تو دور می شوی و انگار ابرها ستاره ام را می چینند و تك شقایقم در مرداب می میرد و حال در بطن این لحظه های سرد سبد های سیب پر از خالی است ومن اهسته زیر سایه ی درخت ها تب می كنم و در اغتشاش توهم برگ ها هذیان می گویم اه تو هركجا هستی سری به خواب من بزن وببین كه هنوز بی شقایق بی ستاره در چشم سیب ها رنگ می بازم خواهر کوچکت ساینا

زرنگی را گفتم زندگی چند بخش است ؟ گفت دو بخش : كودكی و پیری...... گفتم پس جوانی چه شد ... گفت با عشق ساخت ، با بی وفایی سوخت ، با جدایی مرد بابت توصیفنامه ها ممنونم