در مکتب ما رسم فراموشی نیست در مسلک ما عشق هم آغوشی نیست مهر تو اگر به هستی ما افتاد هرگز به سرم خیال خاموشی نیست

ان گاه که....... نمی توانیم پابه پای زندگی حرکت کنیم؛ نا امیدی توان را از قدم هایمان می گیرد وترفندهایمان برای رهایی به جایی نمی رسد. ...... برای بازیابی توان از دست رفته، بیایید معجزه اشک را از یاد نبریم!

تنهایی گاه كه تنهایی هم به تو پشت میكند و تو همچنان متقاضی عفو هستی ,ناله های دل كه از سیر قربت است پگاه وجودت را سرد و غمزده مینماید;و ناچار,توباید عزلتی بیابی و تنهایی را همراه خویش سازی ,هرلحظه به این بیندیشی كه دستان سرنوشت چرر به دور تو حلقه زده است و تو را انتخاب كرده تا منت تنهایی را بكشی. بارها به راه خلاصی از دست دیو بلند و سیاه تنهایی اندیشیده ای اما هر بار خود را مجاب مینمایی به تحمل,طاقتت را از نو كوك میكنی و به خودت می قبولانی كه می توانی,در صورتی كه هیچ نایی در وجود نداری. این قصه هر بار افزوده میشود و هر لحظه كشدارتر از قبل,تا بالاخره تمامی اوقاتت منحصر به این جمله میشود;پس كی تمام میشوی,پائیزم.