خستـــم از روزای ابــری خیلی سنگینه نـگاهت دوست ندارم تو تابستون بشینــم باز ســر راهت نمیـــخوام بـــازم خیـالت قبـلـه آرزوهــــام شــــه تـــو بمــون و عاشقـــای روی پُـــر غـرور و ماهت آره مــن اونم که گفتــم واسـه چشم تـو دیوونم آره مـن قـول داده بــودم تـا تهش بــاهات بمونـم ولی پس دادی نگــــامو زیــر رگبــــــار غـــرورت من فقط یکــم شکستم خوب نگام کنی همونم چـمــدون رویـــاهـــامـو دیگه برداشتم و بستم دیگــه عین اون قدیمــا چشــــاتو نمیپرستــــم رخ تــو عین یه بـــــازی منــو مـات قصه هـا کرد حالا بی اسمـم و تنها پُــرپــاییز و شکستــــم اینــی که حــــالا میبـینـی دیگه مجنون چشات نیست دیگه وقتی نیمه شب شه نگـران لـحظه هــات نیست مـــن بــرام فــرقـی نــداره کـــه تو بــاشی یـا نباشی خیلـی وقته دیگه نیستی تو دلم جـــایی برات نیست از تو هیچ چیزی نـمونــده نـه نگـــاهی و نـه یــــادی مـــن سپردمـت به دریــــا عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی تازه فهمیدم با این عشق زندگیـــم چقـد تلـف شـد تــو بـــه جــای التماســم یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی

نرم نرمک می رسد اینک بهار... بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک شاخه های شسته ، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سپید برگهای سبز بید عطر نرگس ، رقص باد نغمه شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک میرسد اینک بهار خوش به حال روزگار ... خوش به حال چشمه ها و دشتها خوش به حال دانه ها و سبزه ها خوش به حال غنچه های نیمه باز خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز خوش به حال جام لبریز ازشراب خوش به حال آفتاب ؛ ای دل من، گرچه در این روزگار جامه رنگین نمیپوشی به کام باده رنگین نمیبینی به جام نقل و سبزه در میان سفره نیست جامت از آن می که میباید تهی است ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار گر نکوبی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ... سال نو بر شما و خانواده محترمتان مباركباد

هادی جون سلام از اینكه تولدم رو تبریك گفتی ممنونم چشب شام هم میدم بهت فقط باید ببینمت خیلی مخلصیم