بالاخره می میری !!! خب٬میبینم که حسابی به خودت میرسی٬از خودت مراقبت می کنی...نیازهایت را بر اورده می کنی...خوب گوش میدی یا می خونی ٬درباره رژیم غذایی٬تغذیه٬خواب و سم زدایی از بدن...همینطور خریدن وسایلی که میگن به درد ورزش می خوره...و گیاهان دارویی برای تجدید قوا٬وقتی که اسیب می بینی.صابونهایی که تن را تمیز می کنند...افشانه هایی که بوی بدن را از بین می برن...مایعاتی که اسید ها و حشره کش ها را خنثی می کنند...اضافه وزن مجاز برای افزایش قدرت و اندازه عضلات...زدن امپولهای ایمنی...و خوردن قرص های نیرو زا...اما یادت باشه که بعد از همه اینها...بالاخره قصه به پایان می رسه... می تونی سیگار رو ترک کنی٬اما اخر می میری...دور مواد رو خط بکشی٬اما اخر می میری...خود رو از خوردن غذاهای چرب و سرخ کردنی منع کنی و در سلامت کامل باشی٬اما باز می میری...می گساری هم که نکنی٬باز می میری...دور کارهای خلاف رو خط بکشی٬باز می میری٬از نوشیدن قهوه صرف نظر کنی و کیفور نشی...باز می میری٬اخرش می میری. بالاخره می میری٬دست اخر می میری.اخرش می میری. می تونی نرمش کردن رو از سر بگیری...اما وقتی موسیقی تموم بشه٬می میری...توی اتومبیل کمربند ایمنی هم ببندی٬باز می میری...از نیکوتین فاصله بگیری٬باز می میری...می تونی ورزش کنی تا چربی رانهات اب بشه...خوش تیپ تر و تو دل برو تر می شی٬اما باز می میری...حمام افتاب هم که نگیری٬باز می میری...می تونی اون بالا ٬تو اسمون ٬پی بشقاب پرنده بگردی...شاید اونا تو رو به مریخ ببرن٬اما اونجا هم بالاخره می میری...بلاخره می میری٬در نهایت می میری...اخر یک زمان می میری...با کفشهای ریبوک و نایک و ادیداس میتونی تو اسمونا سیر کنی٬اما اونجا هم بالاخره می میری. داروهای نیرو بخش هم که بخوری٬بالاخره می میری...روده ات رو هم که سالم نگه داری٬بالاخره می میری٬باز می میری...می تونی خودت رو منجمد کنی و در زمان معلق بمونی٬اما همین که یخت رو باز کنن٬بالاخره می میری...می تونی ازدواج کنی...اما باز هم می میری...به نقطه اوج هم که برسی٬بالاخره می میری...می تونی خودت رو از شر فشارهای روحی خلاص کنی٬استراحت کنی٬ازمایش ایدز و تست ورزش بدی...به غرب اونجا که هوا افتابیه و از رطوبت خبری نیست نقل مکان کنیو تا صد سال زنده بمونی...اما بالاخره می میری. سرانجام در اخر کار می میری...در نهایت٬خواه نا خواه٬می میری...پس بهتره حالا که زنده هستی از زندگی لذت ببری قبل از اینکه غزل خداحافظی رو بخونی٬ چون بالاخره٬در اخر کار می میری!!!! شل سیلور استاین

دیگه این قوزك پام یاری رفتن نداره لبای خشكیدم حرفی واسه گفتن نداره چشای همیشه گریون اخه شسیتن نداره تن سردم دیگه جایی برا خفتن نداره میخوام اد دست تو از پنجره فریاد بكشم طعم بی تو بودنو از لب سردت بكشم نطفه باز دیدنت رو توی سینه بكشم مثل سایه پا به پا تو را همرام نكشم بذارین من تنها باشم میخوام كه تنها بمیرم برم اون گوشه تنهایی و غربت بگیرم من یه عمریس كه اسیرم زیر زنجیر غمت دسو پام هر دفعه خوب شد دیگه بسه موندن

سلام دوست عزیزم ضمن عرض تشکر از شما بابت پیام زیبا و دلنشینتون امیدوارم در سایه الطاف الهی در کنار خانواده زندگی خوبی داشته باشید. لبخند بهانه ای است برای زنده ماندن، لحظه هایت سرشار از این بهانه. شاد باشید دیگران رو هم شاد كنید! تا بعد حق نگهدارتون.