خداوندا دلی دریا به من ده در او عشقی نهنگ آسا به من ده حریفان را بس آمد قطره ای چند بگردان جام و آن دریا به من ده نگارا نقش دیگر باید آراست یكی آن كلك نقش آرا به من ده ز مجنونان دشت آشنایی منم امروز، آن لیلا به من ده به چشم آهوان دشت غربت كه سوز سینه نی ها به من ده تن آسایان بلایش برنتابند بلی من گفتم، آن بالا به من ده چو با دریا دلان افتی ، قدح چیست؟ به جام آسمان دریا به من ده غم دنیا چه سنجد با دل من از آن غمهای بی دنیا به من ده چه دلتنگند این آیینه رویان دلی در سینه بی سیما به من ده به جان سایه و دیدار خورشید كه صبری در شب یلدا به من ده...... شادیهاتان به بلندی شب یلدا

بكشم،راس راسكی میخوام منم سر بزنم از ته بی حوصلگی به سبزی خاطرهها به سرخی دیونگی از تو غزل سرا بشم از من ،من جدا بشم وقف ثانیه ها بشم خود خود خدا بشم اما برای عاشقی هنوز یه چیزی كم دارم تا ته خواب خوب تو قدم قدم بد می آرم...

در پیش چشم دنیا دوران عمر ما یك قطره دربرابر اقیانوس درچشمهای آن همه خورشید كهكشان عمر جهانیان كم سو تر از حقارت یك فانوس افسوس