نه در آسمان نه در قعر دریا در سینه ی کوهها شاید به قول شما بشه کوتاه تر از همیشه نوشت

یادمون باشه كه هیچكس رو امیدوار نكنیم بعد یكدفعه رهاش كنیم چون خرد میشه میشكنه و آهسته میمیره . یادمون باشه كه قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا كسی كه به ما تكیه كرده سرش درد نگیره یادمون باشه قولی رو كه به كسی میدیم عمل كنیم . یادمون باشه هیچوقت كسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم چون امكان داره زیاد نتونه طاقت بیاره . یادمون باشه اگه كسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمیخوام ببینمت چون زندگیش رو ازش میگیریم

آفتاب است که همه عالم را روشنی می دهد، که این مهتاب شد...... تا به آفتاب وجود نرسد... همیشه متعجب می شم ، که سخن برای تو منُ چه طور توصیف کرد که تا کلمه نقل نشد... همه جا تا دقایق آخر حیات وجودم ، .. را در افق رویاهای خلاقش ، که پایکوبان از نردبان فلک صعود می کرد... ما دو کس عجب افتاده ایم ، دیر و دور ، تا چو ما دو کس بهم افتاد.. ، سخت آشکار آشکاریم ..، اولیا آشکار نبوده اند ، وُ سخت نهان نهانیم.... قصه ام سَرِ خطت چه زیبا شد ، ولی حیف که کلمه وفا نداشت ، وصف تو را خدا زنده دانم...، تا چه کنم خدای مرده ام را...؟؟ . . یه سری اراجیف بود ، همین جوری به مخم رسید... قشنگ شد ، فقط کافیه درکش کنی... می دونم که واسه ذخن خلاقت آسونِ ، خیلی... درکت می کنم ... واسه خمین اسراری ندارم، به cm اکتفا می کنم... منتظره جوابهات هستم... موفق باشی دوستِ من....