ای روح بزرگ ! بگذار تا صدایت ، از میان باد غرب در دیر هنگام روز به خوبی در گوش هایمان زمزمه کند بگذار تا با عشق نسبت به برادران و خواهران خود بدون هیچ جنگی آسوده باشیم سلامت ذهن و جسم به ما عطا فرما تا راه حل مسائل خویش را بیابیم و برای نسل آینده حیات به آنها پایان دهیم بگذار نسبت به خود و فرزندانمان صادق باشیم و جهان را برای زیستن به مکانی بهتر بدل کنیم ...

آرزوهای کودکیم را در پشت ویترینها به تماشا نشسته ام حال که پیر شده ام

ای پرنده مهاجر ، ای پر از شهوت رفتن فاصله قد یه دنیاست ، بین دنیای تو با من تو رفیق شاپركها ، من تو فكر گلمون تو پی عطر گل سرخ ، من حریص بوی نونم دنیای تو بینهایت همه جاش مهمونی نور دنیای من یه كف دست روی سقف سرد یك گور من دارم تو آدمكها میمیرم ، تو برام از پریها قصه میگی من توی حیله وحشت میپوسم ، برام از خنده چرا قصه میگی كوچه پس كوچه خاكی ، در و دیوار شكسته آدمهای روستایی ، با پاهای پینه بسته پیش تو یه عكس تازه است واسه آلبوم قدیمی یا شنیدن یه قصه است از یه عاشق قدیمی برای من زندگی اینه ، پر وسوسه پر غم یا مثل نفس كشیدن ، پر لذت دمادم ای پرنده مهاجر ، ای همه شوق پریدن خستگی كوله بار ، روی رخوت تن من مثل یك پلنگ زخمی پر وحشته نگاهم میمیرم اما هنوزم دنبال یه جون پناهم نباید مثل یه سایه ، زیر پاها زنده باشیم مثل چتر خورشید باید روی برج دنیا واشیم