اعتراف من زندگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره می ترسم! دین را دوست دارم ولی از کشیش ها می ترسم! قانون را دوست دارم ولی از پاسبانها می ترسم! عشق را دوست دارم ولی از زنها می ترسم! کودکان را دوست دارم ولی ز آئینه می ترسم! سلام رادوست دارم ولی از زبانم می ترسم! من می ترسم پس هستم اینچنین می گذرد روز و روزگارمن! من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم! hosen panahi

تولد تولد تولدت مبارك..

سکوت من ترانه من است سکوت من خود سرود و ترانه من است و گرسنگی من همان سیری من است و آب در تشنگی من جریان دارد و در هوشیاری من مستیهاست و عروسیهاست در فغان و شکوه من و دیدارهاست در غربت تنهائیم و پنهانی من عین ظهور و ظهور من همه ستر و حجاب است چه بسیار که از غمها شکوه می کنم