سلام ای چشم بارانی ! پناهم می دهی امشب ؟ سوالم را که می دانی ! پناهم می دهی امشب ؟ منم آن آشنای سالیان گریه و لبخند و امشب رو به ویرانی ، پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها و من تنها... در این هنگام رو حانی ، پناهم می دهی امشب ؟ به ظلمت رهسپار نور و از میراث هستی دور در آن اسرار پنهانی ، پناهم می دهی امشب ؟ رها از همت بودن ، رها از بال و پر سودن رها از حد انسانی ، پناهم می دهی امشب ؟ نگاهت آشنا با دل ، کلامت گرمی محفل تو از چشمم چه می خوانی ؟ پناهم می دهی امشب ؟ و من با اشک می شویم تمام شعرهایم را پس از مصراع پایانی ، پناهم می دهی امشب ؟؟؟...

حالا که با هم یکی شدن دلامنو حالا که جاده ها افتادن به بامونو یکی از اون بالا انگار داره می شنوه صدامونو به گمونم که اثر داره دعامونو هم سفر ای هم ستاره راه بیفتیم که خودش داره هوامونو دله اون سوخته برای گریه هامونو خودش داره هوامونو کلید بارون تو دستامون میشیم روون شونه به شونه Love You .Sogand