merci azizam,kheili khoshal shodam,thanx,kisss

خسته ام از آرزوها،آرزوهای شعاری/ شوق پرواز مجازی،بال های استعاری لحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن/ خاطرات بایگانی،زندگی های اداری آفتاب زرد و غمگین،پله های رو به پایین/ سقف های سرد وسنگین،آسمان های اجاری با نگاهی سرشکسته،چشم هایی پینه بسته/ خسته از درهای بسته،خسته از چشم انتظاری صندلی های خمیده،میزهای صف کشیده/ خنده های لب پریده، گریه های اختیاری عصر جدول های خالی،پارک های این حوالی/ پرسه های بی خیالی،نیمکت های خماری رونوشت روزها را روی هم سنجاق کردم/ شنبه های بی پناهی،جمعه های بی قراری عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها/ خاک خواهد بست روزی،باد خواهد برد باری روی میز خالی من،صفحه ی باز حوادث/ در ستون تسلیت ها،نامی از ما یادگاری ای دل همه رفتند وتو ماندی در راه کارت همه ناله بود و بارت همه آه کوتاه کنم قصه که این راه دراز از چاه به چاله بود و از چاله به چاه سراپا اگر زرد و پژمرده ایم / ولی دل به پاییز نسپرده ایم چو گلدان خالی لب پنجره/ پر از خاطرات ترک خورده ایم اگر داغ دل بود ما دیده ایم/ اگر خون دل بود ما خورده ایم اگر دل دلیل است ما آورده ایم/ اگر داغ شرط است ما برده ایم اگر دشنه ی دشمنان گردنیم/ اگرخنجر دوستان گرده ایم گواهی بخواهید اینک گواه/ همین زخم هایی که نشمرده ایم دلی سربلند و سری سر به زیر/ از این دست عمری به سر برده ایم زنده یاد قیصر امین پور

چشم تو همرنگ دریا ؛ دل من تنهای تنها تو خودت گفتی بیا ؛ با هم میریم اونور دنیا دل من یه قطره اشکه توی اقیانوس چشمام دل تو پاره ی آتیش واسه ی این دل تنهام تو شکار کردی دلم رو گفتی که برام میمیری اما بعد رفتی و گفتی که دیگه بسه اسیری گول اون چشماتو خوردم از همه دنیا گذشتم با وفا قولت کجا رفت چرا من تنها نشستم آخه تو چرا نداری تو دلت یه ذره احساس پس چرا دادی به من این همه شاخه گل یاس من گفتم این همه شعر تا بشی یه ذره عاشق توی گلخونه ی گلهام همیشه باشی شقایق عاشقی رو تو ولش کن ؛ دلمو چرا شکستی من خودم اینو می دونم پیش دیگری نشستی گفتی بیا عاشق شیم ؛ مثل فرشته ها شیم اما بعد رفتی و گفتی بهتره از هم جدا شیم رفتی از پیشم عزیزم دلم رو تنها گذاشتی منو با یه کوله بارغم و حسرت جا گذاشتی از وقتی رفتی عزیزم ؛ روز خوشی نداشتم باورت نمیشه اما ؛ جز غم یاری نداشتم سر گذاشتم روی زانوم زار و زار گریه کردم از همه خسته شدم و به خدا هم گله کردم آخر نامه است و اشکام عزیزم به پات حروم شد دیگه من دوستت ندارم ؛ صبرمم دیگه تموم شد