حریق خزان بود ،همه برگ ها آتش سرخ ،همه شاخه ها شعله زرد درختان ،همه دود پیچان !به تاراج باد ،و برگی که می سوخت ،می ریخت .می مرد -وجامی-سزاوار چندین هزار آفرین !!که بر سنگ می خورد من از جنگل شعله ها می گذشتم غبار غروب .به روی درختان فرو می نشست ،وباد غریب ،عبوس،از بر شاخه ها می گذشت .وسر در پی برگ ها می گذاشت ،فضارا،صدای غم آلود برگی ،که فریاد می زد ،و برگی که دشنام می داد و برگی که پیغام گنگی به لب داشت .لبریز می کرد ودر چشم برگی که خاموش خاموش می سوخت !!نگاهی ،که نفرین به پاییز می کرد حریق خزان بود من از جنگل شعله ها می گذشتم !!همه هستی ام جنگلی شعله ور بود ،که توفان بی رحم اندوه ،به هرسو که می خواست،می تاخت ،می کوفت،می زد !!به تاراج می برد ،وجانی ،که چون برگ !!می سوخت،می ریخت،می مرد وجامی -!سزاوارترین نفرین- !که بر سنگ می خورد شب از جنگل شعله ها می گذشت حریق خزان بودو تاراج باد من آهسته در دود شب رو نهفتم :ودر گوش برگی-که خاموش خاموش می سوخت-گفتم !!!مسوز ای چنین گرم در خود ،مسوز !!!مپیچ این چنین گرم بر خود ،مپیچ ،که گر دست بیداد تقدیر کور ،تورا می دواند به دنبال باد !!!!!مرا می دواند به دنبال هیچ فریدون مشیری

درست مثل زیر باران ماندن . خیس شدن . دوستی می گفت خوبی باران به این است که کسی اشکهایت را نمی بیند ! اشک های بی صدا که دیدن ندارد . دلم گرفته است از تنهایی های بی دلیل و سنگ صبور شدن های بی دریغ و درد این دل که با این همه محبت چند روزی است که سنگ صبورش تنها همدم زندگی اش هم..........!! شاید اگر زندگی ساده باشد راحت تر بگذرد و شب های پر خاطره و بی صدا بیشتر می شوند و من هر شب آسوده تر چشمانم را می بندم و به رویایت لبخند شیرینی می زنم و سر به هوایت می شوم و سر به هوایت می مانم .. ای که تمام خاطراتم بوی نفس های تو را می دهد ... آبی آسمان هم به اندازه ی تو در یادم نمانده است

کاشکی مونیتورت بودم ، همیشه رخ به رخت بودم کاشکی کیبوردت بودم ، همیشه زیر انگشت هات بودم کاشکی میکروفنت بودم ، همیشه رو لبت بودم کاشکی موست بودم ، همیشه تو مشتت بودم کاشکی پسوردت بودم ، همیشه تو فکرت بودم کاشکی کامپیوترت بودم ، همیشه عاشقم بودی ........