چه جوری فرار کنم که مرا بگیری؟ چه‌ جوری بجنگم تا اسیرم ‌کنی؟ اگر بگویی "دوسم داشته باش" "دوست دارم" را به تالار لغات نمی‌برم پیش از جنگ تقدیمش می‌کنم به دیگران مثل آتش حتا اگر به کوه قفقاز زنجیر شوم. به جای پیرهن زندگی‌ام را تنت می‌کنم. دلم را گوشه‌ی واژگانم گره می‌زنم راه نرو! تو به جانِ آویخته‌ام بوسه بزن تا دستان زندگی خط بخورد. این باران بند نمی‌آید آه می‌کشم و به آسمان فوت می‌کنم. هرچیز را هم که تقصیر من بیندازی عاشق شدن من تقصیر توست.