دستای تو بی تو خودمو تک و تنها می بینم هر جا که پا می ذارم تو رو اونجا می بینم یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود قصه ی غربت تو قد صد تا قصه بود یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه تو برام خورشید بودی توی این دنیای سرد گونه های خیسمو دستای تو پک می کرد حالا اون دستا کجاست اون دو تا دستای خوب چرا بی صدا شده لب قصه های خوب من که یاور ندارم اون همه خاطره مرد عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد آسمون سنگی شده خدا انگار خوابیده انگار از اون بالاها گریه ها مو ندیده یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه یاد تو هر جا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می زنه

عشق من عشق من ، منو صدا کن منو از خودم رها کم تو اجاق مرده ی دل آتشی تازه به پا کن تو منو از نو بنا کن عشق من منو صدا کم قصمو بی انتها کن روبروت اینه بذار ابدیتی بنا کن عشق من ، منو صدا کن قصه ی نگفته ام من تو بیا روایتم کن از عذابم راحتم کن ای صدای تو نهایت راهی نهایتم کن عشق من ، منو صدا کن تو منواز نو بنا کن رهسپار قصه ها کن تو به خاسکتر نگاه کن آتشی تازه به پا کن ای بهار انتظارم من زمین بی بهارم شوره زار انتظارم چهره ی شکسته دارم جسم و جانی خسته دارم به در ویرانه ی دل بغض قفل بسته دارم عشق من ،‌ منو صدا کن منو از خودم رها کن تو اجاق مرده ی دل آتشی تازه به پا کن تو منو از نو بنا کن عشق من ،‌ منو صدا کن قصمو بی انتها کن روبروت اینه بگذار ابدیتی بنا کن عشق من ،‌منو صدا کن

اگر از ظلمت شب میترسی چلچراغ نگاهم را به تو خواهم بخشید به تو خواهم بخشید روشنی های تنم را که نشان سحرند اگر از دوری ره میترسی دستهایم که پلی روی زمان میبندند به تو خواهم بخشید اگر از زمزمه ها اگر از حرف کسان اگر از تنگی چشم دگران میترسی من جدا از دگران به تو خواهم پیوست خویش را در تو نهان خوام کرد و اگر ترس تو از خویشتن است من تو را در تن خود در تن هستی خویش محو و گم خوهم کرد تا تو از من باشی تو بیا اگر از امدنت دیر شود و اگر امدنت قصه پوچی باشد من تو را ای همه خوب تا دم مرگ نخواهم بخشید حواستو پرت نکن به هر جایی.سربلند باشی