تنها میان سایه های افکار خموش می نشینم ، و نام تو را بر زبان می آورم ... آن را بدون کلمات بر زبان می آورم ... آن را بی مقصود بر زبان می آورم ... زیرا چون کودکی هستم که مادرش را صدها بار صدا می زند ، و شاد از این که می تواند بگوید ، " مادر " ... رابیند رانات تاگور