من سكوتم، تو ترانه! من یه فانوس، تو زبانه! من نگاه مات ُ گـُنگم، تو نگاهی عاشقانه! من یه زخمم، تو یه مرهم ! من به ندرت، تو دمادم! من یه باغ گـُر گرفته، تو مث نزول شبنم! من ُ تو دو تا عروسك با چشای تیله ای! من ُ تو زندونی ِ خاطره های پیله ای! من پُر از شكست ُ تردید، تو شكوه تخت جمشید! من شب شبْ پره مرده، تو مث طلوع خورشید! من یه شهر بی پرنده، تو بلیط یه برنده! بگو تو حراج چشمات، قیمت ستاره چنده

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم، همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم، شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق دیوانه که بودم./ در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید. باغ صد خاطره خندید، عطر صد خاطره پیچید،: یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم. پر گشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم./ ساعتی بر لب آن جوی نشستیم. تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت./ آسمان صاف و شب آرام. بخت خندان و زمان رام. خوشه ی ماه فرو ریخته در آب، شاخه ها دست برآورده به مهتاب. شب و صحرا و گل و سنگ، همه دل داده به آواز شباهنگ./ یادم آید تو به من گفتی:"از این عشق حذر کن! لحظه ای چند بر این آب نظر کن! آب، آئینه ی عشق گذران است، تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است! باش فردا که دلت با دگران است! تا فراموش کنی، چندی ازین شهر سفر کن!"/ با تو گفتمquot;حذر از عشق؟ ندانم سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم/ روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چون کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی! من نه رمیدم نه گسستم."/ باز گفتم که:"تو صیادی و من آهوی دشتم! تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم! حذر از عشق، ندانم. سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم!"/اشکی از شاخه فرو ریخت! مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت! اشک در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید!/ یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم. پای در دامن اندوه کشیدم. نگسستم، نرمیدم... ./ رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم! نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم! نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم...! بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم... اهنگ دوست دارم خیلی زیاد كامران و هومن را تقدیمت میكنم فراموشم نكنی داداشی!

تولدت مبارک دوستم انشا الله هر چند ساله که دلت میخوای بشی موفق باشی