از افلاطون نقل قول میکنم...به گفته ی او زنان و مردان در ابتدای خلقت مانند امروز نبودند...در آن زمان تنها یک انسان بود...کوتاه قد...دارای یک سر و یک گردن ... ولی با دو صورت که هر کدام در جهتی می نگریست. انگار دو موجود از پشت بهم چسبیده باشند ... دو جنس مخالف ... دارای چهار دست و چهار پا ولی خدایان یونانی حسادت می کردند ... آن ها می دیدند موجودی که چهار دست و پا دارد بیشتر کار می کند و چون دو صورت در دو جهت مخالف دارد ، حمله کردن به آن کاری دشوار است و با دارا بودن چهار پا نیروی زیادی برای حفظ تعادل ، ایستادن و یا حتی راه رفتن به مدت طولانی نیاز نداشت...خطرناک تر از همه آن موجود دو جنس متفاوت داشت ... و برای بقا نیازی به حضور دیگری نبود... زئوس خدای ارشد آلپ به سایر خدایان گفت که طرحی برای گرفتن قدرت آن موجود دارد ... صاعقه ای فرستاد و آن موجود را به دو نیم کرد... و به این ترتیب مرد و زن به وجود آمدند اینکار موجب افزایش جمعیت جهان شد و در عین حال ، ساکنان دنیا را ضعیف و گمراه کرد ...دلیل آن این است که در حال حاضر همه به دنبال نیمه ی گمشده ی خود می گردند تا او را در آغوش بگیرند و با اینکار نیروی گذشته ، قدرت پرهیز از خیانت ، مقاومت ، تحمل و سایر محسنات گذشته را دوباره به دست بیاورند... که این در آغوش گرفتن یکی شدن دو جسم از هم جدا شده را به دنبال دارد... " یازده دقیقه " پائولوکوئلیو

وقتی از کنار ساحل گذر می کردم... وقتی صدای موج دریا در گوشم طنین می انداخت... تو را می دیدم .... تو را می دیدم که مرا به مهمانی صدایت دعوت می کردی... مرا به خود بخوان... که سخت محتاج خواندنت هستم !