شادمانم از این كه هستم و نیستم شادمانم از آن چه كه هست و نیست و شادمانم از این كه تو در كنارم هستی... سلام دوست گلم. همه ماها توی این چند روزه زندگیمون دوست داریم كه روزهای بیاد موندنی داشته باشیم. دوست داریم كه دور هم جمع بشیم و با هم باشیم و از این با هم بودنمون غرق در لذت و شادی بشیم. اگه دوست داری با كمك همدیگه لحظه های بیاد موندنی رو بسازیم پس بیاید تا با هم تو روزهای بیاد ماندنی جمع بشیم.... لینكش رو براتون میگذارم. امیدوارم كه اونجا ببینمت دوست گلم http://www.cloob.com/clubname/DonyaaGh

همیشه فرصتی دوباره هست همیشه راهی است که آن را نیازموده ایی همیشه حرفی هست که آن را به زبان نرانده ایی همیشه دستی هست که آنرا با مهر نفشرده ایی همیشه بغضی هست که نشکسته است و شاید آغوش تو جایی باشد برای شکستن این بغض همیشه دلی هست که می تپد به شوق دیدار یار همیشه قلبی است که شکسته است ز هجر یار همیشه لبخندی هست که تو را می برد تا عرش همیشه بازوانی هست استوار تر از هر کوهی همیشه حسادتی ، نیرنگی ، فریبی ، ریخشندی است که قلب تو را پاره پاره می کند همیشه کسی هست که میدونی به حرفات گوش میده همیشه کسی هست که میدونی حرفاتو می فهمه همیشه کسی هست که سکوتتو می فهمه همیشه کسی هست که دوستیش تا نداره و چه بسیارند کسانی که بی صدا می گریند در تنهایی خویش و چه بسیارند کسانی که تشنه دست نوازشگر محبتی سالها چشم انتظارند و چه بسیارند کسانی که از دور دستهای دور به دنیای درونی تو می آیند و چه اندکند کسانی که در درون قلب تو باقی می مانند و چه اندکند کسانی که نمی توانی از قلب خود بیرونشان کنی و چه اندکند کسانی که نمی دانند چقدر دوستشان داری و با بر جای گذاشتن زخمی ترکت میکنند و چه بسیار چیز ها را می بینی که باور نداری و چه کم چیز هایی را که اعتقاد داری می یابی چه لحظه های که همچون استوار و مقاوم در برابر مشکلات پایداری می کنی و چه آسان دستی تو را می شکند چه سخت برای خود باور هایی بوجود می آوری و چه ناگهانی زلزله ایی رخ می دهد و این قانون زندگی بوده است تا به امروز و ادامه هم خواهد داشت ولی چه بسیارند کسانی که از فرصتهاشان بهترین استفاده ها را کرده اند چه بسیارند کسانی که بهترین حرفها را در بهترین لحظه ها بیان کرده اند چه اندکند کسانی که در شبهای تنهایی از فاصله های دور احساس تو را فهمیدند چه اندکند کسانی که در تنهایی همدم گریه هایت بودند و دست نوازشگرشان بر سرت بود چه بسیارند کسانی که دستی را از سر دوستی فشرده اند و دیگر هیچ .... در طول تاریخ بسیار مردمان نیک بوده اند که اثرشان را تا به امروز و سالهای بعد از این بر جای گذاشته ان

خراب آباد. در این خراب آباد ناشناس می مانم ارزش شعر مرا هیچ غریبی نشناخت نه غزل بود٬نه قصیده٬نه سپید شعر من حاصل یک احساس بود واژگانش لبالب از عشق وزن آن حرمت چشمانت بود باورم نیست که اشعار مرا کس نشنید ارزش شعر در این حافظه ی سرد هیچ است اینبار قافیه را باختم قافیه مانع احساس می شد بی تکلف گفتم اعتراض! باز گفتی اعتراض وارد نیست اعتراض خاموش شد خراب آباد سوخت شعر من واژگانش را باخت.......