باز هم من و تو تا کجا نمی رسیم می رویم و بازهم به ما نمی رسیم می رویم و در شبیه خوانی غروب باز هم به یک دل آشنا نمی رسیم این تمام سرنوشت ما پرنده هاست می پریم و تا ستاره ها نمی رسیم چون کبوتر از تب ترانه تا رها می پریم و بازهم به لانه می رسیم حرفی این میان همیشه گنگ مانده است اینکه ما به حرمت صدا نمی رسیم تشنه مانده آفتاب و هرچه می دویم باز هم به ظهر ماجرا نمی رسیم این تمام نا تمامی من و شماست ما که از کجا به نا کجا نمی رسیم می دویم و می دویم و باز می دویم می دویم و باز هم به ما نمی رسیم