گل سرخ و سفید دونه دونه تولدت مبارک آهای اشکان دیوونه

من دلـم می خواهد خانه ای داشته باشم بر دوست كنج هر دیوارش دوست هایـم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو هر كسی می خواهد- وارد خانهً پر عشق و صفایـم گردد یك سبد بوی گل سرخ به من هدیه كند شرط وارد گشتن - شستشوی دلهاست شرط آن داشتن - یك دل بیرنگ و ریاست بر درش برگ گلی می كوبـم روی آن با قلم سبز بهار می نویسم : ای یار خانهً ما اینجاست تا كه سهراب نپرسد دیگر خانهً دوست كجاست ؟؟؟

میدونی من نمیتونم نظر خاصی بدم. چی میگن؟ رطب خورده و منع رطب و این حرفها. ولی وقتی این پسر گلمونو می بینم فکر میکنم اگر این تواناییها راه پیشرفتشون با واژه من بهترینم در ضمیر ناخودآگاه گرفته نمی شد چه پتانسیل عظیمی در یک فرد ایجاد میشد. من از تواضع صحبت نمیکنما! من با این واژه کاملا بیگانه ام. چون به نظرم یک نوع دروغ وارونه است ولی شاید برای پیشرفت لازم باشد گاهی این دروغ را به خود گفت و نه کس دیگر. اشکان جان من اختلاف سنی زیادی با شما ندارم ولی تجاربی رو داشتم که اگر گروه سنی شما بهش یه نیم نگاه میکرد امروز وضعی به از این داشتیم. بیشتر از این ادامه نمیدم که دارم شبیه آقابزرگا میشم. موفق باشی