معراج گفت: « آنجا چشمة خورشیدهاست آسمان‌ها روشن از نور و صفاست موج اقیانوس جوشان فضاست. » باز من گفتم كه: «بالاتر كجاست؟» گفت:« بالاتر، جهانی دیگر است عالمی كز عالم خاكی جداست پهن دشت آسمان بی‌انتهاست» باز من گفتم كه: « بالاتر كجاست؟» گفت: « بالاتر از آنجا راه نیست زان كه آنجا بارگاه كبریاست آخرین معراج ما عرش خداست! » باز من گفتم كه: « بالاتر كجاست! » لحظه‌ای در دیدگانم خیره شد گفت:‌« این اندیشه‌ها بس نارساست! » گفتمش:‌« از چشم شاعر نگاه كن تا نپنداری كه گفتاری خطاست: دورتر از چشمة خورشیدها؛ برتر از این عالم بی‌انتها؛ باز هم بالاتر از عرش خدا عرصة پرواز مرغ فكر ماست » تو این ماه عزیز ما رو فراموش نکن *(التماس دعا)*

از هر طرف که رفتم ، جز وحشتم نیفزود » عشق سکوت است تا جایی که حتی به معشوق هم نمی تواند بگوید جدیتی است در به خویش بازگشتن زبان هم نامحرم می شود عاشق به هیچ کس شبیه نیست انسان را به نقطه ای از وجود می برد که کسی از آن با خبر نیست عشق انسان را تنهـــــــا می کند طلب هیچی و رفتن به هیچ جا