روشنك هان چه خبر آوردی از كجا وز كه خبر آوردی خوش خبر باش ولیكن ای دوست گرد بال وپرماچه بی خبر میگردی

من چه گویم که ترا نازکی طبع لطیف تا بحدی است که آهسته دعا نتوان کرد

من همه طوفان غرورم ولی ، آمده ام ساده به دیدارتو سبزتر از هر چه تصور كنی ،آمده ام سبز به مهمانیت بوی صمیمانه ترین سازها ،ثانیه ها ،حادثه ها رازها بوی غم شعر مرا میدهد ، خانه ی چشمان پریشانیت از تو اگر فاصله ای تا من است ، رد شدن از فاصله ها با من است باش كه بیچاره دلم می كشد ، جور غروب شب بارانیت. دیدم شعر دوست داری برات فرستادم