ما دلشدگان خسروی شیرین پناهیم ما کشته ی آن مه رخ خورشید کلاهیم ما در دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم صد شور نهان با ما ـــــــــــ تاب و تب جان با ما در این سر بی سامان ـــــــــــ غم های جهان با ما با ساز و نی ـــــــــــ با جام و می ـــــــــــ با یاد وی شوری دگر اندازیم در میکده ی جان جمع مستان غزل خوانیم ـــــــــــ همه مستان سراندازیم جز این هنر ندانیم ـــــــــــ که هر چه می توانیم غم از دلها بر اندازیم بر اندازیم

رهنمودهای امام خمینی، خطاب به فرزندش سیداحمد خمینی: «عزیزم! از جوانی به اندازه‏ای که باقی است، استفاده کن؛ که در پیری همه چیز از دست می‏رود، حتی توجه به آخرت و خدای تعالی. از مکاید بزرگ شیطان و نفس اماره، آن است که جوانان را وعده صلاح و اصلاح در زمان پیری می‏دهد تا جوانی، با غفلت از دست برود و تا لحظه آخر، با وعده‏های پوچ، انسان را از ذکر خدا و اخلاص برای او بازمی‏دارد تا مرگ برسد و اگر تا آن وقت ایمان را نگرفته باشد، در آن حال می‏گیرد. پس در جوانی که قدرت بیشتر داری، به مجاهدت برخیز و از غیر دوست ـ جلّ و علا ـ بگریز و پیوند خود را هرچه بیشتر محکم‏تر کن و اگر خدای نخواسته، پیوندی با پروردگارت نداری، آن را برقرار کن و در تقویتش همت گمار؛ که هیچ موجودی جز او ـ جلّ و علا ـ سزاوار پیوند نیست». «فرزندم! سعی کن از مجالسی که انسان را از یاد خدا غافل می‏کند، پرهیز کنی؛ زیرا با خو گرفتن به این مجالس، ممکن است برخی توفیق‏ها از انسان سلب شود که خود، مصیبتی است جبران‏ناپذیر». «پسرم! هیچ‏گاه دنبال تحصیل دنیا اگرچه حلال آن باشد، مباش که حب دنیا گرچه حلال باشد، رأس همه خطاهاست: رأسُ کُلِّ خَطیئَةٍ حُبُّ الدُّنیا». موفق ودرپناه حضرت حق باشید

در کوهستان دفتر شعرم جا ماند لیلی امد کنار ان کوه بخواند مجنون شد از ان شعر و ترنم سر داد همچون شیدا صدای هو هو سر داد