احتمال کمتر این بیماری می‌تواند ناشی از التهاب عروق محیطی، آسیب به اندام‌ها، شکل نامعمول رباط‌ها یا عضلات و یا قرار گیری در معرض اشعه
عوامل خطرزا
عواملی که خطر ابتلا به بیماری عروق محیطی را افزایش می‌دهند عبارتنداز:
استعمال دخانیات
دیابت
چاقی(BMI بالاتر از ۳۰)
فشارخون بالا
کلسترول خون بالا
افزایش سن فرد، به خصوص پس از ۵۰ سالگی
سابقه خانوادگی بیماری عروق محیطی، بیماری قلبی یا سکته قلبی
مقادیر بالای هموسیستئین، ترکیب پروتئینی که ساخت و حفظ بافت‌ها کمک می‌کند
افراد سیگاری و افراد دیابتی بالاترین خطر ابتلا را برای این بیماری دارند.
عوارض
اگر بیماری فرد ناشی از تجمع پلاک در عروق(آترواسکلروز) باشد، وی در معرض خطر ابتلا به موارد زیر نیز می‌باشد.
ایسکمی وخیم اندام: شروع این بیماری با زخم‌های باز ناشی از جراحت یا عفونت پا می‌باشد که بهبود نمی‌یابند. ایسکمی وخیم اندام زمانی رخ می‌دهد که چنین عفونت‌هایی پیشرفت کرده و سبب مرگ بافت‌ها شوند(گانگرن). گاهی برای درمان این بیماری باید اندام درگیر قطع شود.
سکته و حمله قلبی: آترواسکروزی که علائم و نشانه‌های بیماری عروق محیطی را ایجاد می‌کند، تنها به پاها محدود نمی‌شود. این تجمعات چربی می‌توانند در عروق قلب و مغز نیز انباشته شوند.
تشخیص
برخی از تست‌هایی که پزشک برای تشخیص بیماری عروق محیطی به آنها اکتفا می‌کنند، عبارتنداز:
معاینه: پزشک می‌تواند علائم این بیماری را در طول معاینه پیدا کند، مانند نبود یا ضعیف بودن نبض زیر ناحیه تنگ شده رگ، صدای بروئی روی عروق که با گوشی پزشکی شنیده می‌شود، شواهدی از ترمیم ضعیف زخم‌ها در ناحیه‌ای که جریان خون آن محدود است و کاهش فشار خون در اندام درگیر.
شاخص مچ ‌پا-مچ دست(ABI): این مورد تستی شایع برای بیماری عروق محیطی است. این تست فشارخون مچ پا را با فشارخون مچ دست مقایسه می‌کند.
برای اندازه گیری فشارخون پزشک از یک کاف فشارسنج عادی برای اندازه گیری جریان خون از یک دستگاه مخصوص فراصوت استفاده می‌کند.
فرد ممکن است روی تردمیل راه رفته و اندازه‌گیری‌ها قبل و بلافاصله پس از آن انجام گیرند تا شدت تنگی عروق تنگ شده را هنگام راه رفتن تعیین کنند.
سونوگرافی: تکنیک‌های ویژه تصویربرداری با فراصوت مانند سونوگرافی داپلر می‌توانند به پزشک در اندازه‌گیری جریان خون و تشخیص تنگی و انسداد عروق خونی کمک کنند.
آنژیوگرافی: با تزریق ماده حاجب به عروق خونی، این تست به پزشک کمک می‌کند تا جریان خون را در عروق مشاهده کند. وی همچنین می‌تواند جریان ماده حاجب را با روش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، MRI یا سی تی آنژیوگرافی مشاهده کند.
آنژیوگرافی با کاتتر روشی تهاجمی‌تر می‌باشد که شامل هدایت لوله‌ای نازک است که از دست یا کشاله ران وارد عروق می‌شود. با این روش امکان تشخیص و درمان همزمان وجود دارد. می‌توان عروق انسداد یافته یا تنگ شده را تشخیص داده و آنها را باز کرده یا گشاد کرد.
آزمایش خون: آزمایش نمونه‌ی خون فرد می‌تواند برای اندازه‌گیری کلسترول و تری گلیسیرید خون و بررسی دیابت به کار رود.
درمان
درمان بیماری عروق محیطی دو هدف اصلی دارد:
کنترل علائم بیماری، مانند درد پا که فرد بتواند به فعالیت‌های فیزیکی خود ادامه دهد.
جلوگیری از پیشرفت آترواسکلروز در سراسر بدن برای کاهش خطر سکته و حمله قلبی.
فرد می‌تواند با تغییر شیوه زندگی خود به این اهداف درمانی دست یابد. اگر فرد سیگاری باشد، ترک آن مهم‌ترین چیز برای فرد است تا خطر عوارض را کاهش دهد.
اگر تغییر شیوه زندگی کافی نباشد، فرد به مداخلات پزشکی نیاز خواهد داشت. پزشک داروهایی برای کاهش فشار و کلسترول خون و کنترل درد و دیگر علائم تجویز خواهد کرد.
دارو درمانی
داروهای کاهنده کلسترول: فرد برای کاهش خطر سکته و حمله قلبی دارویی به نام استاتین را دریافت می‌کند.
هدف از تجویز این دارو کاهش LDL(کلسترول بد)خون به کمتر از ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر می‎‌باشد. اگر فرد عوامل خطرزای اضافی حمله قلبی مانند دیابت یا استعمال دخانیات را داشته باشد باید کلسترول را بیشتر کاهش دهد.
داروهای فشارخون بالا: همچنین اگر فرد مبتلا بع فشارخون باشد، پزشک داروهایی برای کاهش آن نیز تجویز خواهد کرد.
هدف از این درمان کاهش فشارخون سیستولیک فرد به کمتر از ۱۴۰ میلی متر جیوه و کاهش فشارخون دیاستولیک به کمتر از ۹۰ میلی متر جیوه می‌باشد. اگر فرد مبتلا به دیابت نیز باشد، هدف ۱۳۰ روی ۸۰ خواهد بود.
داروهای کنترل قندخون: اگر فرد مبتلا به فشارخون نیز باشد، کنترل سطح قندخون بیشتر اهمیت دارد. فرد باید با پزشک خود در مورد اقدامات لازم برای کنترل دیابت مشورت کند.
داروهای جلوگیری کننده از تشکیل لخته خونی: به دلیل اینکه بیماری عروق محیطی مربوط به کاهش جریان خون به اندام می‌باشد، افزایش جریان خون به آن ناحیه اهمیت دارد.
پزشک برای این کار آسپرین یا داروهای دیگر مانند کلوپیدروگل را به صورت روزانه تجویز می‌کند.
داروهای تسکین دهنده علائم: داروی سیلوستازول از از طریق گشاد کردن عروق جریان خون به اندام‌ها را افزایش می‌دهد.
این دارو به خصوص به درمان علائمی همچون لنگی و درد پا کمک می‌کند. عوارض جانبی شایع این دارو عبارتنداز سر درد و اسهال.
یک داروی جایگزین برای سیلوستازول پنتوکسی فیلین می‌باشد. گرچه عوارض جانبی این دارو نادر است اما اثر گذاری آن نیز کمتر می‌باشد.
آنژیوپلاستی و جراحی
در برخی موارد، آنژیوپلاستی یا جراحی ممکن است برای درمان بیماری عروق محیطی که لنگی ایجاد می‌کند ضروری باشد:
آنژیوپلاستی: در این روش، لوله‌ای نازک از طریق یک رگ به رگ درگیر فرستاده می‌شود. در آنجا، بالون کوچکی که در نوک کاتتر وجود دارد متسع شده و رگ را باز کرده و انسداد را برطرف می‌کند.
همچینی پزشک ممکن است یک چارچوب شبکه مانند را در داخل رگ قرار دهد تا آن را باز نگه دارد.
جراحی بای پس: پزشک با استفاده از عروق دیگر نواحی بدن یا عروق مصنوعی، پیوندی در محل گرفتگی ایجاد کند. این تکنیک اجازه می‌دهد تا خون در اطراف رگ مسدود یا تنگ شده به جریان بیافتد.
درمان ترومبولیتیک(حل کننده لخته): اگر فرد لخته خونی داشته باشد که رگ را مسدود کرده، پزشک می‌تواند یک داروی حل کننده لخته را به رگ در محل لخته تزریق کرده و آن را از بین ببرد.
برنامه تمرینی تحت نظارت
علاوه بر درمان دارویی یا جراحی، پزشک می‌تواند یک برنامه تمرینی تحت نظارت را تجویز کند تا فاصله‌ای که فرد می‌تواند بدون درد راه برود را افزایش دهد.
پیشگیری
بهترین راه برای پیشگیری از لنگی داشتن شیوه زندگی سالم می‌باشد. این موارد شامل:
ترک سیگار در صورت سیگاری بودن
کنترل قند خون در صورت ابتلا به دیابت
ورزش منظم
کاهش کلسترول و فشارخون در صورت امکان
خوردن غذاهای با چربی اشباع پایین
حفظ وزن متناسب
97/02/7 02:10
در مرزهای علم , edge_of_science
کرم ابریشم با گرفتن سیستم ایمنی که در بسیاری از باکتری‌ها وجود دارد، می‌تواند در برابر یک ویروس مهلک به خوبی مقاومت کند. رویکرد مشابهی می‌تواند بقیه حیوانات و گیاهان را از بیماری‌های ویروسی حفظ کند. صنعت ابریشم آسیب بزرگی از ویروسی به نام Bombyx mori nucleopolyhedrovirus) BmNPV) دیده است. به گفته Fritz Vollrath از دانشگاه آکسفورد:
به دست آوردن کرم‌های ابریشم مقاوم به ویروس بسیار حائز اهمیت است.
کلید آن هم می‌تواند CRISPR باشد، که به عنوان ابزار ویرایش ژن انقلابی شناخته شده است. اما باید درون باکتری تکامل بیابد تا سیستم ایمنی برای محافظت مقابل ویروس داشته باشد.
در این باکتری، پروتئین کریسپر ابتدا بوسیله‌ی RNA راهنما که قطعات DNA را به هم وصل می‌کند، DNA ویروس مهاجم را تشخیص می‌دهد. سپس DNA ویروسی را قطع می‌کند تا از ساخت کپی‌های جدید ویروس جلوگیری کند.
Zhanqi Dong از آزمایشگاه وضعیت کلیدی ژنوم بیولوژیک کرم ابریشم در دانشگاه جنوب غرب Chongqing به همراه همکارانش به کرم ابریشم ژن‌های پروتئین CRISPR Cas۹ و RNA راهنما که BmNPVها را هدف قرار می‌دهند، دادند.در وهله آخر آن‌ها را در معرض ویروس قرار دادند.

کرم‌های ابریشمی که از نظر ژنتیکی اصلاح شده‌اند تنها با دوزی هزار برابر آنچه که مرم‌های معمولی را می‌کشد از پا درمی‌آیند. گروه‌های دیگری که روی این پروژه کار می‌کنند تاکنون هیچ یک به این مرحله نرسیده‌اند. متخصصان ژنتیک مدت زیادی تلاش کرده‌اند تا حیوانات یا گیاهان مقاوم به ویروس بیابند، تا حدی هم موفق بوده‌اند. در سال ۱۹۹۸، صنعت papaya در هاوایی توسط انواع مختلف محصولات تراریخته که به ویروس ringspot مقاوم‌اند، محافظت شد. اما آنچه که باعث می‌شود یک ارگانیسم در برابر یک ویروس مقاوم باشد به ندرت در موقعیت دیگری کارکرد خواهد داشت.
پس تولید حیوان یا گیاه مقاوم به ویروس سال‌ها آزمون و خطا خواهد داشت. اما در مقابل، سیستم ایمنی کریسپر برای بیشتر جانوران و گیاهان کارکرد خواهد داشت. تنها چیزی که باید تغییر کند RNAهای راهنما هستند، که کار آسانی است. کریسپر با باکتری‌ها یا قارچ‌های عفونی نمی‌جنگد، اما در برابر بسیاری از ویروس‌ها کابرد دارد. Cas۹ که گروه Dong برای برش DNA استفاده کرد، تنها دربرابر DNA کاربرد دارد، اما پروتئین‌های دیگر می‌توانند RNAرا هدف قرار دهند. در ماه فوریه تیمی از عربستان سعودی گزارش محافظت از گیاه توتون در مقابل ویروس‌های RNAدار بوسیله‌ی پروتئین کریسپر جدیدی به نام Cas۱۳ که قادر به قطع RNA است دادند.
نقطه ضعف رویکرد Dong آن‌جاست که پروتئین کریسپر و RNA راهنما باید مداوم و در تمام سلول‌ها تولید شود. اگر کریسپر به اشتباه DNA کرم ابریشم را هدف قرار دهد، می‌تواند جانور را به خظر بیندازد. با این حال طبق گزارش بیشتر تیم‌ها، در صورت طراحی دقیق RNA راهنما اثر قابل تشخیصی برای جانور میزبان دیده نشده است. تیم Dong هم موردی در کرم ابریشم یافت نکردند.
جنیفر دودنا از دانشگاه برکلی، کالیفرنیا که کارهایش در سال ۲۰۱۲ موجب جرقه انقلاب کریسپر شده بود، می‌گوید:
تیم‌های دیگر موش‌هایی طراحی کرده‌اند که سلول‌هایشان مداماً Cas۹ تولید می‌کند.

گروه‌های دیگر، کرم‌های ابریشمی طراحی کرده‌اند ابریشمشان بیشتر شبیه تار عنکبوت است که مقاومت آن معروف می‌باشد. اما تولید تار عنکبوت کار دشواریست.
97/01/25 22:36
در مرزهای علم , edge_of_science
اختلالات شناختی عصبی بدون در نظر گرفتن طول بیماری و شدت ناتوانی جسمی و فیزیکی در هر دو مرحله اولیه و مرحله پیشرفته با فرض بر اینکه بیماری رفته رفته بدتر خواهد شد عموماً حدود ۴۰-۶۵% بیماران مبتلا به MS را در بر می گیرد.این اختلال در زندگی شخصی افراد مبتلا تاثیرات منفی خواهد داشت به طوری‌که کیفیت زندگی، فعالیت‌های روزانه،میزان استقلال و شغلشان را تحت الشعاع قرار داده و انجام دادنشان را برایشان سخت می‌کند.
تعداد زیادی از مطالعات عصبی-شناختی عملکرد شناختی را در سه دسته عمومی بالینی از بیماران (RRMS-SPMS-PPMS)مقایسه کردند نتایج به دست آمده الگوها و شدت‌های مختلفی از اختلال را در بیماران هر مرحله نشان می‌دادند.
مقاله Ntoskou و همکارانش شواهد بیشتری را ارائه می‌دهد که بیماران MS بدون توجه به زیرمجموعه بالینی، مدت و شدت بیماری و نارسایی شناختی در مقایسه با افراد سالم از لحاظ ذهنی در هر صورت اختلالات شناختی بالاتری از خود نشان می‌دهند.
علاوه بر این، مطالعات نشان دادند که وقتی بیماران MS از RRMS(مرحله اولیه) به SPMS (مرحله ثانویه)می‌رسند، توانایی های شناختی آنها کاهش می‌یابد.
هرچند که این افراد در تمامی عملکرد های خود دچار اختلال نمی‌شوند بلکه برخی عملکردهای خاصشان مانند یادگیری اطلاعات جدید، سرعت پردازش ذهنی، توانایی مهار پاسخ های بیش از حد به محرک‌ها و انعطاف پذیری و… مختل می‌شود.
همانطور که اشاره شد این اختلالات شناختی تأثیر قابل توجهی بر توانایی های عملکرد روزمره و کیفیت زندگی این اشخاص دارد و بر خلاف نتایج بیان شده در مورد اینکه اختلالات ایجاد شده در بیماران مراحل متفاوت با هم متفاوت است؛الگوی اختلال (کیفی) با توجه به شدت (کمی) بین RRMS و بیماران SPMS،نسبتا پایدار باقی می ماند و مشابهت‌ دارد یعنی در بیماران تمام این مراحل ، یادگیری جدید و حافظه اپیزودیک،سرعت پردازش ذهنی و پاسخ مناسب و به موقع به محرکات مختل شده است.
5
1
2
97/01/24 17:20
در مرزهای علم , edge_of_science

رابط‌ کنترل مغز از جمله فناوری‌های در حال ِ توسعه‌ای به حساب می آید؛ که ما هنوز از آمادگی کامل برای ادغام مغرمان با رایانه‌ها برخوردار نیستیم. اما یک شرکت اظهار امیدواری کرده که می خواهد بدون انجام عمل جراحی دستگاه‌های EEG را به منظور درمان ِ بیماران آسیب نخاعی و سکته، در مغز تعبیه نماید.
نوآوری‌های فناوری از قبیل «Neuralink» ایلان ماسک و سایر رابط‌های مغز – رایانه (BCI) می توانند روزی هوش، حافظه و ارتباطات انسانی را ارتقا بخشند. اگرچه این فناوری در عمل بسیار جذاب و اغوا کننده است، اما تصور جاسازی یک تراشه در مغز انسان کافی است تا ظریف‌ترین طرفداران سبک علمی- تخیلی هم قدری به وجد آمده و متعجب شوند.
یک استارت‌آپ فناوری عصبی بنام «BrainQ» می خواهد راهکار ِ ملایم‌تری برای یکپارچه‌سازی مغز انسان با فناوری یاد شده ارائه کند. این استارت‌آپ بجای استفاده از ایمپلنت‌ها در صدد آن است که بدون انجام عمل جراحی اقدام به تعبیه دستگاه‌های EEG در مغر نماید. این دستگاه قادر به ضبط فعالیت الکتریکی در مغز خواهد بود. دستگاه‌های EEG توسط سایر گروه‌هایی که بر روی بیماران فلج کار می کردند، استفاده شده و «BrainQ» امیدوار است بتواند اهداف مشابهی را برای بهبود زندگی بیماران آسیب نخاعی و سکته بدست آورد.
شرکت «Neurotech» میداند که قبل از تولید انبوه فناوری‌اش برای مقاصد پزشکی، با یک سری چالش مهم روبروست. در وهله اول، باید آزمایش‌های بالینی انسان را با موفقیت به پایان برساند. سپس باید مجوز تایید سازمان غذا و داروی جهانی اخذ گردد تا امکان عرضه آن در آمریکا فراهم شود. آخرین و دشوارترین چالشِ پیش روی «BrainQ»، رقابت با سایر شرکت‌هایی خواهد بود که میخواهند فناوری EEG مشابهی را ایجاد کنند. اگرچه شرکت‌هایی مثل «NeuroLutions» و «NeuroPace» همواره در زمینۀ فناوری به عنوان رقبای اصلی طاهر خواهند شد، اما به نظر می رسد «BrainQ» پرچمدار توسعۀ فناوری‌هایی باشد که هدفش درمان ِ بیماران آسیب نخاعی و سکته است.
این شرکت امیدوار است فناوری مورد نظر تا سال ۲۰۲۰ به بازار آمریکا راه پیدا کند. پس از آن، مدیران این شرکت تلاش خواهند کرد با گسترش کاربرد فناوری‌ها در طیف وسیع‌تری از بیماری‌ها، دست سایر شرکت‌ها را از رقابت با آنها قطع کند. «آسف لیفشیز» سخنگوی «BrainQ» به «TechCrunch» گفت: «در آینده، شرکت ما امیدوار است از این فناوری برای گرداوری داده و بهبود عوارض بیماران مبتلا به آلزایمر و تعداد زیادی از بیماری‌های مختص کودکان استفاده کند.»
جدول زمانی شرکت «BrainQ» منطقی به نظر می رسد: از آنجا که این شرکت بر راهکار ملایم‌تری جهت ادغام مغز با فناوری تاکید دارد، «BrainQ» امیدوار است طیف وسیعی از داده‌ها را در خصوص فعالیت الکتریکی مغز انسان، بدست آورد. این داده‌ها می تواند روزی برای ارزیابی بهتر شرایط بیماران و ارائه درمان‌های موثرتری مورد استفاده قرار گیرد.
97/01/22 16:10
در مرزهای علم , edge_of_science
بر اساس مطالعه‌ی مشاهداتی منتشرشده در مجله‌ی JAMA، ممکن است وریدهای واریسی نشانه‌ی هشداردهنده‌ای از نوعی لختگی خون، به‌نام «ترومبوز سیاهرگیِ عمقی» یا همان «DTV» باشند. «چانگ» و همکارانش ارتباط معنی‌داری بین وریدهای واریسی و DVT یافتند.

محقق دانشگاه علوم پزشکی چین، «پی چون» و همکارنش، گفتند: «وریدهای واریسی بیماری رایجی است و تقریباً ۲۳ درصد از بزرگسالان ایالات متحده به این بیماری مبتلا هستند، اما به ندرت خطرات جدی برای سلامتی دارند. ترومبوز سیاهرگی عمقی، آمبولی ریوی «PE» و بیماری شریان محیطی «PAD» نیز بیمای‌های عروقی هستند، اما اثرات سیستمایکِ جدی به همراه دارند. با این حال، در مورد ارتباط بین وریدهای واریسی و بروز این بیماری‌های عروقی اطلاعات چندانی وجود ندارد.»

دکتر چن و همکارانش برای این مطالعه، از داده‌های برنامه‌ی بیمه بهداشت ملی تایوان استفاده کردند. آن‌ها گفتند: «۲۱۲،۹۸۴ بیمار ۲۰ ساله به بالا در گروه وریدهای واریسی و ۲۱۲،۹۸۴ نفر در گروه کنترل بیمارانِ بدونِ وریدهای واریسی وجود داشت. بیماران مبتلا به وریدهای واریسی از ۱ ژانویه ۲۰۰۱ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ ثبت‌نام کردند و تا سال ۲۰۱۴ تحت نظر بودند.»

این مطالعه، ارتباط معنی‌داری بین وریدهای واریسی و DVT و ارتباط‌های کمتر روشنی بین وریدهای واریسی با PE و PAD یافت. دکتر چن و همکارانش گفتند: «در این مطالعه‌ی که شامل ۴۲۵،۹۶۸ بزرگسال بود، وجود وریدهای واریسی با افزایش قابل توجه در خطر بروز DVT ارتباط داشت. به دلیل احتمال اختلاط، یافته‌های PE با نسبت خطر ۱.۷۳- و PAD با نسبت خطر ۱.۷۲- کمتر واضح است.»

نویسندگان گفتند: «اینکه ارتباط بین وریدهای واریسی و DVT ارتباط علت و معلولی است یا مجموعه‌ی مشترکی از عوامل خطر را نشان می‌دهد، نیاز به تحقیق بیشتری دارد.»
97/01/17 12:46
در مرزهای علم , edge_of_science


بعنوان یک دانشمند جوان در دهه ۱۹۸۰، از تکنیک های تصویربرداری مغزی برای مقایسه افراد معتاد به مواد مخدر با افراد سالم استفاده کردم. همانطور که ما شروع به مستند سازی مدارک حاصل از اعمال تکنیک های تصویر برداری مغزی می کردیم، متوجه شدیم که این تصاویر اولین شواهد در زمینه اجبار به مصرف مواد مخدر در افراد مستعد به اعتیاد را نشان می دهند. بعضی از تغییرات مغزی آنچنان چشمگیر بودند که انسان فکر می کند برخی بدلیل داشتن اختلال در عملکرد و ساختار مغزی، بدنبال اعتیاد می روند.
آلن لشنر که در آن زمان مدیر موسسه ملی مبارزه با سو مصرف مواد مخدر بود، بلافاصله اهمیت این یافته ها را درک کرد و مفهوم اعتیاد بتدریج تبدیل به نوعی بیماری شد. در طول سه دهه گذشته، یک توافق بین المللی در رابطه با مقوله اعتیاد بعنوان یک بیماری پزشکی مزمن اما قابل درمان انجام بوجود آمده است. تغییرات اساسی مغزی در مراکز پاداش، استرس و کنترل خود دیده شدند و این موضوع به پژوهشگران کمک کرده است تا روش های درمانی متفاوتی با توجه به نابهنجاری های نوروبیولوژیکی برای مقابله با این بیماری تدارک ببینند. این موضوع باعث پیشرفت روش های تشخیص و درمان می شود و از بار منفی برچسب زنی ” معتاد” در جامعه می کاهد.
آمریکایی ها نیز دیگر به مقوله اعتیاد بعنوان نوعی بی اخلاقی و عیاشی نگاه نمی کنند، و سیاست گزاری های جدیدی بمنظور پیشگیری و درمان اعتیاد شکل گرفته اند که جایگزین روش های قدیمی همچون مجازات این افراد می شوند.
خوشبختانه، دارو های موثر در درمان معتادین به مواد افیونی (opiod) موجود است. دارو ها مطمعنا نمی توانند جای اراده افراد در ترک مواد را بگیرند اما می توانند در راه مقابله با اعتیاد کمک کننده باشند. مطالعات نیز از این موضوع حمایت کرده اند که دارو ها در کاهش مصرف مواد مخدر و پیامد های اعتیاد موثر بوده اند.
با این حال دیدگاه زیستی صرف به مقوله اعتیاد، منتقدان خویش را نیز دارد. بدین شکل که اگر اعتیاد را بعنوان یک بیماری ناشی از نابهنجاری های نوروبیولوژیکی بخوانیم، پس تکلیف تنش های محیطی و اجتماعی همچون تنهایی، فقر، خشونت و دیگر عوامل روانشناختی و اجتماعی چه می شود؟
در پاسخ به این سوال، باید از چارچوب ” زیستی-روانشناختی-اجتماعی” یاد کنیم که بهترین چارچوب برای بررسی این موضوع می باشد. زیربنای هر چیزی که به آن فکر می کنیم، احساسش می کنیم و بر اساس آن عمل می کنیم نوروبیولوژیک می باشد اما بیاد داشته باشیم که ساختار و عملکرد مغز از تعاملات پیچیده میان ژنتیک، هورمونها، سن و عوامل محیطی شکل می گیرد. این تعاملات پیچیده باعث بروز اعتیاد و هم بهبودی آن می شوند.
در حال حاضر درک ریسک فاکتور هایی همچون محرومیت های اجتماعی و اقتصادی و پیامد های آن، بمنظور پیشگیری از اعتیاد در سطر اول اقدامات مبارزه با اعتیاد قرار دارد، در عین حال مطالعات در این زمینه می تواند بررسی موضوع اعتیاد در چارچوب ” زیستی-روانشناختی-اجتماعی” را روشن تر سازد.
منتقدان مدل اختلال مغزی موافق این موضوع هستند که تاکید بیش از حد بر مدار های مغزی مرتبط با مراکز پاداش و کنترل خود، ما را از نقش کلیدی “یادگیری” باز می دارد. آنها معتقدند که اعتیاد اساسا با تجارب دیگر ما تفاوتی ندارند و ” انگیزش ” در تمامی آنها دخیل است. بطور مثال می توان به مقوله عشق اشاره کرد. مایا شالاویتس بعنوان یک محقق در زمینه عشق (عشق رومانتیک ، عشق به فرزند و هر عشق دیگری) عنوان کرده است که انسان برای بدست آوردن و محافظت از چیزی که به آن عشق می ورزد، دست به هر کاری می زند و از انجام هیچ کاری بیم ندارد. دقیقا مقوله عشق شبیه مقوله اعتیاد است.
در مدل اختلال مغزی، رفتارگرا ها نوروپلاستیسیتی یادگیری را هدف گرفته اند و مدار های مغزی مراکز پاداش و کنترل خود را بستری برای یادگیری می دانند، بستری که ما در آن کشف می کنیم، بیاد می سپاریم و اطلاعات را یکپارچه می کنیم تا یادگیری صورت گیرد.
بعضی از دارو های وجود دارند که ما به آنها اصطلاحا دارو های hijack می گوییم. دارو هایی که در طول تاریخ بشریت وجود نداشته اند و بتازگی توسط انسان ساخته شده اند و از آن جمله می توان به هروئین و شیشه اشاره کرد. تاثیری که این دارو ها بر مغز می گذارند، طریقه تقویت مدار های گفته شده را که بصورت تکاملی شکل گرفته اند، تغییر می دهند. زمانیکه این مواد وارد مغز و مدار های مربوطه می شوند، بدلیل تسهیل و سریع عمل کردن فرایند پاداش در مغز، به پاداش های طبیعی دیگر همچون غذا خوردن، عمل جنسی و حتی عشق به فرزند ارجحیت پیدا می کنند.
مدل اختلال مغزی با توجه به چارچوب ” زیستی-روانشناختی-اجتماعی ” بهتر از سایر مدل ها از جمله مدل یادگیری، به عوامل بیولوژیکی، درون فردی و میان فردی مقوله اعتیاد پرداخته است. این مدل بدنبال این موضوع است که چه چیزی باعث می شود برخی افراد بیشتر از سایرین، مستعد به اعتیاد شوند و چرا با وجود اینکه بسیاری از افراد در طول عمرشان از مواد مخدر استفاده می کنند، به مصرف اجباری و پیوسته آن اعتیاد پیدا نمی کنند.
مطالعات بدنبال شناسایی ژن هایی می باشد که باعث مستعد شدن افراد در زمینه اعتیاد می شود و همچنین عوامل اپی ژنتیکی که افراد را از سنین پایین مستعد به سو مصرف مواد مخدر می کند. این مطالعات می توانند روش های پیشگیری و درمان بهتری را به جهانیان عرضه کنند.
بعضی از منتقدین نیز ادعا می کنند که درصد قابل توجهی از افرادی که مستعد اعتیاد هستند، در نهایت بدون هیچگونه مداخله درمانی و دارویی، بهبود می یابند. اینکه چه زمانی اعتیاد در افراد مستعد اتفاق می افتد و یا اینکه چه زمانی این افراد سو مصرف مواد مخدر را به همه چیز اولویت می بخشند، هنوز مشخص نیست. همچنین عواملی که باعث می شوند افراد مستعد به اعتیاد بهبود یابند و مکانیسم های نوروبیولوژیکی آنها ریکاوری شود، مشخص نیست و همگی نیاز به مطالعات بیشتر دارند.
تعداد افرادی که به تنهایی و بدون پشتیبانی عاطفی، مالی و درمانی-دارویی بهبود می یابند بسیار اندک است، در صورتی که این سه فاکتور پشتیبانی، می توانند به تعداد کثیری از افراد مبتلا به اعتیاد کمک کنند. روزانه بیش از ۱۷۴ نفر بعلت مصرف بیش از حد مواد مخدر جان می سپارند. اینکه بعضی از افراد به تنهایی و بدون مداخلات درمانی- دارویی بهبود می یابند نباید ما را بدین سمت ببرد که اعتیاد یک بیماری نیست و نیاز به دارو ندارد بلکه تشویق افراد مبتلا به اعتیاد به جستجوی درمان بخصوص درمان دارویی، می تواند از میزان مرگ و میر، اختلال عملکرد اجتماعی، شغلی، شخصی و غیره بکاهد و به بهبودی آنها کمک کند.
در مورد دلایل بروز اعتیاد در افراد، تئوری های متفاوتی وجود دارد که از آن جمله می توان به عوامل استرس زای محیطی، نوعی اختلال رشدی، اختلال ناشی از بدکارکردی مدار های مغزی و یادگیری و رفتار آموخته شده اشاره کرد. اما ما هنوز نمی توانیم نظریه ای منسجم درباره مقوله اعتیاد ارائه دهیم زیرا نیاز به مطالعات بیشتری در حوزه های زیستی، روانشناختی، رفتاری، اجتماعی، اقتصادی و غیره داریم. تنها این را بدانیم که اعتیاد نیز درمان دارد و بمنظور ارتقا سلامت عمومی افراد جامعه باید از آن پیشگیری نموده و از حمایت های عاطفی، درمانی-دارویی و مالی استفاده نمود. تقریبا ۱۰ درصد از شهروندان آمریکایی بطور کامل مبتلا به اعتیاد هستند.
97/01/8 13:24
در مرزهای علم , edge_of_science
نگاه کلی
عفونت نوروویروسی می‌تواند سبب ظهور ناگهانی اسهال و استفراغ شدید گردد. این ویروس بسیار مسری بوده و اغلب از طریق آب یا غذایی که حین آماده سازی یا تماس با سطوح آلوده می‌شود، منتقل می‌گردد. همچنین فرد می‌تواند از طریق تماس نزدیک با بیمار نیز آلوده شود.
اسهال، استفراغ و شکم درد اغلب ۱۲ تا ۴۸ ساعت پس از مواجهه رخ می‌دهد. علائم این بیماری ۱ تا ۳ روز به طول می‌انجامند و بیشتر افراد بدون نیاز به درمان کاملاً بهبود می‌یابند. گرچه در نوزادان، افراد مسن و افراد با بیماری زمینه‌ای-اسهال و استفراغ منجر به کم آبی شدید شده و نیاز به درمان داشته باشد.
عفونت نوروویروسی اعلب در محیط‌های شلوغ و بسته مانند بیمارستان، خانه سالمندان، مراکز نگهداری از کودکان، مدارس و کشتی‌های تفریحی رخ می‌دهد.
علائم
علائم و نشانه‌های عفونت نوروویروسی عبارتنداز:
حالت تهوع
استفراغ
درد یا کرامپ شکم
اسهال شل و آبکی
بی قراری
تب با درجه پایین
درد عضلانی
علائم و نشانه‌ها ۱۲ تا ۴۸ ساعت پس از اولین مواجهه با ویروس آغاز می‌شوند و ۱ الی ۳ روز به طول می‌انجامند. فرد تا ۲ هفته پس از بهبودی می‌تواند ویروس را از طریق مدفوع خود پخش کند. اگر فرد دچار بیماری زمینه‌ای نیز باشد می‌تواند ویروس را چندین هفته‌ها تا چندین ماه پخش کند.
برخی افراد مبتلا ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند. اما با این حال نیز می‌توانند ویروس را به دیگران منتقل کنند.
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم
اگر فرد دچار اسهالی شود که پس از گذشت چندین روز خود به خود برطرف نشود باید به پزشک مراجعه کند. همچنین در صورت وجود اسهال شدید، مدفوع خونی و درد شکم یا کم آب شدن بدن نیز باید به پزشک مراجعه کرد.
دلایل
نوروویروس بسیار مسری است و از طریق مدفوع افراد و حیوانات آلوده دفع می‌شود. روش‌های انتقال عبارتنداز:
خوردن غذای آلوده
نوشیدن آب آلوده
دست زدن به دهان پس از تماس دست با سطوح یا اجسام آلوده
تماس نزدیک با فرد مبتلا به عفونت نوروویروسی
از بین بردن نوروویروس مشکل است زیرا قادر است دماهای سرد و گرم و همچنین بیشتر مواد ضدعفونی را تحمل کند.
عوامل خطرزا
عوامل خطر ابتلا به نوروویروس عبارتنداز:
غذا خوردن در مکان‌هایی که غذا به طور غیربهداشتی تهیه می‌گردد
حضور در مهدکودک یا مراکز نگه‌داری از کودکان
زندگی در محل‌هایی که ارتباط نزدیک وجود دارد، مانند خانه سالمندان
اقامت در هتل، کشتی تفریحی یا تفرجگاه‌هایی که افراد بسیاری در یک مکان بسته حضور دارند
تماس با فرد مبتلا به این عفونت
عوارض
در اغلب افراد عفونت نوروویروسی طی چند روز بدون هیچ عارضه‌ای رفع می‌شود و خطرناک نیست. اما در برخی افراد-به خصوص کودکان، افراد مسن و افرادی که سیستم ایمنی آنان ضعیف است-این عفونت می‌تواند سبب کم آبی شدید، سؤتغذیه و حتی مرگ شود.
علائم هشدار دهنده کم آبی عبارتنداز:
خستگی
خشکی دهان و گلو
بی‌توجهی
کم شدن ادرار
کودکان مبتلا به کم آبی هنگام گریه اشک کمی ریخته یا اشک ندارند. همچنین ممکن است به طور غیرعادی خواب آلود شوند.
تشخیص
تشخیص معمولاً بر اساس علائم است. اما می‌توان با آزمایش نمونه مدفوع نیز آن را تشخیص داد. اگر سیستم ایمنی فرد مشکل داشته باشد، پزشک ممکن است آزمایش مدفوع را برای تأیید تشخیص تجویز کند.
درمان
درمان خاصی برای عفونت نوروویروسی وجود ندارد. به طور کلی بهبودی وابسته به سلامت سیستم ایمنی بدن است. در بیشتر افراد، بیماری اغلب طی چندین روز رفع می‌شود.
جایگزین کردن مایعات دفع شده بسیار مهم می‌باشد. اگر فرد قادر به نوشیدن مقادیر کافی مایعات نباشد، باید آنها را وریدی دریافت کند تا از کم شدن آب بدن جلوگیری شود.
در برخی موارد پزشک برای افراد زیر ۶۵ سال داروهای ضداسهال تجویز می‌کند.
پیشگیری
عفونت نوروویروسی بسیار مسری است و هر فرد می‌تواند چندین بار مبتلا شود. برای کمک به پیشگیری از پخش ویروس:
دست‌های خود را خوب بشویید: به خصوص پس از استفاده از سرویس بهداشتی یا تعویض پوشک
اجتناب از خوردن آب و غذای آلوده
میوه و سبزیجات را قبل از مصرف بشویید
غذاهای دریایی را کامل بپزید
تا رفع کامل علائم از رفتن به سفر یا محل کار اجتناب کنید
96/12/21 23:37
در مرزهای علم , edge_of_science
استرس منتقل شده از دیگران، تأثیر یکسانی با استرس واقعی بر مغز دارد. بررسی انجام شده بر موش‌ها نشان می‌دهد، تغییرات مغزی ایجاد شده در موش‌های ماده در پی تعاملات اجتماعی، به سمت بهبودی پیش خواهد رفت. این یافته در موش‌های نر مشاهده نشده است.
تغییرات مغزی ناشی از استرس دلیل بسیاری از بیماری‌های روانی هم‌چون؛ PTSD، اختلالات اضطرابی و افسردگی است. بررسی‌های جدید نشان می‌دهد، استرس و احساسات مسری هستند اما تأثیر متعاقب آن‌ها بر مغز هنوز مشخص نشده است. تیم تحقیقاتی پروفسور Bain به بررسی تأثیرات استرس بر جفت موش‌های ماده و نر پرداخت. آن‌ها از هر جفت یک موش را از دیگری جدا کرده و پیش از برگرداندن به کنار یکدیگر، او را در معرض استرس خفیفی قرار می‌دهند. سپس جمعیت خاصی از سلول‌ها، علی‌الخصوص CRH را در هر دو موش سنجیدند. نورون‌های CRH، مسئول پاسخ‌های مغزی در برابر محرک استرس هستند. بررسی‌ها نشان داد، شبکه‌ی نورونی هر دو موش، (هم موشی که تحت استرس قرار گرفته است و هم موش دیگر) به صورت یکسانی تغییر یافته‌اند. محقق ارشد این بررسی، Toni-Lee Sterley، فوق دکتری از تیم Bain می‌گوید:
چیزی که قابل توجه است این است که نورون‌های CRH موشی که تحت استرس قرار نگرفته بود با موش دیگر تغییرات یکسانی داشت.
در قدم بعدی، تیم از روش اپتوژنتیک برای روشن و خاموش کردن این نورون‌ها به کمک نور استفاده کردند. زمانی که این نورون‌ها در زمان استرس غیرفعال می‌شوند، از تغییرات متعاقب این محرک بر مغز جلوگیری می‌شود. هم‌چنین در صورتی که در پی ارتباط موش دیگر با موش تحت استرس این نورون‌ها خاموش باشند، تغییرات به موش دیگر منتقل نمی‌شود. به طور قابل توجهی، در نبود محرک و فعال شدن این نورون‌ها، مغز به گونه‌ای تغییر می‌کند که گویا در معرض یک استرس واقعی بوده است. محققین دریافتند، فعال شدن این نوع از نورون‌ها باعث آزادسازی سیگنالی شیمیایی “فرومون هشداردهنده” شده و موش دیگر را آگاه می‌کند. موش دیگر نیز این هشدار را به موش‌های دیگر گروه منتقل می‌کند. این نوع انتشار سیگنال‌های استرس، مکانیسم کلیدی انتقال اطلاعات برای شکل‌گیری ارتباطات اجتماعی در گونه‌های مختلف را مشخص می‌کند.

استرس احتمالا شما را اینگونه بیمار می‌کند
محققی از Michigan State University در حال بررسی این موضوع است که چگونه انواع مشخصی از استرس بر سلول‌های ایمنی اثر گذاشته و نحوه پاسخ این سلول‌ها به آلرژن‌ها و درنهایت ایجاد علائم بالینی و بیماری را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
نتایج این مطالعه که در Journal of Leukocyte Biology منتشر شد، نشان داد که چگونه گیرنده فاکتور آزاد کننده کورتیکوتروپین (CRF۱)، که یک گیرنده استرس است، می‌تواند سیگنال‌هایی را به ماستوسیت‌ها ارسال کرده و نحوه دفاع از بدن توسط آن‌ها را تحت تاثیر قرار دهد. ماست سل‌ها گلبول‌های سقید از نوع گرانولوسیت بوده و گرانول‌های فراوانی حاوی هیستامین و هپارین دارند. این سلول‌ها بیشتر به خاطر نقششان در آلرژی و آنافیلاکسی شناخته شده هستند اما در سایر فرایندهای مهم مربوط به سیستم ایمنی مانند ترمیم زخم‌ها، رگ‌زایی و … نیز نقش دارند.

طی این مطالعه، Moeser پاسخ هیستامینی موش‌ها به دو نوع شرایط استرسی را مقایسه کرد: استرس روانی و استرس ناشی از آلرژی. در هر دو وضعیت، سیستم ایمنی فعالیت بیش از حد دارد. یک گروه از موش‌ها در ماست سل‌هایشان گیرنده CRF۱ داشته و نرمال بودند. گروه دیگر، فاقد این گیرنده‌ها بودند.
وقتی این موش‌ها در معرض استرس قرار گرفتند، موش‌های عادی که دارای گیرنده CRF۱ بودند، افزایش سطح هیستامین و بیماری را نشان دادند. این در حالی بود که موش‌های بدون گیرنده CRF۱، سطح هیستامین پایینی داشته و کمتر علائم بیماری را نشان دادند و در برابر هر دو نوع استرس مقاوم بودند. این نتایج نشان می‌دهند که CRF۱ نقش مهمی در برخی از بیماری‌هایی که با این استرس‌ها شروع می‌شوند، دارد.
در موش‌های بدون گیرنده CRF۱ که در معرض استرس آلرژیک قرار گرفتند، ۵۴ درصد کاهش ابتلا به بیماری مشاهده شد. در استرس روانی، مقدار این کاهش ۶۳ درصد بود.
نتایج حاصل از این مطالعه می‌توانند نحوه درمان اختلالاتی مانند آسم و بیماری‌های التهابی روده را تغییر دهند. همه ما می‌دانیم که استرس ارتباطات مغز بر جسم را تغییر داده و خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها را افزایش میدهد. اما سوال این است که چگونه؟ این مطالعه یک گام رو به جلوی مهم در فهم نحوه تاثیر استرس بر بیماری است و با معرفی هدف قرار دادن ماست سل‌ها، روش درمانی جدیدی برای ارتقای کیفیت زندگی افرادی که از بیماری‌های مرتبط با استرس رنج می‌برند مشخص می‌کند.

از دیگر مزایای ارتباطات اجتماعی، توانایی آن‌ها در جلوگیری از تأثیرات اتفاقات مضر است. تیم Bain شواهدی مبنی بر این تأثیر پیدا کردند، اما این مورد به صورت انتخابی بوده است. آن‌ها فهمیدند که در موش‌های ماده تأثیرات استرس بر نورون‌های CRH، در پی تعاملات اجتماعی با دیگر موش‌هایی که تحت این نوع محرک قرار نگرفته‌اند، به نصف کاهش می‌یابد. اما این تغییرات در موش‌های نر صدق نمی‌کند.
Bain معتقد است این چنین تغییراتی در انسان‌ها نیز صدق می‌کند. در حال حاضر ما استرس خود را به صورت ناآگاهانه به دیگران منتقل می‌کنیم. هم‌چنین شواهد موجود نشان می‌دهد، اضطراب در خانواده و دوست‌داران افراد PTSD به صورت مداوم وجود دارد. اما در مقابل، توانایی درک احساسات دیگران کلید اصلی در ایجاد و استحکام ارتباطات اجتماعی است.
این بررسی نشان می‌دهد، استرس و تعاملات اجتماعی به صورت پیچیده‌ای با یکدیگر مرتبط هستند. نتایج این ارتباطات ممکن است دراز مدت بوده یا در زمانی طولانی بر رفتار تأثیر بگذارد.
96/12/19 22:45
در مرزهای علم , edge_of_science
آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که سرطان جان چند نفر را گرفته است؟ و یا اینکه جان چند نفر دیگر به‌خاطر این بیماری کُشنده در خطر است؟ حال دانشمندان استرالیایی با همکاری گروهی از دانشمندان آمریکایی موفق به ابداع روش جدیدی برای تشخیص هشت نوع سرطان از طریق آزمایش خون شده‌اند. ابداع کنندگان این روش که آن‌را «بیوپسی مایع» نام‌گذاری کرده‌اند، به زودی و ظرف چند سال آینده در دسترس عموم قرار خواهد گرفت. این روش آزمایش خون ابداعی پس از آن ابداع شد که سال به سال آمار مرگ و میر ناشی از سرطان‌های مختلف رو به افزایش است.

فردی با نام «جان برین» با ۶۸ سال سن، یک سیگاری تمام عیار است و طی پنجاه سال گذشته، به‌طور مداوم سیگار کشیده است و اکنون به سرطان ریه دچار شده است. این روش درمان سرطان، روی او اجرا شده و اکنون احساس بهبودی می‌کند. وی می‌گوید: «من یکی از خوش‌شانس‌ترین افراد جهان هستم. وضعیت ریه‌های من وخیم بود، اکنون احساس خوبی دارم و حس می‌کنم که به روز‌های قبل از سرطان یا روز‌های قبل از تشخیص سرطانم باز گشته‌ام؛ هر چند هنوز هم تنگی نفس دارم.»

دکتر «تاد هارپر» مدیرعامل شورای سرطان ایالت ویکتوریای استرالیا می‌گوید: «همه‌ی افراد مبتلا به سرطان مانند جان خوش‌شانس نیستند. مشکل این‌جا است که سرطانی مانند سرطان ریه، به‌راحتی قابل تشخیص نیست و اگر بتوان آن‌را در مراحل اولیه شناسایی کرد، درمان‌های رایج بسیار مواثرتر خواهند شد. حال ما تمام توانایی و سرمایه‌ی خود را بر این گذاشته‌ایم که بتوانیم راهی برای تشخیص سریع‌تر سرطان ریه پیدا کنیم که اگر چنین شود، امید بیماران برای نجات از مرگ ناشی از سرطان افزایش می‌یابد.» محققان ادعا می‌کنند روش بیوپسی مایع قادر است سرطان ریه را به‌علاوه‌ی ۷ نوع سرطان دیگر قبل از رسیدن به شرای حاد و کُشنده تشخیص دهد، پیش از آن‌که عوامل سرطان در بدن پخش شوند و برای هر درمانی دیر شود.

پروفسور «پیتر گیبس» پژوهشگر ارشد و سرطان‌شناس، می‌گوید: «با این روش جدید، سیر درمان افراد مبتلا به سرطان تغییر می‌کند و امید برای بهبود آن‌ها افزایش می‌یابد. یکی از مشکلات، این است که ما از وجود تومورهای سرطانی پیش بروز علائم سرطان، مانند درد، کاهش وزن یا حالت تهوع بی‌اطلاع هستیم. این روش می‌تواند وجود تومورهای اولیه‌ را پیش حاد شدن سرطان تشخیص دهد.»

در مراحل آزمایش‌های اولیه‌ی این روش، اثبات شده است با استفاده از پروتئین‌ها و جهش‌های ایجاد شده در خون، می‌توان تا ۷۰درصد موارد سرطان‌ها را با موفقیت شناسایی کرد. روش بیوپسی مایع، نتیجه‌ی همکاری دانسمندان و محققینی از موسسه‌ی والتر و الیزهال در ملبورن استرالیا و آمریکا است. پروفسور گیبس از موسسه‌ی استرالیایی می‌گوید: «من از ظرفیت‌ها و نتایج موفق‌آمیز این روش هیجان‌زده و خوشحال هستم. من روزی را می‌بینم که این روشِ بر پایه‌ی آزمایش خون، می‌تواند بسیاری از سرطان‌ها، از جمله سرطان پانکراس و دیگر سرطان‌ها را در راحل اولیه تشخیص دهد؛ سرطان‌هایی که حدوداً ۸۰درصد آن‌ها در مراحل وخیم بیماری تشخیص داده می‌شوند.»

نتایج این تحقیق در حالی منتشر شده است که آمار نشان می‌دهد اکنون سرطان ریه، اولین عامل کُشنده‌ی سرطانی در بین مردان و زنان استرالیایی است. دکتر «سارا وایت» مدیر سازمان کویت ویکتوریا، می‌گوید: «این آمار نتیجه‌ی مصرف زیاد دخانیات در استرالیا طی ۴۰ سال گذشته است.»

او این‌گونه ادامه داد: «این آمار نگران‌کننده، مقصری دارد و آن مقصر هم کسی نیست جز شرکت‌های تولید کننده‌ی دخانیات که از ۴۰ سال پیش تا کنون، با تبلیغات تهاجمی و هدف قرار دادن نوجوانان و زنان، آن‌ها را تشویق به مصرف سیگار کرده‌اند و امروز ما شاهد نتایج منفی آن هستیم.» تمام این موارد در حالی رو به رشد هستند که سرطان سینه، نیز در حال گسترش است و هر سال زنان بیشتری به این نوع سرطان دچار می‌شوند.

دکتر هارپر در این‌باره گفت: «با این روش تشخیص و درمان، نرخ بهبودی و ادامه‌ی زندگی در بین مبتلایان به سرطان سینه بیش از ۹۰درصد است، حتی در مراحل اولیه این بیماری امید به زنده‌ماندن صددرصد برآورد می‌شود. این‌ها حاصل پیشرفت‌های این روش جدید هستند و ما امید داریم که این روش را برای دیگر سرطان‌های رایج نیز به‌کار ببریم و نتیجه‌ی مثبت هم بگیریم.»
96/12/8 13:26
در مرزهای علم , edge_of_science
Kevin Esvelt نقشه‌ای برای ریشه‌کن کردن بعضی از خطرناک‌ترین بیماری‌های عفونی سیاره دارد. تنها مانع او در مسیرش ما هستیم.
همان‌طور که رئیس Sculpting Evolution Group در MIT Media Lab، کوین اسولت هر روز را صرف فکر کردن درباره‌ی انقراض می‌کند. Esvelt یک بیوشیمیدان است و به‌دنبال توسعه دادن روشی برای ریشه‌کن کردن بیماری‌های مشخصی، قبل از این‌که آن‌ها ما را ریشه‌کن کنند، است. به جای درگیرشدن با یک بیماری بعد از ابتلا، مثل روشی که بیشتر ژن‌تراپ‌ها انجام می‌دهند، Esvelt می‌خواهد از بیمار‌ی‌ها، قبل از حمله‌شان جلوگیری کند. با استفاده از CRISPR/Cas۹ ویرایش ژنی و ژن درایو – یک مکانیسم طبیعی که به طور انتخابی یک ژن را از یک نسل به نسل بعدی انتقال می‌دهد، Esvelt در این روش توانست یک بیماری را با بلوکه کردن ارگانیسم‌هایی که آن‌را حمل می‌کنند، برطرف کند. برای مثال Esvelt با کریسپر توانست انتقال مالاریا را در همه‌ی پشه‌ها بلوک کند. این موضوع همان‌قدر که مفید به نظر می‌رسد، بسیاری از مردم را هم نگران می‌کند. Esvelt و Elie Dolgin با یک‌دیگر برای چگونگی رفع یک بیماری و ازخودگذشتگی‌های لازم بحث کردند.
E.D.: آیا CRISPR واقعا می‌تواند بیماری‌ها را از بین ببرد؟
K.E.:برای تمام حیواناتی که به عنوان وکتور یا مخزن بیماری‌ها عمل خواهند کرد، باید بتوانیم ارگانیسم‌هایی که در مقابل هر نوع عفونت ویرال ایمن شده‌اند، بسازیم. بنابراین این بدان معنی است که بیماری مثل مالاریا که توسط پشه‌ها منتقل می‌شوند، یا ابولا که مخزنی در خفاش‌ها دارد، یا بیماری لایم که به صورت اولیه توسط موش‌های پاسفید حمل می‌شود.
E.D: چه چیزی CRISPR را در این‌گونه مبارزه با بیماری منحصر به فرد می‌کند؟
K.E.: کریسپر به ما کمک می‌کند که یک رخدادی که به صورت طبیعی رخ می‌دهد و ژن درایو نامیده می‌شود را برای انتقال ژن‌های منتخبمان، تحت کنترل خود در آوریم. این بدان معنی است که ما ارگانیسمی را می‌توانیم طراحی کنیم که بتواند مقاومت بیماری را به یک گونه‌ی کاملا جدید منتقل کند. به طور ایده‌آل ما می‌خواهیم به صورت لوکالیزه شده و در مقیاس کوچک شروع کنیم، و نتایج کار را مشاهده کنیم، و فقط پس از آن در صورتی که تضمین شده باشد، مقیاس پروژه را افزایش دهیم.

مساله این‌جاست: از نظر فنی ما می‌توانیم آن‌را انجام دهیم ولی از نظر اجتماعی و دیپلماتیک ما قادر به انجام آن نیستیم. پس چیزی که نیاز داریم یک نسخه از ژن درایوی است که بتواند گسترش یابد و در عین حال خودفرساینده باشد. در این صورت هر کشور می‌تواند برای خود تصمیم بگیرد که آیا این نوع از ژن درایو را می‌خواهند یا نه. ما هنوز روی آن سیستم کار می‌کنیم، ولی من زیاد نگران موانع تکنیکی نیستم. سوال این جاست که آیا راه‌حل‌های تکنیکی مانند این برای حل مشکلات اجتماعی و دیپلماتیک کافی خواهد بود یا نه.
96/10/13 09:24
گوله نمک , NAMAK80


بچه بودم یه لواشک فروشی دست ساز بود نزدیک مدرسمون، امکان نداشت بخوری و مصموم نشی. بچه ها هروقت یه امتحان بلد نبودن از اونجا یه لواشک میخریدن میخوردن مستقیم میرفتن دکتر گواهی پزشکی میگرفتن. رد خور نداشت

96/06/1 22:45
پزشکی و سلامت  , Medicine_Health
4
1
2
96/05/9 11:46
گنجینه نیروی انسانی  , eager_man
مقاله ای با عنوان "رهائی از بیماری با ندای درون در دوران پیشکسوتی(بازنشستگی)" در سایت جهت مطالعه شما عزیزان قرار گرفت.
http://valibakhtyari.ir/?p=2083
رهائی از بیماری با ندای درون، مگر ممکن است؟ اصلاً این ندای درون چیست، که می تواند حتی بیماری را از بدن پاک نماید؟ چگونه میتوان از ندای درون برای درمان بیماری استفاده نمود؟ اینها سئوالاتی است که می خواهیم در این مقاله به آن بپردازیم. پس با ما همراه باشید. پیشنهاد می...
http://t.me/Ganjineniroo
96/04/16 15:31
مجله اینترنتی سندوج  , sandooj
خطر آسم در کودکانی که اصلا شیر مادر نخورده اند، افزایش می یابد. نتایج تحقیقات حاکی از این بود کودکانی که به مدت حداقل 6 ماه فقط از شیر مادر تغذیه می‌کنند، در برابر بیماری آسم ایمن می شوند.

... ادامه مطلب در لینک زیر ...
96/04/8 07:15
مجله اینترنتی سندوج  , sandooj
آیا قادر نیستید تا کلیدهای خود را پیدا کنید؟ نام همسایه جدید خود را فراموش کرده‌اید؟ به یاد نمی‌آورید چرا به طبقه بالای خانه رفته‌اید؟ آیا قرار خود برای یک شام خانوادگی را فراموش کرده‌اید؟ این قبیل موارد به واسطه شرایطی که به نام «مغز مه‌آلود» شناخته می‌شود، شکل می‌گیرند.

... ادامه مطلب در لینک زیر ...
96/04/3 14:15
سامان سپهری , sokoote_tekrari
عنوان مقاله انگلیسی
A computational intelligence technique for the effective diagnosis of diabetic patients using principal component analysis (PCA) and modified fuzzy SLIQ decision tree approach

نویسنده/ناشر/نام مجله : Applied Soft Computing
سال انتشار 2016 کد محصول 1009867
تعداد صفحات انگلیسی 9 تعداد صفحات فارسی 25
قیمت بر حسب ریال 155000 نوع فایل های ضمیمه Pdf+Word
حجم فایل 1 مگا بایت

عنوان ترجمه فارسی
یک تکنیک محاسباتی هوشمند برای تشخیص موثر بیمارهای دیابتی با استفاده از آنالیز اجزای اصلی (PCA) و روش درخت تصمیم گیری SLIQ فازی بهبود یافته

لینک دانلود:
http://www.ir-translate.com/PU/link/ftc_page.aspx?id=1009867&mid=e_3292