بهار زرد این تلفن خراب نیست ? تو معرفت نداری نامه ها بی جواب نیست ? تو معرفت نداری راه من و تو دور نیست ? تو از ترانه دوری کوچه ها بی عبور نیست ? تویی که سوت و کوری تو بی صداترینی ? من از ترانه لبریز تو به بهار زردی ? من گل سرخ پاییز سیبای باغمون رو دیوای قصه خوردن انگاری توی این شهر نامه رسونا مردن حتی خبر ندارم ? کجای این سکوتی شاپرک رهایی ? یا شام عنکبوتی حیف نگاه خیسم !‌ حیف همین ترانه حیف حروف پک این همه عاشقانه تو بی صداترینی ? من از ترانه لبریز تو یه بهار زردی ? من گل سرخ پاییز سیبای باغمون رو دیوای قصه خوردن انگاری توی این شهر نامه رسونا مردن شانه ام را تكیه گاه گریه می كنم ! اما ، از یاد نبر ! بی بی باران ! در این روزهای ناشاد دوری و درد، هیچ شانه ای ، تكیه گاه رگبار گریه های من نبود ! هیچ شانه ای !؟