عرفه ! تنها امید بخشا یش، زیر باران عرفه ،برفراز قله عرفان ،با اشک دیده وقلب شکسته در روز بازگشت به خویشتن خویش ! (اگر یادتان بود وباران گرفت دعایی به حال بیابان کنید.)

ما معتقدیم عشق سر خواهد زد بر پشت ستم کسی تبر خواهد زد سوگند به هر چهارده آیه نور سوگند به زخمهای سرشار غرور آخر شب سرد ما سحر می گردد مهدی به میان شیعه بر می گردد ای مرد علم به دوش من یا مولا ای سبز پوش سید من یا مولا برگرد ، عجیب انتظارت هستند یک عده عجیب بی قرارت هستند

« هو الحکیم » کاروان رفته و ما، مانده ز "راه" گرد این قافله را می‌بینیم، "وادی ایمن" و منزلگه دوست گر چه دورست، ولی "اینقدر هست که بانگ جرسی می‌آید" راه باید افتاد گرچه راه تاریک است و پر از وسوسه شیطانی لیک ... خورشید هدایت با توست. گام "اخلاص" تو را می‌باید تا به منزل برسی. کوله باری بردار زاد و رهتوشه‌ای از "صبر" و "یقین" زرهی از "تقوا" مشعلی از "ایمان" راه، جز با قدم "صدق" نمی‌گردد طی! ... التماس دعا