در اخرین لحظه دیدار به چشمانت نگاه كردم و گفتم بدان اسمان قلبم با تو یا بی تو بهاریست همان لبخندی كه توان را از من می ربود بر لبانت زینت بست. و به ارامی از من فاصله گرفتی بی هیچ كلامی. من خاموش به تو نگاه می كردم و در دل با خود می گفتم :ای كاش این قامت نحیف لحظه ای فقط لحظه ای می اندیشید كه اسمان بهاری یعنی ابر باران رعد وبرق و طوفان ناگهانی و این جمله ،جمله ای بود بدتر از هر خواهش برای ماندن و تمنایی بود برای با او بودن

رضا جون عینکت شیطم کرد !! البته ما در حالت عادی مردیم واست رضا رحمانی = یاپ استام

جمله ای به یاد ماندنی آنچه که هستی ، هدیه خداوند به توست و آنچه که می شوی هدیه تو به خداوند...پس بی نظیر باش...