دلم تنگ است این شبها یقین دارم که میدانی صدای غربت من را از احساسم تو میخوانی شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو میدانی میان دوزخ عشقت پریشان و گرفتارم چرا ای مرکب عشقم چنین آهسته می رانی تپشهای دل خستم چه بی تاب و هراسانند به من آخر بگو ای دل چرا امشب پریشانی دلم دریای خون است و پر از امواج بی ساحل درون سینه ام آری تو آن موج هراسانی همواره قلب بیمارم به یاد تو شود روشن چه فرقی میکند اما ، تو که این را نمیدانی!!!

خسته ام ..... خسته ام از نوشتن از عشق ... از نوشتن از این همه احساس، خسته از این كلمات كودكانه… خسته از جستجو كردن، خسته از فراموش كردن بودنم ، فراموش كردن هستی ام... خسته از بازیهای بچه گانه، از بازی با این همبازیهای بچه تر از خودم ... خسته از كشیدن منحنی به شكل قلب و پرتاب تیری به سوی آن .... !! خسته از دویدن برای رسیدن ، برای رسیدن به هیچ ! خسته از شنیدن نجوای ناله های عاشقانه عاشقی در كنج تنهائیهایش ... خسته ام از این اعتیاد قلبم به عشق .... ! از اعتیاد چشمانم به اشك، از اعتیاد روحم به غم و غصه ... خسته ام از این قمار، از قمار دل ! قماری كه آخرش چه برنده باشی و چه بازنده، « بازنده ای » بیش نخواهی بود ! خسته از جارو كردن خرده شیشه های دل ...!! خسته از مرهم گذاشتن بر این زخمهای كهنه ... خسته ام از كاروانسرا شدن دل !!! و به زیر سؤال رفتن عشق ..... خسته ام.... خسته .... خسته ی خسته ..!! خسته ازاین صبر و انتظار، خسته از تكرار روزها ، خسته شدم از رویای تو، خسته شدم از خودم ، خسته شدم از این زندگی ......!

تا روح بشر به چنگ رز ، زندانیست شاگردی مرگ پیشه ای انسانی است جان از ته دل ،‌ طالب مرگ است ... دریغ درهیچ كجا ‌برای مردن جا نیست منتظر دوستی خوب شما هستم ارسطو