manam khoshhal misham bishatar bahaton ashna besham

سلام روزتون خوش نمیدونم چرا دوست دارم باهت درد دل کنم چرا دوست دارم خودمو و دلتنگی هامو برات بازگو کنم فقط همین که دوستتون دارم و میدونم پیشتون حرمتی دارم و این دلیلی شده واسه مرحم بودن کلاممون به هم با اجازتون یه کلوب راه اندازی شده به نام دلتنگی ها اگه میلتون کشید بیاین عضو بشین و یه امتیاز خوب بهمون بدین راستی یه مبحث مشتی هم به نام غروب کلید زده شده تا شما هم از غروب دلتنگی هاتون برامون بنویسین تا ما هم در یک جمع بندی به بهترین نظر یک سفر مشتی داخلی به انتخاب خودتون و با رائی خود شما بهترین متن دلتنگی را راهی سفر کنیم تا از دلتنگی بیرونش بیاریم انتخاب با خودتون "آخر به کجایی تو؟" پرسید و ندانستم با این همه دلتنگی درطرح نمی گنجم! هربار قلم رقصید از سایه خود ترسید در خواب ورویا ، میان جنگل ومه گم شد ه ام در ساحل خبری نیست ، ودر دریا انبوه اجساد مرا نظاره گرند. کودکی می نالد. وآسمان تیره است چونان قلب دژخیمان. شاخه های بید سوخته اند و اندیشه آدمیان نیز، و من مانده ام و روحی گم شده میان جنگل ومه اینم ادرس دلتنگی ها http://www.cloob.com/club.php?id=30011#&postlist& یک نقش و همه خالی درگوشه تنهایی از بوسه و صد بوسه یک لحظه به خود لرزید ترسید ودلش ترسید یک شب زشبی شاید بی بوسه تو یکبار درخواب بماند خواب