من با زخم زبون هات رفیقم مرهم بذار با حرفات، رو زخم عمیقم با توام که داری به گریه ام می خندی کاش بیای و به من دل ببندی تنها بودن یه کابوس شومه عزیزم کار دل نباشی تمومه عزیزم

بی تو Online شبی باز از آن Room گذشتم همه تن چشم شدم دنبال ID تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از Case وجودم شدم آن User دیوانه که بودم وسط صفحه Room , Desktop یاد تو درخشید Ding صد پنجره پیچید شکلکی زرد بخندید یاد آمد که شبی با هم از آن Room گذشتیم Chat گشودیم و در آن PM دلخواسته گشتیم لحظه ای بی خط و پیغام نشستیم تو و Yahoo و Ding و دنگ همه دل داده به یک Talk بد آهنگ windows و Hard و Mother board دو نفر دست بر آورده به Keyboard تو همه راز جهان ریخته در طرز سلامت من به دنبال معمای کلامت یادم آمد که به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این Room نظر کن Chat آیینه عشق گذران است تو که امروز نگاهت به Emailی نگران است باش فردا , PMات با دگران است تا فراموش کنی چند از این سایت Log Out کن باز گفتم حذر از Chat ندانم ترک Chat کردن هرگز نتوانم نتوانم روز اول که Emailام به تمنای تو پر زد مثل Spam توی Box تو نشستم تو Delete کردی ولی من نرمیدم نگسستم باز گفتم که تو یک Hacker و من User مستم تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم تو مرا Hack بنمودی , نرمدیدم نگسستم ............................ Room از پایه فرو ریخت Hackerی Ignore تلخی زد و بگریخت Hard بر مهر تو خندید PC از عشق تو هنگید ............................ رفت در ظلمت شب آن شب و شبهای دگر هم نگرفتی دگر از User آزرده خبر هم نکنی دیگر از آن Room گذر هم بی تو اما به چه حالی من از آن Room گذشتم

(خدا چه شكلیه) تامی کوچولو به تازگی صاحب یک برادر شده بود و مدام به پدر و مادرش اصرار می کرد که او را با برادر کوچکش تنها بگذارند . پدر و مادر می ترسیدند ، تامی هم مثل بیش تر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و به او آسیبی برساند ، برای همین به او اجازه نمی دادند با نوزاد تنها بماند . اما در رفتار تامی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد . بالاخره پدر و مادرش به او اجازه دادند . تامی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . تامی کوچولو به طرف برادر کوچک ترش رفت ، صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : " داداش کوچولو ، به من بگو خدا چه شکلیه ؟ من کم کم داره یادم میره ! "