تبلیغات


__
لیست توصیفنامه ها
27 اردیبهشت 87 - 09:39
ندگی را به تمامی زندگی کن در دنیا زندگی کن بی آنکه جزئی از آن باشی. همچو نیلوفر باش در آب، زندگی در آب، بدونه تماس با آب! زندگی به موسیقی نزدیکتر است تا به ریاضیات. ریاضیات وابسته به ذهن اند و زندگی در ضربان قلب ابراز وجود می کند. ... زندگی سخت ساده است! خطر کن! وارد بازی شو! چه چیزی از دست می دهی؟ با دست های تهی آمده ایم، با دست های تهی خواهیم رفت. نه، چیزی نیست که از دست بدهیم. فرصتی بسیار کوتاه به ما داده اند تا سر زنده باشیم، تا ترانه ای زیبا بخوانیم، و فرصت به پایان خواهد رسید. آری این گونه است که هر لحظه غنیمتی است. ... مرگ تنها برای کسانی زیباست که، زیبا زندگی کرده اند! از زندگی نهراسیده اند! شهامت زندگی کردن را داشته اند! کسانی که عشق ورزیده اند، دست افشانده اند، و زندگی را جشن گرفته اند! پس، هر لحظه را به گونه ای زندگی کن، که گویی واپسین لحظه است. کسی چه می داند؟! شاید آخرین لحظه باشد!
19 اردیبهشت 87 - 09:32
نخستین مرحله عشق،محبت است. باید قلب خود را به گونه ای بپروانیم که شادمانی همه موجودات زنده را آرزو کنیم . دومین مرحله عشق ،شفقت است . چنان که به رنج تمامی موجودات هستی بیندیشیم انگونه که اندوه و تشویش انها در خیالمان جان بگیرد و حس شفقت و همدلی نسبت به انان در درونمان بیدار شود. سومین مرحله عشق ،شادمانی است. چنان که بفکر بهروزی دیگران باشیم و از شادمانی آنان شاد شویم. چهارمین مرحله عشق ،تمرکز بر ناپاکی هاست. چنان که به پیامدی های شیطانی گناه و گمراهی بیندیشیم در این مرحله درک میکنیم که خوشی های آنی چه اندازه حقیر هستند و میتوانند چه عواقب فاجعه باری به بار اورند . پنجمین مرحله عشق ،تمرکز بر متانت و بزرگواری است. به گونه ای که با آرامشی منصفانه و صفا و آسودگی کامل به سرنوشتمان بنگریم .
27 فروردین 87 - 11:19
به تماشا سوگند و به آغاز كلام و به پرواز كبوتر از ذهن به تماشا سوگند و به آغاز كلام و به پرواز كبوتر از ذهن واژه ای در قفس است. حرف هایم ، مثل یك تكه چمن روشن بود.به تماشا سوگند و به آغاز كلام و به پرواز كبوتر از ذهن واژه ای در قفس است. حرف هایم ، مثل یك تكه چمن روشن بود. من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست كه اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد. و به آنان گفتم : سنگ آرایش كوهستان نیست همچنانی كه فلز ، زیوری نیست به اندام كلنگ . در كف دست زمین گوهر ناپیدایی است كه رسولان همه از تابش آن خیره شدند. پی گوهر باشید. لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید. و من آنان را ، به صدای قدم پیك بشارت دادم و به نزدیكی روز ، و به افزایش رنگ . به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت. و به آنان گفتم : هر كه در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند. هركه با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود. آنكه نور از سر انگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه. زیر بیدی بودیم. برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم : چشم را باز كنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟ می شنیدیم كه بهم می گفتند: سحر میداند،سحر! سر هر كوه رسولی دیدند ابر انكار به دوش آوردند. باد را نازل كردیم تا كلاه از سرشان بردارد. خانه هاشان پر داوودی بود، چشمشان را بستیم . دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش. جیبشان را پر عادت كردیم. خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست كه اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد. و به آنان گفتم : سنگ آرایش كوهستان نیست همچنانی كه فلز ، زیوری نیست به اندام كلنگ . در كف دست زمین گوهر ناپیدایی است كه رسولان همه از تابش آن خیره شدند. پی گوهر باشید. لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید. و من آنان را ، به صدای قدم پیك بشارت دادم و به نزدیكی روز ، و به افزایش رنگ . به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت. و به آنان گفتم : هر كه در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند. هركه با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود. آنكه نور از سر انگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه. زیر بیدی بودیم. برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم : چشم را باز كنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟ می شنیدیم كه بهم می گفتند: سحر میداند،سحر! سر هر كوه رسولی دیدند ابر انكار به دوش آوردند. باد را نازل كردیمبه تماشا سوگند و به آغاز كلام و به پرواز كبوتر از ذهن واژه ای در قفس است. حرف هایم ، مثل یك تكه چمن روشن بود. من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست كه اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد. و به آنان گفتم : سنگ آرایش كوهستان نیست همچنانی كه فلز ، زیوری نیست به اندام كلنگ . در كف دست زمین گوهر ناپیدایی است كه رسولان همه از تابش آن خیره شدند. پی گوهر باشید. لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید. و من آنان را ، به صدای قدم پیك بشارت دادم و به نزدیكی روز ، و به افزایش رنگ . به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت. و به آنان گفتم : هر كه در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند. هركه با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود. آنكه نور از سر انگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه. زیر بیدی بودیم. برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم : چشم را باز كنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟ می شنیدیم كه بهم می گفتند: سحر میداند،سحر! سر هر كوه رسولی دیدند ابر انكار به دوش آوردند. باد را نازل كردیم تا كلاه از سرشان بردارد. خانه هاشان پر داوودی بود، چشمشان را بستیم . دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش. جیبشان را پر عادت كردیم. خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیمبه تماشا سوگند و به آغاز كلام و به پرواز كبوتر از ذهن واژه ای در قفس است. حرف هایم ، مثل یك تكه چمن روشن بود. من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست كه اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد. و به آنان گفتم : سنگ آرایش كوهستان نیست همچنانی كه فلز ، زیوری نیست به اندام كلنگ . در كف دست زمین گوهر ناپیدایی است كه رسولان همه از تابش آن خیره شدند. پی گوهر باشید. لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید. و من آنان را ، به صدای قدم پیك بشارت دادم و به نزدیكی روز ، و به افزایش رنگ . به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت. و به آنان گفتم : هر كه در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند. هركه با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود. آنكه نور از سر انگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه. زیر بیدی بودیم. برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم : چشم را باز كنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟ می شنیدیم كه بهم می گفتند: سحر میداند،سحر! سر هر كوه رسولی دیدند ابر انكار به دوش آوردند. باد را نازل كردیم تا كلاه از سرشان بردارد. خانه هاشان پر داوودی بود، چشمشان را بستیم . دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش. جیبشان را پر عادت كردیم. خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم تا كلاه از سرشان بردارد. خانه هاشان پر داوودی بود، چشمشان را بستیم . دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش. جیبشان را پر عادت كردیم. خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم واژه ای در قفس است. حرف هایم ، مثل یك تكه چمن روشن بود. من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست كه اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد. و به آنان گفتم : سنگ آرایش كوهستان نیست همچنانی كه فلز ، زیوری نیست به اندام كلنگ . در كف دست زمین گوهر ناپیدایی است كه رسولان همه از تابش آن خیره شدند. پی گوهر باشید. لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید. و من آنان را ، به صدای قدم پیك بشارت دادم و به نزدیكی روز ، و به افزایش رنگ . به طنین گل سرخ ، پشت پرچین سخن های درشت. و به آنان گفتم : هر كه در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور ابدی خواهد ماند. هركه با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود. آنكه نور از سر انگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه. زیر بیدی بودیم. برگی از شاخه بالای سرم چیدم ، گفتم : چشم را باز كنید ، آیتی بهتر از این می خواهید؟ می شنیدیم كه بهم می گفتند: سحر میداند،سحر! سر هر كوه رسولی دیدند ابر انكار به دوش آوردند. باد را نازل كردیم تا كلاه از سرشان بردارد. خانه هاشان پر داوودی بود، چشمشان را بستیم . دستشان را نرساندیم به سر شاخه هوش. جیبشان را پر عادت كردیم. خوابشان را به صدای سفر آینه ها آشفتیم
1 فروردین 87 - 10:28
ساقیا آمدن عید مبارک بادت وان مواعید که دادی مرواد از یادت سال نو و نوروز باستانی مبارک سایه حق سلام عشق سعادت روح سلامت تن سرمستی بهار سکوت دعا سرور جاودانه این است هفت سین آریایینوروز مبارک
6 اسفند 86 - 09:45
اول خود را دوست داشته باشید بسیاری از ما تصور می کنیم که اشتباه یا خودپسندانه است که خیلی از ویژگی های خوب را دارا هستیم . ممکن است بسیاری از ما وقت خود را برای سرزنش صفات منفی خود صرف کنیم و فکر کنیم که انتقاد از خود کلید اصلاح عملکرهایمان است. تمرکز دائمی روی عیب های فرضی می تواند مانعی برای برقراری ارتباط با دیگران باشد. در صورتی که ما فکر کنیم که ماهیت درونی ما دارای نقطه ضعف هایی است ، چگونه می توانیم باور کنیم که دیگران قادرند ما را دوست داشته باشند و یا اگر تصورمی کنیم کسل کننده تر از آن هستیم که کسی را جذب کنیم؟ ممکن است تعجب کنیم که دیگران قادرند ویژگی های خوبی را در ما درک کنند در حالی که ما احساس می کنیم ویژگی های خوبی در خود نداریم .برای اینکه دیگران به ما علاقمند شوند باید بتوانند براحتی بهترین صفات و ویژگی های ما را ببینند. اگر ما بر روی صفات خوبمان تمرکزکنیم اعتماد بنفس بیشتری خواهیم داشت و این به معنی آن است که ما هم چیزهای با ارزشی برای عرضه کردن در روابطمان داریم. اگر می خواهید از لحاظ اجتماعی فرد موفقی باشید باید این حقیقت را قبول کنید که قرار نیست همه شما را تحت هر شرایطی دوست داشته باشند و به خصوص در همان دیدار اول شیفته ظاهر شما شوند . هر فردی الگوهای منحصر بفردی برای دوست داشتن و یا دوست نداشتن دارد که قبل از آشنایی با شما در وی شکل گرفته است .اگر به نظر می رسد شخصی شما را دوست ندارد نباید خود را بعنوان فردی ناموفق محکوم کنید. اگر شخصی شما را دوست ندارد شاید ارتباطی به شما نداشته باشد . شخصی که شما را دوست ندارد ممکن است ترسو، پرمشغله ویا خجالتی باشد. شاید شما و آن شخص صرفا در این زمان خاص با هم ناهماهنگ باشید. خودتان را از بازی بیرون نکشید با این تصور که اشتباهات شما بسیار بیشتر از امتیازهای شما هستند.در حقیقت خیلی از صفاتی که شما آنها را عیب و نقص تصور می کنید ممکن است برای شخصی دیگر جذاب و دوست داشتنی باشد.کل فاکتورهایی که ممکن است سبب شود شخصی شما را نپذیرد به اندازه ی فاکتور هایی هستند که موجب تفاهم بین شما و فرد دیگری می شود. شما ممکن است مقداری اضافه وزن داشته باشید ولی در عوض ممکن است لبخندی فوق العاده و یا شورو شوقی زیاد برای زندگی داشته باشید.بسیاری از مردم هستند که اضافه وزن شما حقیقتا به چشمشان نمی آید.ممکن است شما ماشین کهنه ای داشته باشید ولی رفتاری خیلی تاثیر گذار داشته باشید و یا دوستی وفادار باشید.مردم بسیاری وجود دارند که در جستجوی وفاداری، سرگرمی، مهربانی و شوخ طبعی هستند و صورت ظاهر فردی که مقابلشان قرار می گیرد برایشان مهم نیست. اگر شما به اندازه ای زیبا نیستید که بتوانید با زیبایی خود دیگران را جذب کنید، بخاطر داشته باشید که همه به دنبال زیباییهای ظاهری در دوستانشان نیستند. شما می توانید تصمیم بگیرید که چون پولدار نیستید و ماشینی زیبا ندارید احساس حقارت کنید و آنها را دلایلی برای نداشتن دوستان زیاد در زندگی خود بدانید.از طرف دیگر اگر ثروتمند باشید ممکن است بدگمان باشید که همه دنبال پول شما هستند و هیچکس شما را بخاطر خودتان دوست ندارد. نکته اینجاست شما می توانید هرچیزی را به طور ناعادلانه دلیلی بدانید برای اینکه دوستی ندارید و نمی توانید ارتباط برقرار کنید. یکی از راههایی که شما می توانید به خودتان یادآوری کنید که کدام ویژگی های شما خوب هستند این است که لیستی از ویژگی های خوب خودتان بنویسید و اغلب اوقات آن را مرور کنید.تنها در ذهن خود به صفات خوب خود فکر نکنید، واقعا برای نوشتن لیستی از صفات خوبتان تلاش کنید. عمل نوشتن کمک می کند تا قدرت این تصور در ذهن شما تقویت شود.از اینکه به صفات خوب خود امتیاز بدهید شرمنده نباشید.اگر هیچ نظری راجع به اینکه کدام یک از صفات شما خوب هستند ندارید از افراد دیگری که آنها را می شناسید بپرسید. وقتی لیستی از صفات خوبتان تنظیم می کنید به اندازه ای سخاوتمند باشید که گویا در تعریف از بهترین دوستتان در دنیا هستید.اگر هنوز کسی را به عنوان بهترین دوست ندارید، دوستی دانا و دوستداشتنی که شما را حقیقتا می شناسد و تحسینتان می کند را در ذهن خود تصور کنید.آن دوست در مورد ویژگی های خوب شما چه خواهد گفت؟ در اینجا صفاتی وجود دارد که ممکن است با شما متناسب باشد.برای تنظیم لیست خود با آزادی عمل کنید و به آن صفات جدید را اضافه کنید. ویژگی های خوب من عبارت اند از : من مهربانم هرگز غیبت نمیکنم خلق و خوی آرامی دارم اطلاعات زیادی راجع به ورزش دارم من با خیلی ها رابطه ی خوبی دارم برای کمک به دیگران حتی مسیرم را عوض می کنم. شما می توانید لیستتان را به همراه داشته باشید و هر روز آن را چندین بار بخوانید و هرگاه ویژگی خوب دیگری را در خود کشف کردید به آن اضافه کنید.نسبت به تعریف های دیگران از شما هشیار باشید، ویژگی های مثبتی که دیگران در شما می بینند نیز می تواند وارد لیست شما شود. هنگامی که دیگران را ملاقات می کنید همه ی ویژگی های فوق العاده ای را که دارید به خود یادآوری کنید.این بر می گردد به زمان قبل از ملاقات شما با کسانی که آنها نیز به این صفات ارج می نهند. یادبگیرید آرامش خود را حفظ کنید و به جای اینکه خود را به خاطر عیب و نقص ها سرزنش کنید روی ویژگی های خوبی که برای عرضه کردن دارید تمرکز کنید.بدانید بینندگانی برای مجموعه استعدادهای ویژه ی شما وجود دارند و به دنبال کسانی باشید که این استعدادها را تحسین می کنند
4 اسفند 86 - 14:38
پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است . پشت سر هر آنچه که دوستش می داری. و تو برای این که معشوقت را از دست ندهی، بهتر است بالاتر را نگاه نکنی. زیرا ممکن است چشمت به خدا بیفتد و او آنقدر بزرگ است که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند. پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی، اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح، خدا چندان کاری به کارت ندارد. اجازه می دهد که عاشقی کنی، تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی... اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی، خدا با تو سختگیرتر می شود. هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر، بیشتر باید از خدا بترسی. زیرا خدا از عشق های پاک و عمیق و ناب و زیبا نمی گذرد، مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند. پشت سر هر معشوقی، خدا ایستاده است و هر گامی که تو در عشق برمی داری، خدا هم گامی در غیرت برمی دارد. تو عاشق تر می شوی و خدا غیورتر. و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دست یافتنی است و وصل چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار می شود و خیالت را درهم می ریزد و معشوقت را درهم می کوبد؛ معشوقت، هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد. خدا هرگز نمی گذارد میان تو و او، چیزی فاصله بیندازد. معشوقت می شکند و تو ناامید می شوی و نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است. ناامیدی از اینجا و آنجا، ناامیدی از این کس و آن کس. ناامیدی از این چیز و آن چیز. تو ناامید می شوی و گمان می کنی که عشق بیهوده ترین کارهاست. و برآنی که شکست خورده ای و خیال می کنی که آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده ای. اما خوب که نگاه کنی می بینی حتی قطره ای از عشقت، حتی قطره ای هم هدر نرفته است . خدا همه را جمع کرده و همه را برای خویش برداشته و به حساب خود گذاشته است. خدا به تو می گوید: مگر نمی دانستی که پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است؟ تو برای من بود که این همه راه آمده ای و برای من بود که این همه رنج برده ای و برای من بود که این همه عشق ورزیده ای. پس به پاس این، قلبت را و روحت را و دنیایت را وسعت می بخشم و از بی نیازی نصیبی به تو می دهم. و این ثروتی است که هیچ کس ندارد تا به تو ارزانی اش کند. فردا اما تو باز عاشق می شوی تا عمیق تر شوی و وسیع تر و بزرگ تر و ناامیدتر. تا بی نیازتر شوی و به او نزدیکتر. راستی اما چه زیباست و چه باشکوه و چه شورانگیز، که پشت سر هر معشوقی خدا ایستاده است.
__