واسه ما جشن تولد یه بهونه بود همیشه واسه ما جشن تولد یه بهونه بود همیشه که رو هدیه بنویسیم دلم از تو دور نمی شه چاکر همه بچه های اردیبهشتی مخصوصا 25 ای ها که با اونا تو یه روز شمع فوت می کنیم

در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من در دیگران می جویی ام اما بدان ای دوست اینسان نمی یابی ز من حتی نشان ای دوست من در تو گشتم مرا در خود صدا می زن تا پاسخم را بشنوی پژواك سان ای دوست در آتش تو زاده شد ققنوس شعر من سردی مكن با این چنین آتش به جان ای دوست گفتی بخوان خواندم اگر چه گوش نسپردی حالا لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست من قانعم آن بخت جاویدان نمی خواهم گر می توانی یك نفس با من بمان ای دوست یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی كن از من من این برشانه ها بار گران ای دوست نامهربانی را هم از تو دوست خواهم داشت بیهوده می كوشی بمانی مهربان ای دوست انسان كه می خواهد دلت با من بگو آری من دوست دارم حرف دل را بر زبان ای دوست

تقد یم به اشکهای که غرورشان شکسته شد00 گیرم بازم بیای از عاشقی بخونی گیرم تا دنیا دنیاست بخوای پیشم بمونی روز غمم نبودی خوشید با دیگرون بود منو به کی فروختی اون از ما بهترون بود میای بیا غریبه حیف دیگه خیلی دیره حالا که خاطراتت یکی یکی می میره کی گفته بود که تنهام وقتی تو رو ندارم بازم میگم بدونی منم خدایی دارم بر گشتی اما انگار تو باختی تویی بازی غرورتم شکستن به چیت داری مینازی گیرم بازم بیای