.................TAVALODET MOBARAK ................TAVALODET MOBARAK ...............TAVALODET MOBARAK ..............TAVALODET MOBARAK .............TAVALODET MOBARAK ............TAVALODET MOBARAK ...........TAVALODET MOBARAK ...........TAVALODET MOBARAK ............TAVALODET MOBARAK .............TAVALODET MOBARAK ..............TAVALODET MOBARAK ...............TAVALODET MOBARAK ................TAVALODET MOBARAK .................TAVALODET MOBARAK ................TAVALODET MOBARAK ...............TAVALODET MOBARAK

پنجره وقتی از پنجره ی واشده دیوار سکوت من و تو حجمی از فاصله بود، آسمان رنگ پریشانی غمگینی داشت. چشم هایم صدف خاطره ها را می جست و چه آرام در آن مخمل مواج سکوت ابر ها بغض فروخورده ی سنگینی داشت. سال ها می گذرد،... و چه طوفان شرر خیزی بود شوق آن دیده ی مست برق آن لحظه ی دیدار نخست. و چه میلادی بود گل هر واژه که می بوئیدم ناز هر خنده که می بوسیدم تن هر سبزه که می روئیدم از همان لحظه ،همان گام نخست. من تو را ،نام تو را،عشق تو را می خواندم و تو اما رفتی و ندانستم من که چرا بی خبر از من رفتی. سال ها می گذرد،... آه... از گریه تباهم اشک را چاره ندارم دیگر این کوچه و این پنجره را نای دیدار ندارم کاروان سحری بی تو و بی نام و نشان است هنوز و زمان بی من و تو می گذرد. وقتی از پنجره ی واشده باران نگاهم بارید، دفتر خاطره هایم تن هر سایه ی لرزان گم شد و من از این قفس شیشه ای تنگ بجان آمده فریاد کشیدم گفتم؛ پشت این پنجره دیوار سکوت من و توست بشکن این پنجره را من همین لحظه ،همین پنجره را میشکنم! PARIS-31/08/2007

دیشب غزلی سرود عاشق شده بود با دست و دلی كبود عاشق شده بود افتاد و شكست و زیر باران پوسید آدم كه نكشته بود عاشق شده بود