الوهاب گویند سگ ده خوی نیک دارد که هر کس داشته باشد خوشبخت می شود. منزل ندارد، این صفت از مجردان است ، شب بیدار است و این صفت عبادت کاران است . در سفر توشه بر نمی دارد، و این صفت اهل توکل است. چون سفره گستردند کنار نشیند، و این صفت منعی طبعان است. اگر و را بزنند و برانند به اندک نوازشی بر میگردد، واین صفت مریدان است. در سختی و رفاه دست از صاحبش نمی کشد ، و این نشان صابران است. پس از مرگ ارثی ندارد، و این شیوه از دنیا گذشتگان است. همیشه گرسنه است، این نشانه مجاهدان است. پیوسته ترسان است ، و این علامت صالحان است. به کم قانع است، واین شیوه عاشقان است. روزی سگی به گربه ای گفت: من به این صفتهای خوب در هیچ خانه ای جایم نیست چه شده است که تو هیچ صفت خوبی نداری در همه منزلها راهت می دهند گربه گفت: به جهت آن است که تو حیوانی هستی غریب آزار و این یک صفت ، همه صفات خوب ترا پوشانده است. ( وقتی با خدا خلوت کردید ما رو فراموش نکنید)